Γυρίστε τον διακόπτη του νου σας στο Φως
ώστε να μπορείτε να βλέπετε πραγματικά την απέραντη ομορφιά.
Σε σκοτεινό δωμάτιο κανείς δεν μπορεί να διακρίνει τίποτα.
Στρέψτε τον νου σας στην θετικότητα, στην καρδιά σας,
και συγχωρέστε τους άλλους για ό,τι σας φόρτωσαν, για την εγωιστικότητα και την κακία.
Δέστε τους σαν αδελφούς, μητέρες, πατέρες.
Αγωνιστείτε για το δίκαιο, το σωστό, την ομορφιά. Αγκαλιάστε τους ανθρώπους!
H Διδασκαλία της αγάπης είναι ακριβώς αυτό. Φανερώστε την αγάπη,
μην την κρατάτε μέσα σας. Νερό που λιμνάζει, βρωμίζει.
Φανερώστε την όπως μπορείτε,
μα να θυμάστε στην αγάπη σας να μην φανατίζεστε και να μην καταπιέζετε καμιά ψυχή.
Σε καλώ στην παγκόσμια Θρησκεία της Αγάπης,
της οποίας εκφραστής μπορείς να είσαι χωρίς να περιορίζεσαι από τίποτα.
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να φανερώσεις την Θρησκεία της Ομορφιάς Σου.
Αν δεν τους ξέρεις ή δεν τους βλέπεις, άσε την καρδιά σου να σου τους δείξει.
Εκείνη Γνωρίζει.
Τι σημαίνει αλήθεια το «άλλο μισό» ενός καρπού του ίδιου δένδρου;
Μήπως το άλλο μισό από οποιοδήποτε "άλλο" σημείο του ίδιου δένδρου είναι το «άλλο μισό» που αναζητάς;
Οι άνθρωποι καταφεύγουν στα παιχνίδια του νου που οδηγούν στην ανελευθερία,
χάνοντας πολύτιμο χρόνο στην αναζήτηση του "άλλου μισού".
Όλα όμως είναι ολόκληρα! Να το θυμόμαστε αυτό!
Τι άραγε σας οδηγεί στην αναζήτηση του «άλλου» έξω από εσάς;
Ουσιαστικά το "άλλο" βρίσκεται μέσα σας.
Αγαπήστε όποιο «άλλο» μισό μπορείτε, και πιστέψτε ότι αυτό είναι.
Ουσιαστικά «άλλο» δεν υπάρχει. Είναι ψέμα, πλάνη του νου για να σας δεσμεύσει
σε σκέψεις, πράξεις και θέσεις μέσα στην πορεία αναζήτησης της αποδέσμευσής σας.
Η πραγματικότητα βρίσκεται πέρα από τα μισά και τα ολόκληρα.
Είναι η πορεία της Ένωσης με την Ουσία της Ζωής.
Μην ξεγελιέσαι στο θέατρο που παίζεις.
Το έργο στη Σκηνή Εκείνος το σκηνοθέτησε.
Ελεύθερα να αποφασίζεις για το έργο που για σένα Εκείνος έγραψε,
μα πάνω στην Σκηνή, και στην ουσία του Σχεδίου του Έργου Του.
Ήρθαμε στην γη σαν στάλες βροχής που έπεσαν από ένα καθάριο σύννεφο.
Σαν στάλες διαφοροποιηθήκαμε, γίναμε ξεχωριστές ψυχές
που άρχισαν να κατεβαίνουν αργά αλλά σταθερά προς την γη και η αντίληψή μας πια έγινε "μερική".
Σαν πέσαμε, η σταγόνα μας λερώθηκε από την λάσπη
και ανακατευθήκαμε με άλλες σταγόνες. "Ξεχωριστή φυλή" πια, ακολουθήσαμε το πεπρωμένο.
Γίναμε χείμαρρος αναζητώντας τον δρόμο προς την πλατειά θάλασσα
που ήταν το πιο κοντινό σημείο για την Επιστροφή.
Μα η Γνώση "μερική"…
Η Γνώση του Όλου χάθηκε, φαινομενικά,
παραμένοντας όμως μυστικά, βαθειά, στα μύχια της ψυχής μας για να μας προτρέπει προς την αναζήτηση.
Βιώσαμε τον εαυτό μας μέσα από εμπειρίες και εμπειρίες.
Ανακατωθήκαμε με την λάσπη, τα πετρώματα, νιώθοντας ένα μ' αυτά…
Δώσαμε ζωή σε φυτά και ζώα νιώθοντας ένα μ' αυτά…
αναζητώντας πάντα τον Δρόμο προς την πλατειά θάλασσα
από όπου θα ξαναγεννηθούμε στον Ουρανό.
Και οι στάλες που έφτασαν ως εδώ μας μήνυσαν την Ύπαρξη της Απειρότητας,
την γνώση του Όλου. Και μας κάλεσαν να εξακολουθήσουμε την αναζήτηση.
Μας μήνυσαν για Αλήθειες που φαίνονταν τόσο μακρινές, άπιαστες, ουτοπικές,
και έτσι πλήρωσαν το τίμημα με την Ουσία Τους.
Μα η αναζήτηση έγινε χείμαρρος που ωθεί την καρδιά που ποθεί.
Η Θυσία άλλων έγινε δρόμος που οδηγεί στην θάλασσα
και από εκεί στην Ελευθερία και την Ένωση με την Μητέρα-Πατέρα, με το σύννεφο.
Ο Δρόμος διδάχτηκε.
Γνώρισε την στάλα δίπλα σου και θα γνωρίσεις το Σύννεφο.
Εκεί όπου όλα είναι μια μικρή ανάμνηση των δρόμων, των επιλογών, των εμπειριών.
Επιστρέφεις αφήνοντας ό,τι πήρες με δικαιοσύνη εκεί από όπου το δανείστηκες.
Όταν το χάραμα και οι πρώτες αχτίδες του ήλιου διώχνουν το σκοτάδι, να επικαλείστε Εκείνον, την Ομορφιά και την βοήθειά Του.
Στην δύση του ήλιου πάλι, ας είναι ο χαιρετισμός σας ευλαβικός, συνειδητός,
με πειθαρχία και γαλήνη.
Κάποια μέρα θα γευτείτε την Άγια Παρουσία Του.
Η ημέρα αυτή είναι
τα Χριστούγεννα…
Κάθε μέρα
είναι Χριστούγεννα!
ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΑΓΑΠΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!
ΑΜΗΝ!
ΦΩΣ!
