Home » συναισθήματα

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΟΥ ΔΙΝΩ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ


Η προσευχή αποτελεί ενεργή προσπάθεια να επικοινωνήσει ο άνθρωπος με μια θεότητα ή πνεύμα, περιλαμβανομένου του μονοθεϊστικού Θεού, με τους Αγίους, με θεούς που είναι μέρος ενός πανθέου ή με άλλους. Περιλαμβάνει την προσφορά αίνου, την υποβολή αιτημάτων (δεήσεων), την εξομολόγηση αμαρτιών ή απλά την έκφραση των σκέψεων και των συναισθημάτων. Οι λέξεις μιας προσευχής μπορεί να αποτελούνται από συγκεκριμένους ύμνους , ή να αποτελούν αυθόρμητη λεκτική διατύπωση του ατόμου.


ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΠΛΑ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΚΑΛΑ ΟΣΟ ΠΙΟ ΗΡΕΜΑ ΚΑΙ ΗΣΥΧΑ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΤΕΛΕΙΑ ΟΣΟ ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΜΟΝΑΔΙΚΑ!

ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ



ΜΙΑ ΚΑΙ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΚΑΙ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΗΝ ΓΙΑΤΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΝ ΤΗΝ ΣΦΡΑΓΙΖΕΙ Η ΕΠΙΓΝΩΣΗ ΤΟΥΣ ΕΤΣΙ

Η Δύναμη του Πνεύματος δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα, ούτε ένα θεωρητικό τίποτα. Είναι μια υπαρκτή και όλο ζωντάνια διανοητική δραστική δύναμη. 

• Η Δύναμη του Πνεύματος δεν είναι τυφλή μηχανική ενέργεια, αλλά έχει κάτι από το χαρακτήρα μιας ζωντανής βούλησης, που αποτελεί μάλλον την αιτία της φυσικής ενέργειας, παρά που ταυτίζεται με αυτήν. 

• Δεν υπάρχει ζωή δίχως πνεύμα και Δύναμη Πνεύματος, και δεν υπάρχει Δύναμη Πνεύματος, ή πνεύμα, χωρίς ζωή.

• Το Σύμπαν είναι ζωντανό, κι έχει πνεύμα και Δύναμη Πνεύματος στο κάθε του τμήμα ή μόριο.

• Αυτός που αποδέχεται τη θεωρία της εξέλιξης είναι υποχρεωμένος να πιστέψει ότι το πνεύμα είναι δυναμικό μέσα στην ύλη. 

• Το μικροσκοπικό κύτταρο που πρόκειται να γίνει άνθρωπος περικλείει μέσα του το σπέρμα του πνεύματος.

• Τα στοιχεία του πνεύματος υπάρχουν το ίδιο και μέσα στα χημικά στοιχεία: άνθρακα, οξυγόνο, υδρογόνο, θείο, φώσφορο, νιτρογόνο, σόδιο, ποτάσσιο, χλώριο, που τα βρίσκουμε μέσα στο κύτταρο.

• Η Δύναμη Πνεύματος δεν εκδηλώνεται μόνο στον άνθρωπο και στα ζώα, αλλά και στα φυτά. 

• Τα φυτά φανερώνουν μια ενστικτώδη τάση να εκτελέσουν ορισμένες αναγκαίες πράξεις για την ευημερία τους. Είναι μια νοητική δράση που συνδέεται και συγγενεύει με τη συνειδητή επιλογή και βούληση. 

• Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι τα κύτταρα της οργανικής ύλης διαθέτουν μνήμη.

• Η πνευματική μας δύναμη δημιουργεί μια κίνηση στον αιθέρα που, όπως όλες οι κινήσεις του αιθέρα, μεταφέρεται μακριά και γίνεται αισθητή από εγκεφάλους που βρίσκονται σε αρμονία με το δικό μας. 

• Ο αιθέρας, ή η λεπτή ουσία που καλύπτει το διάστημα, σταθερά πλημμυρίζει με πνευματικά ρεύματα όλων των ειδών και βαθμών, που ξεχύνονται από τα πνεύματα κάθε είδους ανθρώπων. Ερχόμενα σε επαφή το ένα με το άλλο, είτε συνδυάζονται είτε αλληλοεξουδετερώνονται. 

• Η μέση πνευματική κατάσταση των ανθρώπων που ζουν σε μια πόλη ή χώρα δίνει τη “νότα”. 

• Οι άνθρωποι που έχουν αναπτύξει τη δύναμη αντίστασης είναι σχεδόν απρόσβλητοι στα κύματα πνευματικής ενέργειας που φτάνουν έως αυτούς, ενώ όσοι δεν διαθέτουν δύναμη αντίστασης παρασύρονται εδώ κι εκεί, βρισκόμενοι πάντα κάτω από ένα πεδίο υποκίνησης.

• Ο όχλος είναι το επίκεντρο ενός κυκλώνα από πνευματικά ρεύματα, που μοιάζουν με στρόβιλο ή ρουφήχτρα, μ’ ένα δραστικό κέντρο και μια λιγότερο δραστική περιφέρεια.

• Οι πολιτικοί ηγέτες και ρήτορες εκμεταλλεύονται εύστροφα τα συναισθήματα του ακροατηρίου τους, και το ρεύμα του προσωπικού μαγνητισμού και της πνευματικής υποβολής απλώνεται πάνω στα μέλη του Κόμματος, μέχρι να μεταβληθούν σ’ έναν όχλο που διακατέχεται από ορισμένες αλύγιστες ιδέες. 

• Το πρόσωπο που επηρεάζεται είναι πια αδύνατο να συλλογιστεί σωστά, ή με ευστροφία, γιατί η βούλησή του “έχει πάρει άδεια” και η λογική του σαρώνεται από τις επιθυμίες, τις συγκινήσεις και τα αισθήματα που του υποκινήθηκαν, αφού έλλειπε η αντίσταση.

• Περιβάλλετε τον εαυτό σας με μια πανοπλία δύναμης θέλησης, που θα δράσει σαν ασπίδα προστασίας ενάντια στις επιρροές αυτού του είδους και που θα τις στείλει πίσω σ’ αυτούς που τις στέλνουν.

• Αν οι άνθρωποι κατανοήσουν καλά αυτό τον άγραφο νόμο, θ’ αναγκάσουν αυτά τα εγωιστικά πνευματικά ρεύματα να γυρίζουν πίσω σ’ εκείνον που τα στέλνει, μέχρι που να παρασυρθεί αυτός ο ίδιος μέσα στο στρόβιλο που ξεσήκωσε.

Οι ανεπιθύμητες συναισθηματικές καταστάσεις



Είπα σε σχέση με την απαλλαγή από τις ανεπιθύμητες συναισθηματικές καταστάσεις, ότι πρέπει να τις αποβάλλουμε, φωνάζοντάς τους να βγουν έξω από μας. Ωστόσο, ένας πολύ καλύτερος τρόπος είναι να καλλιεργήσουμε μια σκέψη ή ένα συναίσθημα που να είναι αντίθετο σ' αυτό που θέλουμε να ξεριζώσουμε.

Έχουμε την πολύ ισχυρή τάση να θεωρούμε τον εαυτό μας σαν δημιούργημα των συναισθημάτων και των συγκινήσεών μας, και να φανταζόμαστε ότι αυτές οι συγκινήσεις και τα συναισθήματα είμαστε «εμείς». Αλλά κάτι τέτοιο βρίσκεται πολύ μακριά από την αλήθεια.

Στην πραγματικότητα η πλειοψηφία των ανθρώπων είναι σκλάβοι των συναισθημάτων και των συγκινήσεών τους, κι αυτά είναι που τους κυβερνούν ως ένα μεγάλο βαθμό. Οι πιο πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι τα συναισθήματα είναι καταστάσεις που τους καθορίζουν και που απ' αυτές είναι αδύνατο ν’ απαλλαγούν - κι έτσι σταματούν να επαναστατούν. Υποχωρούν χωρίς αμφισβήτηση στο συναίσθημα, παρόλο που μπορεί να ξέρουν ότι αυτό το συναίσθημα ή η συγκίνηση αποσκοπεί αποκλειστικά να τους βλάψει και να τους οδηγήσει στην αποτυχία και τη δυστυχία, αντί για την επιτυχία και την ευτυχία. Οι άνθρωποι λένε «Έτσι είμαστε φτιαγμένοι», κι αδιαφορούν για όλα τ’ άλλα.

Η νέα Ψυχολογία όμως διδάσκει στους ανθρώπους καλύτερα πράγματα. Τους λέει ότι είναι κύριοι των συναισθημάτων και των συγκινήσεων τους, αντί σκλάβοι τους. Τους λέει ότι τα κύτταρα του εγκεφάλου τους μπορούν ν’ αναπτυχθούν, ότι μπορούν να εκδηλωθούν μέσα σε πιο επιθυμητά πλαίσια, κι ότι τα παλιά εγκεφαλικά κύτταρα που εκδηλώνονταν μ' ένα τόσο δυσάρεστο τρόπο μπορούν να περάσουν στην αποστρατεία και ν’ αφεθούν σε μια κατάσταση ατροφική, αφού δε θα χρησιμοποιούνται πια. Οι άνθρωποι μπορούν ν' αλλάξουν τον εαυτό τους, ν’ αλλάξουν ολοκληρωτικά το χαρακτήρα τους. Αυτό όλο δεν είναι απλά μια θεωρία για αργόσχολους, αλλά ένα λειτουργικό γεγονός που έχει αποδειχτεί στην πράξη, από χιλιάδες ανθρώπους, και που όλο και περισσότερο γίνεται φανερό σε πλήθος άλλους.

Άσχετα με το ποια θεωρία περί πνεύματος υποστηρίζουμε, πρέπει να παραδεχτούμε πια σήμερα ότι ο εγκέφαλος είναι το όργανο και το εργαλείο του πνεύματος αυτού, τουλάχιστο στην τωρινή κατάσταση της ύπαρξής μας, κι ότι ο εγκέφαλος θα πρέπει ν αντιμετωπίζεται πάντα μέσα σ' αυτά τα πλαίσια. Ο εγκέφαλός μας είναι σαν ένα θαυμάσιο μουσικό όργανο, που έχει εκατομμύρια «κλειδιά», και που πάνω τους μπορούμε να παίξουμε αναρίθμητους συνδυασμούς ήχων. Ερχόμαστε σ' αυτό τον κόσμο με ορισμένες τάσεις, διαθέσεις και προδιαθέσεις. Μπορεί ν' αποδίδουμε αυτές τις τάσεις στην κληρονομικότητα, ή να τις στηρίζουμε σε κάποιες θεωρίες περί προηγούμενης ύπαρξης, αλλά τα γεγονότα παραμένουν ίδια. Ορισμένα απ' αυτά τα «κλειδιά» του εγκέφαλου μοιάζουν ν' αντιδρούν στην αφή μας πολύ πιο εύκολα από άλλα. Ορισμένες νότες μοιάζουν να ηχούν τη στιγμή που το ρεύμα των περιστάσεων περνά πάνω από τις χορδές του μουσικού αυτού οργάνου, που είναι ο εγκέφαλος. Και κάποιες άλλες απ' τις νότες αυτές φαίνονται ότι δονούνται λιγότερο εύκολα. Ωστόσο, ανακαλύπτουμε πως αν καταβάλλουμε μια προσπάθεια της θέλησής μας για να περιορίσουμε τον ήχο κάποιων απ αυτές τις εύκολα δονούμενες νότες, θ αρχίσουν να δονούνται πιο δύσκολα και θα είναι λιγότερο πρόθυμες να δώσουν ήχο, κάτω από περιστασιακές καταστάσεις. Κι αν θελήσουμε να δώσουμε λίγη προσοχή σε μερικές από τις άλλες χορδές που δεν έβγαζαν ως τώρα ένα πολύ ξεκάθαρο ήχο, γρήγορα θα τις καταστήσουμε ικανές να λειτουργούν καλά' οι νότες τους θα ηχούν πιο ξεκάθαρα και πιο έντονα, και θα καταπνίγουν τους λιγότερο ευχάριστους ήχους.

Έχουμε εκατομμύρια εγκεφαλικά κύτταρα που δεν τα χρησιμοποιούμε και που περιμένουν την καλλιέργειά μας. Χρησιμοποιούμε μόνο πολύ λίγα απ' αυτά, ενώ μερικά τους τα εξαντλούμε μέχρι θανάτου. Στην πραγματικότητα μπορούμε πολύ καλά να ξεκουράσουμε λίγα απ αυτά τα κύτταρα, χρησιμοποιώντας τα άλλα. Ο εγκέφαλος μπορεί να εξασκηθεί και να καλλιεργηθεί με τρόπο απίστευτο για κάποιον που δεν έχει ασχοληθεί με το θέμα αυτό. Μπορούμε ν αποκτήσουμε και να καλλιεργήσουμε πνευματικές στάσεις, ή να τις αλλάξουμε και να τις απορρίψουμε κατά βούληση. Δεν υπάρχει πια καμιά δικαιολογία για τους ανθρώπους που εκδηλώνουν δυσάρεστες και βλαβερές πνευματικές καταστάσεις. Έχουμε το φάρμακο γι' αυτές στα χέρια μας.

Αποκτούμε συνήθειες σκέψης, συναισθημάτων και δράσης, με την επανειλημμένη χρήση. Μπορεί να έχουμε γεννηθεί με μια τάση προς κάποια ορισμένη κατεύθυνση, ή μπορεί να έχουμε αποκτήσει τάσεις μέσ’ από τις υποβολές άλλων - όπως από κάποια παραδείγματα των ανθρώπων γύρω μας, από υποβολές διαβασμάτων, ή απ’ όσα ακούμε από τους δασκάλους μας. Είμαστε ένα κουβάρι από πνευματικές συνήθειες. Κάθε φορά που υποχωρούμε μπροστά σε μια ανεπιθύμητη σκέψη ή συνήθεια, γίνεται πιο εύκολο για μας να επαναλάβουμε αυτή τη σκέψη ή την πράξη. Κι όσο πιο συχνά προβάλλουμε μια ορισμένη επιθυμητή σκέψη, ή εκτελούμε μια επιθυμητή πράξη, τόσο πιο εύκολο γίνεται για μας να επαναλάβουμε αυτή τη σκέψη ή πράξη.

Οι επιστήμονες που ασχολούνται με το Πνεύμα συνηθίζουν να μιλούν για επιθυμητές σκέψεις ή πνευματικές στάσεις, χαρακτηρίζοντάς τες «θετικές», ενώ θεωρούν τις ανεπιθύμητες «αρνητικές». Κι υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς. Το πνεύμα μας ενστικτώδικα αναγνωρίζει μερικά πράγματα σαν καλά για το άτομο που σ' αυτό ανήκουν, κι έτσι ανοίγει το δρόμο για τέτοιες σκέψεις, προβάλλοντας ελάχιστη αντίσταση σ' αυτές. Οι θετικές σκέψεις έχουν μια πολύ μεγαλύτερη επίπτωση απ' όσο οι αρνητικές, και μια θετική σκέψη μπορεί ν' αντισταθμίσει πλήθος αρνητικές. Ο καλύτερος τρόπος λοιπόν για να κατανικήσουμε τις ανεπιθύμητες ή αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα, είναι να καλλιεργούμε τις θετικές. Η θετική σκέψη είναι ένα ισχυρό φυτό, και με τον καιρό θα μαράνει την αρνητική, αφαιρώντας απ' αυτήν την αναγκαία για την επιβίωσή της τροφή.

Φυσικά, μια αρνητική σκέψη θα προβάλει στην αρχή πολύ ζωηρή αντίσταση, γιατί πρόκειται για έναν αγώνα επιβίωσής της. Αλλά όπως θα λέγαμε πιο απλά «βλέπει το χαμό» της, από τη στιγμή που θα επιτρέψουμε στη θετική σκέψη να ωριμάσει και ν' αναπτυχθεί. Και κατά συνέπεια αυτή η καταδικασμένη σε θάνατο αρνητική σκέψη καθιστά δυσάρεστα τα πράγματα για το άτομο, μέχρι που η θετική σκέψη ν' αρχίσει να λειτουργεί για να ξεκάνει την αρνητική. Τα κύτταρα του εγκεφάλου δε θέλουν καθόλου να μένουν σε αχρηστία, όπως δεν το θέλει όποια άλλη μορφή ζωντανής ενέργειας, κι επαναστατούν κι αγωνίζονται, μέχρι που να εξασθενίσουν πάρα πολύ για να μπορέσουν να συνεχίσουν αυτόν τον αγώνα. Ο καλύτερος τρόπος είναι να δίνουμε όσο γίνεται λιγότερη προσοχή σ' αυτά τα παράσιτα του πνεύμα-τος, αλλά ν αφιερώνουμε όσο μπορούμε περισσότερο χρόνο για να «ποτίζουμε», να φροντίζουμε και να περιποιόμαστε τα νέα κι όμορφα φυτά στον κήπο του πνεύματος.

Λόγου χάρη, αν νιώσετε την τάση να μισήσετε τους ανθρώπους, μπορείτε καλύτερα να κατανικήσετε αυτή την αρνητική σκέψη με το να καλλιεργήσετε στη θέση της την Αγάπη. Να σκεφτόσαστε την Αγάπη και να την εφαρμόζετε στην πράξη, όσο πιο συχνά μπορείτε. Να καλλιεργείτε σκέψεις καλοσύνης και πράξεις το ίδιο καλοσυνάτες, απέναντι στον καθένα που μ' αυτόν ερχόσαστε σ επαφή. Στην αρχή μπορεί να δυσκολευτείτε, αλλά προοδευτικά η Αγάπη θα κυριαρχήσει πάνω στο Μίσος, κι αυτό το τελευταίο θ' αρχίσει να υποχωρεί και να μαραίνεται. Αν έχετε μια τάση για μελαγχολία, καλλιεργείστε το χαμόγελο, και μια χαρούμενη αντιμετώπιση των πραγμάτων. Επιμένετε να πείσετε το στόμα σας να χαμογελά, και κάνετε μια όλο θέληση προσπάθεια να βλέπετε τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων. Οι δυνάμεις της μελαγχολίας μέσα σας θα δώσουν μια μάχη, φυσικά, αλλά εσείς μην τους αφιερώνετε τίποτα από την προσοχή σας. Απλά συνεχίστε να καλλιεργείτε την αισιοδοξία και τη χαρούμενη διάθεση. Να έχετε σαν λέξεις - κλειδιά σας, τη «Χαρά», το «Κέφι», την «Ευτυχία» και προσπαθείστε να τις εφαρμόσετε στην πράξη.

Αυτές οι συνταγές μπορεί να μοιάζουν πολύ παλιές και ξεπερασμένες, μα είναι αναμφισβήτητες ψυχολογικές αλήθειες και μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε προς όφελος σας. Από τη στιγμή που θα κατανοήσετε το νόημα αυτής της υπόθεσης, μπορείτε να κατανοήσετε και τις επικυρώσεις και τις αυθυποβολές που υποστηρίζουν οι πλήθος ψυχολογικές σχολές και θεωρίες και να επωφεληθείτε κι απ' αυτές. Μπορείτε να καταστήσετε τον εαυτό σας ένα ενεργητικό πλάσμα, αντί για μαλθακό, ένα δραστήριο άτομο, αντί για χαλαρό, εφαρμόζοντας στην πράξη αυτή τη μέθοδο. Όλα είναι θέμα πρακτικής και σταθερής δουλειάς. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τη Νέα Σκέψη συχνά ξέρουν πολλά να πουν σχετικά με την «εμμονή της σκέψης». Και, πραγματικά, είναι αναγκαίο να υπάρχει αυτή η «εμμονή της σκέψης», προκειμένου να εξασφαλίσουμε αποτελέσματα. Αλλά οπωσδήποτε χρειάζεται και κάτι περισσότερο. Πρέπει να εφαρμόζετε στην πράξη τη σκέψη, μέχρι που να καταστεί μια σταθερή και μόνιμη συνήθεια μέσα σας. Οι σκέψεις παίρνουν μορφή στην πράξη. Έτσι με το να βάζετε σε πράξη συγκεκριμένα πλαίσια σκέψης, οι πράξεις σας αντιδρούν πάνω στο πνεύμα σας. κι αυξάνουν την ανάπτυξη εκείνου του τμήματος του πνεύματός σας. που σχετίζεται στενά με την πράξη.

Κάθε φορά που το πνεύμα καλλιεργεί μέσα του μια σκέψη, είναι πιο εύκολο να την οδηγήσει σε μια συνακόλουθη πράξη, και κάθε φορά που μια πράξη εκτελείται γίνεται πιο εύκολη η αντίστοιχη σκέψη. Έτσι, καθώς βλέπετε τα πράγματα λειτουργούν σε μια διπλή κατεύθυνση - δράση κι αντίδραση.


Αν νιώθετε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι, είναι πολύ φυσικό για σας να γελάτε. Κι αν θελήσετε να γελάσετε λίγο, θ αρχίσετε να νιώθετε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι. Καταλαβαίνετε τώρα τι προσπαθώ να σας πω μ' όλ' αυτά; Να ποια είναι η ουσία:

Αν θέλετε να καλλιεργήσετε μια ορισμένη συνήθεια δράσης, αρχίστε με την καλλιέργεια της πνευματικής στάσης που αντιστοιχεί σ' αυτή τη δράση. Και σαν μέσο καλλιέργειας αυτής της πνευματικής στάσης, αρχίστε να την εφαρμόζετε στην πράξη, ή να συμπεριφέρεστε σύμφωνα μ' αυτήν, κάνοντας εκείνες τις κινήσεις που αντιστοιχούν στη σκέψη.

Τώρα για να δούμε αν μπορείτε κι εσείς να εφαρμόσετε στην πράξη αυτό τον κανόνα. Πάρτε κάτι που πραγματικό πιστεύετε ότι θα πρέπει να γίνει, μα που δε σας αρέσει να το κάνετε. Καλλιεργείστε τη σκέψη που οδηγεί σ αυτό - πείτε στον εαυτό σας: «Θέλω να κάνω αυτό κι αυτό το πράγμα». Ύστερα προχωρείστε στις σχετικές κινήσεις (χαρούμενα πάντα! - να το θυμόσαστε! κι εφαρμόστε στην πράξη τη σκέψη ότι θέλετε να κάνετε αυτό το συγκεκριμένο πράγμα. Δείξτε ενδιαφέρον καθώς το κάνετε - μελετήστε τον καλύτερο τρόπο για να το κάνετε, βάλτε την ψυχή σας σ αυτό, νιώστε περήφανοι που το κάνετε - και τότε θ' ανακαλύψετε τον εαυτό σας να κάνει αυτό το πράγμα με σημαντικό ποσοστό ευχαρίστησης κι ενδιαφέροντος. Θα έχετε έτσι καλλιεργήσει μια νέα συνήθεια.

Αν προτιμήσετε να δοκιμάσετε το ίδιο πράγμα σε κάποιο πνευματικό σας γνώρισμα που απ’ αυτό θέλετε ν απαλλαγείτε, θα δείτε ότι η μέθοδος λειτουργεί κατά τον ίδιο τρόπο. Αρχίστε να καλλιεργείτε το αντίθετο γνώρισμα, σκεφτείτο το, και εφαρμόστε το στην πράξη όσο πιο πολλές φορές μπορείτε. Ύστερα, παρατηρήστε την αλλαγή που θα συμβεί μέσα σας. Μη χάνετε το θάρρος σας με την αντίσταση που θα συναντήσετε στην αρχή, αλλά να πείτε χαρούμενα στον εαυτό σας: «Μπορώ και Θέλω». Μετά ξαναρχίστε την ίδια εργασία με περισσότερη ζωντάνια. Το σημαντικό εδώ είναι η εργασία να γίνεται χαρούμενα και μ’ ενδιαφέρον. Αν το καταφέρετε αυτό, όλα τ’ άλλα θα είναι εύκολα.   

Η ΦΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΣ


Η Φύση είναι δάσκαλος, η ζωή είναι  δάσκαλος. Η γνώση δεν προέρχεται μόνο από τα βιβλία. Η Φύση είναι σίγουρα καλύτερος δάσκαλος από αυτή την γνώση. Με την ανεκτικότητα, την ανιδιοτελή γενναιοδωρία, την υπομονή, την γαλήνη, η Φύση συνεχώς διακηρύσσει τον εγγενή, αληθινό της ρόλο ως διδασκάλου των πνευματικών αληθειών. Κοιτάξτε ένα δέντρο! Προσφέρει σκιά και χαρίζει τους καρπούς του σε όποιον το πλησιάζει. Δεν έχει συναισθήματα μίσους ή εκδικητικότητας εναντίον εκείνων που του προκαλούν τραύματα. Δεν ζητάει καμία ανταμοιβή από εκείνους που επωφελούνται από αυτό. Όλοι πρέπει να διδαχτείτε από το δέντρο αυτό το μάθημα της ανιδιοτελούς υπηρεσίας.

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΕΡΟΥ ΕΑΥΤΟΥ



Όσο πιο ταυτισμένος είναι κανείς με το σώμα και τις γήινες επιθυμίες, τόσο περισσότερο ‘ακούει’ τους χαμηλότερους ‘συμβούλους’ του, χαμηλές αστρικές οντότητες που ζουν προσκολλημένες πάνω στο πεδίο του ατόμου και τρέφονται από αυτό, απομυζούν δηλαδή την ενέργειά του. (Γι’ αυτό και μετά από χαμηλές ηδονές, χαμηλό φαγητό, χαμηλό σεξ, τσιγάρο, αλκοόλ, καφέ, ζάχαρη κλπ, αισθάνεται κανείς στραγγισμένος από ενέργεια). Ένα κοινό παράδειγμα είναι η εντρύφηση στα σεξουαλικά χωρίς αγνότητα νου και καρδιάς. Αυτή η κατάσταση έλκει τέτοιες χαμηλές ενέργειες/οντότητες. Οι χαμηλές σε κραδασμό τροφές, έλκουν τέτοιες οντότητες. Ακόμα και τα χημικά έλκουν τέτοιες οντότητες και ενέργειες δαιμονικές. Είναι τόσο εύκολο να μολυνθεί κανείς! Για την ακρίβεια, οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν με τέτοιο μολυσμένο πεδίο και υπακούν σε τέτοιους συμβούλους...


Συναισθήματα και σκέψεις χαμηλές, ζήλια, θυμός, απληστία, λαιμαργία/αδηφαγία, φιλαργυρία, πλεονεξία, εγωισμός, κακία, φιληδονία και ότι άλλο που δεν είναι αγνό, έλκει τέτοιες οντότητες. Αν πράττει κανείς κάτι απ' τα παραπάνω για καιρό, η συγκεκριμένη ενέργεια/οντότητα προσκολλάται στενά στο ενεργειακό πεδίο και το άτομο νομίζει πια ότι είναι δική του κατάσταση. Έτσι πολλές φορές στο διαλογισμό αισθανόμαστε πόνο και δυσφορία, καθώς αυτά τα αστρικά κελύφη και οντότητες αποκολλώνται από πάνω μας. Όλα αυτά τα κελύφη βέβαια δεν είναι δικά μας αλλά είναι επίκτητα. Ένα παιδί έρχεται σχετικά αγνό στο κόσμο και αναλαμβάνει ανάλογα με το κάρμα του ένα πεδίο για να το εξελίξει και να το καθαρίσει, να το καταστήσει αγνό και θεϊκό. Αναλαμβάνει δηλαδή χρέη, που έρχονται με τη μορφή εκπαίδευσης/υποβολών απ' τη κοινωνία, τα λεγόμενα κατεστημένα του νου, που απομακρύνουν τον άνθρωπο απ' το αναφαίρετο δικαίωμα στην ευτυχία και τον μετατρέπουν σε ένα ανθρωπόζωο(ή ζωάνθρωπο) που λέει ‘δεν βαριέσαι, έτσι είναι η ζωή και η κοινωνία, έτσι είναι αυτά τα πράγματά.’. Λόγω αρνητικών υποβολών το άτομο σταματά να αναζητά την ευτυχία του στην ουσιαστική Πηγή και αναζητά ψήγματα αυτής ΕΞΩ από αυτόν, από τους άλλους, από τις ηδονές, από την αναγνώριση του περίγυρου. Η αναζήτηση της θεϊκής ευτυχίας είναι πρώτα απ' όλα ζήτημα αυτοεκτίμησης!

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που πολλές φορές μπορεί να βλέπουμε κατά τη διάρκεια του διαλογισμού άσχημες οντότητες (ένας λόγος που πολλοί φοβούνται να κάνουν διαλογισμό, όμως αυτός ο φόβος είναι ψεύτικος, τίποτα δεν μπορεί να μας πειράξει, παρά μόνο οι συνήθειές μας) επειδή αυτές καθαρίζονται και βγαίνουν στην επιφάνειά για να διαλυθούν στη συνέχεια.

Ο φύλακας άγγελός μας εξελίσσεται μαζί με μας. Όσο καθαρίζουμε τη ζωή μας σε όλα τα επίπεδα και αναζητούμε την Αγνότητα και Καθαρότητα, τόσο η φωνή του αγγέλου μας γίνεται πιο θεϊκή. Όσο καθαρότερα είναι τα κάτω chakras (τα ζωώδη κέντρα είναι τα κάτω chakras) τόσο πιο ψηλά πάει το πνεύμα μας και η διοχέτευση ενεργειών που κάνουμε είναι πιο αγνή και πιο κοντά στην Πηγή.

Αυτό που είναι μεγάλης σημασίας, είναι στην καθημερινότητα να μην αφήνουμε να συσσωρεύεται φορτίο αρνητικό στο πεδίο μας. Κάθε μέρα πρέπει να αφιερώνουμε στον εαυτό μας μία ώρα για καθαρισμό και διαλογισμό. Είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για μας.

Η φωνή του Ανώτερου Εαυτού δεν δεσμεύει αλλά προτρέπει σε δημιουργία η οποία μπορεί σε πρακτικό επίπεδο να σημαίνει αλλαγή. Η φωνή αυτή της Αγνότητας που κατοικεί μέσα μας συνήθως δεν θα πει ΜΗΝ κάνεις αυτό, ΜΗΝ κάνεις εκείνο και δεν θα χρησιμοποιήσει αρνητικές λέξεις και εκφράσεις, αλλά θα προτρέπει και θα δείξει νέους δρόμους δράσης.

Ποτέ δεν πρέπει να πιάνουμε συνομιλίες με φωνές που ακούμε στο διαλογισμό. Το πιθανότερο είναι να είναι αστρικά σκουπίδια και όχι μία ανώτερη οντότητα. Μία άγια Οντότητα συνήθως δεν μίλα αλλά αγγίζει ενεργειακά με τη γλώσσα του Φωτός, η οποία μπορεί να μεταφραστεί με λόγια αργότερα μέσα μας. Η επικοινωνία μίας άγιας μορφής με μας, είναι η ίδια η Ευλογία της πάνω μας, ευλογία που θα έχει πρακτικό αντίκτυπο, με συνειδητοποιήσεις, μεταμορφώσεις και αλλαγές στο είναι μας. Όσο πιο ψηλά κοιτάμε με όλο μας το είναι, τόσο πιο πολύ οι Άγιες Οντότητες θα μας πλησιάζουν. Ένα βήμα κάνουμε εμείς προς το Θεό, δέκα κάνει Εκείνος προς εμάς...