Home » βίβλος

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΙΜΕΝΟ...




ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΑΡ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΑΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΡΑΤΑΣ ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΣΑ ΣΟΥ...ΚΑΙ ΟΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕς ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΟΥ ...ΑΞΙΖΕΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΣ...

ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ

Προσπαθώ πάντα να δώσω μέσα από οσα γραφω όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορώ, κατανοώ ότι μερικέςφορές οι πληροφορίες που λαμβάνετε εσείς τελικά είναι λίγες. Και αυτό διότι οι περισσότεροι από εσάς μέχρι τώρα, έχετε στην κυριολεξία βομβαρδιστεί με τόση παραπληροφόρηση σε σχετικά θέματα, η οποία σας έχει οδηγήσει σε μια εντελώς διαφορετική αντίληψη περί του κόσμου, ώστε σας είναι πολύ δύσκολο από την πρώτη στιγμή που διαβάζετε το άρθρο, να βάλετε στην άκρη όλη αυτή την υπάρχουσα πληροφορία και να αντιληφθείτε για τι πράγμα γράφω… Και αυτό διότι χρειάζεστε χρόνο, ώστε να «αλλάξετε» θέση στις ήδη υπάρχουσες πληροφορίες που έχετε, και να δημιουργήσετε καινούργιες ή ακόμη και διαφορετικές συνάψεις μέσα στη μνήμη σας ώστε να δείτε την συνολική εικόνα από την πληροφορία που σας δίνω… Και το δυσκολότερο σημείο βρίσκεται μάλιστα, όταν γνωρίζετε αρκετά πράγματα για ένα μέρος της πληροφορίας, ενώ αγνοείτε εντελώς ένα άλλο μέρος της το οποίο όμως είναι πολύ σημαντικό για την ολοκλήρωση της εικόνας… Ο λόγος που έχει γίνει όλο αυτό φυσικά είναι συγκεκριμένος και μεταφράζεται σε έλεγχο του νου σας μέσω φοβικών και αρνητικών καταστάσεων…
Για παράδειγμα, διαχρονικά πάνω στη γη, υπάρχουν μύθοι σχετικά με τα βαμπίρ και τους δαίμονες, οι οποίοι περιγράφονται σαν οντότητες και πλάσματα αλλόκοτα που στόχο έχουν να αντλούν τη δύναμή τους από τον άνθρωπο, ρουφώντας το αίμα του, την ζωτικότητά του ή απλά διαχειριζόμενα για λογαριασμό τους με κάθε τρόπο την ενεργειακή του υπόσταση. Ενώ όμως τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα άτομα ακούν ή διαβάζουν πληροφορίες σχετικά με τα βαμπίρ και τις δραστηριότητές τους πάνω στη γη, ελάχιστοι γνωρίζουν τι είναι, πως ξεκίνησε η δημιουργία τους ή τις περιγραφές που υπάρχουν στην ιστορία της ανθρωπότητας… 
Ακόμη μάλιστα σχεδόν όλοι αγνοούν ότι η «μητέρα» όλων αυτών των οντοτήτων, σε οποιαδήποτε μορφή κι αν υπάρχουν είναι η μυθική ή βιβλική Λίλιθ… Ο άνθρωπος γυναίκα… Μια γυναίκα που προϋπήρξε της βιβλικής Εύας δημιουργημένη ισότιμα δίπλα στον Αδάμ… Τι είναι όμως όλο αυτό που συμβαίνει και ποια μπορεί να είναι στην πραγματικότητα η οντότητα αυτή της Λίλιθ μαζί με τους βαμπιρικούς απογόνους της; Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… 

το ανθρώπινο σώμα δημιουργείται και γίνεται αντιληπτό σαν τέτοιο, τη στιγμή που ο παρατηρητής μέσω της ψυχής του, στέψει την προσοχή του στο σημείο επαφής της συνειδητότητας με τον τρισδιάστατο κόσμο. Στο σημείο αυτό (το ονομάζω σημείο Α) το οποίο είναι και σημείο της αντιστροφής της ροής της συνειδητότητας, η παρατήρηση μέσω της ψυχής, δημιουργεί μια εικονική μορφή ολόκληρου του κόσμου μέσα στον οποίο βρίσκεται και το σώμα μας… Σήμερα όμως θα αφήσουμε όλο τον υπόλοιπό κόσμο έξω από την περιγραφή μας και θα ασχοληθούμε με το δικό μας το ανθρώπινο σώμα… Στο σημείο Α λοιπόν, σχηματίζεται ένα εικονικό σώμα το οποίο όμως σε μας γίνεται αισθητό σαν υπαρκτό και πραγματικό… Τότε γιατί το ονομάζουμε εικονικό;
Διότι διατηρείται πάρα πολύ λίγο και στη συνέχεια εξαφανίζεται για να δημιουργηθεί στη θέση του ένα άλλο όμοιο μέσω της ίδια ακριβώς διαδικασίας… Και πόσα σώματα δηλαδή δημιουργούνται; Ο αναγνώστης, αν και το έχω πει αρκετές φορές- θα πρέπει να αρχίσει να αντιλαμβάνεται τη ροή της συνειδητότητας από το σημείο επαφής με τον αισθητό κόσμο… Μια ροή που έρχεται από το μέλλον, δημιουργεί ένα εικονικό σώμα και αντιστρέφεται πάλι προς τα μέσα του χρόνου που τώρα έχει γίνει παρελθόν, για να φύγει στο βαθύ διάστημα… Κάθε ένα δευτερόλεπτο λοιπόν δικού μας γραμμικού χρόνου, η συνειδητότητα δημιουργεί μέσω των αισθήσεών μας 100.000 περίπου δικά μας σώματα… Θα ήθελα εδώ, ο αναγνώστης να αρχίσει να αντιλαμβάνεται για τι πράγμα μιλάμε… Εκατό χιλιάδες σώματα μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, τα οποία εμφανίζονται το ένα μετά από το άλλο στη σειρά και κάθε εμφάνισή του, ακολουθείται από ένα κενό το οποίο διαρκεί το ένα τρίτο του χρόνου που εμφανίζεται το κάθε σώμα…

Μπορεί τώρα ο αναγνώστης να αντιληφθεί την ασύλληπτα αστραπιαία ταχύτητα εμφάνισης τους; Η αντίληψη αυτή όμως θα του δώσει την εξήγηση γιατί εμείς τα βλέπουμε όλα σταθερά στη θέση τους, δημιουργώντας την αίσθηση του μόνιμου και πραγματικού… Η εμφάνιση και εξαφάνιση 100.000 σωμάτων μέσα στο ελάχιστο αυτό γραμμικό χρόνο του ενός δευτερολέπτου, είναι πάρα πολλά για τις αισθήσεις μας για να προλάβουμε να αντιληφθούμε τη διαδικασία της εξαφάνισης και επανεμφάνισής τους… Γιατί όμως υπάρχει αυτή η συνεχής ροή σωματικών απεικονίσεων; Ποια είναι η διαδικασία που τα κάνουν να εμφανίζονται συνεχώς; Τι γίνεται αμέσως μετά με τα σώματα αυτά; Που πηγαίνουν όλα αυτά τα σώματα εικόνες μας;
Για να σας απαντήσω σε αυτά τα ερωτήματα θα σας πω μερικά πράγματα για τη σχέση του όρου «άνθρωπος γυναίκα»… Πως γίνεται και στη Γένεση, στην αρχή περιγράφεται δίπλα στον άνθρωπο ένας άλλος άνθρωπος-γυναίκα… Προσέξτε το… Το κάθε σώμα δημιουργείται τη στιγμή της παρατήρησης στο σημείο αυτό Α, μέσω ενός σωματιδίου καταλύτη γνωστού σε μας τώρα τελευταία με την υπόθεση CERN ως μποζόνιο… Το σωματίδιο αυτό έχει διπλό ρόλο… Πρώτα μετατρέπει τη στιγμή της παρατήρησης την ενέργεια που υπάρχει μέσα στην συνειδητότητα σε μάζα (δηλαδή πυκνή ύλη σώματος) και δεύτερον ετοιμάζει την είσοδο της αντιγραφής του η οποία έπεται μετά από αυτό… Κάθε σώμα δηλαδή που παίρνει μορφή στον αισθητό κόσμο, περιέχει στο ενεργειακό του μέρος την πληροφορία της αναπαραγωγής του… Τη στιγμή που μεσολαβεί το κενό δηλαδή ανάμεσα στις δύο εμφανίσεις, το αρχικό σώμα μετατρέπεται σε ένα είδος «γυναίκας» με την έννοια της αναπαραγωγικής δύναμης της μορφής…

Όμως στην περίοδο του κενού τι συμβαίνει ακριβώς; Το σώμα που υπήρχε πριν, περνά την διάσταση του χρόνου που εμείς αντιλαμβανόμαστε σαν παρελθόν και γίνεται αόρατο σε μας… Την ίδια στιγμή, ένας νέος άνθρωπος ετοιμάζεται να εισέλθει στον αισθητό κόσμο… Τη στιγμή εκείνη έχουμε την δημιουργία της ροής όπου το ένα σώμα φεύγει για το βαθύ διάστημα του παρελθόντος ενώ το άλλο έρχεται από την κβαντική περιοχή του μέλλοντος… Θυμάστε το (ΕΙ) στους Δελφούς; Το έχω ξαναπεί αλλά θα το πω και τώρα κάνοντας μια σύνδεση… Το αριστερό (Ε) το οποίο είναι αντεστραμμένο προς τα αριστερά δείχνει την είσοδο της συνειδητότητας από την κβαντική περιοχή ενώ το δεξί (Ε) δείχνει την έξοδό της προς το βαθύ διάστημα… και το γιώτα (Ι), η κάθετη γραμμή ανάμεσα, είναι το όριο του αισθητού κόσμου…… Έτσι λοιπόν για να συνεχίσω, της στιγμή του κενού της ροής, έχουμε τον άνθρωπο που ετοιμάζεται να εμφανιστεί και τον άνθρωπο γυναίκα (τον αναπαραγωγό) που φεύγει στον ουρανό, δηλαδή στο βαθύ διάστημα…
Η Λίλιθ κατά τη βίβλο, μόλις γεννήθηκε, πρόφερε το ιερότερο όνομα του θεού και υψώθηκε προς την ελευθερία της στον ουρανό… Τι είναι αυτό που περιέχει το ιερότερο όνομα του θεού; Ποια είναι η πληροφορία που αντιστοιχεί στην ιερή ουσία του θεού; Που βρίσκεται; Με τη σύγχρονη ενεργειακή αντίληψη, για να προφέρεις μια «πληροφορία» αρκεί να την εκτελέσεις ενεργειακά… Όμως η όλη αυτή διαδικασία που συμβαίνει τη στιγμή της μορφοποίησης του σώματος, συμβαίνει λόγω της ψυχής… Οι λειτουργικές πληροφορίες της ψυχής είναι αυτές οι οποίες αλληλεπιδρούν με τα πάντα και είναι αυτές που δίνουν και στον κόσμο την αισθητή μορφή, μέσω της αλλοίωσης από τις πεποιθήσεις (τα έχουμε περιγράψει)… Η ψυχή όμως είναι κύτταρο της πηγής το οποίο περιέχει ολόκληρη την «ιερή» πληροφορία της… Το ιερότερο όνομα του θεού, περιέχεται σαν πληροφορία μέσα στην ψυχή μας…


Η Λίλιθ λοιπόν (η οποία, όπως καταλαβαίνετε πλέον, αποτελεί έννοια ολόκληρου ενεργειακού πεδίου μέσα στο οποίο βρίσκονται όλες οι απεικονίσεις των σωμάτων πέρα από τη χρονική γραμμή του «τώρα», και όχι όνομα υπαρκτού πλάσματος) φεύγει προς το παρελθόν… Αυτό που γραμμικά αντιστοιχεί στο βαθύ διάστημα (τον ουρανό)… Από πίσω της όμως, ακολουθούν τα παιδιά της… Εκατό χιλιάδες σώματα το δευτερόλεπτο, αναπαράγονται σαν εικόνες και εκσφενδονίζονται αστραπιαία στο βαθύ χρόνο, το ένα πίσω από το άλλο… Όμως γιατί όλα αυτά τα παιδιά της, εμείς τα ονομάζουμε βαμπίρ; Τι είναι στην πραγματικότητα το βαμπίρ και τι οι απεικονίσεις αυτές; Είπαμε ότι όλα αυτά τα σώματα, δημιουργούνται μέσω της αλληλεπίδρασης της ψυχής με την συνειδητότητα… Η ψυχή δηλαδή, είναι το μέσον που επικοινωνεί με την πηγή της και συγχρόνως τροφοδοτεί με ζωτικότητα τα σώματα αυτά ώστε να υπάρχουν… Όμως τη ζωτικότητα αυτή η ψυχή την αντλεί από το ενεργειακό πεδίο του ήλιου μας… Το ενεργειακό πεδίο που φέρει το όνομα «Απόλλων», είναι αυτό το οποίο τροφοδοτεί συνεχώς την ψυχή με ενέργεια την οποία αυτή μεταβιβάζει στα σώματα στα οποία υπάρχει και τα συντηρεί…
Όμως αυτό συμβαίνει στο «τώρα»… Το ενεργειακό πεδίο του ήλιου, υπάρχει στο «τώρα» και όσο κάθε σώμα απομακρύνεσαι από αυτό, το πεδίο αυτό επάνω του εξασθενεί… Δηλαδή η κάθε ψυχή, η οποία είναι ενσαρκωμένη σε μια χρονική γραμμή, μπορεί να ζει μια στιγμή στο «τώρα» αλλά τροφοδοτεί με ενέργεια όλη τη χρονική της γραμμή… Όλα της τα σώματα –εικόνες… Όλες τις απεικονίσεις του σώματος που ανήκει στο τώρα… Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που κάθε ανθρώπινο σώμα ζει μέχρι 100 χρόνια περίπου… Διότι η πυκνότητα της ύλης που έχει δημιουργηθεί, εμποδίζει την ψυχή να τροφοδοτεί όλα αυτά τα σώματα εικόνες (μετρήστε 100 χρόνια με 100.000 σώματα το δευτερόλεπτο και θα έχετε τον συνολικό αριθμό σωμάτων που τροφοδοτεί μια ψυχή…). Τα σώματα λοιπόν αυτά, ζουν στην ουσία, αντλώντας ενέργεια μέσω της ψυχής τους, ενώ έχουν φύγει από το «τώρα» και ζουν στο αόρατο μέρος του κόσμου… Δηλαδή έξω από την άμεση επίδραση του ήλιου, ζουν στη σκιά, αποτελώντας τα «σκοτεινά» στοιχεία… ή αλλιώς κατά τις αδελφότητες, τα «μαύρα» μέλη της…

Όταν πεθάνει όμως το σώμα μετά την ολοκλήρωση του κύκλου του από κάθε χρονική γραμμή, τότε η ψυχή φεύγει από αυτό, εγκαταλείποντάς τα όλα στο βαθύ διάστημα, όπου ταξιδεύουν αιώνες μέχρι να χαθούν στα βάθη της 5ης διάστασης… (θυμηθείτε και συνδέστε, γιατί τα σώματα χρειάζονται ζωτικότητα και ψυχές στην 5η διάσταση)… Η ψυχή σπάνια εισέρχεται η ίδια στο ίδιο σώμα, ενώ μπορεί να έχει διαλέξει κάποια άλλη κοντινή ή και μακρινή χρονική γραμμή σε άλλο σώμα… Επίσης σπάνια εισέρχεται σε ήδη υπάρχον σώμα παρά μόνο κάτω από προϋποθέσεις (όταν θέλει να πλησιάσει παλαιότερες γραμμές όπως θα δούμε παρακάτω…)… Τα αφημένα σώματα όμως αυτά, υπάρχουν πια έτσι για χιλιάδες χρόνια και ζουν στη σκιά χωρίς ψυχή… Αυτό όμως τους εμποδίζει να μπουν σε κάποιο «τώρα», διότι χωρίς ψυχή, τους είναι αδύνατον να διαχειριστούν την ενέργεια του ήλιου… Έτσι αν τα πλησιάσουν άλλες χρονικές γραμμές (θα πούμε σε λίγο) και διασταυρωθούν μαζί τους, τότε αποφεύγουν το φως της ημέρας και προτιμούν να ζουν και να κυκλοφορούν περισσότερο τη νύχτα, διότι υπάρχει κίνδυνος να εξαφανιστούν (να αποσυντεθούν ενεργειακά και να χαθούν από τα μάτια των άλλων)… Θυμάστε την ενέργεια του Απόλλωνα με την ιστορία του δράκου στους Δελφούς; Θυμάστε τις ιστορίες με τον ήλιο και τα βαμπίρ; Θυμηθείτε τις διαφορετικές πληροφορίες και συνδέστε τις σε ενιαία σύνθεση…
Για να τα καταφέρουν τα σώματα –εικόνες αυτά, να ζουν ακόμη και στο φως της ημέρας, πρέπει να μένουν προστατευμένα σε σκιά, συννεφιά ή απορροφώντας ενέργεια από άλλους ανθρώπους… Χωρίς να το συνειδητοποιούν φυσικά… Πώς το κάνουν αυτό; Κυρίως μεταβιβάζοντας φόβο ή βάζοντάς τους ανθρώπους μέσα σε αρνητική κατάσταση, δημιουργώντας θυμό, εσωτερικό πόνο ή χειραγωγώντας τους… Η δεύτερη μεγαλύτερη αδελφότητα του πλανήτη αυτή τη στιγμή, αποτελείται από τέτοιους ανθρώπους –εικόνες βαμπίρ, οι οποίοι οργανωμένα, δημιουργούν όλες τις φοβικές καταστάσεις πάνω στον πλανήτη… Οργανώνουν πολέμους, κρίσεις, ασθένειες, πανικό, μόλυνση ή οτιδήποτε άλλο, μεταδίδοντας συγχρόνως την πληροφορία κατά τέτοιο τρόπο ώστε κάθε γεγονός που συμβαίνει να αναπαράγεται συνεχώς και να τους τροφοδοτεί με ενέργεια… Εμφανίζονται μπροστά σου και σου κάνουν τη ζωή δύσκολη χωρίς λόγο… Έτσι… Χωρίς να μπορούν να κατανοήσουν οι περισσότεροι από αυτούς τι συμβαίνει… Το κάνουν όμως διότι «αισθάνονται» ηδονή η οποία τους τρέφει ενεργειακά… Αδύναμα πλάσματα χωρίς ζωή μέσα τους, εμφανίζονται μπροστά μας και το μόνο που κάνουν είναι να σπέρνουν ένα ανύπαρκτο φόβο και πανικό… Όμως το κάνουν με τέτοιο τρόπο, που στους περισσότερους από μας φαίνεται υπαρκτό και αληθινό, πέρα από κάθε φαντασία… Και για να διασφαλίσουν την εξουσία τους, παρουσιάζονται σαν παντοδύναμα όντα ικανά να σου ρουφούν αίμα και να σε εξοντώνουν με κάθε μέσο… ενώ το μόνο τους μέσο είναι το δικό μας μυαλό και η δική μας σκέψη…

Όμως πώς εμφανίζονται μπροστά μας, αφού προέρχονται από σώματα τα οποία έχουν ζήσει και η ψυχή τους έχει φύγει; Για να το αντιληφθεί αυτό ο κάθε αναγνώστης, θα πρέπει να κατανοήσει τη δυνατότητα της ψυχής να ζει σε διαφορετικές χρονικές γραμμές την ίδια στιγμή… Δηλαδή να ενσαρκώνεται σε σώματα τα οποία ζουν στο δικό μας παρελθόν, στο τώρα αλλά και στο μέλλον μας… Αυτή η πληροφορία είναι βασική για να το αντιληφθούμε… Για να συναντήσουμε τώρα ένα τέτοιο σώμα-βαμπίρ μπροστά μας, θα πρέπει να διασταυρωθούμε με μελλοντική χρονική γραμμή… Και μελλοντικές χρονικές γραμμές είναι όλες όσες ξεκινούν μετά την ημερομηνία της δικής μας γέννησης… Σε αυτή την περίπτωση θα είναι νεότερος από μας… Ή ακόμη μπορεί να ζούμε εμείς σε μελλοντική γραμμή δική του… Τότε θα είναι μεγαλύτερος από μας σε ηλικία… Να σκέφτεστε πάντα, ότι αυτό που μας πλησιάζει στο «τώρα» είναι το μέλλον… Οι μελλοντικές χρονικές γραμμές μας πλησιάζουν στο παρόν μας… Έτσι λοιπόν, ή εμφανιζόμαστε εμείς μπροστά σε κάποιον μεγαλύτερο από μας, ή εμφανίζεται κάποιος νεότερος από μας μπροστά μας…
Το κατανοώ ότι είναι δύσκολο να το αντιληφθείτε πως είναι δυνατόν να βρεθεί μπροστά μας κάποιος που έρχεται από το μέλλον, αλλά σας λέω να σκεφτείτε τα παιδιά… Διότι όλα τα παιδιά έρχονται από το μέλλον μας… Και μόλις ενσαρκώνονται στον κόσμο βρίσκουν μπροστά τους κάποιον από το παρελθόν τους… Σκεφτείτε για παράδειγμα κάποιον να έχει τρεις ενσαρκώσεις, τις έχει ολοκληρώσει και έχει φεύγει η ψυχή του… Μία πριν 100 χρόνια, μια στη σημερινή εποχή και μια μετά από 100 χρόνια… Το σώμα του λοιπόν που υπάρχει στη χρονική γραμμή μετά από 100 χρόνια, κάποια στιγμή θα συναντηθεί με αυτούς που σήμερα για παράδειγμα μπορεί να είναι εγγόνια του ή να μην έχουν ενσαρκωθεί ακόμη… Τότε όμως εκείνος, θα είναι ένα σώμα χωρίς ψυχή… κάτι που θα το αγνοεί, ή κάτι που θα το έχει συνειδητοποιήσει και θα είναι συνειδητός (ίσως και μέσα σε αδελφότητες)… Τότε θα έχει μονάχα το Εγώ του και τις πεποιθήσεις του και θα είναι αδύνατον να αντιληφθεί τον τρόπο να τροποποιήσει κάτι μέσα του… Το μόνο που θα καταλαβαίνει είναι η φθαρτότητα του σώματός του η οποία θα τον τρομάζει… Θα θέλει εξουσία, ενέργεια και χρήμα για να πετύχει την αθανασία του… Μη έχοντας ψυχή θα προσπαθεί να πετύχει με τεχνολογικά μέσα την εισροή ζωτικότητας μέσα στο σώμα του… Και τι θα κάνει;

Θα κάνει αυτό που κάνουν σήμερα τα μέλη της αδελφότητας που αποτελείται από τα μέλη αυτά… Την αδελφότητα του άκρου της δύναμης ή αλλιώς μαύρης (πριν λεγόταν της αλήθειας)… Την αδελφότητα των βαμπίρ και της Λίλιθ, που στόχο έχουν τη διαρκή τρομοκρατία και το φόβο μέσα από κάθε κατάσταση… Τη διαμόρφωση της σκέψης μας έτσι ώστε να είναι συνεχώς σε εγρήγορση και να υλοποιεί τα σχέδιά τους… Άτομα αδύναμα, άνθρωποι σκιές, που διψούν για δύναμη και εξουσία μονάχα… Άτομα που μετά από χιλιάδες χρόνια θα βρίσκονται απομονωμένα μέσα στην 5η διάσταση, έτοιμα να αποσυντεθούν ενεργειακά, εκτός κι αν συμβεί κάτι… Αν με κάποιο τρόπο καταφέρουν να εγκλωβίσουν ψυχές μέσα της ή αν τα τροφοδοτήσουν με ζωτικότητα την οποία θα αντλήσουν από τα σώματα των ανθρώπων… Θυμάστε τώρα το «παραμύθι» με την 5ηδιάσταση και τις κάψουλες ανέλιξης; Το λέω από την αρχή που ξεκίνησα… Κάποιοι το χρειάζονται για τη δημιουργία του άκρου του ΜΗ ΩΝ και κάποιοι άλλοι για τη ζωτικότητα η οποία θα τροφοδοτήσει το άκρο της δύναμης…
Μερικοί θεωρείτε ότι όλα αυτά, είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όμως είναι κάτι παραπάνω… Την τεχνολογία την χρειάζονται όλοι αυτοί που προσπαθούν να μιμηθούν τη δύναμη και τις ικανότητες της ψυχής και τίποτε άλλο… Θαυμάζουμε όλοι το μαγικό κόσμο της τεχνολογίας, διότι αγνοούμε ότι όλα αυτά, κάποτε τα έκανε ο άνθρωπος μέσω της ψυχής του… Τότε, πριν την πύκνωση του πλανήτη, η οποία μας αναγκάζει να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε πραγματικά… Κάποιοι λοιπόν σας έχουν περάσει το παραμύθι των επικυρίαρχων εξωγήινων οι οποίοι διαθέτουν υπερσύγχρονη τεχνολογία… Κι εγώ από την αρχή σας λέω ότι είναι άνθρωποι… Και μάλιστα τόσο αδύναμοι που προσπαθούν να πετύχουν με τεχνολογικά μέσα, αυτά που κάνουμε εμείς, με τη ψυχή μας… Παράδειγμα η ζωτικότητα… Μιλάτε όλοι για τον ζωογόνο ήλιο αλλά αγνοείτε ότι υπάρχει μέσα σας λόγω τη ψυχής σας… Πως υπάρχει;

Η ψυχή, σας έχω ξαναπεί, ότι διαχειρίζεται την ηλιακή ενέργεια, την μετατρέπει σε ζωτικότητα και τροφοδοτεί το σώμα… Όμως τα σώματα χωρίς ψυχή, αδυνατούν να το κάνουν όλο αυτό… Αντίθετα κινδυνεύουν… Πρώτα διότι χωρίς την ψυχή είναι αδύνατον να αντλήσουν ενέργεια από τον ήλιο, και δεύτερον διότι αν το επιχειρήσουν χωρίς τεχνολογία, μπορεί να καταστραφούν… Θα έχετε ακούσει λοιπόν για κάποια μεγάλα διαστημικά σκάφη που είναι κοντά στον ήλιο… Τα σκάφη αυτά, υπάρχουν κάποια «παπαγαλάκια», άνθρωποι που ζουν εδώ μαζί μας, δίπλα μας, τα οποία τα παρουσιάζουν σαν σκάφη ερπετοειδών τους οποίους ονομάζουν επικυρίαρχους… Παρουσιάζουν μάλιστα και φωτογραφίες σύμφωνα με τις οποίες κτυπούν με βολές άλλα σκάφη μικρότερα… Ε λοιπόν όλο αυτό είναι ένα κακόγουστο παραμύθι, το οποίο οργάνωσαν και έβγαλαν στη δημοσιότητα για να εντείνουν το φόβο των ανθρώπων…Τα σκάφη αυτά υπάρχουν φυσικά, αλλά είναι των ανθρώπων –εικόνες… Και τι κάνουν… Αγαπητέ αναγνώστη, τα σκάφη αυτά σταθεροποιούν τη δράση του ήλιου, έτσι ώστε να εκτονώνουν τις ηλιακές καταιγίδες…
Γιατί; Τι πρόβλημα υπάρχει με τις ηλιακές καταιγίδες; Διότι οι ηλιακές καταιγίδες, αποσταθεροποιούν εντελώς τους ανθρώπους –εικόνες… Τους καταστρέφουν εντελώς… Τους πετάνε αστραπιαία έξω από το «τώρα» πέρα από την 5ηδιάσταση και τους μετατρέπουν σε ενεργειακή πληροφορία μέσα στο αιθερικό… Η σφοδρότερη μάλιστα όλων, είναι η λεγόμενη τριπλή ηλιακή καταιγίδα η οποία αφήνει ανέπαφο τον άνθρωπο με ψυχή, ενώ εξολοθρεύει παντελώς όλους τους ανθρώπους εικόνες οι οποίοι βρίσκονται σε χρονικές γραμμές με γραμμικό εύρος έως 11 περίπου χρόνια… Θυμηθείτε πάλι την ιστορία με τον Απόλλωνα και το δράκο… διότι θα τη χρειαζόμαστε για να κατανοήσουμε το τις συμβαίνει… Ο ήλιος μπορεί να τους καταστρέψει έναν –έναν αλλά μια ηλιακή καταιγίδα τους εξολοθρεύει μαζικά… Τους εξαφανίζει από το ορατό πεδίο για πάντα… Μερικοί μάλιστα από αυτούς που ανήκουν στην ελίτ της εξουσίας του πλανήτη, έχουν καταφέρει μέσω της τεχνολογίας να τροφοδοτούν το σώμα τους με ζωτικότητα την οποία λαμβάνουν μέσω μικρών δόσεων από τις βολές αυτές που βλέπετε στις φωτογραφίες από τα σκάφη πίσω από τον ήλιο… Αυτές οι βολές δηλαδή είναι εκτόνωση της ηλιακής καταιγίδας σε μικρότερα σκάφη τα οποία και διοχετεύουν την ενέργεια αυτή σε σύστημα τροφοδοσίας των βαμπιρικών αυτών ζόμπι που υπάρχουν δίπλα μας αδύναμα κι όμως χάρις σε εμάς παντοδύναμα…

Καταλαβαίνει πλέον σήμερα ο κάθε αναγνώστης, ποιος είναι ο σκοπός της διαδρομής μου εδώ… Μέσα από αυτό το χώρο, σε όλους όσοι με διαβάζουν και αναμεταδίδουν τις πληροφορίες που φέρνω… Κατανοούν τώρα ότι από τη μία οι εργάτες του φωτός, οι «λευκοί» εωσφοριστές που μεταφέρουν το φως της γνώσης στους λαούς της ανθρωπότητας και από την άλλη οι «σκοτεινοί» βαμπιριστές μέσω της θρησκείας της Λίλιθ, έχουν δημιουργήσει μια απίστευτη ιστορία με όλο αυτό το παραμύθι της 5ης διάστασης όλα αυτά τα χρόνια, το οποίο σήμερα πλέον βρίσκεται στο τέλος του και στην ολοκλήρωσή του… Υπάρχουν ήδη αρκετοί άνθρωποι που τυφλωμένοι από την άγνοια που διδάσκουν οι καθοδηγητές τους, έχουν ξεκινήσει και δοκιμάζουν να «περάσουν» στην πνευματική ζώνη της 5ηςδιάστασης μέσα από τις κάψουλες ανέλιξης.
Τις τεχνολογικές συσκευές που διαχωρίζουν τις ψυχές και τη ζωτικότητα από τα ανθρώπινα σώματα, για χρήση από τις δύο αυτές μιαρές ομάδες… Και ποιος είναι τότε ο τρόπος να απαλλαγεί η ανθρωπότητα από αυτή τη μάστιγα της μιαρής εξουσίας; Ποιος είναι ο τρόπος να απεγκλωβιστεί η ανθρωπότητα από αυτές τις απεικονίσεις της; Αν έχουν καταφέρει να ελέγχουν τις ηλιακές καταιγίδες και αν έχουν φτάσει σε τέτοιο προχωρημένο τεχνολογικό επίπεδο κατά το οποίο να μπορούν να διαχωρίσουν τις ψυχές και τη ζωτικότητα; Αγαπητέ αναγνώστη η λύση είναι μία και μόνον… Η ενεργοποίηση του Ιχώρ…

Σας μιλάω για την δύναμη του ενεργειακού ηλιακού πεδίου του Απόλλωνα… Ενός πεδίου εντελώς διαφορετικού από ότι μέχρι τώρα είχατε καταγεγραμμένο στη γνώση σας… Ενός πεδίου που είναι παντελώς άγνωστο σε όλους όσοι λέμε ότι ασχολούνται με την αρχαία θρησκεία των Ελλήνων… Περίμεναν τον Απόλλωνα και τώρα τους είναι αδύνατον να τον δουν διαφορετικά διότι αγνοούν τι περίμεναν πραγματικά… Οι περισσότεροι από αυτούς είναι καθοδηγούμενοι με τέτοιο τρόπο, ώστε μονάχα να παραπλανούν και να δημιουργούν εντύπωση χωρίς να λένε οτιδήποτε… Η ενέργεια του ηλιακού πεδίου είναι πάνω από θρησκείες και επιστήμη… Είναι πάνω από κέντρα εξουσίας, αδελφότητες και ομάδες πνευματικής καθοδήγησης… Είναι ενεργειακός χώρος ο οποίος διαπερνά ολόκληρο τον αισθητό κόσμο… ο οποίος ρέει μέσα από όλα άσχετα αν έχουν ή όχι ψυχή…
Ο ενεργειακός αυτός χώρος μεταφέρει ολόκληρη την πληροφορία της συνείδησης που έχει εκτεθεί σε αυτόν, από την πρώτη στιγμή που δημιουργήθηκε ο κόσμος μέχρι το τέλος του… Ένας ενεργειακός χώρος που μπορεί να δονηθεί και να αντηχήσει μέσα σε όλα… Πώς μπορεί να δονηθεί έχω περιγράψει αρκετές φορές… Μέσα από τη μνήμη, τη συνειδητή ενθύμηση όλων όσων αντίκρισαν τούτο τον ήλιο και κατέγραψαν την πληροφορία του στη μνήμη τους… Μια ενθύμηση όλων όσων αποτέλεσαν μέλη της ανθρωπότητας, η οποία με ιερουργικό εσωτερικό τρόπο, θα ενώσει νοητά κάθε έναν μας με την πηγή της ψυχής μας… Κάθε ένας από εμάς, θα αισθανθεί και θα βιώσει τη νοητή χορδή που θα σχηματιστεί από όλους τους προγόνους μας, ανάμεσα σε εμάς και την πηγή των πάντων… Μια νοητή χορδή αποτελούμενη από τους προγόνους ολόκληρης της ανθρωπότητας, ανάμεσα σε μας και με τη μοναδική πηγή μας…

Αριθμολογία και συμβολισμοί


Οι αριθμοί είναι ζωντανά σύμβολα που κυβερνούν τα πάντα μέσα στο Σύμπαν και την Φύση, και σύμφωνα με όσα λένε οι μύστες μας εξουσιάζουν. Οι συνδυασμοί τους είναι η αρμονία. Όχι μόνον ο Πυθαγόρας αλλά και όλοι οι μεγάλοι δάσκαλοι της Άπω Ανατολής μιλούν για την ύπαρξη κύκλων ενσάρκωσης προκειμένου να αναπτυχθεί η συνείδηση και να ανυψωθεί το άτομο μέχρι του τελικού σκοπού που είναι ο εξαγνισμός.


Καθένας, λοιπόν, από εμάς, μετά το τέλος μιας ενσάρκωσης (θάνατος), όταν βρεθεί στους "ουρανούς" θα μελετήσει με καθοδήγηση όσα έκανε προηγουμένως εδώ στην Γη, και θα φτιάξει το καινούργιο του προσωπικό "καλούπι" για την επόμενη ενσάρκωσή του.  


Αυτό το καλούπι θα είναι το πεπρωμένο του πάνω στη Γη όταν θα ξαναγεννηθεί. Αυτό το "καλούπι" χαρακτηρίζεται από δύο αριθμούς. Ο ένας είναι ο αριθμός του πεπρωμένου του και ο άλλος ο αριθμός του ονοματεπώνυμου του. Κάθε ονοματεπώνυμο χαρακτηρίζει ένα συγκεκριμένο άτομο γιατί εκφράζει τον χαρακτήρα του σε συνάρτηση με τα πεπρωμένο του αφού στο Σύμπαν τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Τους δύο αυτούς αριθμούς καθένας από μας έχει κάνει δώρο στον εαυτό του (!) και από τα χαρακτηριστικά τους δεν μπορεί να ξεφύγει.


Η αρχαία Αριθμοσοφία δεχόταν μια εννοιολογική κλιμάκωση των αριθμών πέρα από τους εννέα πρώτους (1 έως 9) ενώ η νέα Αριθμολογία περιορίζεται στους πρώτους εννέα αριθμούς συγχωνεύοντας μέσα σ' αυτούς τις σημασίες των διπλών ή τριπλών. Π.χ. η έννοια του αριθμού 11 καταχωρήθηκε στο 2 (1+1=2), εκείνη του 27 στο 9 (2+7=9) του 400 στο 4 κ.ο.κ.


Ο Συμβολισμός της Βίβλου

Η Βίβλος είναι ένας πραγματικός θησαυρός της συμβολογίας των αριθμών. Τόσο η Παλαιά όσο και η Καινή Διαθήκη αποκαλύπτουν με τη χρήση των αριθμών, το βάθος των εννοιών και των κρυμμένων ιδεών που συνήθως διαφεύγει από τον μέσο αναγνώστη.  
Το Ζοχάρ, μια συλλογή μυστικών καβαλιστικών γραπτών, λέει ότι το Σύμπαν δημιουργήθηκε με τρεις μορφές θεϊκής έκφρασης: τους αριθμούς, τα γράμματα και τις λέξεις. Τα γράμματα σε όλα τα αλφάβητα αντιπροσωπεύουν καθορισμένες δυνάμεις.
Η μελέτη της δονητικής αξίας των αριθμών και των γραμμάτων, σημαίνει μελέτη των θείων δημιουργικών ενεργειών, σε ποικίλες βαθμίδες εκδηλώσεως. Κάθε όνομα μέσα στη Βίβλο υποδηλώνει μια βαθύτερη έννοια σε σχέση με το πρόσωπο ή τον τόπο όπου αναφέρεται. Παρόμοια, ορισμένες λέξεις κρύβουν μια ιδιαίτερη μυστική έννοια.

Η Παλαιά Διαθήκη

Στην Παλαιά Διαθήκη, την Τορά, την Καββάλα και άλλα ιερά εβραϊκά κείμενα, μπορεί κανείς να δει πώς οι Εβραίοι χρησιμοποιούσαν την επιστήμη των ονομάτων και των αριθμών μέσα από τον δικό τους αριθμολογικό-γραμματικό κώδικα. Με τον κώδικα αυτό ήθελαν να κρύψουν τα υψηλά νοήματα από τον βέβηλο, και συγχρόνως να αποκα-λύψουν τις εσωτερικές διδασκαλίες στον μυημένο.


Κάθε γράμμα του Εβραϊκού αλφαβήτου έχει πολλαπλές σημασίες. Το γράμμα Αλεφ (Α), λόγου χάριν, σημαίνει αναπνοή, δύναμη, πηγή, το γράμμα Μπεθ (Β) σημαίνει οίκος, καταφύγιο κ.ο.κ. Η συμβολογία επέτρεπε στα κρυμμένα νοήματα να γίνονται φανερά, σε εκείνους που γνώριζαν πώς να διαβάσουν το βαθύτερο μήνυμα που περιείχαν τα ονόματα προσώπων και τόπων. Οι σοφοί μπορούσαν επίσης να διεισδύσουν στις αλληγορίες, και να δέχονται καθώς και να δίνουν θεία καθοδήγηση μέσα από τα γράμματα και τους αριθμούς.

Η ιστορία του Κάιν που σκότωσε τον Άβελ είναι ένας αδελφικός καυγάς. Συμβολικά, ωστόσο, Κάιν σημαίνει σώμα, υλικές, ανθρώπινες επιθυμίες. Ο Άβελ αντιπροσωπεύει την ψυχή και την ιδεαλιστική ανθρώπινη φύση. Οι χαρακτήρες αυτοί ονομάσθηκαν έτσι για να προειδοποιήσουν ότι ο υλισμός θα μπορούσε να σκοτώσει τις πνευματικές ιδέες, γι’ αυτό και η ιστορία του Κάιν που σκότωσε τον Άβελ (Γεν. 4:8).
Πολλοί βιβλικοί χαρακτήρες που έφτασαν σε πνευματική ανάπτυξη και εξέλιξη κατά τη διάρκεια της ζωής τους, έλαβαν νέα ονόματα μέσα από θεία καθοδήγηση. Έτσι ο Αβράμ έγινε Αβραάμ (Γεν.17:5) και η Σάρα έγινε Σάρρα (Γεν.17:15). Και στις δύο περιπτώσεις, το Εβραϊκό Χε (Η), ένα γράμμα που σημαίνει φως και κατέχει τη δόνηση του 9, προστίθεται στο όνομα για να τονίσει την επίτευξη του πνευματικού φωτισμού.

Στην αγγλική γλώσσα, το άνομα Abram μετατρέπεται σε Αbraham, και το όνομα Sara σε Sarah. Στα ελληνικά η μετατροπή γίνεται με διπλασιασμό του Αλφα και του Ρώ αντίστοιχα, δηλαδή ο Αβράμ μετονομάζεται από τον Θεό Αβραάμ (πατέρας πολλών εθνών) και η πρώην στείρα Σάρα σε Σάρρα.

Οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης προχώρησαν κι αυτοί σε αλλαγές των ονομάτων για να δείξουν έτσι την πνευματική πρόοδο των όντων. Ο Σαούλ έγινε Παύλος μετά τη μεταστροφή του στον Χριστιανισμό (Πράξεις 9:1-22 και 13:9). Αυτό συμβολίζει την αφαίρεση του Εβραϊκού Sin (S) και την αντικατάστασή του με το Εβραϊκό Πε (Ρ). Το Σιν σημαίνει δόντι ενός φιδιού. Το Πε σημαίνει στόμα. Μετά από την αλλαγή αυτή, ο Σαούλ έγινε Παύλος, ο εκπρόσωπος του Χριστού (Πράξεις 13:9). Όπως λέγεται στις Παροιμίες (22:1), ένα καλό όνομα αξίζει περισσότερο από τα μεγάλα πλούτη.


Μια άλλη χρήση των αριθμών στη βιβλική γλώσσα σχετίζεται με την αναφορά του αριθμού των ετών της ζωής, της γέννησης και του θανάτου ενός προσώπου. Οι αριθμοί αυτοί δεν αναφέρονται στην ηλικία του προσώπου, αλλά μάλλον στην πρόοδό του στην πνευματική επίτευξη. Η σημασία του ονόματος της γέννησης δείχνει την εξέλιξη ενός χαρακτηριστικού. Κύκλοι επίσης υποδεικνύονται από τις γενεές. Για παράδειγμα, από τον Αδάμ μέχρι το Νώε υπήρχαν εννέα γενεές, και από τον Νώε μέχρι τον Αβραάμ επίσης εννέα γενεές. Αυτό έκανε τον Νώε ένατο από τον Αδάμ, και τον Αβραάμ ένατο από τον Νώε.



Ο Αδάμ είχε τρεις γιους, τον Κάιν (σώμα), τον Άβελ (ψυχή) και τον Σηθ (αντικαταστάτη του Άβελ για να φέρει το πνευματικό φως). Σε μια παράλληλη θέση, ο Νώε είχε επίσης τρεις γιους, τον Σημ (πνεύμα), τον Χαμ (φυσικός φορέας) και τον Ιαφέθ (νοητικός φορέας). Τα ονόματα αυτά αντιπροσωπεύουν την ανάπτυξη της ανθρωπότητας σε συνειδητότητα μετά από δεκαοκτώ κύκλους αλλαγής.

Αβράμ σημαίνει πατέρας, ενώ Αβραάμ υποδηλώνει μια επιπλέον πίστη στον Θεό. Στα ενενήντα εννέα του χρόνια, ο Αβραάμ γέννησε τον Ισαάκ, το όνομα του οποίου σημαίνει χαρά στη θεία γενεά. Ο Ισαάκ γέννησε τον Ιακώβ, το όνομα του οποίου σημαίνει φώτιση μέσα από την ανοιχτή ψυχή. Οι δώδεκα υιοί του Ιακώβ (Γεν.35:22-27) αναφέρονται στους δώδεκα τύπους της συνείδησης που αντιπροσωπεύονται, με τη σειρά τους, από τους δώδεκα χαρακτηριστικούς τύπους του ζωδιακού κύκλου.
Η μελέτη ολόκληρης της Βίβλου κάτω από το Φως, σημαίνει μια ολόκληρη ζωή γοητευτικών ανακαλύψεων. Η εβραϊκή γλώσσα, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη, προσφέρει μια μεγάλη ευκαιρία για να μελετήσουμε τη βαθιά σημασία και δύναμη των ονομάτων.
Ακολουθεί ένας σύντομος κατάλογος από λέξεις-κλειδιά για τους αριθμούς στη Βίβλο:

0. Η πηγή πριν από την εκδήλωση.
1. Θεός, η μοναδική και αμετάβλητη θεία μονάδα.
2. Δυϊσμός, ανθρώπινος, όχι θείος.
3.Ένωση των θείων και ανθρώπινων ιδιοτήτων, 1+2=3.
4. Η ιδέα της σταθερότητας.
5. Η ανθρωπότητα με τις πέντε αναπτυγμένες αισθήσεις της.
6. Ισορροπία, καταλληλότητα, ειρήνη.
7. Η φύση του επτά μέσα στην ανθρωπότητα, κυκλική ολοκλήρωση.
8. Συσσώρευση, δύναμη, αύξηση.
9. Σταθεροποίηση, συντήρηση, ανθρωπισμός. (Η αληθινή αποστολή του εννέα είναι να χρησιμεύει ως μεσολαβητής του Θεού στη γη).
10. Θεός και ανθρωπότητα, πατέρας-μητέρα-θεότητα, ολοκλήρωση.


Η σύγχρονη αριθμολογία έχει εξελιχθεί εν μέρει μέσα από αυτές τις συλλήψεις. Οι αριθμοί και τα γράμματα αντανακλούν έννοιες του παρελθόντος, συνδυασμένες με πολλές επιπρόσθετες πνευματικές ερμηνείες. Οι έννοιες των ονομάτων μας σήμερα έχουν μια βαθιά σημασία και μπορούν να περιγραφούν γράμμα προς γράμμα και αριθμό προς αριθμό, καθώς προχωρούμε μέσα σε κύκλους έκφρασης, χρόνο με τον χρόνο μέσα στις ζωές μας.

0.     Η Γένεση αναφέρεται σε αυτό ως την πρωταρχική αιτία. Τα πρώτα χωρία της Γενέσεως αναφέρονται στον έναν Θεό, ως θείο δημιουργό, που δίνει ύπαρξη στον κόσμο από το κενό, ή από το ανεκδήλωτο.
1.     Γενηθήτω φως (Γεν.1:3). Η πρώτη πνευματική απόρροια είναι το φως. Αν η ψυχή μας ακολουθεί το φως, θα επιστρέψουμε πίσω στην πηγή μας. Το ένα είναι η αρχή, το νέο ξεκίνημα, η μονάδα.
2.     Και διεχώρισεν ο Θεός ανά μέσον του φωτός και ανά μέσον του σκότους (Γεν.1:4). Στο δύο υπάρχει δυαδικότης, ημέρα και νύχτα, ουρανός και γη, άνδρας και γυναίκα, όλα τα ζεύγη των αντιθέτων. Έτσι ξεκινάει η αρχή της επιλογής ανάμεσα στο καλό και στο κακό, στο αληθινό και το πλανερό, στο θετικό και το αρνητικό.
Ο Πυθαγόρας λέει ότι το δύο είναι η κατάσταση της ατέλειας μέσα στην οποία πέφτει η ύπαρξη όταν αποχωρίζεται την μονάδα, τον Θεό. Η Μάνλυ Χωλ στο έργο της «Ο Μυστικός Χριστός» λέει ότι όταν τα μάτια και των δυο άνοιξαν, η όραση της ψυχής σκοτείνιασε.
3.     Η πρώτη τριάδα είναι Αδάμ, Εύα, παιδί. Το τρία σημαίνει εκδήλωση και επέκταση. Άλλες τριάδες στον κόσμο μας είναι  σώμα, ψυχή και πνεύμα, καθώς και οι υποδιαιρέσεις του νου, συνείδηση, υποσυνείδητο και υπερσυνείδηση.
4.     Πολλές είναι οι βιβλικές αναφορές από τους κύκλους του φυσικού κόσμου. Η συμβολογία των τεσσάρων εποχών και των τεσσάρων ανέμων είναι ενσωματωμένη στο όραμα του Ιεζεκιήλ για τα τέσσερα ζωντανά δημιουργήματα με πρόσωπο ανθρώπου, λέοντος, ταύρου και αετού (Ιεζ.1:5-14) που τέσσερα αντιστοιχούν στα τέσσερα σταθερά σημεία του Ζωδιακού. Τα τέσσερα στοιχεία εμφανίζονται συμβολικά ως πουλιά στον αέρα,  ψάρια στη θάλασσα, πυρ του Κυρίου και προϊόντα της γης. Η Γένεση (2:10-14) μιλάει για τον ποταμό που πηγάζει από την Εδέμ και διαχωρίζεται σε τέσσερις κύριους ποταμούς. Αυτοί ονομάζονται Φισών, Γεών, Τίγρις και Ευφράτης. Μεταφυσικά τα ονόματα αυτά ερμηνεύονται ως πνεύμα (πυρ), αναπνοή (αήρ), σώμα (γη) και αίμα (ύδωρ). Συμβολίζουν το πνεύμα, το νου, το σώμα και την ψυχή, που είναι οι τέσσερις αρχές που ζωοποιούν το υλικό σώμα στη διάρκεια της γήινης ζωής του.
5.     Ο ποταμός αντιπροσωπεύει τη ζωτική δύναμη. Τα ανθρώπινα όντα είναι το δοχείο αυτής της δύναμης, όπως ένας κήπος συμβολίζει το σώμα. Ο ποταμός της Γένεσης (Γεν.2:10-14), που περιγράφεται κάτω από τον αριθμό τέσσερα, αντιπροσωπεύει το ρεύμα της ίδιας της ανθρωπότητας μέσα από τη γη, το οποίο διακλαδίζεται συνεχώς για να σκεπάσει ολόκληρη τη γη. Το πέντε είναι ο αριθμός της ανθρωπότητας με τις πέντε αναπτυγμένες αισθήσεις. Οι πέντε αισθήσεις αναφέρονται στα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης για να δείξουν ότι είναι ουσιώδεις μέσα στην ανθρώπινη δημιουργία, και γι’ αυτό το πέντε είναι ο αριθμός της ανθρωπότητας.

Το πέντε παίζει σημαντικό ρόλο στην ιστορία του Δαβίδ και του Γολιάθ, "και εξελέξατο εαυτώ πέντε λίθους λείους εκ του χειμάρρου" και "έλαβεν Δαβίδ λίθον έναν και εσφενδόνισεν και επάταξε τον αλλόφιλον επί το μέτωπον αυτού". (Βασ.Α΄, 17:40). Οι πέντε λίθοι αντιπροσωπεύουν την πνευματικοποίηση των αισθήσεων του Δαβίδ. Ο Δαβίδ πίστευε στον εσωτερικό Θεό της αγάπης και είχε μάθει να βασίζεται στην ίδια του την πνευματική δύναμη. Σύμφωνα με μια μυστική παράδοση, όταν ο Δαβίδ άγγιξε τους πέντε λίθους, εκείνοι έγιναν σαν ένας, συνδυάζοντας έτσι όλες τις δυνάμεις των αισθήσεών του. Το όνομα Γολιάθ σημαίνει υλική δύναμη. Έτσι η ιστορία θέλει να δείξει τη δύναμη του πνεύματος πάνω στην ύλη.

6.     Οι προετοιμασίες για την εμφάνιση της ανθρωπότητας είχαν όλες συντελεστεί στη διάρκεια των πέντε ημερών της δημιουργίας, και έτσι την έκτη ημέρα εποίησε τα ανθρώπινα όντα, "και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπο, κατ’ εικόνα Θεού εποίησε αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς" (Γεν.1:27). Έτσι το έξι συνδέεται με τη γενεά, τη μητρότητα, την πατρότητα, την οικογένεια και την υπηρεσία. Το σπίτι, η οικογένεια και τα παιδιά είναι οι φροντίδες του αριθμού έξι. Οι ανθρώπινες σχέσεις και η αγάπη αφθονούν. Ο Μωυσής, ο πρώτος νομοθέτης, έφτιαξε τις Δέκα Εντολές σύμφωνα με το παράδειγμα του Κυρίου που δημιούργησε το Σύμπαν σε έξι ημέρες. "Έξ ημέρας εργά και ποιήσεις πάντα τα έργα σου" (Έξοδος 20:9). Συνεπώς το έξι σχετίζεται με την εργασία και την υπηρεσία, όπως φαίνεται και από το έκτο σημείο του ζωδιακού, την Παρθένο.

Μέσα από την αγάπη, η έκτη αίσθηση θα πρέπει να αναπτυχθεί καθώς ο κόσμος θα δείχνει τη θεοσέβειά του. Το βιβλίο της Ρουθ στηρίζεται στον αριθμό έξι και στην αγάπη. Ο Βοώλ (Ρουθ 3:15) δίνει στη Ρουθ έξι καρπούς κριθάρι, σύμβολο αγάπης και προστασίας.

7.     Είναι ο σπουδαιότερος αριθμός μέσα στη Βίβλο. Χρησιμοποιείται πάμπολλες φορές (μερικοί λένε πάνω από τριακόσιες εξήντα), τόσο στην Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη. "Τη δε ημέρα τη εβδόμη Σάββατο, Κυρίω τω Θεώ σου... Εν γαρ έξ ημέραις εποίησεν Κύριος τον ουρανόν και την γην... Και κατεύπαυσε τη ημέρα τη εβδόμη, δια τούτο ευλόγησε Κύριος την ημέρα την εβδόμην και υγείασεν αυτήν" (Έξοδος20:10-11).

Ένα από τα καλύτερα παραδείγματα της χρήσης του συμβολικού αριθμού επτά, βρίσκεται στον Ιησού του Ναυί (6:1-20) σε σχέση με την πτώση της Ιεριχούς. Και είπεν Κύριος προς Ιησούν ....Συ δε περίσθησον αυτή τους μαχίμους κύκλω, και έσται ως αν σαλπίσητε τη σάλπιγγη, ανακραγέτω πας ο λαός άμα... Και επτά ιερείς έχοντες επτά σάλπιγγας ιεράς παρελθέτωσαν ωσαύτως εναντίον του Κυρίου και σημαινέτωσαν ευτόνως, και η Κιβωτός της διαθήκης Κυρίου επακολουθείτω.... Και τη ημέρα τη εβδόμη ανέστησαν όρθρου και περιήλθωσαν την πόλιν εν τη ημέρα εκείνη επτάκις και εγένετο τη περιόδω τη εβδόμη εσάλπισαν οι ιερείς... Και έπεσεν άπαν το τείχος κύκλω, και ανέβη πας ο λαός εις την πόλιν.
Γίνεται φανερό ότι η πτώση της Ιεριχούς δεν οφείλεται στις μάχες, αλλά μάλλον στην εφαρμογή της αρχής του επτά. Η νίκη επιτεύχθηκε μέσα από την θετική ηχητική δόνηση η οποία δημιούργησε μια τρομακτική δύναμη.

8.     Το μυστήριο του οκτώ είναι το μυστήριο της συνεχούς και ατελεύτητης ελικοειδούς δύναμης που εργάζεται σταθερά μέσα στο σύμπαν. Τα ρεύματα της δύναμης της ζωής διατρέχουν ολόκληρο το σώμα με τη μορφή ενός 8, ακολουθώντας τον εγκέφαλο, τη σπονδυλική στήλη και το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ως ακτίνες φωτός. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σε βαθύ διαλογισμό βλέπεις ένα αληθινό εσωτερικό φως. Το  οριζόντιο 8, σημαίνει "όπως επάνω, έτσι και κάτω". Είναι ένα σύμβολο δύναμης. Στην Γένεση, (Γεν.17:10), το τελετουργικό της περιτομής έπρεπε να γίνεται την όγδοη ημέρα της ζωής του παιδιού και θεωρούνταν ως ένα από τα σημαντικότερα συμβόλαια ανάμεσα στον Θεό και στην ανθρωπότητα.
9.     Είναι ο έσχατος αριθμός που περιέχει τις δυνάμεις όλων των υπολοίπων. Κλείνει έναν πλήρη κύκλο ανάπτυξης. Οι εννέα γενεές από τον Αδάμ έως τον Νώε και από τον Νώε έως τον Αβραάμ δείχνουν στάδια ανάπτυξης και εξέλιξης. Ο Νώε ήταν ο ένατος από τον Αδάμ, και ο Αβραάμ ο ένατος από τον Νώε. Όταν ο Αβραάμ έλαβε τη Διαθήκη από τον Θεό και το νέο του όνομα, Αβραάμ, ήταν ενενήντα εννέα ετών (Γεν.17:1-5). Συμβολικά η ηλικία του ανάγεται στο εννέα για να δείξει ότι επρόκειτο για μια χρονική περίοδο στην οποία ένας πνευματικός κύκλος είχε εκπληρωθεί. Η πρόσθεση του εβραϊκού Χε (Η) στο όνομα του Αβραάμ φέρει και αυτή επίσης μια δόνηση του εννέα.
__________________

Η πιο σίγουρη απόδειξη ότι υπάρχει νοήμων ζωή και αλλού στο σύμπαν είναι ότι ποτέ δεν προσπάθησε να έρθει σε επαφή μαζί μας...



Η ΕΓΕΡΣΙΣ ΕΚ ΝΕΚΡΩΝ



Όπως χτίσατε, λοιπόν, μία εντελώς λανθασμένη θεωρία για την προπατορική αμαρτία, το ίδιο λανθασμένη είναι και η εικόνα γενικώς που έχετε για την αμαρτία. Η Βίβλος διαχωρίζει την αμαρτία ως πτώση από τον Θεό από τις αμαρτίες  λόγω ανθρώπινης αδυναμίας.

Στην πρώτη επιστολή του Ιωάννη υπάρχει ένα μέρος που σας δυσκολεύει πολύ: «Εάν τις ίδη τον αδελφόν αυτού αμαρτάνοντα αμαρτίαν μη προς θάνατον, αιτήσει, και δώσει αυτώ ζωήν, τοις αμαρτάνουσι μη προς θάνατον. Έστιν αμαρτία προς θάνατον˙ ου περί εκείνης λέγω ίνα ερωτήση. Πάσα αδικία αμαρτία εστί˙ και έστιν αμαρτία ου προς θάνατον’’ (Ιωαν. Α΄ 5,16-17).

Ο Ιωάννης κάνει διάκριση ανάμεσα στην αμαρτία που οδηγεί στον θάνατο και τις αμαρτίες που δεν οδηγούν σε θάνατο. Ως πιστοί  είστε υπήκοοι της Βασιλείας του Θεού. Όταν στον επίγειο δρόμο σας ως αδύναμοι προσκυνητές κάνετε καθημερινά μικρά ή μεγαλύτερα λάθη, πρόκειται για αμαρτίες για τις οποίες θα δώσετε λόγο χωρίς όμως να σταματήσετε να είστε υπήκοοι της Βασιλείας του Θεού. Αν εντούτοις γυρίσετε την πλάτη προς τον Θεό, είτε επειδή δεν πιστεύετε, είτε επειδή αρνείστε την Ύπαρξή Του ζώντας σαν να μην υπάρχει Θεός, αυτή είναι αμαρτία λιποταξίας. Είναι η αμαρτία μέσα από την οποία αποχωρίζεστε την Βασιλεία του Θεού, περνώντας στο βασίλειο των κακών, εχθρικών προς τον Θεό δυνάμεων. Είναι θανάσιμη αμαρτία. Και ο Θεός που έδωσε σε κάθε άνθρωπο ελεύθερη θέληση, δεν επεμβαίνει ποτέ με βία στις ελεύθερες αποφάσεις των πλασμάτων του, δεν κάνει κάτι για να τον μεταπείσει. Καθένας πρέπει να βρει την Σωτηρία αποφασίζοντας ελρα, μόνος του.

Το ότι μπορούν οι άνθρωποι να επιστρέψουν και δεν εμποδίζονται με βία από τον Εωσφόρο, το χρωστούν στον Σωτήρα. Αυτός τον νίκησε αναγκάζοντάς τον να αφήνει ελεύθερους όσους μετανιώνουν για την πτώση τους και θέλουν να επιστρέψουν στον Θεό. Ήταν ο ίδιος, ο Πρώτος, που κατέβηκε στους νεκρούς της κόλασης, δίχως εκείνος να ανήκει  στους πεπτωκότες. Ήταν επίσης ο πρώτος που ανέβηκε από τον Άδη στον Ουρανό. Προηγουμένως δεν μπορούσε κανένα από τα πνεύματα του βάθους να ανέλθει. Όποιος κατέβαινε μια φορά στον Άδη δεν μπορούσε να ανέβει πλέον στα Ύψη. Η επιστροφή του Χριστού από τον Άδη ήταν η πρώτη Ανάσταση εκ των νεκρών. Αυτό το αναφέρει πολλές φορές ο Παύλος στις επιστολές του. Έτσι γράφει στους Εφεσίους (4,9): «Το δε ανέβη τι εστίν ει μη ότι και κατέβη εις τα κατώτερα της γης;» Εννοεί τις σφαίρες της κόλασης. Βρίσκονται χαμηλότερα από την γήινη σφαίρα. Και στους Κολοσσαείς γράφει (2,15): «Απεκδυσάμενος τας αρχάς και τας εξουσίας εδειγμάτισεν εν παρρησία, θριαμβεύσας αυτούς εν αυτώ». Εννοεί τις δυνάμεις της κόλασης που πολέμησε, αφού κατέβηκε μαζί με τις Ουράνιες Λεγεώνες και τις υπερνίκησε αναγκάζοντας με την νίκη Του τον αρχηγό τους τον Εωσφόρο να αφήσει ελεύθερους εκείνους που δεν ήθελαν πλέον να παραμείνουν υπήκοοι του βασιλείου των νεκρών. Σ’ αυτό αναφέρεται ο Παύλος στην επιστολή του: «Συνταφέντες αυτώ εν τω βαπτίσματι, εν ω και συνηγέρθητε δια της πίστεως της ενεργείας του Θεού του εγείραντος αυτόν εκ των νεκρών. Και υμάς, νεκρούς όντας εν τοις παραπτώμασι και τη ακροβυστία της σαρκός υμών, συνεζωοποίησεν υμάς συν αυτώ, χαρισάμενος ημίν πάντα τα παραπτώματα…» (Κολοσ. 2,12-13). Οι Κολοσσαείς, στους οποίους γράφει ο Παύλος, ήταν και αυτοί άλλοτε πνευματικά νεκροί και υπήκοοι του Εωσφόρου. Αλλά αργότερα πίστεψαν στον Χριστό και στην Βασιλεία του Θεού. Με αυτή τους την πίστη ανήκαν στο Χριστό και συμμερίζονταν μαζί Του την Βασιλεία του Θεού. Όταν αναφέρει εδώ για τον Χριστό, εγείραντος αυτόν εκ των νεκρών, δεν σημαίνει ότι ήταν πνευματικά νεκρός, αλλά ότι είχε κατέβει στο βασίλειο των πνευματικά νεκρών και βρισκόταν αποχωρισμένος, τουλάχιστον εξωτερικά, από την Βασιλεία του Θεού. Επομένως ο Χριστός ήταν σε αυτές τις σφαίρες όμοιος με πνευματικά νεκρό, αν και δεν ήταν ο ίδιος πνευματικά νεκρός. Εγείραντος αυτόν εκ των νεκρών σημαίνει ότι ο Θεός του έδωσε την εξουσία να νικήσει τις δυνάμεις του βασιλείου των νεκρών, οδηγώντας Τον έτσι πίσω στη Βασιλεία της Ουράνιας Ζωής.

Η Έγερσις λοιπόν και η Ανάστασις εκ των νεκρών δεν έχει τίποτα να κάνει με έγερση του ανθρώπινου σώματος. Κατά τον Ιππόλυτο Ρωμανό (πρεσβύτερο και αντιπάπα από το 217-235), το Αποστολικό Σύμβολο της Πίστεως στον 7ο στίχο έλεγε: «Credis in Spiritu Sancto et sanctam Ecclesiam et carnis resurrectionem?” Δηλαδή, «Πιστεύεις εις το Άγιο Πνεύμα και εις την αγίαν Εκκλησίαν και εις την ανάστασιν της σαρκός;»

Και το προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά την παρηγορητική Αλήθεια, ότι όλοι οι πνευματικά νεκροί, μαζί και ο Εωσφόρος, θα επιστρέψουν πίσω στον Θεό. Ο Παύλος δίνει την ορθή διδασκαλία όταν λέει: «Σπείρεται σώμα ψυχικόν, εγείρεται σώμα πνευματικόν» (Κορινθ. Α΄ 15,44). Οι σημερινοί Χριστιανοί όμως, ως Ανάσταση εκ νεκρών εννοούν μιαν ανάσταση του ανθρώπινου σώματος, ένα ξαναφτιάξιμο του ανθρώπινου σώματος. Όλα αυτά όμως είναι μεγάλα λάθη. Διότι η Ανάσταση του Χριστού από τους νεκρούς είναι, επαναλαμβάνω, μόνο η επιστροφή Του από το βασίλειο των πνευματικά νεκρών, η επιστροφή Του από τον Άδη, από την κόλαση, όπου είχε κατέβει ως Πνεύμα. Το αποστολικό Σύμβολο της Πίστεως το εκφράζει με τα λόγια: «Και την τρίτη ημέρα αναστάντα εκ των νεκρών». Ίσως θα ήταν πιο σαφές αν έλεγε: «Και την τρίτη ημέρα επανελθόντα εκ των νεκρών».
 
Η έκφραση ανάστασις εκ νεκρών σας είναι τόσο δυσνόητη, επειδή με την λέξη νεκρός εννοείτε μόνο τον γήινο θάνατο και σκέφτεστε μόνο πτώματα, μνήματα και νεκροταφεία. Στην Βίβλο, η λέξη θάνατος σημαίνει τον αποχωρισμό από τον Θεό και νεκροί είναι τα πεπτωκότα πνεύματα.