ΤΟ... ΠΝΕΥΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Χρι­στού­γεν­να καί Πρω­το­χρο­νι­ά, μέ­ρες γι­ορ­τῆς, μέ­ρες χα­ρᾶς. Θά γε­μί­σουν μέ φῶ­τα καί στο­λί­δι­α οἱ δρό­μοι τῆς πό­λης καί τά σπί­τι­α μας, θά ξε­χυ­θοῦ­με στά μα­γα­ζι­ά νά ἀ­γο­ρά­σου­με δῶ­ρα γι­ά μᾶς καί τούς δι­κούς μας, θά κλεί­σου­με θέ­σεις σέ ἑ­στι­α­τό­ρι­α καί θέ­α­τρα, θά παί­ξου­με χαρ­τι­ά "γι­ά τό κα­λό", θά φᾶ­με γα­λο­πού­λες καί ἄλ­λα κα­λού­δι­α, θά πι­οῦ­με μέ­χρι νά ἔρ­θου­με στό κέ­φι, καί κα­θώς ὁ λα­μπε­ρός δη­μο­σι­ο­γρά­φος ἀ­πό τήν τη­λε­ό­ρα­ση θά μι­λᾶ γι­ά τό... πνεῦ­μα τῶν Χρι­στου­γέν­νων μέ ὑ­πό­κρου­ση τό silent night, θά εὐ­χη­θοῦ­με χα­μο­γε­λώ­ντας : "εὐ­τυ­χί­α, χα­ρά, ὑ­γεί­α, εἰ­ρή­νη γι­ά ὅ­λο τόν κό­σμο, χρό­νι­α πολ­λά", χω­ρίς δυ­στυ­χῶς νά ξέ­ρου­με ποι­ός θά πρα­γμα­το­ποι­ή­σει ὅλες αὐ­τές τίς εὐ­χές...

Γιατί ὅμως ὅταν τελειώσουν οἱ γιορτές νοιώθουμε αὐτό τό κενό στήν ψυχή μας; Γιατί δέν πιστεύουμε στίς εὐχές πού ἐθιμοτυπικά ἀνταλλάσσουμε κάθε χρόνο; Γιατί ὅταν ἐπιστρέφουμε στίς δουλειές μας τόν Ἰανουάριο εἴμαστε συνήθως θλιμμένοι; Γιατί αὐξάνονται οἱ αὐτοκτονίες καί οἱ καταθλίψεις τήν περίοδο αὐτή; Πόσοι ἀπό μᾶς δέν βρεθήκαμε κάποια στιγμή τῆς ζωῆς μας νά κλαῖμε τέτοιες μέρες; Πού χάθηκε ἐκείνη ἡ χαρά πού νοιώθαμε ὅταν εἴμαστε παιδιά, τί ἔγινε αὐτή ἡ ἀτμόσφαιρα πού μᾶς περιγράφουν οἱ παλιοί, πού εἶναι ἐκείνη ἡ μυσταγωγία πού διαβάζουμε σέ διηγήματα σάν τοῦ Παπαδιαμάντη;

Χάσαμε τό νόημα τῆς γιορτῆς καί ἔμειναν τά στολίδια. Ξεχάσαμε τήν Τεσσαρακοστή καί τήν νηστεία της πού μᾶς προετοιμάζουν γιά τά Χριστούγεννα καί περιμένουμε ἁπλῶς μερικές μέρες ξεκούρασης, κοιτώντας ἀνυπόμονα τά ἡμερολόγιά μας, κι ὕστερα παραπονιόμαστε πώς δέν καταλάβαμε πότε ἔφτασαν καί πότε πέρασαν τά Χριστούγεννα. Στήν Ἐκκλησία λίγοι πᾶμε, ἀφοῦ συνήθως ξενυχτᾶμε γιά νά "ξεφαντώσουμε". Βγάλαμε τόν Θεό στήν ἄκρη καί ζοῦμε τήν γιορτή τῶν ἐμπόρων, ὅπως συνέβη καί στούς δυτικούς ἀδελφούς μας ἐδῶ καί δεκαετίες. Τό ἐνδιαφέρον μας περιορίστηκε στό πού θά πᾶμε, τί θά φᾶμε καί τί θά καταναλώσουμε, ξεχνώντας τήν δυστυχία καί τήν φτώχεια πού ὑπάρχει δίπλα μας. Ξεχάσαμε τήν γέννηση τοῦ Χριστοῦ καί τό μήνυμα πού φέρνει στήν χλωμή ζωή μας καί χάσαμε τήν ἐλπίδα. Ἕλληνες ἐμεῖς, μέ νωπές τίς Μικρασιατικές μνῆμες μας, ξεχάσαμε τόν ὑπέροχο Ἅγιο Βασίλειο ἀπό τήν Καισάρεια πού ὁ βίος του προτρέπει στήν σοφία, στήν Ἁγιότητα καί στήν ἐλεημοσύνη, καί περιφέρουμε σέ κοῦκλες καί κάρτες τόν ἀμφιβόλου προελεύσεως παχουλό Σάντα Κλάους, προστάτη τῶν δώρων!

Ὁ τρόπος ζωής μας ἄλλαξε καί μαζί του μοιραία χάθηκε καί ἡ πανέμορφη γραφικότητα τῶν Χριστουγεννιάτικων ἐθίμων μας. Ὅμως τό πιό ἀνησυχητικό εἶναι πώς ἀποϊεροποιήσαμε τήν γιορτή τῶν Χριστουγέννων καί μείναμε χωρίς νόημα. Ἀκόμα καί ἐμεῖς οἱ Χριστιανοί κάποιες φορές πιάνουμε τούς ἑαυτούς μας νά ἐνδιαφερόμαστε πιό πολύ γιά τήν γυαλιστερή ἐπιφάνεια τῆς γιορτῆς καί νά μένουμε στά ἐξωτερικά τῆς λατρείας, χωρίς νάσυγκλονιζόμαστε ἀπό τό μήνυμα πού φέρνει ἡ γέννηση τοῦ Χριστοῦ στήν ζωή μας.

Τό γεγονός ὅτι ἐξ αἰτίας τῆς ἄπειρης ἀγάπης Του ὁ Θεός προσέλαβε τήν ἀνθρώπινη φύση γιά νά σωθεῖ τό ἀνθρώπινο γένος, μᾶς φαίνεται πλέον ἀδιάφορο σά νά πρόκειται γιά ἕνα παλιό παραμύθι πού ξεχάστηκε. Δέν μπορούμε νά συλλάβουμε τό ὅτι μιλᾶμε γιά ἕνα γεγονός πραγματικό, τό ὁποῖο ἔγινε σέ συγκεκριμένη ἱστορική στιγμή καί τό ὁποῖο καλούμεθα νά βιώσουμε μέσα ἀπό τήν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας μας, νά κάνουμε πίστη καρδιακή τό ὅτι "Αὐτός ἐνηνθρώπησεν ἵνα ἐμεῖς θεοποιηθῶμεν" (Μ. Ἀθανάσιος), νά ἐγκεντρίσουμε τό Νόημα τῆς Σαρκώσεως στήν δική μας ζωή. Ἄν ὁ Ἄχρονος καί Ἀχώρητος καί Ἄσαρκος Χριστός ὁ Θεός δέν σαρκώθηκε ἀσπόρως ἀπό τήν Παρθένο Μαρία, τότε δέν ὑπάρχει καμμία ἐλπίδα οὔτε γιά μᾶς τούς ἴδιους, οὔτε γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα. Ἄν δέν γεννήθηκε ὁ Χριστός, τότε ἴσως δέν ὑπάρχει νόημα νά μιλᾶμε καθόλου γιά Θεό. Τί νά τόν κάνουμε ἕνα Θεό ἀπόμακρο, χωρίς πρόσωπο, χωρίς Λόγο, χωρίς παράδειγμα;

Ἄς ἑτοιμάσουμε λοιπόν τό νοῦ καί τήν καρδιά μας γιά νά ζήσουμε τό "μυστήριον τό ξένον καί παράδοξον". Ἄς ἀφήσουμε τό μήνυμα τῆς γεννήσεως νά μᾶς ὁδηγήσει στήν μετάνοια. Ὁ Θεός λαβών δούλου μορφή ἦρθε καί ἔζησε ἀνάμεσά μας, μᾶς μίλησε, μᾶς ἔδειξε τόν τρόπο τῆς ἀληθινῆς ζωῆς, τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο θά πορευτοῦμε πρός τήν Βασιλεία Του.

Ἄς παρακαλέσουμε τόν Θεό Λόγο νά μᾶς ἐπισκεφθεῖ μυστικά καί νά πληρώσει μέ χαρά, ἐλπίδα, πίστη καί ἀγάπη τήν ὕπαρξή μας, νά μᾶς ἀναγεννήσει πνευματικά καί στή συνέχεια νά πορευτοῦμε μαζί Του πρός τό Πάθος καί τήν Ἀνάστασή Του. Ἄς καταλάβουμε ἐπιτέλους ὅτι " ζωή χωρίς Χριστό δέν εἶναι ζωή ", καί ἄς σπεύσουμε νά δοξολογήσουμε μαζί μέ τούς Ἀγγέλους καί τούς Ποιμένες: ἐξανέτειλε γάρ φῶς τοῖς ἐσκοτισμένοις καί ταπεινούς ὕψωσε, τούς ἀγγελικῶς μελωδοῦντας· Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ

Read more

και ΤΩΡΑ ΔΕΣ...

Ο Νόμος της αγάπης λέει πως το κάθε ανθρώπινο πλάσμα διαθέτει ένα η και περισσοτερα μοναδικά ταλέντα. Μπορεί πάλι να έχετε ένα κοινό ταλέντο, μοναδικό όμως στην έκφραση του, έτσι ώστε κανείς άλλος πάνω στον πλανήτη να μην μπορεί να το εκφράσει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Αυτό σημαίνει πως μπορείτε να κάνετε κάτι, καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο. «Όταν κάνετε αυτό το κάτι, χάνετε την αίσθηση του χρόνου. “Όταν εκφράζετε αυτό το μοναδικό χάρισμα που κατέχετε – ή, σε πολλές περιπτώσεις, περισσότερα από ένα μοναδικά χαρίσματα – η έκφραση αυτή σας μεταφέρει σε μια α- χρονική κατάσταση συνείδησης.

Ανακαλύψτε τη θεϊκότητά σας, βρείτε το ξεχωριστό ταλέντο σας, εξυπηρετήστε την ανθρωπότητα με τη βοήθεια του, και τότε θα μπορέσετε να αποκτήσετε όσα πλούτη θέλετε. Όταν οι δημιουργικές εκφράσεις σας συνδυάζονται με τις ανάγκες των συνανθρώπων σας, ο πλούτος θα αρχίσει να κυλά αυτόματα από το ανεκδήλωτο στο εκδηλωμένο, από τον κόσμο του πνεύματος στον κόσμο της μορφής. Θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε τη ζωή σας ως μια θαυμαστή έκφραση της θεότητας – όχι μόνο περιστασιακά, αλλά συνεχώς. Και θα γνωρίσετε την αληθινή χαρά και την αληθινή σημασία της επιτυχίας – την έκσταση και αγαλλίαση του ίδιου σας του πνεύματος σας.

Πείτε:

"Θα ανακαλύψω τα μοναδικά μου χαρίσματα και μ' αυτό τον τρόπο θα αισθανθώ ικανοποίηση, μιας και όταν αποκτώ αχρονική αντίληψη, η ικανοποίηση είναι φυσικό επακόλουθο-. Μ' αυτό τον τρόπο θα βρεθώ σε μια κατάσταση υπέρτατης ευτυχίας".

Αναρωτηθείτε: "Με ποιον τρόπο μπορώ να εξυπηρετήσω καλύτερα την ανθρωπότητα. Θ' απαντήσω σ' αυτό το ερώτημα και μετά θα θέσω την απάντηση σε εφαρμογή. Θα χρησιμοποιήσω τα μοναδικά μου χαρίσματα για να βοηθήσω τους συνανθρώπους μου. Θα συνδυάσω τις ανάγκες τους με τη δική μου επιθυμία, να βοηθήσω και να υπηρετήσω τους άλλους".

Πείτε:

"Σήμερα θα θρέψω με αγάπη το ΠΑΙΔΙΟ που κρύβω στην ψυχή μου. Θα αφιερώσω την προσοχή μου στο πνεύμα, που ζωοποιεί το σώμα και το νου μου. Θα επικεντρώσω την προσοχή μου στη βαθιά σιγή μέσα στην καρδιά μου. Θα μεταφέρω τη συνείδηση της αχρονικής, αιώνιας Ύπαρξης στο μέσο της εμπειρίας του χρόνου.

Θα κάνω έναν κατάλογο των ξεχωριστών μου χαρισμάτων. Στη συνέχεια θα καταγράψω όλα όσα μ' αρέσει να κάνω, εκφράζοντας παράλληλα τα μοναδικά μου χαρίσματα. Όταν εκφράζω αυτά τα χαρίσματα και τα θέτω στην υπηρεσία της ανθρωπότητας, χάνω την αντίληψη του χρόνου και δημιουργώ την αφθονία, τόσο στη ζωή μου όσο και στις ζωές των άλλων".

Θα αναρωτιέμαι καθημερινά: «Πώς μπορώ να υπηρετήσω;» ή «Πώς μπορώ να βοηθήσω;» Οι απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα, θα μου επιτρέψουν να βοηθήσω και να εξυπηρετήσω τους συνανθρώπους μου με αγάπη.

Read more

ΕΤΣΙ

Ο καθένας μας έχει ένα σκοπό στη ζωή… ένα μοναδικό χάρισμα η ξεχωριστό ταλέντο για να προσφέρει στους άλλους.

Όταν συνδυάσετε αυτό το μοναδικό χάρισμα με την υπηρεσία προς τους άλλους, θα νιώσετε την έκσταση και την αγαλλίαση του πνεύματος, που αποτελούν υπέρτατο στόχο όλων των στόχων.

«’Όταν εργάζεστε, είστε μια φλογέρα, που μέσα απ” την καρδιά της ο ψίθυρος των ωρών μετατρέπεται σε μουσική… Τι σημαίνει να εργάζεσαι μ” αγάπη; Σημαίνει να υφαίνεις το ύφασμα, με νήματα βγαλμένα από την καρδιά σου, σαν να επρόκειτο να φορέσει το ρούχο αυτό το πιο αγαπημένο σου πρόσωπο…»

Καλίλ Γκιμπράν, Ο Προφήτης

Read more

ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΝ ΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΖΕΙ Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΟΥΣ ΕΤΣΙ

Η Δύναμη του Πνεύματος δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα, ούτε ένα θεωρητικό τίποτα. Είναι μια υπαρκτή και όλο ζωντάνια διανοητική δραστική δύναμη. 

• Η Δύναμη του Πνεύματος δεν είναι τυφλή μηχανική ενέργεια, αλλά έχει κάτι από το χαρακτήρα μιας ζωντανής βούλησης, που αποτελεί μάλλον την αιτία της φυσικής ενέργειας, παρά που ταυτίζεται με αυτήν. 

• Δεν υπάρχει ζωή δίχως πνεύμα και Δύναμη Πνεύματος, και δεν υπάρχει Δύναμη Πνεύματος, ή πνεύμα, χωρίς ζωή.

• Το Σύμπαν είναι ζωντανό, κι έχει πνεύμα και Δύναμη Πνεύματος στο κάθε του τμήμα ή μόριο.

• Αυτός που αποδέχεται τη θεωρία της εξέλιξης είναι υποχρεωμένος να πιστέψει ότι το πνεύμα είναι δυναμικό μέσα στην ύλη. 

• Το μικροσκοπικό κύτταρο που πρόκειται να γίνει άνθρωπος περικλείει μέσα του το σπέρμα του πνεύματος.

• Τα στοιχεία του πνεύματος υπάρχουν το ίδιο και μέσα στα χημικά στοιχεία: άνθρακα, οξυγόνο, υδρογόνο, θείο, φώσφορο, νιτρογόνο, σόδιο, ποτάσσιο, χλώριο, που τα βρίσκουμε μέσα στο κύτταρο.

• Η Δύναμη Πνεύματος δεν εκδηλώνεται μόνο στον άνθρωπο και στα ζώα, αλλά και στα φυτά. 

• Τα φυτά φανερώνουν μια ενστικτώδη τάση να εκτελέσουν ορισμένες αναγκαίες πράξεις για την ευημερία τους. Είναι μια νοητική δράση που συνδέεται και συγγενεύει με τη συνειδητή επιλογή και βούληση. 

• Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι τα κύτταρα της οργανικής ύλης διαθέτουν μνήμη.

• Η πνευματική μας δύναμη δημιουργεί μια κίνηση στον αιθέρα που, όπως όλες οι κινήσεις του αιθέρα, μεταφέρεται μακριά και γίνεται αισθητή από εγκεφάλους που βρίσκονται σε αρμονία με το δικό μας. 

• Ο αιθέρας, ή η λεπτή ουσία που καλύπτει το διάστημα, σταθερά πλημμυρίζει με πνευματικά ρεύματα όλων των ειδών και βαθμών, που ξεχύνονται από τα πνεύματα κάθε είδους ανθρώπων. Ερχόμενα σε επαφή το ένα με το άλλο, είτε συνδυάζονται είτε αλληλοεξουδετερώνονται. 

• Η μέση πνευματική κατάσταση των ανθρώπων που ζουν σε μια πόλη ή χώρα δίνει τη “νότα”. 

• Οι άνθρωποι που έχουν αναπτύξει τη δύναμη αντίστασης είναι σχεδόν απρόσβλητοι στα κύματα πνευματικής ενέργειας που φτάνουν έως αυτούς, ενώ όσοι δεν διαθέτουν δύναμη αντίστασης παρασύρονται εδώ κι εκεί, βρισκόμενοι πάντα κάτω από ένα πεδίο υποκίνησης.

• Ο όχλος είναι το επίκεντρο ενός κυκλώνα από πνευματικά ρεύματα, που μοιάζουν με στρόβιλο ή ρουφήχτρα, μ’ ένα δραστικό κέντρο και μια λιγότερο δραστική περιφέρεια.

• Οι πολιτικοί ηγέτες και ρήτορες εκμεταλλεύονται εύστροφα τα συναισθήματα του ακροατηρίου τους, και το ρεύμα του προσωπικού μαγνητισμού και της πνευματικής υποβολής απλώνεται πάνω στα μέλη του Κόμματος, μέχρι να μεταβληθούν σ’ έναν όχλο που διακατέχεται από ορισμένες αλύγιστες ιδέες. 

• Το πρόσωπο που επηρεάζεται είναι πια αδύνατο να συλλογιστεί σωστά, ή με ευστροφία, γιατί η βούλησή του “έχει πάρει άδεια” και η λογική του σαρώνεται από τις επιθυμίες, τις συγκινήσεις και τα αισθήματα που του υποκινήθηκαν, αφού έλλειπε η αντίσταση.

• Περιβάλλετε τον εαυτό σας με μια πανοπλία δύναμης θέλησης, που θα δράσει σαν ασπίδα προστασίας ενάντια στις επιρροές αυτού του είδους και που θα τις στείλει πίσω σ’ αυτούς που τις στέλνουν.

• Αν οι άνθρωποι κατανοήσουν καλά αυτό τον άγραφο νόμο, θ’ αναγκάσουν αυτά τα εγωιστικά πνευματικά ρεύματα να γυρίζουν πίσω σ’ εκείνον που τα στέλνει, μέχρι που να παρασυρθεί αυτός ο ίδιος μέσα στο στρόβιλο που ξεσήκωσε.

Read more

Οι ανεπιθύμητες συναισθηματικές καταστάσεις

Είπα σε σχέση με την απαλλαγή από τις ανεπιθύμητες συναισθηματικές καταστάσεις, ότι πρέπει να τις αποβάλλουμε, φωνάζοντάς τους να βγουν έξω από μας. Ωστόσο, ένας πολύ καλύτερος τρόπος είναι να καλλιεργήσουμε μια σκέψη ή ένα συναίσθημα που να είναι αντίθετο σ' αυτό που θέλουμε να ξεριζώσουμε.

Έχουμε την πολύ ισχυρή τάση να θεωρούμε τον εαυτό μας σαν δημιούργημα των συναισθημάτων και των συγκινήσεών μας, και να φανταζόμαστε ότι αυτές οι συγκινήσεις και τα συναισθήματα είμαστε «εμείς». Αλλά κάτι τέτοιο βρίσκεται πολύ μακριά από την αλήθεια.

Στην πραγματικότητα η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι σκλάβοι των συναισθημάτων και των συγκινήσεών τους, κι αυτά είναι που τους κυβερνούν ως ένα μεγάλο βαθμό. Οι πιο πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι τα συναισθήματα είναι καταστάσεις που τους καθορίζουν και που απ' αυτές είναι αδύνατο ν’ απαλλαγούν - κι έτσι σταματούν να επαναστατούν. Υποχωρούν χωρίς αμφισβήτηση στο συναίσθημα, παρόλο που μπορεί να ξέρουν ότι αυτό το συναίσθημα ή η συγκίνηση αποσκοπεί αποκλειστικά να τους βλάψει και να τους οδηγήσει στην αποτυχία και τη δυστυχία, αντί για την επιτυχία και την ευτυχία. Οι άνθρωποι λένε «Έτσι είμαστε φτιαγμένοι», κι αδιαφορούν για όλα τ’ άλλα.

Η νέα Ψυχολογία όμως διδάσκει στους ανθρώπους καλύτερα πράγματα. Τους λέει ότι είναι κύριοι των συναισθημάτων και των συγκινήσεων τους, αντί σκλάβοι τους. Τους λέει ότι τα κύτταρα του εγκεφάλου τους μπορούν ν’ αναπτυχθούν, ότι μπορούν να εκδηλωθούν μέσα σε πιο επιθυμητά πλαίσια, κι ότι τα παλιά εγκεφαλικά κύτταρα που εκδηλώνονταν μ' ένα τόσο δυσάρεστο τρόπο μπορούν να περάσουν στην αποστρατεία και ν’ αφεθούν σε μια κατάσταση ατροφική, αφού δε θα χρησιμοποιούνται πια. Οι άνθρωποι μπορούν ν' αλλάξουν τον εαυτό τους, ν’ αλλάξουν ολοκληρωτικά το χαρακτήρα τους. Αυτό όλο δεν είναι απλά μια θεωρία για αργόσχολους, αλλά ένα λειτουργικό γεγονός που έχει αποδειχτεί στην πράξη, από χιλιάδες ανθρώπους, και που όλο και περισσότερο γίνεται φανερό σε πλήθος άλλους.

Άσχετα με το ποια θεωρία περί πνεύματος υποστηρίζουμε, πρέπει να παραδεχτούμε πια σήμερα ότι ο εγκέφαλος είναι το όργανο και το εργαλείο του πνεύματος αυτού, τουλάχιστο στην τωρινή κατάσταση της ύπαρξής μας, κι ότι ο εγκέφαλος θα πρέπει ν αντιμετωπίζεται πάντα μέσα σ' αυτά τα πλαίσια. Ο εγκέφαλός μας είναι σαν ένα θαυμάσιο μουσικό όργανο, που έχει εκατομμύρια «κλειδιά», και που πάνω τους μπορούμε να παίξουμε αναρίθμητους συνδυασμούς ήχων. Ερχόμαστε σ' αυτό τον κόσμο με ορισμένες τάσεις, διαθέσεις και προδιαθέσεις. Μπορεί ν' αποδίδουμε αυτές τις τάσεις στην κληρονομικότητα, ή να τις στηρίζουμε σε κάποιες θεωρίες περί προηγούμενης ύπαρξης, αλλά τα γεγονότα παραμένουν ίδια. Ορισμένα απ' αυτά τα «κλειδιά» του εγκέφαλου μοιάζουν ν' αντιδρούν στην αφή μας πολύ πιο εύκολα από άλλα. Ορισμένες νότες μοιάζουν να ηχούν τη στιγμή που το ρεύμα των περιστάσεων περνά πάνω από τις χορδές του μουσικού αυτού οργάνου, που είναι ο εγκέφαλος. Και κάποιες άλλες απ' τις νότες αυτές φαίνονται ότι δονούνται λιγότερο εύκολα. Ωστόσο, ανακαλύπτουμε πως αν καταβάλλουμε μια προσπάθεια της θέλησής μας για να περιορίσουμε τον ήχο κάποιων απ αυτές τις εύκολα δονούμενες νότες, θ αρχίσουν να δονούνται πιο δύσκολα και θα είναι λιγότερο πρόθυμες να δώσουν ήχο, κάτω από περιστασιακές καταστάσεις. Κι αν θελήσουμε να δώσουμε λίγη προσοχή σε μερικές από τις άλλες χορδές που δεν έβγαζαν ως τώρα ένα πολύ ξεκάθαρο ήχο, γρήγορα θα τις καταστήσουμε ικανές να λειτουργούν καλά' οι νότες τους θα ηχούν πιο ξεκάθαρα και πιο έντονα, και θα καταπνίγουν τους λιγότερο ευχάριστους ήχους.

Έχουμε εκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα που δεν τα χρησιμοποιούμε και που περιμένουν την καλλιέργειά μας. Χρησιμοποιούμε μόνο πολύ λίγα απ' αυτά, ενώ μερικά τους τα εξαντλούμε μέχρι θανάτου. Στην πραγματικότητα μπορούμε πολύ καλά να ξεκουράσουμε λίγα απ αυτά τα κύτταρα, χρησιμοποιώντας τα άλλα. Ο εγκέφαλος μπορεί να εξασκηθεί και να καλλιεργηθεί με τρόπο απίστευτο για κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί με το θέμα αυτό. Μπορούμε ν αποκτήσουμε και να καλλιεργήσουμε πνευματικές στάσεις, ή να τις αλλάξουμε και να τις απορρίψουμε κατά βούληση. Δεν υπάρχει πια καμιά δικαιολογία για τους ανθρώπους που εκδηλώνουν δυσάρεστες και βλαβερές πνευματικές καταστάσεις. Έχουμε το φάρμακο γι' αυτές στα χέρια μας.

Αποκτούμε συνήθειες σκέψης, συναισθημάτων και δράσης, με την επανειλημμένη χρήση. Μπορεί να έχουμε γεννηθεί με μια τάση προς κάποια ορισμένη κατεύθυνση, ή μπορεί να έχουμε αποκτήσει τάσεις μέσ’ από τις υποβολές άλλων - όπως από κάποια παραδείγματα των ανθρώπων γύρω μας, από υποβολές διαβασμάτων, ή απ’ όσα ακούμε από τους δασκάλους μας. Είμαστε ένα κουβάρι από πνευματικές συνήθειες. Κάθε φορά που υποχωρούμε μπροστά σε μια ανεπιθύμητη σκέψη ή συνήθεια, γίνεται πιο εύκολο για μας να επαναλάβουμε αυτή τη σκέψη ή την πράξη. Κι όσο πιο συχνά προβάλλουμε μια ορισμένη επιθυμητή σκέψη, ή εκτελούμε μια επιθυμητή πράξη, τόσο πιο εύκολο γίνεται για μας να επαναλάβουμε αυτή τη σκέψη ή πράξη.

Οι επιστήμονες που ασχολούνται με το Πνεύμα συνηθίζουν να μιλούν για επιθυμητές σκέψεις ή πνευματικές στάσεις, χαρακτηρίζοντάς τες «θετικές», ενώ θεωρούν τις ανεπιθύμητες «αρνητικές». Κι υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Το πνεύμα μας ενστικτώδικα αναγνωρίζει μερικά πράγματα σαν καλά για το άτομο που σ' αυτό ανήκουν, κι έτσι ανοίγει το δρόμο για τέτοιες σκέψεις, προβάλλοντας ελάχιστη αντίσταση σ' αυτές. Οι θετικές σκέψεις έχουν μια πολύ μεγαλύτερη επίπτωση απ' όσο οι αρνητικές, και μια θετική σκέψη μπορεί ν' αντισταθμίσει πλήθος αρνητικές. Ο καλύτερος τρόπος λοιπόν για να κατανικήσουμε τις ανεπιθύμητες ή αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, είναι να καλλιεργούμε τις θετικές. Η θετική σκέψη είναι ένα ισχυρό φυτό, και με τον καιρό θα μαράνει την αρνητική, αφαιρώντας απ' αυτήν την αναγκαία για την επιβίωσή της τροφή.

Φυσικά, μια αρνητική σκέψη θα προβάλει στην αρχή πολύ ζωηρή αντίσταση, γιατί πρόκειται για έναν αγώνα επιβίωσής της. Αλλά όπως θα λέγαμε πιο απλά «βλέπει το χαμό» της, από τη στιγμή που θα επιτρέψουμε στη θετική σκέψη να ωριμάσει και ν' αναπτυχθεί. Και κατά συνέπεια αυτή η καταδικασμένη σε θάνατο αρνητική σκέψη καθιστά δυσάρεστα τα πράγματα για το άτομο, μέχρι που η θετική σκέψη ν' αρχίσει να λειτουργεί για να ξεκάνει την αρνητική. Τα κύτταρα του εγκεφάλου δε θέλουν καθόλου να μένουν σε αχρηστία, όπως δεν το θέλει όποια άλλη μορφή ζωντανής ενέργειας, κι επαναστατούν κι αγωνίζονται, μέχρι που να εξασθενίσουν πάρα πολύ για να μπορέσουν να συνεχίσουν αυτόν τον αγώνα. Ο καλύτερος τρόπος είναι να δίνουμε όσο γίνεται λιγότερη προσοχή σ' αυτά τα παράσιτα του πνεύμα-τος, αλλά ν αφιερώνουμε όσο μπορούμε περισσότερο χρόνο για να «ποτίζουμε», να φροντίζουμε και να περιποιόμαστε τα νέα κι όμορφα φυτά στον κήπο του πνεύματος.

Λόγου χάρη, αν νιώσετε την τάση να μισήσετε τους ανθρώπους, μπορείτε καλύτερα να κατανικήσετε αυτή την αρνητική σκέψη με το να καλλιεργήσετε στη θέση της την Αγάπη. Να σκεφτόσαστε την Αγάπη και να την εφαρμόζετε στην πράξη, όσο πιο συχνά μπορείτε. Να καλλιεργείτε σκέψεις καλοσύνης και πράξεις το ίδιο καλοσυνάτες, απέναντι στον καθένα που μ' αυτόν ερχόσαστε σ επαφή. Στην αρχή μπορεί να δυσκολευτείτε, αλλά προοδευτικά η Αγάπη θα κυριαρχήσει πάνω στο Μίσος, κι αυτό το τελευταίο θ' αρχίσει να υποχωρεί και να μαραίνεται. Αν έχετε μια τάση για μελαγχολία, καλλιεργείστε το χαμόγελο, και μια χαρούμενη αντιμετώπιση των πραγμάτων. Επιμένετε να πείσετε το στόμα σας να χαμογελά, και κάνετε μια όλο θέληση προσπάθεια να βλέπετε τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων. Οι δυνάμεις της μελαγχολίας μέσα σας θα δώσουν μια μάχη, φυσικά, αλλά εσείς μην τους αφιερώνετε τίποτα από την προσοχή σας. Απλά συνεχίστε να καλλιεργείτε την αισιοδοξία και τη χαρούμενη διάθεση. Να έχετε σαν λέξεις - κλειδιά σας, τη «Χαρά», το «Κέφι», την «Ευτυχία» και προσπαθείστε να τις εφαρμόσετε στην πράξη.

Αυτές οι συνταγές μπορεί να μοιάζουν πολύ παλιές και ξεπερασμένες, μα είναι αναμφισβήτητες ψυχολογικές αλήθειες και μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε προς όφελος σας. Από τη στιγμή που θα κατανοήσετε το νόημα αυτής της υπόθεσης, μπορείτε να κατανοήσετε και τις επικυρώσεις και τις αυθυποβολές που υποστηρίζουν οι πλήθος ψυχολογικές σχολές και θεωρίες και να επωφεληθείτε κι απ' αυτές. Μπορείτε να καταστήσετε τον εαυτό σας ένα ενεργητικό πλάσμα, αντί για μαλθακό, ένα δραστήριο άτομο, αντί για χαλαρό, εφαρμόζοντας στην πράξη αυτή τη μέθοδο. Όλα είναι θέμα πρακτικής και σταθερής δουλειάς. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τη Νέα Σκέψη συχνά ξέρουν πολλά να πουν σχετικά με την «εμμονή της σκέψης». Και, πραγματικά, είναι αναγκαίο να υπάρχει αυτή η «εμμονή της σκέψης», προκειμένου να εξασφαλίσουμε αποτελέσματα. Αλλά οπωσδήποτε χρειάζεται και κάτι περισσότερο. Πρέπει να εφαρμόζετε στην πράξη τη σκέψη, μέχρι που να καταστεί μια σταθερή και μόνιμη συνήθεια μέσα σας. Οι σκέψεις παίρνουν μορφή στην πράξη. Έτσι με το να βάζετε σε πράξη συγκεκριμένα πλαίσια σκέψης, οι πράξεις σας αντιδρούν πάνω στο πνεύμα σας. κι αυξάνουν την ανάπτυξη εκείνου του τμήματος του πνεύματός σας. που σχετίζεται στενά με την πράξη.

Κάθε φορά που το πνεύμα καλλιεργεί μέσα του μια σκέψη, είναι πιο εύκολο να την οδηγήσει σε μια συνακόλουθη πράξη, και κάθε φορά που μια πράξη εκτελείται γίνεται πιο εύκολη η αντίστοιχη σκέψη. Έτσι, καθώς βλέπετε τα πράγματα λειτουργούν σε μια διπλή κατεύθυνση - δράση κι αντίδραση.

Αν νιώθετε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι, είναι πολύ φυσικό για σας να γελάτε. Κι αν θελήσετε να γελάσετε λίγο, θ αρχίσετε να νιώθετε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι. Καταλαβαίνετε τώρα τι προσπαθώ να σας πω μ' όλ' αυτά; Να ποια είναι η ουσία:

Αν θέλετε να καλλιεργήσετε μια ορισμένη συνήθεια δράσης, αρχίστε με την καλλιέργεια της πνευματικής στάσης που αντιστοιχεί σ' αυτή τη δράση. Και σαν μέσο καλλιέργειας αυτής της πνευματικής στάσης, αρχίστε να την εφαρμόζετε στην πράξη, ή να συμπεριφέρεστε σύμφωνα μ' αυτήν, κάνοντας εκείνες τις κινήσεις που αντιστοιχούν στη σκέψη.

Τώρα για να δούμε αν μπορείτε κι εσείς να εφαρμόσετε στην πράξη αυτό τον κανόνα. Πάρτε κάτι που πραγματικό πιστεύετε ότι θα πρέπει να γίνει, μα που δε σας αρέσει να το κάνετε. Καλλιεργείστε τη σκέψη που οδηγεί σ αυτό - πείτε στον εαυτό σας: «Θέλω να κάνω αυτό κι αυτό το πράγμα». Ύστερα προχωρείστε στις σχετικές κινήσεις (χαρούμενα πάντα! - να το θυμόσαστε! κι εφαρμόστε στην πράξη τη σκέψη ότι θέλετε να κάνετε αυτό το συγκεκριμένο πράγμα. Δείξτε ενδιαφέρον καθώς το κάνετε - μελετήστε τον καλύτερο τρόπο για να το κάνετε, βάλτε την ψυχή σας σ αυτό, νιώστε περήφανοι που το κάνετε - και τότε θ' ανακαλύψετε τον εαυτό σας να κάνει αυτό το πράγμα με σημαντικό ποσοστό ευχαρίστησης κι ενδιαφέροντος. Θα έχετε έτσι καλλιεργήσει μια νέα συνήθεια.

Αν προτιμήσετε να δοκιμάσετε το ίδιο πράγμα σε κάποιο πνευματικό σας γνώρισμα που απ’ αυτό θέλετε ν απαλλαγείτε, θα δείτε ότι η μέθοδος λειτουργεί κατά τον ίδιο τρόπο. Αρχίστε να καλλιεργείτε το αντίθετο γνώρισμα, σκεφτείτο το, και εφαρμόστε το στην πράξη όσο πιο πολλές φορές μπορείτε. Ύστερα, παρατηρήστε την αλλαγή που θα συμβεί μέσα σας. Μη χάνετε το θάρρος σας με την αντίσταση που θα συναντήσετε στην αρχή, αλλά να πείτε χαρούμενα στον εαυτό σας: «Μπορώ και Θέλω». Μετά ξαναρχίστε την ίδια εργασία με περισσότερη ζωντάνια. Το σημαντικό εδώ είναι η εργασία να γίνεται χαρούμενα και μ’ ενδιαφέρον. Αν το καταφέρετε αυτό, όλα τ’ άλλα θα είναι εύκολα.   

Read more

Η Καμπαλά και το Φως

Υπάρχει μια ιστορία για τρεις φυλακισμένους σε ένα σκοτεινό μπουντρούμι. Οι δύο από αυτούς ήταν έξυπνοι αλλά ο τρίτος δεν ήταν και τόσο έξυπνος. Κάθε μέρα, όταν τους κατέβαζαν το φαγητό στο σκοτεινό μπουντρούμι, ο τρίτος άνδρας ψηλαφούσε τα σκεύη, έσπαζε το πιάτο και κοβόταν με το μαχαίρι. Ένας από τους έξυπνους άνδρες τον βοηθούσε μαθαίνοντάς του μια ρουτίνα για να χειριστεί το σκοτάδι, αλλά επειδή το φαγητό τους το παρουσίαζαν με διαφορετικό τρόπο κάθε μέρα πάντα μπερδεύονταν. Ο άλλος φυλακισμένος είπε τότε, «Ας κάνουμε μια τρύπα στον τοίχο για να αφήσουμε μια ακτίνα φωτός να μπει μέσα κι έτσι θα μπορέσει να δει και να φάει χωρίς βοήθεια».

Η Καμπαλά αφορά το φως. Το βασικό της μήνυμα είναι ότι έχουμε την δύναμη να αυξήσουμε το πνευματικό φως στον κόσμο ή να το μειώσουμε. Όλες μας οι πράξεις, οι λέξεις και οι σκέψεις ελέγχουν τον διακόπτη που ανεβάζει την ένταση του φωτός ή την κατεβάζει.

Ποιά είναι η δύναμη του φωτός; Όταν ανάβουμε το φως στο δωμάτιό μας μας επιτρέπει να δούμε αυτά που υπάρχουν εκεί. Αλλιώς ψηλαφίζουμε στο σκοτάδι, χτυπάμε πάνω σε πράγματα, κοπανάμε το γόνατό μας και πέφτουμε πάνω στους τοίχους. Το ίδιο ισχύει και για το πνευματικό φως. Χωρίς αυτό, ο πνευματικός μας κόσμος είναι σκοτεινός. Χωρίς πνευματικό φως δεν δεν μπορούμε να δούμε την αγάπη ακόμα και αν βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας. Χτυπάμε πάνω σε ανθρώπους που μας αγαπάνε. Πατάμε πάνω σε ψυχές. Προσπερνάμε σημαντικές στιγμές. Και δεν έχουμε καμμία αίσθηση κατεύθυνσης.

Σύμφωνα με την Καμπαλά κάποιος που έχει πρόσβαση μόνο στο φυσικό φως ζει στον Κόσμο του Κέλυφους ή «της Φλούδας» που ονομάζεται «Ολάμ Ακλιπότ». Βλέπει μόνο τα φυσικά πράγματα, αυτά που είναι εξωτερικά κι επιφανειακά. Η φλούδα όμως είναι μόνο το εξωτερικό τμήμα του φρούτου κι επομένως είναι δευτερεύον. Αν βλέπουμε μόνο το κέλυφος ή την φλούδα συγχέουμε το περίβλημα με το αληθινό περιεχόμενο. Εντυπωσιαζόμαστε με την συσκευασία και χάνουμε το αληθινό περιεχόμενο.

Η Καμπαλά μας διδάσκει τα μυστικά πως να προσεγγίσουμε το πνευματικό φως που μας επιτρέπει να δούμε τι υπάρχει μέσα. Δεδομένου ότι αυτό που βλέπουμε είναι κι αυτό που παίρνουμε, όταν θέλουμε να πάρουμε το αιώνιο πνευματικό δώρο που βρίσκεται «κρυμμένο» σ’ αυτόν τον κόσμο, πρέπει να αυξήσουμε το πνευματικό φως για να δούμε και να εισέρθουμε. Ο φυσικός κόσμος είναι μόνο η συσκευασία, αλλά ποιο δώρο κρύβει μέσα του;

Ποιό είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσατε ποτέ να δώσετε ή να πάρετε; Η Παρουσία. Όχι «τα δώρα» αλλά η «Παρουσία». Όταν σκέπτομαι την παιδική μου ηλικία, η πιο πολύτιμή μου ανάμνηση είναι της μητέρας μου να κάθεται στο κρεβάτι μου και να μου διαβάζει την Κοκκινοσκουφίτσα. Τι είναι το τόσο φοβερό σ’ αυτό; Οι γονείς μου μου έκαναν πολλά δώρα. Μου πήραν ένα καταπληκτικό τραινάκι και πολλά άλλα παιχνίδια. Αλλά αυτά χάλασαν και δεν σημαίνουν και πολλά σε μένα σήμερα. Αυτό που πραγματικά ακόμα φυλάω σαν θησαυρό και συνεχίζω να απολαμβάνω είναι αυτές οι πολύτιμες στιγμές όταν ήξερα ότι η μητέρα μου βρισκόταν εκεί για μένα. Δεν ενδιαφερόταν για την Κοκκινοσκουφίτσα ή για την Χιονάτη. Καμμιά φορά δεν διάβασε αυτές τις ιστορίες για τον εαυτό της. Η μητέρα μου συγκέντρωνε όλη την ύπαρξή της σε εκείνες τις στιγμές και ήταν εκεί για μένα ολοκληρωτικά. Μου έδωσε το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να ζητήσει κανείς, την Παρουσία της.

Τι είναι η «Παρουσία»; Η «Παρουσία» είναι σαν το κέικ σοκολάτας. Δεν μπορώ να σας πω με τι μοιάζει η γεύση του. Θα μάθετε πόσο νόστιμο είναι μόνο όταν το γευτείτε από μόνοι σας. Θα μπορούσα να σας πω ποια είναι τα υλικά, αλλά το κέικ είναι περισσότερο από το άθροισμα των υλικών του. Η «Παρουσία» είναι σαν το πράσινο χρώμα. Δεν μπορώ να σας πω με τι μοιάζει, αλλά όταν το δείτε θα ξέρετε. Θα μπορούσα να σας πω ότι είναι ένας συνδυασμός από μπλε και κίτρινο αλλά ακόμα κι αυτά είναι χρώματα που μπορούμε να τα γνωρίζουμε εμπειρικά. Και φυσικά ακόμα μετά που βλέπετε το μπλε και το κίτρινο, το πράσινο είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των τμημάτων του . Έτσι δεν μπορώ να σας πω τι είναι η «Παρουσία». Μπορώ να σας πω ότι τα συστατικά της είναι αγάπη, φροντίδα, σεβασμός, τιμιότητα, νόημα, ομορφιά, ευγένεια, εξυπνάδα και άλλα πολλά. Για να γνωρίζεις την «Παρουσία» πρέπει να την έχεις γευτεί.

Σύμφωνα με την Καμπαλά ο Θ-ός μας έπλασε και μας έβαλε σ’ αυτόν τον κόσμο για να μας δώσει το μεγαλύτερο δώρο που μπορεί κανείς να φανταστεί: την «Θ-ία Παρουσία». Η Καμπαλά την ονομάζει «Σσεχινά». Η Θ-ία Παρουσία ή η «Σσεχινά» συμπληρώνει τα πάντα.

Αλλά πως ανάβουμε το φως που επιτρέπει στα μάτια της ψυχής μας να το δουν; Πως γινόμαστε δεκτικοί στο ύστατο δώρο της στοργικής παρουσίας του Θ-ού; Δίνοντας την στοργική μας παρουσία ο ένας στον άλλον έτσι ώστε να γίνουμε δεκτικοί στην Θ-ική Παρουσία. Κι όσο περισσότερο δίνουμε, τόσο περισσότερο παίρνουμε.

Read more

Αιώνια ψυχή του κόσμου...

Ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον

στέκομαι

ως του κύκλου το σημείο,

αιώνια ψυχή του κόσμου.

Ανάμεσα στο ανεκδήλωτο και το εκδηλωμένο

στέκομαι

ως γέφυρα που ενώνει

τις διαφοροποιημένες συνειδήσεις.

Ανάμεσα στην αλήθεια και το ψεύδος

στέκομαι

ως τοίχος, και αποκρούω τα δηλητηριώδη βέλη.

Φωτεινή πηγή του κόσμου,

ανάμεσα στην εισπνοή και την εκπνοή

στέκομαι,

καταστροφέας και δημιουργός της μορφής,

εγγυητής της συνέχειας του κόσμου.

Ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη

στέκομαι

Υιός του Θεού

έλεος και κατανόηση,

μέγα αρχέτυπο στην καρδιά του ανθρώπου.

Read more

Αν ήμουν Θεός...

 Αν ήμουν Θεός και κοιτούσα τον κόσμο από ψηλά θα έλεγα ότι βλέπω τα δώδεκα παιδιά μου να έχουν πάρει διαφορετικό δρόμο το καθένα τους, όμως όλα τους θέλουν να γυρίσουν κοντά μου. Έχω υποδείξει το δρόμο στέλνοντας τους  έναν άλλο μου Υιό, ο οποίος έγινε δρόμος ο ίδιος. Ο δρόμος αυτός έχει πολλά ονόματα, έτσι ώστε αυτός που τον ψάχνει να τον βρίσκει πάντοτε. Ονομάζεται δρόμος της ειρήνης, της αλήθειας, της δικαιοσύνης, της αγάπης, της ζωής. Ο δρόμος της επιστροφής είναι πνευματικός, αφού δεν θα επιστρέψετε κοντά μου με σάρκα αλλά με πνεύμα. Δεν ακολουθείτε έναν άνθρωπο αλλά ένα πνεύμα, δεν έχετε ως αρχηγό ένα πρόσωπο αλλά τις ιδιότητές του.
Οι ιδιότητες αυτές δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο κάποιων, αλλά εγώ τις δίνω απλόχερα

Read more