6.000 Ελληνικές Λέξεις

Μιλάτε Ελληνικά!

Απλά δεν το ξέρετε...

Η Αγγλική γλώσσα έχει "δανειστεί" 6.000 ελληνικές λέξεις...

Read more

Μαθηματικά, αριθμοί, σχήματα, γράμματα και μαγεία

Μαθηματικά, αριθμοί, σχήματα, γράμματα και μαγεία

Κάθε μελετητής του αποκρυφισμού, της μαγείας και γενικά της μεταφυσικής, θα είχε μεγάλη ωφέλεια αν μελετούσε, έστω και λίγο τα μαθηματικά. Επιπλέον, τα μαθηματικά είναι μια τέχνη χωρίς τα όρια - ένα σπουδαίο εργαλείο που μπορεί θεωρητικά να εφαρμοστεί σε οποιοδήποτε στόχο. Οι μέθοδοι των μαθηματικών μεταφέρουν αληθινά πληροφορίες στις σφαίρες διαφόρων τύπων διανοητικών αναζητήσεων, όπως στον μυστικισμό, στη λογική, στη φιλοσοφία κλπ, με συνέπεια τη γενική επέκταση της δυνατότητας της γνώσης του μελετητή. 

Αυτό αντανακλά τη μέθοδο του μάγου, ο οποίος παρουσιάζει τον εαυτό του με ένα ατέρμονο σύνολο νέων εμπειριών και ιδεών. Αυτές πρέπει στη συνέχεια να αφομοιωθούν σε κάποιο είδος του γενικού πλαισίου, όπως ο σουφισμός, η καμπαλά, η μυθολογία κ.ά. Όμως αυτό το πλαίσιο δεν είναι ποτέ απολύτως σταθερό και έτσι, ο ερευνητής μάγος πιθανά να βρεθεί σε ένα σύμπλεγμα όπου πρέπει το πλαίσιο να ελέγχεται ξανά. Πρέπει έπειτα το πλαίσιο να οικοδομηθεί ξανά ή να αντικατασταθεί. Αυτό πώς θα γίνει; Ο ερευνητής που στηρίζεται καλά σε "στερεά" γνωστικά συστήματα, όπως τα μαθηματικά, η λογική, η ψυχολογία, ο συμβολισμός ή η φιλοσοφία θα έχει καλύτερη πιθανότητα, από τους υπόλοιπους που δεν δρουν έτσι. Με την ωριμότητα της γνώσης της μαγείας, ακόμη και το ίδιο το πλαίσιο απλά ένα μόνο εργαλείο που μπορεί να αλλάξει. 

Η ιστορία του μυστικισμού είναι πολύ συνυφασμένη με την αναζήτηση της μαθηματικής κατανόησης. Ο Πυθαγόρας είναι ίσως το πιο γνωστό παράδειγμα ενός μαθηματικού-αποκρυφιστή και η αλήθεια είναι ότι ίχνη των μαθηματικών μπορούν να βρεθούν παντού στη μαγεία: το γεγονός του Χρυσού Λόγου στους αιγυπτιακούς ναούς, το πεντάγραμμα και τα θρησκευτικά έργα ζωγραφικής του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, οι αριθμητικοί συμβολισμοί που λίγο άλλαξαν κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών, η κωδικοποίηση των αστρονομικών στοιχείων επί των τόπων όπως ο Παρθενών και άλλα, η ιστορική πρακτική του ισοψηφίας, ο ορισμός της αριθμητικής αξίας στα γράμματα της αλφαβήτου, η αξιοπρόσεκτη ομοιότητα μεταξύ της σύγχρονης κοσμολογίας και της αρχαίας γνώσης και άλλα. Οι περισσότεροι από τους διαπρεπείς ερευνητές είχαν καλά σπουδάσει τα μαθηματικά και τα μαθηματικά διαδραμάτισε έναν ιδιαίτερο ρόλο στην εργασία τους.  

Οι Αριθμοί 

Οι αριθμοί είναι ο πυρήνας των μαθηματικών. Είναι μια καλή αφετηρία για οτιδήποτε.  Οι αριθμοί οι ίδιοι έχουν αποκτήσει μια ιδιαίτερη λειτουργικότητα συμβολικής έννοιας κατά τη διάρκεια των αιώνων. Ένα μεγάλο μέρος τους είναι οικείο και διαισθητικό, συνδέονται ιδιαίτερα με συστήματα μαγείας ή άλλα. Ένα καλό παράδειγμα είναι η περίπτωση είναι μηδέν (0). Το μηδέν δείχνει τη "παρουσία της απουσίας," και οι επιστήμονες ανθρωπολόγοι θεώρησαν τη χρήση μηδενός σαν σημείο ένδειξης μιας σημαντικής πολιτιστικής προόδου. Αρκετοί από τους σημαντικότερους αριθμούς στα μαθηματικά, που καθορίζουν λογοτεχνικά την φανερή ύπαρξη, περιέρχονται στην υποκατηγορία των υποθετικών αρρήτων αριθμών. Οι υποθετικοί άρρητοι αριθμοί δεν μπορούν να περιγραφούν με τις πεπερασμένες αλγεβρικές αναπτύξεις, όπως μπορούν οι τετραγωνικές ρίζες, οι κυβικές ρίζες κλπ. 

Αυτοί περιλαμβάνουν το π (3.14159), το e (2.7183) και Φ (1.6181).  Οι πρώτοι αριθμοί έχουν μια ειδική σημασία στη θεωρία των αριθμών και σε μερικές από τις πιο προηγμένες μορφές μαθηματικών. Είναι αρκετό σε κάποιον να καταλάβει ότι είναι "αδιαίρετοι" (στο σύνολο των ακέραιων αριθμών) και ότι αυτή η ειδική ιδιότητά τους έχει κερδίσει κάποια ιδιαίτερη προσοχή από τους μυστικιστές και τους μάγους. Κάθε αριθμός, παραδείγματος χάριν, μπορεί να εκφραστεί σαν ένα προκύπτον σύνολο από πρώτους και ένας αριθμός για την ισοψηφία παράγει παράγοντες αριθμού, κατανοητούς στο εκάστοτε μεταφυσικό σύστημα.  Οι ανύπαρκτοι αριθμοί που βασίζονται στην "αδύνατη" έννοια του ότι ο αριθμός 1 έχει μια τετραγωνική ρίζα, είναι μια πρόσφατη εφεύρεση. Οι ερευνητές της μεταφυσικής κλπ, δεν έχουν συλλάβει στη φαντασία τους την έννοια Αυτό οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη γενικής κατανόησης για όλη την πρόοδο της επιστήμης των μαθηματικών. 

Στα μυστικά και απόκρυφα συστήματα δύο χρησιμοποιούν περισσότερο τους αριθμούς. Η αριθμολογία και η Ισοψηφία. Η αριθμολογία προκύπτει από την ιδέα ότι οι αριθμοί μπορούν να κρατήσουν μυστική ή η φιλοσοφική σημασία, που προχωρεί σε κάθε έννοια, λέξη, όνομα ή πράγμα. Επομένως οποιαδήποτε εμφάνιση ενός δεδομένου αριθμού δείχνει την παρουσία ιδιαίτερης δόνησης εκείνου του αριθμού. Για παράδειγμα, ορίζεται μια πρακτική στην αξία κάθε αριθμού για κάθε γράμμα της αλφαβήτου με σκοπό να χρησιμοποιηθούν στον υπολογισμό κάποιων δεδομένων, όπως ένας τελικός αριθμός μονοψήφιος από το όνομα ενός προσώπου. Αυτός ο μονοψήφιος αριθμός χρησιμεύει έπειτα σαν δείκτης της προσωπικότητας, του πεπρωμένου, κ.λπ.

Η Ισοψηφία φαίνεται να μοιάζει με την αριθμολογία, αλλά αυτό είναι επιφανειακό. Στην πράξη είναι αρκετά διαφορετικά τα πράγματα.  Η Ισοψηφία ψάχνει στην πραγματικότητα τις "κρυμμένες συνδέσεις" μεταξύ των λέξεων και των φράσεων. Μια αριθμητική αξία ορίζεται σε κάθε γράμμα και έπειτα οι "απαριθμημένες" τιμές των λέξεων και των φράσεων συγκρίνονται. Παραδείγματος χάριν, οι λέξεις Αβρασάξ και Νείλος συνδέονται με τον ίδιο αριθμό, 365. Αυτό μπορεί να είναι ακόμα και σε ολόκληρη πρόταση. Ένα παράδειγμα είναι το ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ και Μάκαρ που συνδέονται με τον αριθμό 162. Η παράδοση έχει διατηρήσει τέτοιες λέξεις που κρύβουν μέσα τους ολόκληρα νοήματα, είτε στην Ελληνική, είτε στην Αραβική ή Εβραϊκή και άλλες μεθόδους Ισοψηφίας.  

«....Είναι γνωστό ότι τα ονόματα, οι ηχητικοί κραδασμοί και οι αριθμοί τους είχαν, έχουν και θα έχουν επιπτώσεις μέσα από δραστηριότητες που δεν φαίνονται στη καθημερινή, μελλοντική, υλική και πνευματική ζωή του ανθρώπου. Ονόματα που από μόνα τους δείχνουν μορφή της Δύναμης, εναρμονίζονται προς κάποια συγκεκριμένη γραμμή της Κοσμικής Πορείας, έχουν εξωτερικά χαρακτηριστικά πολύ εμφανή.

Ένα τέτοιο όνομα είναι «Ηλίας», με σύνολο αριθμού 19, στην Ελληνική αριθμολογία, όπου: Η=8, Λ=3, Ι=1, Α=1, Σ=6, 8+3+1+1+6=19. Αλλά και στην Αραβική αριθμολογία, το όνομα γραμμένο δίνει εξίσου ισχυρό αριθμό, δηλαδή, για=10, λαμ=30, για=10, αλίφ=1, σιν=60, 10+30+10+1+60=111, αριθμός πασίγνωστος σε όσους ασχολούνται με τη φύση των πλανητικών σχημάτων των Αγγέλων των πλανητών.

Ακόμα, το αριθμητικό σύνθετο των γραμμάτων των ονομάτων, δίνει μία πολύ σοβαρή εικόνα εσωτερικών στοιχείων του ατόμου. Αυτό παράγεται αν γράψουμε τα γράμματα του ονόματος αναλυτικά και υπολογίσουμε την αριθμητική τους αξία. Για παράδειγμα, το Η από το προηγούμενο όνομα θα γραφτεί, Η= ΗΤΑ.

Υπάρχει ακόμα ένας αριθμός, που είναι τελείως εσωτερικός και αφορά την πνευματικότητα του ονόματος. Αυτός προκύπτει αν την τελική αξία του προηγούμενου αριθμού την γράψουμε με γράμματα και υπολογίσουμε το γραμματικό σύνολο των λέξεων και το πολλαπλασιάσουμε στη δεύτερη δύναμη και το προσθέσουμε στην προηγούμενη αριθμητική αξία. Δηλαδή, ας υποθέσουμε ότι το όνομα «ΗΛΙΑΣ» γραμμένο με την προηγούμενη μέθοδο, έδωσε τον αριθμό 4320. Αυτόν τον γράφουμε τέσσερις χιλιάδες, τριακόσια είκοσι και περιέχει 31 γράμματα συνολικά. Το τετράγωνο του 31 ή το 31 υψωμένο στη δεύτερη δύναμη, δίνει 31*31= 961. Έτσι, 4320+961=5281.

Βρίσκοντας λοιπόν, την καθαρά εξωτερική αξία, έχουμε τον πρώτο αριθμό που αντιπροσωπεύει κατά κανόνα τη φυσική κατάσταση και δραστηριότητα του ατόμου, αυτό που εκδηλώνεται και δημιουργεί στην καθημερινότητα. Ο δεύτερος αριθμός, δηλώνει το ψυχικό Εγώ του ατόμου. Ο τρίτος και σημαντικότερος υποδηλώνει την πνευματική ισχύ του ονόματος του ατόμου.

Αν αφαιρέσουμε τον αριθμό 51 από τον κάθε αριθμό το υπόλοιπο θα μας δώσει τα γράμματα της πνευματικής οντότητας ή Αγγέλου για κάθε επίπεδο αντίστοιχα. Δηλαδή, για το όνομα που χρησιμοποιήσαμε πριν, «ΗΛΙΑΣ» 111-51=60, άρα το 60 που αντιστοιχεί στο "Σ" μας καθορίζει το πρώτο όνομα : Σ α - α ϊ ί λ. Ο δεύτερος αριθμός, ας υποθέσουμε ότι είναι 4320, 4320-51=4269, που αντιστοιχεί σε κάποια γράμματα, όπου προσθέτοντας την ίδια κατάληξη έχουμε τον δεύτερο Άγγελο και ακριβώς το ίδιο κάνουμε και στον τρίτο αριθμό...»

Όσον αφορά τον μυστήριο αριθμό 666, ο οποίος έχει απασχολήσει για αρκετούς αιώνες τις σκέψεις των ερευνητών, θα ήθελα να προσθέσω μια προσωπική άποψη.

Κάτω από περίεργες και ασαφής παραμέτρους, αυτά τα τρία γράμματα ή ο αριθμός 666, πέρασε στην Αποκάλυψη, λες και θέλησε ο συγγραφέας της να φέρει στο φως, το Φως από τα Απόκρυφα.

Στην καμπαλά, στις επτά Μεγάλες Αγγελικές Δυνάμεις θα βρούμε σύμφωνα με τους καμπαλιστές, το όνομα του Αγγέλου, της Διάνοιάς του και του Πνεύματός του. Η Αγγελική Δύναμη του Ήλιου, είναι ο Μικαήλ, (Μιχαήλ) ή ο Ραφαήλ και υπάρχουν τα εξής στοιχεία:

Τα Μυστικά ονόματα των αριθμών του Ήλιου. 

I: “Βαυ”. Ένα απλό γράμμα, το εβραϊκό γράμμα βαυ με αριθμητική αξία 6. Το γράμμα Βαυ υπάρχει μέσα στο ιερό όνομα του Θεού κι είναι το τρίτο, απ' τα τέσσερα γράμματα.

II: Ελώχ. Τρία γράμματα με αριθμητική αξία: 1, 30 και 5. Σύνολο 36.

III: Η διάνοια του Ήλιου, ο Άγγελος Νακιήλ. Το όνομα αποτελείται από πέντε γράμματα με αριθμητική αξία: 50, 20, 10, 1 και 30. Σύνολο 111. Η επιρροή της διάνοιας είναι αγαθή. 

IV: Το πνεύμα του Ήλιου, ο Άγγελος Σοράτ. Το όνομα αποτελείται από τέσσερα γράμματα με αριθμητική αξία: 60, 6, 200 και 400. Σύνολο 666. Η επιρροή του πνεύματος είναι αρνητική, φθοροποιά. 

V: Το Αγγελικό Τάγμα του Ήλιου, Μαλαχίμ. Με πέντε γράμματα με αριθμητική αξία: 40, 30, 20, 10 και 40. Σύνολο, 140. 

VI: Το Θείο Όνομα του Ήλιου, Ιεχωβά ελώχ βε ντάοτ. Με τέσσερα (Ιεχωβά), τρία (ελώχ), ένα (βε) και τέσσερα (ντάοτ), με αριθμητική αξία: 10, 5, 6 και 5 (Ιεχωβά ή Γιαχβέ), 1, 30 και 5 (ελώχ), 6 (βε), 4, 5, 70 και 400 (ντάοτ). Σύνολο, 547. 

VII: Ο Άγγελος του Ήλιου, Ραφαήλ με τέσσερα γράμματα, με αριθμητική αξία: 200, 80, 1 και 30. Σύνολο, 311. Κατ’ άλλους, ο Άγγελος είναι ο Μικαήλ (Μιχαήλ) με πέντε γράμματα, με αριθμητική αξία: 40, 10, 20, 1 και 30. Σύνολο, 101.

Ακολουθεί μια από τις πολλές επικλήσεις των Αρχαίων Ελλήνων προς τις θεότητες του Ήλιου.

"Ω, Σμίνθιε Απόλλων, τι σε χρη προειπείν. Πότερον ήλιον τον του φωτός ταμίαν και πηγήν της ουρανίου αίγλης, ή νουν, ως ο των θεολογούντων λόγος, διήκοντα μεν διά των ουρανίων, ιόντα δε δι' αιθέρος επί τα τη δε πότερον αυτόν τον των όλων δημιουργόν, ή πότερον δευτερεύουσαν δύναμιν, δι'ον Σελήνη με κέκληται Σέλας, Γη δε τους οικείους ηγάπησεν όρους, θάλαττα Δε ουχ υπερβαίνει τους ιδίους μυχούς; Φασί γαρ του χάους κατειληφότος τα σύμπαντα και πάντων συγκεχυμένων και φερομένων την άτακτον εκείνη αειδή φοράν. Σε εκ των ουρανίων αψίδων εκλάμψαντα σκεδάσαι μεν το χάος εκείνο, απολέσαι δε τον ζόφον, τάξιν δ' επιθείναι άπασιν. Αλλ' ω Σμίνθιε και Πύθιε από σου γαρ αρξάμενος ο λόγος εις Σε καταντήση, ποίαις σε προσηγορίαις προσφέγξομαι; Οι μεν Σε Λύκιον λέγουσιν, οι δε Δήλιον, οι δε Ασκραίον, άλλοι δε Ακτιον, Λακεδαιμόνιοι δε Αμηκλαίον, Αθηναίοι Πατρώον, Βραγχιάτην Μιλήσιοι. Πάσαν πόλιν και πάσαν χώραν και παν έθνος διέπεις. Μίθραν Σε Πέρσαι καλούσιν, Ωρον Αιγύπτιοι. Συ γαρ τας ώρας εις κύκλον άγεις. Διόνυσον Θηβαίοι, Δελφοί δε διπλή προσηγορία τιμώσιν Απόλλωνα και Διόνυσον λέγοντες. Περί Σε Θουρίδες, περί Σε Θυάδες, παρά Σου και Σελήνη την ακτίνα λαμβάνει. Χαλδαίοι δε άστρων ηγεμονήα λέγουσιν."

Σύμφωνα με την Ελληνική ισοψηφία, στον αριθμό 666, βρίσκομε τα εξής ονόματα ή τις λέξεις: 

666= Δημήτηρ + Κόρη Δημήτηρ=4+8+40+8+300+8+100=468 και Κόρη=20+70+100+8=198. 

Το 666 ισούται με 6*100+6*10+6*1, και 100+10+1=111 και στον αριθμό 111 αντιστοιχεί “η Θεά Νίκη”. Το 666 ισούται με 301+365, με αριθμολογικές αξίες για το 301 τις λέξεις “λαός, Σελήνη, Κρανίον” και για το 365 το όνομα Νείλος. 

Επίσης, το 666 είναι (Φ*π)1/2Φ2. Ακόμα, 666/π=211,9945632 211,9945632/Φ=131,01984445 666/131=5,083969465, όπου στον αριθμό 508 αντιστοιχεί το “η Πυθία”. 

Επίσης, 666=600+66 600-66=534=330*Φ. Στον αριθμό 330 αντιστοιχεί η λέξη “κοσμογονία”, στον αριθμό 600 αντιστοιχεί η λέξη “κόσμος”. Ακόμα, το 600 είναι 6*100 και στον αριθμό 100 αντιστοιχεί η λέξη “γαλήνη”. Το 66 είναι 6*11, όπου στον αριθμό 11 αντιστοιχεί η λέξη “γη”. 

Η πρόσθεση 49+256+361 ισούται με 666, ήτοι τα τετράγωνα των αριθμών 7, 16, και 19. Αν όμως πολλαπλασιάσομε τους τρεις αριθμούς μεταξύ τους, λαμβάνομε πολλαπλάσιο του 19. Δηλαδή, 7*16*19=2128 και 2128=112*19. Ακόμα, η διαίρεση το 666 με π+Φ/2 ισούται με 28, το σύνολο των ημερών του σεληνιακού μήνα. Η ρίζα 666 ισούται με 25,8069758 που είναι περίπου ισοδύναμο του τετραγώνου π*φ. Ακόμα, το 666 ισούται με 314+162+190, δηλαδή (π+Φ)*100+192 και επιπλέον αν πολλαπλασιάσομε μεταξύ τους τα τρία 6, το αποτέλεσμα είναι 216, όσα χρόνια χρειάζεται το πνεύμα για να ενσαρκωθεί. Ο κύβος με πλευρά 6, λέγεται ψυχογικός κύβος.

Στο Ρωμαϊκό αριθμητικό σύστημα, τα σύμβολα I (1), V (5), X (10), κλπ, δίνουν μια ιδιόμορφη παρουσίαση για τον αριθμό 666. Εφόσον το 666=500+100+50+10+5+1, στο Ρωμαϊκό αριθμητικό σύστημα, αυτό παρουσιάζεται ως εξής: DCLXVI, χρησιμοποιώντας, μία φορά κάθε σύμβολο αρχίζοντας με το D (=500) .

Τα Σχήματα

Τα σχήματα είναι σχέδια εντελώς διαφορετικά από τους αριθμούς, αν και οι αριθμοί είναι αυτοί που συνήθως τα περιγράφουν. Ένα σχήμα είναι μία παραστατική μορφή, όπως τα γεωμετρικά σχήματα, τα σύμβολα, τα γράμματα κλπ..

Τα σχήματα προέρχονται από τους αριθμούς και τις εξισώσεις αν και οι Αρχαίοι Έλληνες δίδαξαν πως δεν είναι μόνο αυτό. Ένα σχήμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην συνδιαλλαγή των σχέσεων, των αναλογιών, των αρμονικών ή δυσαρμονικών σημείων, εκφράζοντας την πολυπλοκότητα, τον αριθμό των πλευρών, τον αριθμό των φυσικών στοιχείων, τη φύση των γωνιών, την κυρτότητα ή έλλειψη, τη συμμετρία ή την αναλογία.

«......Από την άποψη του μυητικού συμβολισμού, δεν υπάρχει αμφιβολία, ότι τα ιερά σύμβολα στα οποία ανάγονται οι Πυθαγόρειες Ιδέες, είναι αυτά της Μονάδας ( ο κύκλος χωρίς τελεία), της Δυάδας ( ο σταυρός), της Τριττύος ( το τρίγωνο) και της Τετρακτύος ( το τετράγωνο). Συγκρίνοντας αυτά τα ιδεόγραφα, θα δούμε ότι όλα είναι κλειστά σχήματα εκτός του σταυρού. Όλα τα ιδεόγραφα δείχνουν καθορισμένη ή αντικειμενική ουσία εκτός του σταυρού που δηλώνει τις μεταβολές της κατάστασης. Αναλυμένος ο σταυρός δίνει το τέλειο τετράγωνο, το Ελληνικό γράμμα «γάμα», το Φοινικικό «γκίμελ» και το Γνώμονα των Τεκτόνων. Τα βαθιά απόρρητα μυστικά της Δημιουργίας έρχονται μέσα από τα προηγούμενα τρία....

....Τα υπάρχοντα σήμερα 24 Ελληνικά γράμματα έχουν στενή σχέση με αυτά των σημιτικών αλφαβήτων. Έτσι μπορούμε με ευκολία να αντιπαραθέσουμε ένα όνομα. Εμείς, εδώ θα ασχοληθούμε με τα Ελληνικά και Αραβικά γράμματα. Θα εξετάσουμε σύντομα τις αριθμητικές αξίες των γραμμάτων. Πριν όμως περάσουμε σε αυτό, ας σταθούμε σε μία μικρή πληροφόρηση που θα ενδιαφέρει τους φίλους ερευνητές....

...Στα αραβικά οι λέξεις « η Ελλάς» λέγεται «ΑλΓιουνάν» με γράμματα Αλίφ=1, Λαμ=30, Γιά=10, Ουάου=6, Νουν=50, Αλίφ=1 και Νουν=50, σύνολο 148. Αν αφαιρέσουμε το άρθρο «Αλ» το υπόλοιπο είναι 117. Πολλαπλασιασμένο το 117 με το Φ=1,618 δίνει 190. Το 190 αντιστοιχεί στα γράμματα Σ=60, Λ=30, Ι=10, Μ=40 και Ν=50. Ακριβώς τα ίδια γράμματα υπάρχουν στο αραβικό αλφάβητο με τις ίδιες αριθμητικές αξίες. Όμως, αυτά τα γράμματα με τη σειρά που να αναφέρουμε σχηματίζουν το όνομα Σουλεϊμάν, στα Ελληνικά Σολομώντας....

....Κάθε τέλειο γεωμετρικό σχήμα πηγάζει από τη διαίρεση του κύκλου με έναν αριθμό. Έτσι, το τρίγωνο είναι προϊόν της διαίρεσης με το 3. Το τετράγωνο προκύπτει από τη διαίρεση του κύκλου με το 4, το πεντάγωνο από αυτήν με το 5, το εξάγωνο ...

...Τα γεωμετρικά σχήματα έχουν συγκεκριμένο τρόπο γραφής. 

...οι αριθμοί των επτά πρώτων γεωμετρικών σχημάτων έχουν κάποια συγγένεια. 

Πράγματι, ας ταξινομήσουμε τους αριθμούς σε τέσσερις στήλες, Α, Β, Γ και Δ.

Η παραγωγή της στήλης Α είναι μία μαθηματική πρόοδος. Κάθε όρος της πληρούται μέσα από τον τύπο:

Ν=ν+1, ν-Ν=1 όπου Ν=3, 4, 5, 6,... και ν=4, 5, 6, 7,...

Η παραγωγή της στήλης Β είναι μία μαθηματική πρόοδος. Κάθε όρος της πληρούται μέσα από τον τύπο: 

[ ( Ν+2 )+νν ], όπου Ν= 3, 5, 7, 9, 11, 13,.... ν=2, 3, 4, 5, 6, 7, 8,.... και Ν-ν=3

δηλαδή, 1ος όρος 3+2=5 +4=9

2ος όρος 5+2=7 +9=16

3ος όρος 7+2=9 +16=25 κ.λ.π....

  Είναι άξιο σημείωσης, πως το άθροισμα των πρώτων περιττών αριθμών είναι ένα τετράγωνο. Περιττός αριθμός ονομάζεται αυτός που διαιρούμενος με το δύο αφήνει πάντα υπόλοιπο την μονάδα.

Αναλογίες και Αρμονία 

Οι αναλογίες είναι η ουσία της Πυθαγόρειας φιλοσοφίας. Στον Πυθαγόρειο, αλλά και Πλατωνικό τρόπο σκέψης, οι αναλογίες αντιπροσωπεύουν απεριόριστες δυνατότητες, γιατί είναι οι μέθοδοι που επιτρέπουν στην Ουσία του Κόσμου να μορφοποιηθεί μέσα σε καθορισμένες μορφές. Οι αναλογίες περιγράφουν και τους αριθμού και τα σχήματα και άλλα διάφορα πράγματα, όπως οι μουσικές νότες. 

Είναι δύσκολο να τονιστεί η σημασία της αναλογία. Αυτή καθορίζει την αίσθησή μας ή την αισθητική, τις σημασίες που δίνομε σε ότι είναι όμορφο και ιερό. Επίσης περιγράφει τις διαδικασίες της ζωής και της φύσης, την ανάπτυξη και την αποσύνθεση ακολουθώντας με ακρίβεια πρότυπα που συχνά περιγράφονται με έναν αριθμητικό λόγο. Οι αναλογίες μεταξύ των μουσικών νοτών καθορίζουν την διαφορά μεταξύ της μουσικής και της παραφωνίας ή κακοφωνίας. Η αναλογία είναι η καρδιά της αλχημείας και σήμερα της χημείας. Εκεί ο λόγος μεταξύ των διαφόρων στοιχείων συνδυασμένος, έχει τεράστιο αντίκτυπο στα αποτελέσματα. 

Η αρχική ιδέα της εργασία είναι ότι η αρμονία, αυτές οι απλές αναλογίες δίνουν αύξηση στο έργο που αγγίζει τη φύση, όμορφα και ιερά. Έτσι, η αρμονία αποκτά ιδιαίτερη σημασία στο μυστικισμό, τη μαγεία, όχι μόνο στο γράψιμο της ιερής μουσικής αλλά και στο τελετουργικό σχέδιο των χρονικών διαστημάτων. Οι ναοί στην Ελλάδα, Αίγυπτο, Ινδία, Ιταλία αλλά και πρόσφατα οι καθεδρικοί ναοί της χριστιανικής εποχής στην Ευρώπη, οικοδομήθηκαν χρησιμοποιώντας το ίδιο σύνολο από κανόνες και αναλογίες που υπάρχουν σχεδόν με αρχετυπική σημασία.

Το σπουδαιότερο όλων είναι η Χρυσή Αναλογία, 1:π, περίπου 1:1,618. Αυτή η αναλογία ήταν γνωστή στους μυστικιστές της αρχαιότητας και ήταν παραγόμενη από αριθμητικά συμβάντα στη φύση. Κατά τρόπο ενδιαφέροντα , η Χρυσή Αναλογία βρίσκεται στο πεντάγραμμο, το οποίο δεν είναι μόνο ένα σημαντικό μαγικό σχήμα, αλλά και το σχήμα που είναι ιερό σε πολλές θρησκείες σε όλο τον κόσμο.

Ο μύστης στα Ελευσίνια μυστήρια, Πλούταρχος, και ταυτόχρονα γνώστης όλων σχεδόν των φιλοσοφικών ρευμάτων και των θεολογικών αντιλήψεων, παρέχει μια συνοπτική ερμηνεία στο γιατί οι Αιγύπτιοι και ο Πλάτωνας δίδουν τόσο μεγάλη σημασία στο σχήμα του τριγώνου, ιδιαίτερα αυτού του ορθογώνιου με ύψος τον αριθμό 4, βάση 3 και υποτείνουσα 5. Αυτό το τρίγωνο συμβολίζει το Σύμπαν, καθώς διαθέτει για ύψος το νοητόν (τον πατέρα), τη βάση του ως τιθήνη (μητέρα) και την υποτείνουσα ως «έγγονό» τους, αφού το τετράγωνο του 3 (= 9) μαζί με το τετράγωνο του 4 (= 16) συνενούμενα ή προστιθέμενα (9+16) κάνουν το τετράγωνο της συνένωσής τους (25). Στη συνέχεια ο Πλούταρχος εξηγεί γιατί από τον αριθμό 5 που είναι άθροισμα του πρώτου τέλειου αριθμού (3) και του πρώτου άρτιου (1), δηλαδή ένωση του Καλού με το Κακό συμβολικά, προέκυψε το Σύμπαν με μια διαρκή γένεση νέων και πολλών πραγμάτων και η διαδικασία της μέτρησης παράγεται από το πέντε και στα αρχαία ελληνικά δηλώνεται με το ρήμα «πεμπάζω». Συνδέει στη συνέχεια τα 25 γράμματα του αιγυπτιακού αλφαβήτου με τα οποία γράφονται και αποδίδονται τα πάντα πάλι με τον αριθμό 5 ως τετράγωνό του (5*5=25). Πολλοί επομένως είναι οι κοινοί συμβολισμοί στην αιγυπτιακή και ελληνική φιλοσοφία, ιδιαίτερα στους Πυθαγόρειους, που έχουν σχέση με τον αριθμό. Η σχέση, η αλληλεπίδραση στους δυο λαούς στη σφαίρα της υψηλής διανόησης και των συμβολισμών είναι πασίδηλη. Σημειωτέον ότι ο αριθμός τρία (η τριάς) θεωρείται ο πρώτος τέλειος αριθμός.

AÞguptÛouw d' n tiw eÞkseie tÇn trigÅnvn tò klliston timn mlista toætÄ t¯n toè pantòw fæsin õmoioèntaw, Éw kaÜ Pltvn ¤n t» politeÛ& dokeÝ toætÄ proskexr°syai tò gam®lion digramma suntttvn. ¦xei d' ¤keÝno tò trÛgvnon triÇn t¯n pròw ôryÛan kaÜ tettrvn t¯n bsin kaÜ p¡nte t¯n êpoteÛnousan àson taÝw periexoæsaiw dunam¡nhn. | eÞkast¡on oïn t¯n m¢n pròw ôryÛan rreni, t¯n d¢ bsin yhleÛ&, t¯n d' êpoteÛnousan mfoÝn ¤ggñnÄ• kaÜ tòn m¢n Osirin Éw rx®n, t¯n d' Isin Éw êpodox®n, tòn d' Vron Éw pot¡lesma. t m¢n gr trÛa prÇtow perissñw ¤sti kaÜ t¡leiow• t d¢ t¡ttara tetrgvnow pò pleurw rtÛou t°w dudow• t d¢ p¡nte p° m¢n tÒ patrÜ p° d¢ t» mhtrÜ pros¡oiken ¤k tridow sugkeÛmena kaÜ dudow. kaÜ t pnta tÇn p¡nte g¡gone parÅnuma, kaÜ tò riym®sasyai pempsasyai l¡gousi. poieÝ d¢ tetrgvnon ² pentw f' ¥aut°w, ÷son tÇn grammtvn par' AÞguptÛoiw tò pl°yñw ¤sti, kaÜ ÷svn ¤niautÇn ¦zh xrñnon õ Apiw. tòn m¢n oïn Vron eÞÅyasi kaÜ MÜn prosagoreæein, ÷per ¤stÜn õrÅmenon• aÞsyhtòn gr kaÜ õratòn õ kñsmow. ² d' Isiw ¦stin ÷te kaÜ Moçy kaÜ plin Ayuri kaÜ Meyæer prosagoreæetai• shmaÛnousi d¢ tÒ m¢n prÅtÄ tÇn ônomtvn mht¡ra, tÒ d¢ deut¡rÄ oäkon Vrou kñsmion, Éw kaÜ Pltvn xÅran gen¡sevw kaÜ dejamen®n, tò d¢  trÛton sænyetñn ¤stin ¦k te toè pl®rouw kaÜ toè aÞtÛou• pl®rhw gr ¤stin ² ìlh toè kñsmou kaÜ tÒ gayÒ kaÜ kayarÒ kaÜ kekosmhm¡nÄ sænestin. 

Κύκλοι και Ακολουθίες 

Αυτό που συχνά εμφανίζεται είναι ο επαναλαμβανόμενος κύκλος, μια ακολουθία από συμβάντα που συνεχώς επαναλαμβάνονται. Η κίνηση του Ηλίου και της Σελήνης είναι το πιο ενδιαφέρον από αυτά, καθώς επίσης και οι εποχές και η κίνηση των πλανητών. Αυτά όλα τράβηξαν την προσοχή σε όσους ασχολήθηκαν με την ανάπτυξη της γεωργία. Η φύτευση και η συγκομιδή των καρπών έχουν σχέση με τις εποχές. Αρχαίοι συγγραφείς κάμνουν αναφορά σε κανόνες και τρόπους που σχετίζονται με όλα αυτά. 

Δεν είναι τυχαίο που είναι σημαντικό στο μυστικισμό και τη μαγεία, ότι ακολουθεί το ρόλο του Ηλίου, της Σελήνης, των εποχών, των πλανητών και άλλων κοσμικών φαινομένων. Οι κύκλοι του αστέρος που ανατέλλει και δύει, οι εκλείψεις Ηλίου και Σελήνης είναι όλα σημαντικά. Οι σύνθετες κινήσεις των πλανητών και των Απλανών αστέρων έχουν καταγραφτεί και μελετηθεί από μυστικιστές για πολλές χιλιάδες χρόνια και των οποίων τα μυστικά  συμπεράσματα έχουν παρουσιαστεί στην επιστήμη της αστρολογίας. 

Πιο σύνθετα σχέδια που δεν επαναλαμβάνονται αλλά συνεχώς προοδεύουν, είναι επίσης ενδιαφέροντα. Οι ακολουθίες της φύσης είναι πολύ σχετικές με αυτή την αναλογία, δεδομένου ότι παράγονται συχνά από έναν απλό λόγο. Οι αριθμητικές, γεωμετρικές και αρμονικές ακολουθίες ήταν καθορισμένες στη μυστική  σημασία των Πλατωνικών και Πυθαγορείων. Μια ακολουθία ενός διαφορετικού τύπου, η ακολουθία Φιμπονάτσι, διατηρεί το μεγαλύτερο ενδιαφέρον και έχει πολύ μεγάλη σημασία. Όχι μόνο είναι οι μεμονωμένοι αριθμοί μιας ακολουθίας κοινοί στη φύση, αλλά η αναλογία μεταξύ ενός αριθμού στης σειράς και του επόμενου προσεγγίζει την Χρυσή Αναλογία όπως η ακολουθία προοδεύει.

Αστρονομικοί Κύκλοι 

Αφροδίτη: Ο Πρωινός και Εσπερινός Αστέρας 

Το έτος της Αφροδίτης είναι 225 (15*15) ημέρες και δημιουργεί ένα ενδιαφέροντα κύκλο με αυτόν της Γης των 365 ημερών. Αυτές οι τροχιές ευθυγραμμίζονται 10 φορές κάθε 8 έτη και εμφανίζονται στον ορίζοντα σαν μια Σύνοδος μεταξύ του Ηλίου και της Αφροδίτης. 

Ο επιμελής ερευνητής γνωρίζει πως οι καλύτερες πληροφορίες είναι συνήθως κρυμμένες "μεταξύ των γραμμών" σημαντικών κειμένων ή στις σχέσεις των αριθμών μεταξύ τους. 

Η Αφροδίτη είχε ερωτική σημασία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο πλανήτης αυτός έχει συζυγίες με τον Ήλιο που εμφανίζονται περίπου σε 72ο κάθε 9.6 μήνες, πολύ κοντά στην περίοδο γέννησης του ανθρώπινου εμβρύου. Όμως το 72 είναι το προκύπτον της διαίρεσης των 360ο με το 5 και είναι η γωνία μεταξύ των σημείων του πενταγώνου. 

Έτσι, αν πάρομε τα ίχνη από 10 συζυγίες Ηλίου και Αφροδίτης πάνω σε ένα χρονικό διάστημα 8 ετών και ζωγραφίσομε μια γραμμή που να συνδέει την πρώτη με την τρίτη, την τρίτη με την πέμπτη, την πέμπτη με την έβδομη και την έβδομη με την ένατη, θα έχομε ένα πεντάγραμμο. Όμοια, τη δεύτερη με την τέταρτη, την τέταρτη με την έκτη, την έκτη με την όγδοη και την όγδοη με την δέκατη, θα έχομε πάλι το πεντάγραμμο. Έτσι, κάθε 8 έτη υπάρχουν δύο επικαλυπτόμενα πεντάγραμμα στον θόλο του ορίζοντα. Οι συζυγίες Ηλίου και Αφροδίτης φτιάχνουν τα σημεία αυτών των πενταγράμμων σε απόσταση 580 ως 588 μέρες. 

Η Αφροδίτη είναι στενά συνδεδεμένη με το πεντάγραμμο. Επίσης η διαίρεση των ημερών του έτους 365 με τον κύκλο της Αφροδίτης 225, δίνει 1,622, δηλαδή Φ που είναι 1,618. Ο Χρυσός αριθμός Φ χρησιμοποιήθηκε στους ναούς των Ελλήνων και Αιγυπτίων. Ο Χρυσός αριθμός Φ είναι εκδηλωμένος στο πεντάγραμμο σε αριθμητικούς τρόπους, κάτι που μπορεί να εξηγήσει γιατί το δωδεκάεδρο (η κάθε επιφάνειά του είναι κανονικό πεντάγραμμο) είναι το υπέρτατο στα Πλατωνικά στερεά. 

Με λίγα λόγια, ο πεντάγραμμο στον ορίζοντα κινείται αργά. Μια πλήρης περιστροφή για να επανέλθει το αρχικό σημείο, χρειάζεται 248 έτη. Όμως αυτή είναι η περίοδος τροχιάς του Πλούτωνα. Σε αυτό το διάστημα υπάρχουν 31 συζυγίες Ηλίου Αφροδίτης και το 31 είναι ένας βασικός αριθμός σε όλα τα απόκρυφα συστήματα.

Ανάμεσα στα σχήματα υπάρχει μια μορφή συνεργασίας. Το πεντάγραμμο βρίσκεται επίσης, στην επιφάνεια του εικοσαέδρου. Και στο γεωδαιτικό θόλο, ο οποίος παράγεται από το εικοσάεδρο.  

Στο εικοσάεδρο, υπάρχουν πέντε τρίγωνα γύρω από κάθε κορυφή. Τα σημεία τους έχουν απόσταση 72. Αυτό δείχνει την τοποθέτηση του πεντάγραμμου. Ο γεωδαιτικός θόλος, ο οποίος είναι ουσιαστικά μια επέκταση του εικοσάεδρου, είναι φτιαγμένος από εκατοντάδες τρίγωνα μέσα σε 20 μεγάλα τρίγωνα που συνθέτουν ένα εικοσάεδρο. Η Γη είναι από μόνη της ένας γεωδαιτικός θόλος. Ως εκ τούτου υπάρχουν 20 πεντάγραμμα συνυφασμένα πάνω στην επιφάνειά της.

Απλανείς Αστέρες 

Οι Κύκλοι των Απλανών Αστέρων είναι επίσης σημαντικοί. Στην περίοδο του θέρους, ο Σείριος αποτελεί ένα βασικό σημείο για «τους ανθρώπους των πεδιάδων». Είναι λαμπερός και συνδέεται με πολλούς μύθους. Πολλά τελειτουργικά δεν βασιζόταν στα Ηλιοστάσια, αλλά στην εμφάνιση και εξαφάνιση των κύριων Απλανών Αστέρων, όπως οι Πλειάδες.

Ο αστρονομικός χρόνος του τελετουργικού μάλλον είναι μια χαμένη τεχνική. Στα πρόσφατα τελετουργικά μαγείας, ο χρόνος δίνεται από την κίνηση του Ηλίου και της Σελήνης, τουλάχιστον. 

Αναφορικά στο σημείο αυτό, υπάρχουν σημαντικές αστρονομικές πληροφορίες, διάχυτες στο έργο του Πλουτάρχου «Περί Ίσιδος και Οσίριδος». Οι γνώσεις των κινήσεων των αστέρων είναι συγκλονιστικές, όπως η προκείμενη για τη φθινοπωρινή ισημερία (της Σεπτεμβρίου κάθε έτους). Όλες αυτές οι γνώσεις είναι αποτυπωμένες και στη μεγάλη Πυραμίδα του (δήθεν) Χέοπα, δίπλα στην πόλη Σαν Αζίγκ, δηλαδή τη σημερινή Γκίζα (αριστερόστροφα = Αζίγκ και Σαν = Άγια, όπως Σαν Φραγκίσκο, Σαν Σαλβαντόρ κλπ.). Η Πυραμίδα της Γκίζας (του 2300 π.Χ. πιθανά) δεν είναι απλά ένα μεγάλο ρολόι, αλλά ταυτόχρονα η μεγαλύτερη και αρχαιότερη «πέτρινη εγκυκλοπαίδεια» του κόσμου! Κατά τις δύο ισημερίες (εαρινή και φθινοπωρινή) λαμβάνει και σήμερα χώρα το λεγόμενο «φαινόμενο της αστραπής» που πρωτοπαρατηρήθηκε στα χρόνια της επιστημονικής εξόρμησης του Ναπολέοντα στην Αίγυπτο.

Τη δωδεκάτη ακριβώς αυτών των ισημεριών οι ακτίνες του ήλιου (και σήμερα) πέφτουν στην κορυφή της πυραμίδας και τη διαπερνούν μέσα από το «λούκι» που υπάρχει ως κάθετος σε κάθε πλευρά της πυραμίδας από την κορυφή μέχρι τη βάση της. Αν η πυραμίδα ήταν ε λαφρώς πιο ψηλή ή πιο κοντή, αν ήταν κάποια χιλιόμετρα πιο αριστερά ή πιο δεξιά ή πιο μακριά από τη συγκεκριμένη θέση της, δε θα συνέβαινε «το φαινόμενο της αστραπής». Άρα, ο χώρος είναι αυστηρά επιλεγμένος με κριτήρια αστρονομικά, που σημαίνει ότι οι κατασκευαστές της είχαν τέλεια γνώση των κινήσεων των αστεριών (αστερισμός του Κυνός με τον οποίο συμβολίζουν τον Όσιρι = Σείριο) και της σελήνης.

Το σημαντικότερο ίσως είναι ότι η κατασκευή της πυραμίδας έχει γίνει με μέτρο τον πήχυ, αμιγώς ελληνικό (με τους γνωστούς 64 πόντους), αφού όλα τα μεγέθη της είναι πολλαπλάσια του 64! Άρα, πιθανότατα η πυραμίδα σχεδιάστηκε από αρχιτέκτονες Έλληνες και οικοδομήθηκε από Αιγυπτίους, Αιθίοπες κλπ. εργάτες υπό την επίβλεψη Ελλήνων μηχανικών και ... εργολάβων. 

Με βάση και άλλα αρχαία κείμενα Ελλήνων και Λατίνων συμπεραίνουμε την πρόοδο της αστρονομίας σε εποχή κυριολεκτικά απροσδιόριστη στα βάθη των αιώνων, τόσο θεολογικά και κοσμογονικά όσο και φιλοσοφικά και ιστορικά. Για παράδειγμα, ο Αιμίλιος Παύλος λίγο προ της μάχης της Πύδνας το 168 π.Χ. στις υπώρειες του Ολύμπου αντιμετωπίζει την τρομοκρατία του στρατού των λεγεώνων του με «μάθημα αστρονομίας» του χιλίαρχού του Σουλπίκου Γάλλου, που εξηγεί στους στρατιώτες του ότι η έκλειψη σελήνης (που σημειώθηκε τη νύχτα της 22ης προς 23ης Ιουνίου του 168 π.Χ.) είναι φυσικό φαινόμενο και όχι εκδήλωση της οργής του Δία, που ετοιμάζεται να τους κεραυνοβολήσει γιατί προσβάλλουν την ιερότητα του Δίου, ιερού κέντρου των Μακεδόνων. 

Ακόμη πιο αξιόλογες είναι οι πληροφορίες που υπάρχουν διάχυτες στα Ορφικά κείμενα (όπως διασώθηκαν από τον Απολλώνιο το Ρόδιο), όπου ο σύγχρονος αστρονόμος Χασάπης αξιολογεί ότι πληροφορία για ισημερία (και τον κύκλο της Γης γύρω από τον ήλιο) έλαβε χώρα το 10680 π.Χ., αφού οι Τέσσερις εποχές συνέπεσαν σε διάρκεια απόλυτα, χωρίς να αφήσουν «περίσσευμα χρόνου» για το δίσεκτο έτος! Αυτό είναι νέο συγκλονιστικό δείγμα των αστρονομικών γνώσεων των Ελλήνων και δεν πρέπει να «εκχωρείται» η πρόοδος της συγκεκριμένης αυτής επιστήμης στους αρχαίους λαούς της Ανατολής (Αιγυπτίους, Χαλδαίους, Ασσύριους, Βαβυλώνιους) σχεδόν απερίσκεπτα, αν συνεκτιμηθούν και τα δυο άλλα έργα, τα αποδιδόμενα στον Ορφέα, ο «Ύμνος στο Σύμπαν» και ο «Ύμνος στη Φύση», όχι απλώς πρωτοποριακά για την ανθρώπινη διανόηση, αλλά και άκρως αποκαλυπτικά του χρόνου και του τρόπου που ονομάστηκαν για πρώτη φορά, οι αστέρες, και μάλιστα με ελληνικότατα ονόματα (Δίας, Άρης, Αφροδίτη, Σείριος, Μεγάλη και Μικρή Άρκτος κλπ.), ονόματα που ούτε η ΝΑΣΑ απεμπόλησε στα διαπλανητικά ταξίδια των δορυφόρων και των διαστημοπλοίων!

Ο Βιτρούβιος, Ρωμαίος αρχιτέκτονας, που καταγράφει σε γνωστό του σύγγραμμα τους «Τεχνικούς» επιστήμονες, τους γνωστούς στην εποχή του (2ος αι. μ.Χ.) με κυρίαρχη τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, έχει την παρρησία να σημειώσει ότι από τους 555 που κατέγραψε είναι ΟΛΟΙ τους ‘Ελληνες, όπως καταφαίνεται από το δεύτερο προσδιοριστικό τους όνομα (π.χ. Θαλής ο Μιλήσιος, Βίας ο Πριηνεύς).

Όμως, περίεργα, η ελληνική διανόηση από όλα τα καταγραμμένα έργα των Ελλήνων, επί Πεισιστράτου, με ... πρόεδρο της επιστημονικής επιτροπής το φιλόλογο Ονομάκριτο, παγιδεύτηκε μόνο στους ποιητές, τους φιλοσόφους και τους ιστορικούς (Ομηρος, Πίνδαρος, Ηράκλειτος, Αναξαγόρας, Γοργίας, Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Ηρόδοτος, Θουκυδίδης, Ξενοφώντας κλπ.), κυριολεκτικά γίγαντες του πνεύματος και έβαλε σε πολύ κατώτερη μοίρα τους τεχνολόγους επιστήμονες που άφησαν, όχι γραπτά, αλλά ορατά έστω και ως ερείπια αθάνατα μνημεία (Παρθενώνας, Ευπαλήνειο Όρυγμα κλπ.), όπου έχουν αποτυπωθεί οι Εφαρμοσμένες Επιστήμες, μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, που αν προσεγγιστούν σωστά (π.χ. φ = 1,618), θα αποκρυπτογραφηθεί τεράστια γνώση, ασύλληπτη για την εποχή! Για παράδειγμα, η Πυραμίδα του Χέοπα με τους δίδυμους ναούς στο Γκόζο της Μάλτας και με τον Παρθενώνα έχουν ... περίεργες μαθηματικές συμπτώσεις, όπως και όλα τα γύρω από την Ακρόπολη ιερά, που απέχουν από το κέντρο του Παρθενώνα εφτά φορές το μήκος του ή η χωροθέτηση των Μαντείων της Αρχαίας Ελλάδας.

Γενικά, θα περάσει πολύς χρόνος για να αποκρυπτογραφήσουμε τη γιγάντια ελληνική Σκέψη από τα υπολείμματά της, όπως με χειρόγραφα ή ερείπια έφτασε μέχρι τις μέρες μας, μια και η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, με 700.000 τόμους, κάηκε (!), βάζοντας φωτιά και στους ερευνητές ή ευφάνταστους, που ψάχνονται για τους «πρώτους διδάξαντες» στη γλώσσα και τον πολιτισμό ευρύτερα. Και όπως λέει ο Γ. Ράπτης, πιστεύομε πως «έχει αρχίσει το ξήλωμα της κάλτσας» και μετά από κάποια χρόνια, στη προβολή του χρόνου, θα λάμψει η Αλήθεια και θα αποκατασταθεί «το τρωμένο κύρος της φυλής μας». Κι αυτό, ως επακόλουθο της έρευνας πολλών έντιμων ιστορικών και αρχαιολόγων ανά τον κόσμο, χωρίς ιστορικές ακροβασίες, ομφαλοκεντρική θεώρηση των πραγμάτων, άκρατους εθνικισμούς ή ρατσιστικές αποτιμήσεις. Ολα συνηγορούν ότι το μεγάλο πνευματικό ζυμωτήρι είναι ο Ολυμπος, με τους θεούς του και τις Μούσες του, κόρες της Μνημοσύνης, με τον Ορφέα και τα συγκλονιστικά του συγγράμματα, που φωτίζουν εκτυφλωτικά τη μη ιστορημένη εποχή του κόσμου.

Read more

Νοησητρονική και δονητική των γραμμάτων

Η επιστημονική θεωρία των κραδασμών είναι γνωστή και δεν χρειάζεται να αναλυθεί εδώ. Ωστόσο, θα πούμε λίγα λόγια. 

Η επιστήμη απέδειξε πως το καθετί στο κόσμο των αισθήσεων είναι ύλη – ενέργεια με διαφορά συχνότητας κραδασμών. Η επιστήμη κατόρθωσε μερικώς να τροποποιεί την συχνότητα των κραδασμών, πχ, ο ηλεκτρισμός μεταβάλλεται σε θερμότητα και φως. 

Οι αποκρυφιστές όλων των αιώνων γνώριζαν αυτά όλα και γνωρίζουν και περισσότερα. Τα ανθρώπινα σώματα, ήτοι το αστρικό πεδίο, το νοητικό πεδίο, το ανώτερο νοητικό πεδίο, το ενορατικό πεδίο, το πνευματικό πεδίο, ονομάζονται σώματα ένεκα της μορφής του ανθρώπου. Στην πραγματικότητα είναι καταστάσεις, δηλαδή κάποια συχνότητα κραδασμών το καθένα. 

Σε αυτό οφείλεται η συμπάθεια ή αντιπάθεια ανάμεσα στα άτομα. Άτομα με παρόμοια συχνότητα αισθάνονται συμπάθεια και στο αντίθετο, προκύπτει αντιπάθεια. Η συχνότητα κραδασμών είναι προϊόν σκέψεων, μονίμων ή μη. Η φύση των κραδασμών προκαλεί την αποδοχή ή όχι του ατόμου. Δηλαδή, οι άσχημες σκέψεις δίνουν απωθητικό άτομο, οι καλές αξιαγάπητο.

Γράμματα και δονήσεις – Ηχητικοί κραδασμοί

Ο Λόγος, δηλαδή η προφορά των χαρακτήρων που απαρτίζουν την αλφάβητο, γίνεται μέσα από τον ήχο που βρίσκεται στον κραδασμό που παράγεται από την προφερόμενη λέξη. Ο ήχος εκδηλώνεται μόνο μέσα από την εισπνοή και εκπνοή. Για αυτό όσο βαθύτερα αναπνέουμε τόσο ισχυρότερα εκδηλώνεται ο ήχος. 

Οι ήχοι είναι εσωτερικοί και εξωτερικοί. Η εσωτερική φωνή είναι η φωνή της σιγής. Αυτή ακούγεται κατά τη διάρκεια της εκπνοής και εισπνοής και της σκέψης. Οι εξωτερικοί ήχοι έχουν σαν άμεσο στόχο την πραγματοποίηση ενός έργου. 

Έτσι, η λέξη γίνεται κάτι που ενώνει τη σκέψη με το αντικείμενο της σκέψης. Τα γράμματα της αλφαβήτου είναι σύμβολα μιας γλώσσας, μιας μυστικής γλώσσας, όπως και οι αριθμοί. 

Πολλοί λίγοι άνθρωποι κατόρθωσαν να κατανοήσουν τα μυστικά νοήματα των γραμμάτων. Αυτοί που καταφέρνουν να κατανοήσουν τα γράμματα γίνονται δημιουργικοί και χρήσιμοι στον κόσμο τους. 

Κάθε γράμμα, όπως θα δούμε και στην Ελληνική μαγεία, αντιπροσωπεύει κάτι θεϊκό. Έχει μια μαγική δύναμη. 

Επιστημονικές αναλύσεις έχουν αποδείξει πως η προφορά γράμματος ή συλλαβής ή λέξης, κάνει το αίμα να ρέει σε καθορισμένο σημείο στο σώμα. Άρα, συνδέονται άμεσα με τις επτά πύλες εισόδου κοσμικής ενέργειας στο σώμα. 

Για παράδειγμα θα πούμε πως η εκτεταμένη εκφώνηση του γράμματος «ι», φέρνει περισσότερη ροή αίματος στο κεφάλι και στη συνέχεια μεταφέρει δονήσεις σε όλο το σώμα. Η εκφώνηση του «ε» κάνει το αίμα να ρέει προς τον τράχηλο, το λαιμό και τον λάρυγγα. Η εκφώνηση του «ο» κάνει το αίμα να ρέει προς την καρδιά. Η εκφώνηση του «ου» κάνει το αίμα να ρέει προς την κοιλία. Η εκφώνηση του «α» κάνει το αίμα να ρέει προς τους πνεύμονες. 

Έτσι, στους μαγικούς πάπυρους βρίσκομε πλείστα τυπικά με χρήσεις φωνηέντων. Οι μεγάλοι μύστες της αρχαιότητας γνώριζαν τις ιερές λέξεις που υπήρχαν και υπάρχουν για το σκοπό της δημιουργίας έργου, γνώριζαν τον τρόπο της προφοράς τους, της εκπομπής προς ορισμένη κατεύθυνση. Αυτός ο τρόπος είναι ο χαμένος Λόγος που αναζητούν μάταια οι Αποκρυφιστικές Στοές σήμερα. 

Έχουν διασωθεί λίγα στοιχεία και απλά, αν κάποιος κάνει με σωστό τρόπο την χρήση τους, ιδιαίτερα των φωνηέντων, μπορεί να βελτιώσει τις λειτουργίες στα οικεία προς τα γράμματα, όργανα του σώματός του. Και επειδή βέβαια τα σημεία του σώματος επηρεάζονται και από κάποιο ζώδιο, θα έλθουν και άλλα αγαθά συμπτώματα, μαζί με την βελτίωση. Όπως για παράδειγμα, η εκφώνηση του «ι» θα φέρει επιπρόσθετα τύχη, προορισμό, εξύψωση, υπεροχή. Και αυτό γιατί στο κεφάλι δεσπόζει ο Κριός, η έξαρση του Ήλιου. 

Εντελώς πληροφοριακά εδώ, θα αναφέρω τα 72 ονόματα του Θεού που προέρχονται από τη Γέννηση. Αυτά τα ονόματα έχουν τεράστιες ιδιότητες, συμπεριλαμβανομένης και της θεραπευτικής. Ανάλογα με ποιο φωνήεν υπερισχύει σε ποσότητα μέσα στο όνομα, λαμβάνεται και η θεραπευτική ιδιότητα. 

Είναι πολύ γνωστό σε όλο τον κόσμο το πόσο εύκολα και πολύ, χρησιμοποιούσαν οι Αρχαίοι Πρόγονοί μας τους ηχητικούς κραδασμούς. Στην Ιλιάδα υπάρχουν παραδείγματα. Ο Αισχύνης στο έργο του «Κατά Κτησιφώντος» αναφέρει μιαν αρά. Όμως κατά κανόνα η αρά δεν είχε μόνο τα λόγια. Είχε και ήχους από φωνήεντα. Και πάνω από όλα, η κορωνίς τούτων των Αληθειών είναι η Μουσική των Ουρανίων Σφαιρών του Πυθαγόρα, το άκουσμα που λόγια δεν μπορούν να το περιγράψουν και χέρι μουσικού δεν μπορεί να το συνθέσει. 

Ο ήχος, το παράγωγο των φωνηέντων, δρα επί της μοριακής διάταξης στην ανόργανη ύλη, στην ψυχοσύνθεση προκαλώντας έλξη ή απώθηση. 

Έως σήμερα η επιστήμη προσπαθεί να αναλύσει την λειτουργία του εγκεφάλου μας. Κατευθυνόμαστε από αυτόν, γιατί η Μητέρα μας γεννήθηκε από εκεί. Οι αρχαίοι έδιναν σε κάθε ζώδιο ένα κομμάτι της κεφαλής με συγκεκριμένες ποιότητες.

Έτσι, ο Κριός κατέχει το τμήμα μεταξύ του κέντρου της κεφαλής και του ύψους του μετώπου. Εδώ βρίσκεται το κέντρο της ελπίδας και της πίστης. Ο Ταύρος από το ύψος του μετώπου μέχρι το μεσαίο σημείο του μετώπου. Εδώ βρίσκεται το κέντρο της έμπνευσης και της φιλίας. Οι Δίδυμοι κατέχουν το μεσαίο μέρος του μετώπου μέχρι το ανώτερο μέρος της μύτης. Δίνουν όραμα και προσοχή. Ο Καρκίνος κατέχει το ανώτερο σημείο της μύτης μέχρι τα χείλια. Εδώ βρίσκεται το κέντρο της προστασίας και της ολοκλήρωσης. Ο Λέων κατέχει τα χείλια μέχρι το κατώτατο σημείο της σιαγώνας. Δίνει ελευθερία και καθοριστικότητα. Η Παρθένος κατέχει το κάτω μέρος της σιαγώνας μέχρι το εσωτερικό της γλώσσας. Εδώ βρίσκεται το κέντρο της έκφρασης και της επικοινωνίας. Ο Ζυγός κατέχει τη γλώσσα μέχρι τις ωμοπλάτες. Δίνει σταθερότητα. Ο Σκορπιός κατέχει τις ωμοπλάτες μέχρι το ανώτερο σημείο του σβέρκου. Δίνει πάθος και αισθησιασμό. Ο Τοξότης κατέχει το ανώτερο σημείο του σβέρκου μέχρι το μέσον του πίσω μέρους της κεφαλής. Δίνει έμπνευση και γνώση. Ο Αιγόκερως κατέχει το υπόλοιπο μισό του πίσω μέρους της κεφαλής. Εδώ βρίσκεται η επιθετικότητα και η άμυνα. Ο Υδροχόος κατέχει από το τέλος του πίσω μέρους της κεφαλής μέχρι τη ρίζα της κορυφής. Δίνει διανοητικότητα και έλεγχο. Τέλος, οι Ιχθείς κατέχουν από την κορυφή μέχρι το κέντρο της κεφαλής. Εδώ βρίσκεται η αφοσίωση και ο σεβασμός.

Τα 24 στοιχεία

Α. Το πρώτο γράμμα και πρώτο φωνήεν. Σημαίνει Θεός. Ο άνθρωπος, η αρχή, το Ον. Πλανήτη ο Ήλιος. Στο πνευματικό επίπεδο δηλώνει την μύηση στα μυστήρια. Δίνει την ικανότητα επίλυσης προβλημάτων και εκτίμησης αποφάσεων, την κυριαρχία στα υλικά εμπόδια. Η οκταπλή χρήση του καθαρίζει τους πνεύμονες και επιδρά θετικά στις ασθένειές τους. 

Β. Τα σύμφωνα δεν παράγουν ήχο. Μόνο όταν συνδέονται με τα φωνήεντα. Το στοιχείο αυτό αντιπροσωπεύει το εσωτερικό Παν. Είναι το Ιερό του Ανθρώπου. Πλανήτης η Σελήνη. Ενωμένο με το άλφα εκδηλώνει τις ιδέες προόδου και ανάπτυξης. Εσωτερικά, το στοιχείο αυτό συμβολίζει τη γέννηση και το θάνατο. Η παλίνδρομη λέξη άβα που σημαίνει τροχός ή βοή, κυριαρχεί αποκλειστικά στην κεφαλή και στον κέντρο της συγκίνησης, το ήπαρ, φέρνει στο νοητικό και φυσικό την εκδήλωση του αιωνίου με τη δύναμη της σκέψης.

Γ. Το σύμφωνο αυτό αντιπροσωπεύει την υλική μορφή των πνευματικών μορφών. Ο πλανήτης είναι ο Δίας. Στο πνευματικό είναι η γνώση του απόκρυφου του παρόντος που δεσμεύεται από το παρελθόν και το μέλλον. Στη μαγεία εξηγεί την εμφάνιση του Απολύτου με το Λόγο. 

Δ. Αντιπροσωπεύει την αντιληπτή πραγματικότητα, την υλοποιημένη αρχή της Μονάδος. Συμβολίζει την επιθυμία, την εξουσία και την ισχύ. Πλανήτης είναι ο Ουρανός. Είναι η πραγματοποιημένη δημιουργία σύμφωνα με τους Νόμους. Υπόσχεται υλικές αφθονίες και ευνοϊκά αποτελέσματα στις προσπάθειες. 

Ε. Το πιο ιερό γράμμα του Αλφαβήτου. Η ύπαρξή τους στους Δελφούς ταλαιπώρησε πολλούς φιλόσοφους. Το Ιερό Ει των Δελφών. Είναι το πανίσχυρο πνεύμα που δεσμεύει όλα τα άλλα: του ύδατος, του αέρος, του πυρός, της γης. Πλανήτης, ποιος άλλος; Ο Ερμής. Σε πνευματικό επίπεδο παριστά τον παγκόσμιο λόγο, το «εν το παν», τον κοσμικό μαγνητισμό. Είναι ο άνθρωπος σε σχήμα πενταγράμμου ή μικροκοσμικό άστρο, αυτό που ο Ρ. Φλόυντ περιέγραψε στο Χωρομέτρη του Κόσμου. Στο πνευματικό επίπεδο, είναι το Ορθό που αμφισβητείται, η Παγκόσμια Θρησκεία, η Θεία Πρόνοια. Στο νοητικό επίπεδο είναι η ελευθερία κα ο νόμος, η κυριαρχία στα πάθη και η ταύτιση με τους άλλους. Στο φυσικό επίπεδο είναι η πειθαρχία στις εντολές και νόμους, οι φιλίες, η πίστη. 

Ζ. Το «ζ» αντιπροσωπεύει το αστρικό φως που δίνει φωτεινότητα και θέρμανση στην ύλη. Πλανήτης είναι ο Ποσειδώνας. Στοιχεία του είναι η ευφορία, ο σεβασμός, η ολοκλήρωση. Στο πνευματικό επίπεδο αντιπροσωπεύει την κυριαρχία του πνεύματος πάνω στην ύλη και τη γνώση των επτά αρχών που διευθύνουν τη δημιουργική δράση. Το γράμμα αυτό φέρνει τη νίκη και τη σεξουαλική δύναμη στον άνθρωπο. 

Η. Είναι το όγδοο και προφέρεται συριστικά σε απαλό τόνο απαλό. Συμβολίζει την ισορροπία και τη δικαιοσύνη που βρίσκονται σε κάθε πράγμα. Πλανήτης ο Κρόνος. Αντιπροσωπεύει την ψυχή που εισπνέει και εκπνέει όπως και το σώμα. Στο πνευματικό αντιπροσωπεύει τη δικαιοσύνη, την κατανόηση και την επιείκεια.

Στο νοητικό αντιπροσωπεύει το δικαίωμα για ειρήνη και την τύχη σαν καρπό μετριοφροσύνης. Στο φυσικό το νόμο της ισορροπίας και της ανέλιξης. 

Θ. Ένα από τα πιο βασικά γράμματα, το πλέον μαγικό. Αυτό το ιερό γράμμα παρουσιάζει το κοσμικό αυγό με τον θεϊκό σπόρο στο κέντρο. Είναι η Σοφία. Πλανήτης ο Άρης και ζώδιο ο Λέων. 

Στο πνευματικό είναι η εκδήλωση του Θεϊκού Φωτός στα ανθρώπινα έργα. Στο νοητικό γεννά τη φρόνηση, τη διάκριση, τη φώτιση και την αμερόληπτη κρίση. Στο φυσικό τη γνώση της Παγκόσμιας αγάπης

Ι. Είναι η εικόνα της δυναμικής εκδηλώσεως, της πνευματικής διάρκειας και της αιωνιότητας των χρόνων, η αιτία όλων των αποτελεσμάτων, είναι ο νόμος της ανταπόδοσης. Σχετίζεται με το ζώδιο της Παρθένου και του Αιγόκερω. Είναι ο τέλειος αριθμός 10, που συνθέτεται από τους τέσσερις πρώτους αριθμούς. Επιδρά από το κεφάλι στα πόδια.

Στο πνευματικό δηλώνει το νόμο του αιτίου και του αιτιατού, στο νοητικό το συμπέρασμα, στο φυσικό η δράση και η αντίδραση.

Το «ι» δονεί όλο το σώμα και βοηθά στην επικοινωνία με τις Θεϊκές Δυνάμεις. 

Κ. Είναι η έκφραση της ενέργειας και η εκδήλωση της δύναμης. Πλανήτης Άρης, ζώδιο Υδροχόος. Δίνει πνευματική δύναμη, επηρεάζει θετικά στην κυριαρχία πάνω στα κατώτερα πάθη. 

ΚΚ. Το Πυρ, το Θείο Φως. Ζώδιο, Ταύρος. Είναι η ενεργητική δύναμη όλων των εργασιών, η ευφυΐα, η φώτιση. Η αφύπνιση του πνεύματος, η θρέψη και η χώνευση, η φιλοσοφική λίθος. 

Λ. Συμβολίζει την εθελοντική θυσία, την κίνηση, τον αλτρουισμό. Στο πνευματικό αντιπροσωπεύει την θυσία του ανώτερου για το όφελος του κατώτερου. Στο νοητικό, τον ανταγωνισμό, την περίσκεψη. Στο φυσικό, υπερτερεί η ηθική. Στον άνθρωπο δηλώνει την προσωπικότητά του, το θάρρος και τη φρόνηση. 

Μ. Είναι η αρχή της σύλληψης και της δημιουργίας, η αθανασία, η μεταλλαγή. Το «μ» αντιστοιχεί στην καταστροφή αυτού που δημιουργήθηκε, δηλαδή στο μετασχηματισμό ή τη μετάβαση από τον ένα κόσμο στον άλλο.

Ζώδιο η Παρθένος.

Στο πνευματικό, η αθανασία της ουσίας. Στο νοητικό, η δράση και η αντίδραση. Στο φυσικό, ο λήθαργος.

Στην μαγεία δηλώνει το Μέγα Έργο. 

Ν. Συμβολίζει το δημιούργημα, την ατομική ύπαρξη, τη Θεία αρχή που ενώνει τον ανταγωνισμό των δύο πόλων και τους ενώνει σε έναν. Ζώδιο ο Ζυγός.

Στο πνευματικό, η αιώνια δράση της ζωής. Στο νοητικό, η συνένωση των συγκινήσεων, η αμοιβαιότητα της στοργής. Στο φυσικό, η ισορροπία στη σχέση των φύλων.

Είναι η μετενσάρκωση, η δικαιοσύνη στον υλικό κόσμο. Η παρουσία του στις μαγικές βοές προετοιμάζει τον άνθρωπο για ένα καλλίτερο μέλλον, απομακρύνει τις αντιξοότητες, βοηθά στην αναδρομή στις προηγούμενες ζωές. 

Ο και Ου. Πλανήτης η Αφροδίτη και το ζώδιο του Ταύρου. Είναι η γνώση του απύθμενου μυστηρίου. Η κατανόηση του καλού και του κακού, οι υποχρεώσεις και το καθήκον, η όρεξη και οι απολαύσεις. Στον άνθρωπο παρέχει την αγάπη. Το «ο» βοηθά την πνοή της ζωής να πηγαίνει στην καρδιά. Το «ου» έχει την ίδια δύναμη. Η διαφορά τους είναι ό,τι το «ο» είναι εσωτερικό και το «ου» εξωτερικό. 

Είναι γνωστή η μαγική βοή «ΟΥΜ». Το «ου» θεραπεύει ασθένειες στομάχου και εντέρων. Στην μαγεία αντιπροσωπεύει το απόλυτο και αυστηρό κάλλος της αρετής. 

Ρ. Είναι η ανάσταση μετά τη μεταβολή, την αφύπνιση του πνεύματος. Ζώδιο, Καρκίνος. Στο πνευματικό, η πνευματική αφύπνιση που επιτρέπει την θέαση του παρόντος και μέλλοντος, η φλόγα που καίει και φωτίζει. Στο νοητικό, η ενδυνάμωση σε υψηλά υψηλούς στόχους. Στο φυσικό, η αρμονία μεταξύ ύλης και ηθικής, οι πιστοί φίλοι, τα κέρδη. 

Σ. Συμβολίζει την αρχή του αστρικού φωτός σε κίνηση. Ζώδιο Σκορπιός. Σχετίζεται με την επιστήμη των χρωμάτων και την ανθρώπινη λειτουργία της αναπαραγωγής. Είναι το δημιουργικό πυρ, η αρχή της γένεσης.

Στο πνευματικό, η προσωπική θέληση, η βοήθεια στην ανακάλυψη των άγνωστων

μυστηρίων. Στο νοητικό, η δύναμη της επιθυμίας. Στο φυσικό, οι διαδικασίες της γέννησης, οι ισχυρές επιθυμίες, η υπόσχεση για ευημερία και αφοσίωση. 

ΣΣ. Είναι η αρχή του Λόγου στην τριπλή λειτουργία. Ζώδιο Κριός. Αντιπροσωπεύει το απόλυτο, τον άνθρωπο και τον άγγελο.

Στο πνευματικό συμβολίζει την αθανασία της ψυχής και την εξέλιξη. Είναι η Σφίγγα: ο Ταύρος, ο Λέων, ο Αετός, ο άνθρωπος.

Στο νοητικό γεννά την υπέρτατη γνώση, την κυριαρχία των παθών.

Στο φυσικό παρέχει την ενδυνάμωση, τις σωστές εμπνεύσεις στην εργασία και τη γενναιόδωρη ανταμοιβή, δίνει διακρίσεις, πλούτη και πιστούς φίλους.

Τ. Η αρχή της απόλυτης δημιουργικής δύναμης, η αιτία ενωμένη με το αποτέλεσμα. Πλανήτης Πλούτωνας. Είναι το σύμβολο ανύψωσης, ο μακρόκοσμος. 

Στο πνευματικό, το μυστήριο της ζωής. Στο νοητικό, ο μικρόκοσμος. Στο φυσικό, η γνώση των ενδόμυχων σκέψεων του ανθρώπου. 

ΤΣ. Συμβολίζει το μαγνητισμό, την τελειωτική ανέλιξη της Θείας υλοποίησης, το πνεύμα, το σώμα και τα πάθη. Ζώδιο Λέων. 

Φ. Συμβολίζει το λόγο σε δράση, τη θεία πνοή, την αθανασία. Ζώδιο, Δίδυμοι, πλανήτης Ερμής. Είναι η κοσμική αλχημεία και η έννοια της ζωής. 

Στο πνευματικό αντιπροσωπεύει και γεννά την αυταπάρνηση που είναι κόρη της πίστης και μητέρα της ελπίδας. Στο νοητικό εκφράζει τη φώτιση με την εμπειρία. Στο φυσικό γεννά την αισιοδοξία, την ευσπλαχνία και ότι ενδυναμώνει τη ζωή. Υπόσχεται διαίσθηση, διατήρηση, ανταμοιβή, φώτιση και ηθικές επιτυχίες.

Είναι καθετί αιώνιο στο Θεό - Αθανασία.

Κέντρα στο ανθρώπινο σώμα. Τα Πλέγματα ή Τσάκρας

Ο ανθρώπινος οργανισμός αποτελείται από τα εξής σώματα:

1. το χοϊκό σώμα

2. το αιθερικό ή ζωτικό σώμα 

3. το αστρικό σώμα

4. στο κατώτερο νοητικό σώμα 

Τα τέσσερα πρώτα είναι η Κατωτέρα Τετρακτύς, ο μορφικός κόσμος

5. το ανώτερο νοητικό σώμα

6. το ενορατικό σώμα

7. το ατμικό σώμα

8. τη μονάδα

Τα τρία τελευταία είναι η Ανωτέρα Τρικτύς, ο άμορφος κόσμος ή πνευματικός

Αυτά όλα είναι η ψυχή ή το αιτιατόν. 

Τα οκτώ αυτά σώματα στην αρχαία ελληνική είναι:

δέμας, αυτό που μας δένει ή σήμα ή σώμα. (Κρατύλος) 

επιθυμικόν, η γενετήσιος ορμή. 

θυμικόν, οι ψυχικές επιθυμίες. 

φρην ή νοητικόν 

αιτιατόν 

λόγος ή διαισθητικόν ή ενορατικόν 

νούς ή νόος 

αγαθόν 

Γενικά τα κέντρα θεωρούνται επτά, δεν λογαριάζεται το τελευταίο, το αγαθόν ή μονάς. 

Το χοϊκό σώμα είναι αυτό που χρησιμοποιεί τις πέντε αισθήσεις σαν μέσον αναγνώρισης του εξωτερικού κόσμου. 

Το αιθερικό είναι απροσπέλαστο στις αισθήσεις και χρησιμεύει σαν μεσάζων μεταξύ του χοϊκού και των άλλων σωμάτων. Μοιάζει σαν μεμβράνη, έχει τη μορφή του χοϊκού και πεθαίνει, διαλύεται μαζί του. 

Το αστρικό είναι το συναισθηματικό μέρος. Εδώ αναπτύσσονται τα πάθη. Έχει τη μορφή του χοϊκού. Κυβερνάται από τον χοϊκό εγκέφαλο. Μερικές φορές απεικονίστηκε στα αγάλματα με τέσσερα χέρια. Δύο χοϊκά και δύο αστρικά.

Το κατώτερο νοητικό είναι οι σκέψεις του χοϊκού. Είναι η διάνοια του ανθρώπου. 

Αυτά τα τρία μαζί είναι το ψυχικό σώμα που συμβολίστηκε με τα τρία σκαλιά του Ιερού Βήματος, το τρικέρι κλπ. 

Το ανώτερο νοητικό είναι άμορφο. Εδώ γίνεται η αυτοκριτική του ανθρώπου. Ονομάζεται και τρίτος ουρανός. Είναι το σημείο όπου γίνεται η πάλη μεταξύ του χοϊκού και του μη, η πάλη του Καλού και του Κακού. Οι Αρχαίοι Έλληνες το ονόμασαν μανία, μάντις, μαντείο.

Το διαισθητικό ή ενορατικό είναι η καθαυτό ψυχή του ανθρώπου, η Συνείδηση, ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Το πνευματικό, ο Νους ή Νόος των Αρχαίων Ελλήνων, είναι ο επόπτης και βοηθός όλων των άλλων σωμάτων. Ασχολείται με ανώτερες εργασίες

Το αγαθόν ή Μονάς ή Θεία Ακτίς είναι αυτό που καλείται Άγιο Πνεύμα, ο Λόγος. 

Οι Αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν ένα το νοητικό, το κατώτερο και ανώτερο - ο φρην. 

Τα πέντε σώματα στον άνθρωπο είναι: το χοϊκό, το θυμικό, το κατώτερο νοητικό, το ανώτερο νοητικό μαζί με το αιθερικό και παρουσιάζονται σαν πεντάλφα ή πεντάκτινο αστέρι. 

Τα κέντρα του ανθρώπινου σώματος δημιουργήθηκαν για να μπορεί ο άνθρωπος να βγαίνει πέραν του χοϊκού κόσμου. Αυτήν την ικανότητα την είχαν, οι άνθρωποι. όμως η κατάχρηση έφερε μοιραία την πτώση και σήμερα για την ενεργοποίησή τους απαιτείται σκληρή δοκιμασία. 

Τα κέντρα αυτά ονομάζονται πλέγματα ή τσάκρας και είναι τα εξής:

ο ιερός όφις, στην περιοχή του ιερού οστού. 

το σπληνικό πλέγμα, στην σπλήνα. 

το ηλιακό πλέγμα, στην περιοχή του ομφαλού. 

το καρδιακό πλέγμα, στην καρδιά. 

το λαρυγγικό πλέγμα, στο θυρεοειδή αδένα. 

το μετωπικό πλέγμα, λίγο ψηλότερα από τα μάτια, ο πιτυοειδής αδένας και η υπόφυσις. 

το κεφαλικό πλέγμα, πάνω από την κεφαλή, το κωνάριον. 

Αναφέρονται και άλλα, μικρότερης σημασίας κέντρα:

στην πατούσα του ποδιού 

στα μάτια 

στα γόνατα 

στα αυτιά 

το γενετήσιο, κάτω από τον ομφαλό 

Το τελευταίο είναι κύριο πλέγμα, αλλά για πολλούς και σοβαρούς λόγους αναφέρεται στη θέση του σαν κύριο πλέγμα της σπλήνας. 

Τα πλέγματα αποτελούνται από φύλλα:

ο Ιερός Όφις από 4 φύλλα. Πλανήτης Σελήνη. 

Το χρώμα του πλέγματος είναι το κόκκινο, το ίδιο και η ακτινοβολία. Πλανήτης η Σελήνη. Το χρώμα αποτελεί πηγή ενέργειας και ζωτικότητας, χαρίζει ή όχι τη σωματική ακμαιότητα, επιδρά στην παραγωγή, τεκνοποίηση και αποκατάσταση για αυτό είναι καλό για τις γυναίκες να λαμβάνουν μεγαλύτερη ποσότητα κόκκινης ακτινοβολίας.

Το βασικό τσάκρας όταν διεγείρεται με την ακτινοβολία αυτή, ανεβάζει τη θερμοκρασία του σώματος, βελτιώνει το κυκλοφορικό και κατευνάζει την αδρεναλίνη. Ακόμη εξαλείφει την κόπωση, την αδράνεια, τα κρυολογήματα καθώς επίσης και τις χρόνιες παθήσεις. Επιδρά σε πολλούς τομείς.

Τρόφιμα που περιέχουν μεγάλη ποσότητα τέτοιας ακτινοβολίας είναι τα ραδίκια, το σπανάκι, τα μαύρα κεράσια, τα δαμάσκηνα, τα τζάνερα, το κάρδαμο, οι σταφίδες, και γενικά τα φρούτα και λαχανικά που περιέχουν σίδηρο. Καλό επίσης είναι να γίνεται χρήση νερού φορτισμένο με κόκκινη ακτινοβολία. Το νερό απορροφά την ακτινοβολία από τον ήλιο και φιλτράρεται μέσω της κόκκινης ύαλου. Επιδρά θετικά επί της κατάθλιψης, απογοήτευσης, αδράνειας, και δίνει ισχυρή θέληση και ακμαιότητα.

Η ακτινοβολία αυτή δρα θετικά κατά της αναιμίας, παράλυσης, κακής κυκλοφορίας του αίματος και σε εγκεφαλικό επίπεδο ως ιάμα καταθλίψεων και ανησυχιών.

το σπληνικό κέντρο από 6 φύλλα. 

Το πλέγμα αυτό έχει πορτοκαλί χρώμα, το ίδιο και η ακτινοβολία του. Πλανήτης ο Ερμής. Η ακτινοβολία του επιδρά θετικά στις αφομοιωτικές και κυκλοφοριακές διαδικασίες κατανομής του σώματος, αποδεσμεύει τις σωματικές και εγκεφαλικές λειτουργίες, χαρίζει φυσική ευεξία και πνευματική τόνωση. Το χρώμα αυτό είναι μίγμα από κόκκινη και κίτρινη ακτινοβολία και δρα εξίσου δυναμικά στο διανοητικό και σωματικό επίπεδο. Η διατροφή που ταιριάζει εδώ, πρέπει να περιέχει πορτοκάλια, μανταρίνια, μάνγκο, πεπόνια, καρότα, βερίκοκα. Στον ψυχολογικό τομέα, η ακτινοβολία αυτή είναι αξιοθαύμαστη, βοηθώντας στην εξάλειψη απογοητεύσεων και καταθλίψεων, προσφέροντας κουράγιο και δύναμη απαραίτητα στις δυσκολίες της ζωής

Η πορτοκαλί ακτινοβολία θεραπεύει ανωμαλίες σε σπλήνα και νεφρά, βρογχικά άσθματα, πέτρες στη χολή, παράλυση και αναπνευστικές ανωμαλίες.

το ηλιακό πλέγμα από 10 φύλλα. Πλανήτης Αφροδίτη.

Το χρώμα του κέντρου είναι το κίτρινο και ομοίου χρώματος είναι η ακτινοβολία του. Πλανήτης η Αφροδίτη. Η ακτινοβολία αυτή είναι το λαμπρότερη μετά τη λευκή ακτινοβολία. Απορροφάται από το πλέγμα αυτό, επιδρώντας στο νευρικό και πεπτικού σύστημα. Καθαρίζει το συκώτι και απαλύνει δερματικές ανωμαλίες. Ως εγκεφαλική ακτινοβολία, συντελεί στην πνευματική εγρήγορση. Η δίαιτά της αποτελείται από λεμόνια, μπανάνες, ανανάδες, καλαμπόκι. Ακόμα, διεγείρει τη λογική, εμπνέει υψηλά ιδανικά και συντελεί στον αυτοέλεγχο. Είναι καλό να χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις όπως, η νευρική εξάντληση, οι δερματίτιδες, η δυσπεψία, το ζάχαρο, ο διαβήτης και οι ηπατικές ανωμαλίες.

το καρδιακό πλέγμα από 12 φύλλα. 

Το χρώμα του τσάκρας είναι το πράσινο, καθώς επίσης η κοσμική ακτινοβολία του είναι πράσινη. Πλανήτης ο Ήλιος. Δίνει την ισορροπία, την ειρήνη. Η πράσινη ακτινοβολία απορροφάται από την καρδιά και σαν συνδυασμός μπλε και κίτρινου, το πράσινο την ελέγχει όπως ελέγχει και την πίεση του αίματος. Κατευνάζει τα νεύρα, και ως εκ τούτου, η έλλειψή του, αυξάνει την εγκληματικότητα και βιαιότητα. Για την ενίσχυση του κέντρου βοηθά μια διατροφή με πράσινα λαχανικά και φρούτα που δεν περιέχουν οξέα και βάσεις. Η πράσινη ακτινοβολία φέρνει φρεσκάδα και όρεξη για ζωή, απαλύνει συναισθηματικά προβλήματα που δρουν με κατασταλτικό τρόπο. Είναι γνωστό πως οι πιο πολλές καρδιακές παθήσεις και προβλήματα οφείλονται στο φόβο των ανθρώπων να συνδεθούν στενά με άλλους, μήπως πληγωθούν. Το πράσινο συμβάλλει στην ομαλή καρδιακή λειτουργία, τη φυσιολογική πίεση και απαλύνει τη στομαχική οδύνη που ονομάζεται έλκος. Θεραπεύει τους πονοκεφάλους, τις ιώσεις, την κυτταρική δυσαρμονία που οδηγεί στον καρκίνο και εξισορροπεί το νευρικό σύστημα.

το λαρυγγικό πλέγμα από 16 φύλλα. 

Το χρώμα του κέντρου είναι το μπλε, το ίδιο και η ακτινοβολία του. Πλανήτης το Άρης. Αντίθετα απ' το κόκκινο, είναι το χρώμα της σταθεροποίησης και της επιβράδυνσης. Έχει αντισηπτικές ιδιότητες, μειώνει την υψηλή θερμοκρασία του σώματος και χαρίζει στον άνθρωπο μεγάλη ευχέρεια λόγου. Η διατροφή του περιλαμβάνει μπλε ακτινοβολία, όπως σταφύλια, βατόμουρα, μπλε δαμάσκηνα, ένα ή περισσότερα ποτήρια νερό την ημέρα, φορτισμένα όμως με μπλε ακτινοβολία. Η ακτινοβολία αυτή ξεκουράζει το πνεύμα ιδιαίτερα σε περιόδους υπερέντασης, νευρικότητας, ακόμα και υστερίας. Βοηθά στη χαλάρωση, αν και το μπλε μπορεί να οδηγήσει στην αδράνεια, οπότε χρειάζεται μια δόση κόκκινου ή πορτοκαλί.

Το μπλε είναι κατάλληλο για ανωμαλίες εντοπισμένες στην περιοχή του λαιμού, επίσης χρησιμοποιείται κατά της ιλαράς, παρωτίτιδας, πυρετού, ερεθισμών, σπασμών, τσιμπημάτων, φαγούρας, πονοκεφάλων και γενικά πόνων.

το μετωπικό πλέγμα από 96 φύλλα. 

Το χρώμα του κέντρου είναι λουλακί, το ίδιο και η κοσμική ακτινοβολία του. Πλανήτης ο Δίας. Ελέγχει τον οφθαλμολογικό αδένα φιλτράροντας το αίμα που κυκλοφορεί σ' αυτόν. Διευρύνει τον ορίζοντα της σκέψης και την απαλλάσσει από τους φόβους και τα εμπόδια που τυχόν συναντά. Το λουλακί είναι συνδυασμός βαθύ μπλε και λίγο κόκκινου. 0 οφθαλμολογικός αδένας είναι υπεύθυνος για τη νευρική, ψυχική και διανοητική κατάσταση ενός ανθρώπου. Το λουλακί βοηθά την δράση και την ακοή. Για την ενίσχυση και αποτελεσματικότητά του μπορούν να προστεθούν στη διατροφή τρόφιμα χρώματος ιώδους. Εδώ, προλαμβάνονται και εξομαλύνονται τα ψυχολογικά προβλήματα, παθήσεις πνευμόνων, όρασης, ακοής, όσφρησης, άσθματος και κρίσεις υστερίας. 

Η λουλακί και ιώδης ακτινοβολία αποτελούν τα ιδανικότερα και τελειότερα επίπεδα ανθρώπινης ανάπτυξης.

το κεφαλικό κέντρο από 972 φύλλα με εσωτέρα καρδιά από 12 φύλλα. 

Το χρώμα του κέντρου είναι το ιώδες (βιολετί) και πλανήτης ο Ποσειδώνας. Επίσης η κοσμική ακτινοβολία που απορροφάται από το κέντρο αυτό, είναι ίδιου χρώματος. Το κέντρο αυτό ελέγχει τον εγκεφαλικό αδένα, το κλειδί της πνευματικής και διαισθητικής ικανότητας. Καταπραΰνει τα νεύρα, ειδικά σε περιπτώσεις οξυθυμίας. Προσφέρει ψυχική ηρεμία σε καλλιτέχνες και γενικά σε άτομα φορτισμένα συναισθηματικά και ψυχολογικά. 

Τροφές που ενδείκνυνται είναι τα βατόμουρα, τα μπρόκολα, τα σταφύλια ροζακί και μαύρα, καθώς και νερό φορτισμένο με ιώδη ακτινοβολία.

Η ακτινοβολία αυτή συντελεί κατά των νευρώσεων και υποβοηθά την πνευματική ανάπτυξη και διαισθητική ικανότητα. Είναι αποδεδειγμένο ότι αυτοσυγκέντρωση σε ιώδες ύφασμα διεγείρει ψυχικά και πνευματικά. Θεραπεύει ακόμα, νευρολογικές παθήσεις, διασείσεις, μηνιγγίτιδες, νεφρίτιδες και κυστίτιδες.

Το στοιχείο του Πυρός εδρεύει στην καρδιά, το στοιχείο του Ύδατος εδρεύει στο ήπαρ, το στοιχείο της γης εδρεύει στους πνεύμονες και αυτό του αέρα στην κύστη.

Τον Ιερόν Όφιν βρίσκομε στην Θεά Αθηνά, Ερυσίχθων, στον Ηρακλή, η ουρά του λιονταρίσιου δέρματος, στον Ασκληπιό κι αλλού. Παριστάνεται σαν σταυρός εξαιτίας των τεσσάρων φύλλων. Το μετωπικό κέντρο όταν αναπτυχθεί δίνει στον άνθρωπο διορατικές ικανότητες. Δηλαδή βλέπει τα άυλα. Παριστάνεται σαν τρίτος οφθαλμός. Το κεφαλικό είναι το στέμμα. Ονομάζεται και στέφανος από πολύτιμους λίθους. Είναι στην υπόφυση, είναι σαν ακτίνες φωτός και παριστάνεται σαν δύο κέρατα ή σαν ημισέληνος με τα άκρα μεγαλωμένα ή σαν σκουφί. Ενεργοποιείται από αυτούς που πλησιάζουν στην θέωση. 

Γενικά, η ονομασία και ο αριθμός κάθε τσάκρας και ακτινοβολίας συμβολίζουν όλες τις δυνάμεις που πηγάζουν απ' την υπέρτατη δύναμη που όλα ρυθμίζει. Κάθε ακτινοβολία αντιστοιχεί και σε μία ανθρώπινη περίοδο, δηλαδή η κόκκινη, η πορτοκαλί και η κίτρινη αντιστοιχούν σε παρελθόντα επίπεδα. Η πράσινη ακτινοβολία αντιπροσωπεύει το παρόν, η μπλε αντιπροσωπεύει το μέλλον.

Οι ιερές λέξεις ως ηχητικοί κραδασμοί έχουν άμεση και απόλυτη σχέση με τα κέντρα αυτά. Όμως, η ενεργοποίησή τους με τη μέθοδο αυτή είναι επικίνδυνη χωρίς Δάσκαλο μαζί. Η πιο ασφαλής μέθοδος είναι η μελέτη της αρχαίας σοφίας. 

Τα κέντρα είναι απομονωμένα το ένα από το άλλο. Ενώνονται με δύο ζωτικά ρευστά που ονομάζονται ΙΔΑ ή Ίντα και ΠΙΓΚΑΛΑ, το συμπαθητικό και παρασυμπαθητικό σύστημα με μια σύγχρονη ορολογία. Κυριότερος τροφοδότης των είναι το σπληνικό κέντρο. Αυτά συμβολίζονται με δύο φίδια. 

Αναφορές και παραδείγματα συλλαβών και ονομάτων

Αναλύονται σε πρωταρχική μορφή πριν η λαρυγγικές και εκφραστικές ικανότητες του ανθρώπου σε κάθε τόπο, επιδράσουν πάνω τους. Η λέξη με το πέρασμα των αιώνων αλλάζει και τύπο και προφορά και έννοια. 

ΑΤΟΝ. α-τ-ο-ν-α σημαίνει Θεός. «Τα» είναι πεσμένος στον χουν, «ο» με συνείδηση. Άρα η λέξη Άτον σημαίνει ο θεός που ενσαρκώθηκε συνειδητά. 

Αθηνά (ασυναίρετο Αθηνάα), ιωνικά Αθήνη, Αθηναίη, δωρικά Αθάνα, Αθαναία, αιολικά Αθηνάα. Αντιστοιχεί το όνομα ΑΤΕΝ-Α, το οποίο επιδρά στα δεξιά και αριστερά της κεφαλής. Και αυτό είναι σωστό, διότι η Θεά είναι η ίδια η σκέψη, η σοφία, η απονομή της δικαιοσύνης, η νοητική εργασία, η εφεύρεση, η δαμάστρια ίππων πραγματικών και μεταφορικώς ανθρωπίνων υπάρξεων, η θεραπεία, η υγεία, η ναυπηγία. 

Είναι η δημιουργός όλων των ειρηνικών έργων. Δένδρο της είναι η ελιά. 

Στις παραστάσεις απεικονίζεται με πολεμική εξάρτιση φανερώνοντας πως ο καθένας πρέπει να πολεμήσει για να νικήσει. Με το φίδι Ερυσίχθονα συμβολίζοντας το Ιερό Φίδι, το Κουνταλίνι. Αυτό γιατί η Αθηνά είναι η Κυρία του Ιερού Φιδιού, ούσα πάνσοφη. Λέγεται επίσης Γλαυκώπις, δηλαδή με λαμπερά μάτια, γιατί έτσι είναι ο σοφός άνθρωπος, ο νικητής του Κατώτερου Εαυτού. Κρατά ακόμα, νίκη στα χέρια της. Γιατί η σοφία-σκέψη νικά τα πάντα. Έχει εγκλωβισμένη την κεφαλή της Μέδουσας, δηλαδή το τέρας των ψυχικών και σωματικών παθών που είναι υποταγμένο. Στην προτομή της φέρει φίδι στο κράνος. Υποδηλώνει την απόκρυφο γνώση της οποίας ήταν κάτοχος. Παριστάνεται ακόμα σε άγαλμα ως Παρθένος με στέμμα στο κεφάλι. Αυτό δηλώνει προς πρέπει να φθάσει κάποιος στο σημείο της φώτισης για να γίνει σοφός. 

Ονομαζόταν και Τριτώ, καθότι η λέξη στα αιολικά σημαίνει «κεφάλι». 

Στα σχόλια του Τζέτζου σημειώνεται: 

EIS TON LUKOFRONA SXOLIA ISAAKIOU GRAMMATIKOU TOU TZETZOU. 

µ ÷ti kat Kallisy¡nhn trÛtú toè mhnòw ¤genn®yh, diò par' AyhnaÛoiw *² trÛth* ßer *t°w* Ayhnw. µ ÷ti ¤k t°w tritoèw kaÜ t°w kefal°w ¤genn®yh• tritÆ gr bovtikÇw ² kefal®. µ ÷ti ² aét® ¤sti t» sel®nú, ² d¢ sel®nh pò sunñdou tritaÛa faÛnetai. µ ÷ti ² aét® ¤sti t» cux», trimer¯w d¢ ² cux®• ¦xei gr logikñn, yumikòn *kaÜ* ¤piyumhtikñn. µ ÷ti ² aét® ¤sti tÒ ¡ri• trÛtow d¢ õ ¯r genntai kaÜ metatr¡petai ¦ari, y¡rei, xeimÇni• tò gr palaiòn trimer¯w •n õ xrñnow. µ ÷ti ² aét® ¤sti t» fron®sei gennhyeÝsa ¤k t°w tritoèw kaÜ t°w kefal°w. µ treÝn par¡xousa toÝw ¤nantÛoiw. µ ÷ti kat Dhmñkriton trÛa taèta xarÛzetai, bouleæein kalÇw, krÛnein ôryÇw, prttein dikaÛvw. 

BoarmÛa d¢ kaÜ Loggtiw par BoivtoÝw kaleÝtai kaÜ timtai. OmolvÜw par YhbaÛoiw. kaÜ õ Zeçw par' aétoÝw OmolÅiow kaÜ pælai OmolvÛdew. BÛa d¢ Þsxur. BoarmÛa par tò rmñsai kaÜ zeèjai eÞw zugòn kaÜ rotron boèw• ² aét¯ gr ¤stin, Éw ¦fhn, t» fron®sei. oìtv d¢ timtai par BoivtoÝw. kaÜ Loggtiw õmoÛvw• Loggw gr ² xÅra BoivtÛaw. OmolvÜw d¢ timtai par YhbaÛoiw. *OmolvÛdew gr pælai YhbÇn* pò OmolvÛdow t°w Niñbhw yugatrñw. *BÛa ² dunat® *. µ ÷ti trig¡nnhtow ye ² Ayhn. Kallisy¡nhw gr fhsi trÛtú toè mhnòw gennhy°nai, diò kaÜ par' AyhnaÛoiw ² trÛth ßer aét°w kaleÝtai. µ ÷ti par tÒ TrÛtvni potamÒ gennhy°nai l¡getai, ÷yen kaÜ Tritog¡neia, Éw kaÜ Omhrow Diòw yugthr kudÛsth Tritog¡neia. 

σχόλιον 519 γραμμή 15β – σχόλιον 520 γραμμή 15

Αφροδίτη. Α-φα-τι-τα, θεός δημιουργικός θείος, αλλά και γήινος. 

Εσωτερικά είναι μερικώς το όνομα φα-ος, φως, που είναι η πρώτη δημιουργική δύναμη-ενέργεια. Το φαος-φως προέρχεται από του φαWος με ρίζα φαW που σημαίνει λάμπω. Πιθανά το αρχικό όνομα να ήταν α-φα. 

Το όνομα προέρχεται ετυμολογικά από «η δύνη του αφρού». Ήταν εντελώς αντίθετη με την Αθηνά. Γραφόταν Αφροδύτη και με τροπή του «υ» σε «ι» γίνεται Αφροδίτη. 

ΠΟΣΕΙΔΩΝ  Πο-σα-ατον, δηλαδή η πτώση στο χαμηλότερο από το φως πεδίο, στο συναισθηματικό, σε αλήθεια, σε κίνηση προς τη Γη, συνειδητά. Ο ΠΟΣΕΙΔΩΝ ήταν Θεός της θάλασσας, του νερού. Αλλά το νερό στα αρχαία κείμενα αποτελεί το σύμβολο του συναισθηματικού ή ψυχικού ή αστρικού κόσμου. Ο Ποσειδώνας σαν Θεός του συναισθήματος είχε παιδιά τέρατα. Αναφέρεται πως ο Δις (αρχαίος τύπος του ονόματος του Ζευς, με ρίζα δWις, που σημαίνει δύο φορές) πήρε στο μερίδιό του τον Ουρανό (την κεφαλή, τη σκέψη), ο Ποσειδών τη Γη (το στήθος, το συναίσθημα) και ο Άδης τον Κάτω Κόσμο (τον κάτω άνθρωπο). Για αυτό το λόγο και δεν υπήρξαν μαντεία του Ποσειδώνα. 

Η τρίαινα συμβολίζει τα τρία σώματα, το χοϊκό, το συναισθηματικό και το κατώτερο νοητικό. Λέγει η θεογονία σύμφωνα με τον Όμηρο, πως ο Κρόνος και η Ρείη έκαναν τρεις γυιούς και τρεις θυγατέρες: τον Ζήνα, τον Ποσειδώνα, τον Άιδη, την Εστία, τη Δήμητρα και την Ήρα. 

Πιθανά το όνομα να προέρχεται από το «πότει Δας» που σημαίνει «κύριε της Γης». Ομηρικά λέγεται Ποδειδάων –άωνος, ιωνικά Ποσειδέων –ώνος, δωρικά Ποτειδάν –άνος, αιολικά Ποτίδαν και Ποσείδαν. Ένα επίθετο του Ποσειδώνα είναι «Γαιηούχος» αυτός που έχει άρμα την Γη, ο παρά το γαίειν και τον όχον (άρμα). Ο Όμηρος στο ρήμα γέω που σημαίνει τίκτω δίνει παράγωγα, δια του «ε» τη γεννητική, τη γεωμετρία και τη γέα (γη) και έτσι καλείται Γεούχος, ο έχων τη γη. Άλλη παραγωγή είναι η δίφθογγος «αι» εξ ου το «Γαιηούχος».

Άιδης. Άδης ή Άιδης, α-για-τι, α σημαίνει ο Θεός, για σημαίνει χθόνιος, τι σημαίνει θεϊκός, δηλαδή ο Θεός ο οποίος στα κατώτερα στρώματα της Γης διατηρεί την θεία του υπόσταση. 

Τις πύλες του Άδη φύλαγε ο σκύλος Κέρβερος, τρίσωμο τέρας. Συμβολίζει τα κατώτερα σώματα του ανθρώπου. Ο άνθρωπος, σύμφωνα με τη θεωρεία της επανενσαρκώσεως που διατηρούσαν οι Αρχαίοι Έλληνες, μυστικό δόγμα στα Ελευσίνια μυστήρια και σε άλλα, θα ξανάρθει τη γη. Αυτό θα αποφασιστεί από τις Μοίρες ή τον Ανώτερο Εαυτό του (το Λόγο, το Νου, την Ψυχή και το Αιτιατό σώμα). 

Ερμής. Ε-ρα-μα, ε σημαίνει αέρινο στοιχείο, ρα είναι ο θεός, μα σημαίνει τρυφερότητα. 

Μα στην αιολική και δωρική είναι αντί του μάτηρ, μήτηρ, μάτερ. Μα, γα, η μητέρα, η γη αντίστοιχα. Από αυτή τη λέξη είναι το μαία, η τροφός. 

Είναι το τέκνο του Διός και της Μαίας (μα-για), του Διός και της τρυφερότητας ή αγάπης της Γης. Είναι ο Αιθέρας που περιβάλλει τη γη, είναι ο συνδετικός κρίκος των κόσμων. 

Για αυτό, μεταφέρει τις ψυχές στον Άδη, ψυχοπομπός. Μεταφέρει τις σκέψεις και τα θελήματα του Διός: αγήτωρ, ηγεμόνιος, ενόδιος. Μεταφέρει στο μορφικό κόσμο το καθετί: αγοραίος, εμπολαίος, κερδώος. Μεταφέρει τις επιθυμίες των ανθρώπων και ζώων: νόμιος, επιμήλιος, κριοφόρος κλπ. Εξαιτίας της ταχύτητάς του μεταφέρει τα πάντα, ο θεός των αγώνων: αγώνιος, εναγώνιος. Μεταφέρει τη γνώση, την εκπαίδευση, τη σοφία, τη ρητορία: λόγιος.

Φροντίζει για την πρόοδο της ανθρωπότητας σε κάθε κλάδο. Είναι ο ΤΡΙΣΜΕΓΗΣΤΟΣ , μια μορφή του Λόγου. 

Σύμβολό του το κηρύκειο. Μια ευθεία ράβδος με φίδια γύρω σε κανονικές καμπύλες, φτερά στο άνω πλάγια και σφαιρικό άκρο. Είναι η παράσταση του ανθρώπινου σώματος με τα δύο ζωτικά ρευστά, δια των οποίων με κατάλληλη χρήση και παιδεία, μπορεί ο άνθρωπος να βγαίνει από το σώμα του συνειδητά. Ασυνείδητα βγαίνομε στα όνειρά μας. Και αυτό συμβολίζουν τα σανδάλια και το καπέλο του, που έχουν φτερά. 

Φοίβος Απόλλων. Φα-φα, δημιουργικός θεός. Το όνομά του σχετίζεται με το Φάος, το φως. Ο Όμηρος τον αναφέρει σαν Φοίβο. Το όνομα Φοίβος έδωσε τη θέση του στο Απόλλων και σήμερα θεωρείται επίθετο. Όμως, ο Φοίβος είναι ο καθαρός, ο μάντις, ο λαμπρός. Η λέξη Απόλλων είναι πολύ μεταγενέστερα για το θεό. 

Θεωρείται πως ο Απόλλων έζησε εννέα χρόνια σε ναούς για διδαχή με βοσκούς, δηλαδή ιερείς και μύστες. Άρα ο Απόλλων ήταν ενσάρκωση του Θείου. Αυτός που όλοι γνωρίζομε πως ενσαρκώνεται κάθε 2000 χρόνια περίπου. Την επιστροφή του στους Δελφούς, οι Αρχαίοι γιόρταζαν με τα Θεοφάνεια. Η λύρα του είχε επτά χορδές, όσα τα κέντρα ενέργειας, τα οποία ο Απόλλωνας είχε ανεπτυγμένα. Ταυτίστηκε με τον Ήλιο και τον γιόρταζαν στα ηλιοστάσια. Ενσαρκώθηκε στη Δήλο, τη φωτεινή. Ο Φοίβος ήταν πραγματικός Θεός. 

Ήφαιστος. Η-φα-σα, η σημαίνει παραγωγικότητα, φα είναι ο Θεός, σα είναι η αλήθεια. Είναι η δημιουργική θεότητα, αυτός που δημιούργησε την πρώτη γυναίκα, την Πανδώρα, παν-δο-ρα. Πανδώρα σημαίνει θεός σκλαβωμένος και πεσμένος στην υλική μορφή, αλλά που δίνει πάλι γέννηση στον θεό αυτό, δηλαδή η γυναίκα. 

Π-α-ν σημαίνει θεός σκλαβωμένος, καθότι το «α» είναι μεταξύ δύο συμφώνων. Το «ο» δηλώνει ότι είναι πεσμένος με έκπληξη. Ρα είναι ο θεός. 

Ο Ήφαιστος είναι μια άλλη μορφή του Δημιουργικού Λόγου. Τόπος εργασίας του αρχικά, ήταν ο Όλυμπος, το ανώτατο σημείο στη γήινη ατμόσφαιρα. Αργότερα έγιναν η Λήμνος και η Αίτνα και τα βάθη της Γης, όπου υπήρχαν ηφαίστεια. Εκεί με το εβραϊκό όνομα εξακολουθεί να υπάρχει. Είναι ο Γαβριήλ, γα-πα-ρα-ελ, που σημαίνει ο άνθρωπος ή ο ήρωας του Θεού. Δίνει ζωή σε κάθε μορφή. 

Άρης. Α-ρα, α είναι θεός, ρα σημαίνει λαμπρός θεός πλήρης ενέργειας. Ο θεός που λιγόστευε τη συχνότητα των κραδασμών του για να ενεργεί στον κόσμο. 

Το όνομα ΑΡΗΣ σημαίνει τον πόλεμο, το σίδηρο. 

Ο Άρης δεν υπήρξε ποτέ προστάτης κάποιας πόλης, εκτός από τη Σαμάρεια, όπου ετυμολογικά σημαίνει «σήμα Άρεως», δηλαδή σημάδι, θαύμα από τον Άρη. Από το όνομά του προέρχεται η λέξη «αρά».

Ήρα. Η-ρα, η είναι η παραγωγική θεότης, το θηλυκό, ρα είναι ο λαμπρός θεός, εν κινήσει. Είναι η σύζυγος του Ζηνός, η άλλη όψη του. Είναι η θεά του γάμου, του τοκετού, της συζυγικής ευτυχίας. Ο Ζην και η Ήρα ενώθηκαν στην χώρα των Εσπερίδων. Αυτή όμως η χώρα είναι τα άστρα. Έτσι άρχισε η δημιουργία. Από την επίδραση άλλων άστρων έγινε η Γη και από άλλα άστρα ήλθαν οι πρώτοι κάτοικοι, ως τελειωμένα πνεύματα κι από κει έρχονται ακόμη ως σήμερα. Είναι η Κυρία της Γης. Είναι ο συνειδητός δοκιμαστής. Ιωνικά ονομάζεται Ήρη. 

Άρτεμις. Α-ρε-μας, α είναι θεός, ρε δηλώνει θεός σε κίνηση, μας σημαίνει με αγάπη προς την αλήθεια. Θεά της νύχτας, η σελήνη, η θεά που δύσκολα την έβλεπε ο άνθρωπος. Δεν αγάπησε ποτέ, όπως η Αθηνά η σοφία. Ήταν αγνή και άμωμος. 

Δωρικά, Άρταμις.

Εστία. Η Θεά Εστία είναι παρθένος οντότητα. Ο Όμηρος την θεωρεί απλώς μια θέση φωτιάς. Αυτή η φωτιά θεωρήθηκε ιερή, προς μνήμη των προγόνων, έγινε η ιερή φωτιά που έκαιγε ακοίμητη σε τόσα ιερά Τεμένη και την οποία υπηρετούσαν παρθένες, άμωμες κοπέλες. Σήμερα, βρίσκεται στο Ιερό Βήμα, όπου δεν επιτρέπεται να μπει γυναίκα. Η φωτιά, η φλόγα, δηλώνει την πνευματική υπόσταση, την επιθυμία για τελειοποίηση. 

Δήμητρα. Γα-μητ-ρα, ρα είναι ο θεός υλικός, μητ είναι ο πεσμένος θηλυκός θεός στην ύλη, ρα είναι ο θεός σε κίνηση. Δηλώνει την πεσμένη στη στερεά Γη, που γεννά θεούς

Read more