ΣΟΣ ΟΠΩΣ ΛΕΓΑΜΕ ΠΑΛΙΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΛΟΙΠΟΝ ΑΣ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ... ΝΑ...

Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΓΙΑ...

Να ξυπνάς κάθε μέρα με την αίσθηση ότι ξυπνάς για πρώτη φορά.

Να έχεις τον ενθουσιασμό, την ταπεινότητα και την αγνότητα να μάθεις εκ νέου τα πάντα.

Να συναντάς τους ανθρώπους σα να τους βλέπεις για πρώτη φορά.

Να περνάς από τη μια κατάσταση ύπαρξης στην άλλη με ευκολία, χωρίς να κρατιέσαι από παρελθοντικές εμπειρίας και αποτυχίες.

Να οδηγείσαι από το πάθος και τη σιγουριά της καρδιάς σου που θέλει να δημιουργεί.

Να σέβεσαι και να εκφράζεις κάθε συναίσθημά σου με καθαρότητα.

Να μπορείς να προσαρμόζεσαι χωρίς να εγκαταλείπεις για κανένα λόγο αυτό που είσαι.

Να είσαι ευγνώμων για την κάθε σου εμπειρία, γνωρίζοντας ότι αποτελεί ένα πολύτιμο σκαλοπάτι προς το κέντρο του Είναι σου.

Να είσαι πρόθυμος να εγκαταλείψεις ό,τι γνωρίζεις πως δεν λειτουργεί πια και να επιλέγεις με θάρρος να προχωράς προς το άγνωστο.

Να σέβεσαι το φόβο όταν εμφανίζεται γιατί ανοίγει την καρδιά σου αν τον αντιμετωπίσεις.

Να εκτιμάς τις οπτικές σου γιατί αυτές αλλάζουν και σου δείχνουν τον εαυτό σου.

Να συνδέεσαι με το πνεύμα της γης και του ήλιου, σε κάθε ευκαιρία της μέρας σου, πέρα από τις προσταγές του νου σου.

Να εκτελείς με χάρη και προθυμία τα καθήκοντά σου.

Να αντιλαμβάνεσαι πίσω από τα φαινόμενα την αλήθεια που είναι πάντα αποκαλυπτική.

Να ζεις με ποιητικό, καλλιτεχνικό και αυθεντικό τρόπο τη ζωή σου.

Να αναγνωρίζεις την αλήθεια από όποιον κι αν προέρχεται.

Να εμπιστεύεσαι τη δική σου σοφία και το δικό σου μονοπάτι.

Να μπορείς να βλέπεις το θαύμα και τη συγχρονικότητα παντού.

Να αντιλαμβάνεσαι την ευκαιρία πίσω από κάθε πρόκληση.

Να παραδέχεσαι την αναγκαιότητα από καθετί αρνητικό ως αντιστροφή του θετικού.

Να παραμένεις παιδί, με τη σοφία του ενήλικα.

Γιατί η επιτυχία σου στη ζωή, εξαρτάται μόνο από σένα!

Read more

Η χαρά και η ευγνωμοσύνη

Η Χαρά ανοίγει δρόμους μέσα από τα σκοτάδια της θλίψης και της άρνησης. Δεν μιλάμε φυσικά για μια κραυγαλέα, εξωτερική χαρά, αλλά για την όμορφη, εκλεπτυσμένη χαρά που σε εξυψώνει και διαλύει τα  πνευματικά νέφη. Δεν πρέπει να περιμένουμε να μας έρθει η χαρά από μόνη της! Αλλά να κάνουμε την ευγενική προσπάθεια για τη χαρά μέσα στην καθημερινότητα μας ακόμα και στις πιο δύσκολες συνθήκες, όσο είναι δυνατόν.

Είναι πολύτιμη η χαρά! Έχει συνάφεια με την Ευγνωμοσύνη. Κάντε μια προσευχή Ευχαριστίας και θα δείτε πώς αναβιβάζεται το είναι σας μες στη Χαρά. Η Ευγνωμοσύνη και η Χαρά πάνε πάντοτε μαζί. Δύσκολα κάποιος μπορεί να μπει σε ευχαριστία αν δεν αναβιβάσει το νου του μες τη Χαρά. Ευγνωμονώντας, ευχαριστώντας τον Κύριο με χαρά, έρχεται το Έλεος στην φυσιολογία μας, το οποίο με τη σειρά του θεραπεύει τα προβλήματα και τις αρνήσεις μας. Είναι απλά τα πράγματα στην πνευματική οδό: γίνεσαι σαν παιδί και χαίρεσαι την Δημιουργία. Ποιος όμως αφήνει πίσω τις αρνητικές του σκεπτομορφές για να μπει στη Χαρά; Η πνευματικότητα θέλει κι εκείνη τις θυσίες της...

Read more

ΙΕΡΕΑΣ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΙΑΣ

Δημιουργημένος σύμφωνα με την θεϊκή εικόνα ο άνθρωπος ως μικρόκοσμος και μεσάζων, είναι ιερέας και βασιλιάς μέσα στην Δημιουργία. Με ενσυνείδητη πρόθεση μπορεί να κάνει πράγματα που τα ζώα  μόνο ασυνείδητα και από ένστικτο μπορούν. Μπορεί να ευλογήσει τον κόσμο και να αινέσει τον Θεό για την Δημιουργία του. Ο άνθρωπος ορίζεται, ακριβέστερα, όχι ως «λογικό», αλλά ως «ευχαριστιακό» ζώο. Δεν ζει απλώς μέσα στον κόσμο, σκεπτόμενος γύρω από αυτόν και χρησιμοποιώντας τον, αλλά μπορεί να τον βιώσει ως δώρο Θεού, ως μυστήριο της παρουσίας Του και ως μέσον επικοινωνίας μαζί Του. 

Έτσι μπορεί να αντιπροσφέρει τον κόσμο στον Θεό ως ευχαριστία: «Τα σα εκ των σων σοι προσφέρομεν κατά πάντα και διά πάντα» (Λειτουργία του αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου).

Πέρα από την ευλογία και την αίνεση ο άνθρωπος μπορεί επίσης να ανασχηματίσει και να αναπτύξει τον κόσμο, προσδίδοντάς του καινούργιο νόημα. Σύμφωνα με τον π. D. Staniloae, «ο άνθρωπος θέτει την σφραγίδα της κατανόησής του και του πνευματικού του έργου στην Δημιουργία... Ο κόσμος δεν είναι μόνον ένα δώρο, αλλά και ένα έργο για τον άνθρωπο». Είναι η κλήση να συνεργαστούμε με τον Θεό: «Θεού γάρ εσμέν συνεργοί» (Α' Κορ. 3,9). Ο άνθρωπος δεν είναι μόνο λογικό και ευχαριστιακό ζώο. Είναι δημιουργικός! ''Κατ' εικόνα Θεού'' σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι δημιουργός σύμφωνα με την εικόνα του Θεού Δημιουργού. Αυτόν τον δημιουργικό ρόλο τον εκπληρώνει όχι με άγρια δύναμη, αλλά με την διαύγεια της πνευματικής του όρασης· η κλήση του δεν βρίσκεται στο να κυριαρχεί και να εκμεταλλεύεται την φύση, αλλά να την μεταμορφώνει και να την καθαγιάζει.

Με ποικιλία τρόπων -από την καλλιέργεια της γης ως τις τέχνες και τον λόγο- ο άνθρωπος δίνει φωνή στα υλικά πράγματα και κάνει την φύση να εκφράζεται προς δοξολογία του Θεού. Είναι σημαντικό ότι το πρώτο έργο του πρωτόπλαστου Αδάμ ήταν να ονομάσει τα ζώα (Γεν.2,19-20). Η ονοματοθεσία είναι από μόνη της δημιουργική πράξη· μέχρις ότου βρούμε ένα όνομα για κάτι, μια «αναπόφευκτη» λέξη που να δίνει τον πραγματικό χαρακτήρα αυτού του πράγματος, δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε και να το χρησιμοποιήσουμε. Είναι επίσης σημαντικό ότι, όταν στην Θεία Ευχαριστία αντιπροσφέρουμε στον Θεό τα αγαθά της γης, δεν τα προσφέρουμε στην αρχική τους μορφή αλλά μετασχηματισμένα από το χέρι του ανθρώπου: δεν προσκομίζουμε στο θυσιαστήριο δεμάτια από σιτάρι αλλά ζυμωμένο ψωμί, «πρόσφορο», δεν προσκομίζουμε σταφύλια αλλά κρασί.

Ο άνθρωπος, λοιπόν, είναι ιερέας της Δημιουργίας μέσα από την δύναμη  να ευχαριστεί τον Θεό και να Του αντιπροσφέρει την Δημιουργία. Και είναι βασιλιάς της Δημιουργίας με την δύναμη που έχει να κατασκευάζει και να σχηματοποιεί, να συνδέει και να διαφοροποιεί. Αυτή η ιερατική και βασιλική λειτουργία περιγράφεται ωραία από τον άγιο Λεόντιο Κύπρου:

"Με τον ουρανό, την γη και την θάλασσα, με το ξύλο και την πέτρα, με όλη την ορατή και αόρατη Δημιουργία, προσφέρω λατρεία στον Δημιουργό, Κύριο και Ποιητή των πάντων. Γιατί η Δημιουργία δεν λατρεύει άμεσα και μόνη της τον Ποιητή. Είναι με το δικό μου στόμα που οι ουρανοί διηγούνται την δόξα του Θεού, που η σελήνη τον λατρεύει, που τ' αστέρια τον δοξάζουν, που τα νερά και οι σταγόνες και όλη η Δημιουργία τον λατρεύει και τον δοξάζει".

Όλα τα πλάσματα, τα φυτά και τα ζώα προσφέρονται στον άνθρωπο, και μέσω του ανθρώπου στον Θεό. Όταν ο άνθρωπος εξαγνίζεται και εξαγιάζεται σε όλα του τα μέλη ως προσφορά προς τον Θεό, εξαγνίζει και εξαγιάζει όλα τα πλάσματα.

Read more