Home » ύλη

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ



Εδώ και είκοσι πέντε αιώνες, ο Πλάτωνας θεμελίωσε την Φιλοσοφία του ΕΙΝΑΙ, φιλοσοφική σκέψη που κυριαρχεί μέχρι σήμερα στον δυτικό κόσμο. Στην πραγματικότητα ο Πλάτωνας εξάντλησε το θέμα, και όλοι εμείς οι υπόλοιποι, ακόμα και αυτοί που τον αγνοούν, απλώς κάνουμε σχόλια στην πλατωνική αντίληψη.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα το “τελείως είναι”, δηλαδή το Αληθινό Είναι, (το Αγαθόν) είναι πέραν του “είναι”, της ουσίας και των προσδιορισμών. 
Αυτό (όπως από τον ήλιο πηγάζει το φως) πηγάζει το Είναι, (η Ουσία), που είναι η πιο αφηρημένη και η πιο κενή (χωρίς προσδιορισμούς) έννοια που ταυτίζεται με την Απλή Ύπαρξη. Από την διαφοροποίηση του Είναι προκύπτουν με διάφορους προσδιορισμούς όλα τα είναι, όλα τα όντα. Από το Είναι προκύπτει με την Αυτοσυνείδηση η υποκειμενική αντίληψη (η ψυχή, με την έννοια της νοητής ύπαρξης) και οι αντικειμενικές καταστάσεις (ο κόσμος
των όντων, των ιδεών).

Ο νοητός κόσμος λοιπόν είναι διττός: νους (η πραγματική ουσία της ψυχής) και νοητό. Αυτά είναι της ίδιας ουσίας (“είναι”) αλλά διαφοροποιούνται στους προσδιορισμούς τους και στην λειτουργία τους. Κάθε “είναι” (δηλαδή κάθε
προσδιοριζόμενο) έχει μία διπλή έννοια: “είναι”, (δηλαδή υπάρχει) και “είναι τι” (είναι κάτι, προσδιορισμός). Ο κόσμος των φαινομένων δεν είναι παρά μία αντανάκλαση του νοητού κόσμου, ένα είδωλο, ένα αντίγραφο, το οποίο δεν ανήκει στον χώρο του “είναι” αλλά του γίγνεσθαι (δηλαδή του στιγμιαίου “είναι” που διαφοροποιείται συνεχώς).

Λίγους αιώνες μετά ο Πλωτίνος, ο μεγαλύτερος σχολιαστής του Πλάτωνα θα περιγράψει με σαφήνεια τις τέσσερις σφαίρες του Είναι:

α)το Ένα, το Αληθινό Είναι, η Πηγή του παντός,
β) ο νους, η νοητική σφαίρα,
γ) η ψυχή (με την έννοια της ζωτικής αρχής),
δ) η ύλη.

Όπως για τον Πλάτωνα όλα ανήκουν στο Είναι (στο “τελείως είναι”) που πρέπει να αντιληφθεί η ψυχή (ο νοητικός πυρήνας) εγκαταλείποντας τον κόσμο των φαινομένων και τον κόσμο των νοητών, έτσι και για τον Πλωτίνο όλα ανήκουν στο Ένα, που μπορεί να προσεγγίσει ο νους εγκαταλείποντας όλες τις εξωτερικές σφαίρες του Είναι, ακόμα και την αντίληψη μίας ξεχωριστής ύπαρξης, δηλαδή κάθε νοητική δραστηριότητα.

Πολλούς αιώνες μετά τον Πλάτωνα ο Χέγκελ αντιλήφθηκε ότι το “Είναι” ταυτίζεται με το Νοείν, αντιλήφθηκε δηλαδή ότι το “Είναι” δεν είναι κάποια ουσία αλλά δραστηριότητα, ενέργεια, λειτουργία. Από το “Είναι” με την δυναμική έννοια, το Νοείν, που ταυτίζεται με το Απόλυτο Μη-Είναι (κι όχι το μη-είναι ως άρνηση του είναι), όταν διαφοροποιείται, αναδύεται ο κόσμος του Είναι (της ουσίας, του προσδιορισμού) και από την διαφοροποίηση του Είναι προκύπτει η νοητική σφαίρα της υποκειμενικής ύπαρξης και της αντικειμενικής κατάστασης. Όλα είναι νόηση. Η περαιτέρω αλλοτρίωση του πνεύματος (της συνείδησης) και ο ταυτόχρονος εκφυλισμός των νοητών σε
φαινόμενα, οδηγεί στην σφαίρα της φύσης, του υλικού κόσμου. Η απόσπαση του πνεύματος από τον κόσμο των φαινομένων, η συγκέντρωσή του από τις σκόρπιες νοητικές δραστηριότητες στην Αληθινή Ύπαρξη, στο Αληθινό Είναι, μας βγάζει τελικά έξω από τις σφαίρες του Είναι, στο Απόλυτο Είναι, όπου το Νοείν αντιλαμβάνεται πλέον την Απεραντοσύνη και την Αιωνιότητα της
Ύπαρξης.

Τον περασμένο αιώνα οι υπαρξιστές προσπάθησαν μέσα από την Δεδομένη Ύπαρξη (αυτό το “Είναι” που είμαστε και αγνοούμε το Βάθος του) να ξεχωρίσουν το Πραγματικό Είναι από όλα τα νοητικά σκουπίδια, όλες τις αδιέξοδες νοητικές διαδικασίες και τις μάταιες δραστηριότητες. Το “Είναι” που στέκεται ως Υπόβαθρο σε κάθε “σχετικό είναι” θα αποκαλυφθεί μόνο όταν εγκαταλειφθούν όλα αυτά που δεν “είναι”. Τελικά το Αληθινό Είναι αποκαλύπτεται ως Μη-Είναι, ως έλλειψη οποιασδήποτε νοητικής διεργασίας
και προσδιορισμού.

Η Αληθινή Ύπαρξη είναι τελείως έξω από την σφαίρα της ύπαρξης όπως την αντιλαμβάνονται οι κοινοί άνθρωποι, έξω από την σφαίρα της εμπειρίας, του βιώματος. Ακόμα και σήμερα η Αναζήτηση του Αληθινού Είναι, η Βίωση του
Αληθινού Είναι πέρα από τις όποιες σχετικές και τελικά άχρηστες και αδιάφορες δραστηριότητες, παραμένει το κύριο πρόβλημα της Αληθινής Φιλοσοφίας. Το “Είναι” ως υποστήριγμα κάθε ύπαρξης (οποιουδήποτε είδους ύπαρξης) είναι πάντα Παρόν και πάντα Διαθέσιμο για να το βιώσουμε. Η σπατάλη του χρόνου δεν αφορά το Άχρονο. Είτε το θέλουμε είτε όχι, μα σήμερα, μα σε δέκα χιλιάδες χρόνια, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε όλες τις ανόητες δραστηριότητες για να αναδυθούμε στην Αληθινή Ύπαρξη.

ΠΛΗΡΟΜΟΡΦΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΝΟΗΣΗ



Γνωρίζετε τι είναι ένα πεδίο; Μπορείτε να φανταστείτε ένα γιγαντιαίο χώρο μέσα στον οποίο βρίσκεται ενεργοποιημένο ένα πανίσχυρο ηλεκτρομαγνητικό πεδίο για παράδειγμα; Περίπου μπορείτε να φανταστείτε πως είναι αυτό για το οποίο μιλάμε έτσι; Ωραία… Φανταστείτε τώρα, να βρίσκεστε μπροστά σε ένα σύγχρονο υπολογιστή, στον οποίο έχετε εγκαταστήσει κάποιο πρόγραμμα, το οποίο είναι ικανό να δημιουργεί με τον κατάλληλο τεχνολογικό εξοπλισμό, ένα τέτοιο πεδίο, μεγέθους ενός δωματίου 100 τετραγωνικών περίπου. Φανταστείτε ακόμη το πρόγραμμα αυτό να μπορεί να αλλάζει σε μορφογενετικό. Δηλαδή να του δίνεις εσύ ο χειριστής του, την εντολή «δημιούργησε ένα τριαντάφυλλο» και αυτό, να το δημιουργεί. Εκεί, στο κέντρο του δωματίου που βρίσκεται το πεδίο, μπροστά στα μάτια σας, ο υπολογιστής σας να σας υπακούει τυφλά και να σχηματίζει ένα ολόφρεσκο κόκκινο τριαντάφυλλο.
Φανταστείτε τώρα, να αναβαθμίζετε αυτό το σύστημα ώστε να μπορεί ο υπολογιστής, να δημιουργήσει βοηθητικά εσωτερικά προγράμματα μόνος του, ώστε αυτόματα να μπορεί να δημιουργεί ότι του λείπει από ενέργεια, ή λογισμικό. Χωρίς τη βοήθειά σας. Να έχει την ικανότητα δηλαδή να «γεννά» κατ εντολή σας, όχι μόνο «μορφές» αλλά και ολοκληρωμένες πληροφορίες ώστε να ανταποκρίνεται σε κάθε εντολή σας.

Φανταστείτε τώρα, αυτός ο υπολογιστής να αυξήσει κατ εντολή σας τη δυναμικότητά του, ώστε να μπορεί μόνος του να δημιουργεί το κατάλληλο λογισμικό και την ολοκληρωμένη πληροφορία ώστε να μπορεί να δημιουργεί σύμπαντα του μεγέθους του κόσμου που ζούμε. Φανταστείτε τέλος όλο αυτό το πεδίο να λειτουργεί χωρίς κάποιο τεχνολογικό μέσο ή υπολογιστή, αλλά απλά να υπάρχει εκεί και με μια σκέψη σας να τίθεται σε λειτουργία και να εκτελεί όλες τις εντολές σας.

Φαντασθείτε δηλαδή, να έχετε στη διάθεσή σας, ένα γιγαντιαίο αυτο-πληροφορο-μορφο-γενετικό πεδίο το οποίο να ενεργοποιείται νοητικά από εσάς και να έχει τη ικανότητα και δυνατότητα να δημιουργεί επίσης νοητικά σύμπαντα και κόσμους ολόκληρους… Λοιπόν αγαπητέ αναγνώστη αυτό το σύστημα υπάρχει… Και όχι μόνο υπάρχει αλλά το γνωρίζεις και εσύ… Το έχεις ακούσει και διαβάσει σίγουρα πάνω από μία φορά… Μόνο που στο έχουν πει με διαφορετικό όνομα… Στο έχουν πει με το όνομα «Ελοχίμ»… Μάλιστα αγαπητέ αναγνώστη… Οι δημιουργοί του θεού… Εκείνοι οι οποίοι θεωρούνται οντότητες με όνομα «Ελοχίμ»… Εκείνοι που δημιουργούν τους κόσμους κατ εντολή του θεού…
Εμείς πως θα θέλατε να τα ονομάσουμε για να αποφύγουμε τα εβραϊκά ονόματα; Να τους πούμε προσωρινά απλά «δημιουργούς»; Εντάξει… Για την επικοινωνία μας λοιπόν εδώ, θα τους ονομάσουμε δημιουργούς, αλλά θα γνωρίζουμε πως ότι όνομα οντότητα και να του δώσουμε, είναι ένα πανίσχυρο πεδίο που αυτό-τροφοδοτείται με άπειρη ενέργεια, αυτο-δημιουργεί πληροφορία και αυτο-αποφασίζει την μορφή που θα δώσει στη δημιουργία που κάθε φορά ολοκληρώνει… Κι όλο αυτό συμβαίνει νοητικά, δηλαδή χωρίς μηχανήματα και τεχνολογικούς εξοπλισμούς, κατ' εντολής της μητρικής του δύναμης και πηγής του… Εκείνου που εμείς αποκαλούμε Θεού… Κι όλο αυτό το πεδίο, μπορεί να έχει όποιο μέγεθος και όση έκταση θέλει. Κι αυτό το πεδίο ζει παντού. Ένα πληροφορομορφικό πεδίο, που δέχεται όμως εντολές μονάχα από την πηγή του. Από το δημιουργό του.

Τώρα θα ήθελα να κάνει ο αναγνώστης ένα νοητό βήμα προς τα πίσω πίσω και να σκεφτεί, όλο αυτό που διάβασε. Αν χρειάζεται, ας το ξαναδιαβάσει ώστε να καταλάβει για τι πράγμα μιλάμε. Κι αφού κατανοήσει βαθιά τι είναι οι «δημιουργοί», ας κάνει ακόμη ένα νοητό βήμα πιο πίσω, ώστε να κατανοήσει τι είναι, ή πως μπορεί να είναι, η πηγή από την οποία προερχόμαστε κι εμείς. Από την οποία προέρχονται οι ψυχές μας. Κι σε όλο αυτό, το άπειρο και ενεργειακό ή αλλιώς φωτεινό σύνολο ας του δώσουμε αν θέλετε την πρόσθετη προσωρινή ονομασία «νου». Κι αυτό τον «νου» ας τον φανταστούμε λίγο πως μπορεί να Είναι, κι αφού το φανταστούμε, να αντιληφθούμε ότι όλο αυτό το σύνολο «υπάρχει» και το όνομά του από καταβολής κόσμου είναι στα Ελληνικά Θεός ή «Ων». Να σκεφτούμε ότι μέσα μας φέρουμε σε όλη τη ζωή μας ένα κύτταρο του, την ψυχή μας, η οποία είναι συνεχώς συνδεδεμένη μαζί του και αλληλεπιδρά. Επικοινωνεί… Θεός, ή Ων ή η πηγή μας… Η πηγή των πάντων…
Κι αυτό το μικρό κύτταρο που λέγεται ψυχή, εκτός από την πληροφορία που σχετίζεται μόνο με μας, με τον Εαυτό μας, φέρει σαν «κοσμικό DNA» και ολόκληρη την πληροφορία της πηγής του… Είναι μέσα μας, επικοινωνεί με τα πάντα γύρω και η αλληλεπίδρασή της με τη συνειδητότητα δημιουργεί για μας τον αισθητό κόσμο, κι όμως… Εμείς επιλέγουμε να λέμε ότι είμαστε Άθεοι… Φυσικά είναι επιλογή μας… Πάντα θα το λέω αυτό… Το θέμα είναι άλλο όμως… Το θέμα είναι αν συνειδητοποιούμε τι λέμε… Αν συνειδητοποιούμε δηλαδή, ότι είμαστε τμήματα όλου αυτού του οικοδομήματος… Αν συνειδητοποιούμε, ότι όταν αρνούμαστε την πηγή μας είναι σαν να ακυρώνουμε ολοκληρωτικά κάτι, που απλά αγνοούμε… Διότι θεωρώ, ότι οποιοσδήποτε που θα τολμήσει να σηκώσει το ανάστημά του σε όλο αυτό το δημιούργημα προφανώς ή έχει πολύ σημαντικούς λόγους για να το κάνει ή αγνοεί τι κάνει παντελώς …

Τώρα θα σας πάω πίσω… Πολλές χιλιάδες χρόνια πίσω… Για να δούμε πως ένα θεϊκό κύτταρο όπως ο άνθρωπος, έχασε το μεγαλύτερο μέρος της νόησης και της νοητικής του ικανότητας καταλήγοντας να ζει ασφυκτικά μέσα σε ένα σώμα φτιαγμένο μονάχα από ύλη… Θα σας πάω τότε που ο πλανήτης μας ακόμη ήταν σε μια πολύ διαφορετική κατάσταση… Όταν οι ψυχές μας, άρχισαν να επισκέπτονται αυτόν εδώ το χώρο για να τον γνωρίσουν και να αλληλεπιδράσουν μαζί του όπως κάνουν και σήμερα… Τότε όμως τα σώματα μας, ήταν λεπτοφυή… Σχεδόν διάφανα… Όλα εξάλλου ήταν σχεδόν διάφανα… ακόμη και ο πλανήτης αυτός που ζούμε… Η ύλη ήταν περιττή και οι ψυχές κατοικούσαν μέσα σε ένα μικρό ενεργειακό πεδίο πληροφορίας που είχε αντίληψη όλων των χώρων και όλων των χρόνων. Οι «δημιουργοί» αφού ολοκλήρωσαν το συμπαντικό σύστημα, άφησαν τον κόσμο στις ψυχές, οι οποίες είχαν τη συνεχή βοήθεια των αγγέλων και των αρχαγγέλων. Τι είναι αυτοί όμως;
Τα γνωρίζουμε αλλά με τη αντίληψη που αποκτήσαμε τώρα για τους «δημιουργούς», θα μπορούσαμε να το προεκτείνουμε ότι και οι άγγελοι –και άρα και οι αρχάγγελοι- είναι κι αυτοί πεδία τα οποία όμως έχουν ρόλο αγγελιοφόρου από την πηγή. Οι Αρχάγγελοι δηλαδή, είναι εξειδικευμένα πεδία τα οποία μετέφεραν και μεταφέρουν ενεργειακές πληροφορίες απ ευθείας από την πηγή μας. Παράδειγμα… Αν για κάποιο λόγο, κάποιο λεπτοφυές ενεργειακό σώμα είχε πρόβλημα τότε με το περιβάλλον του, οποιοδήποτε πρόβλημα, ας πούμε θεραπείας, και αδυνατούσε κάποιο άτομο να αυτο-θεραπευτεί, τότε ο Αρχάγγελος (δηλαδή το πεδίο-αγγελιοφόρος) αναλάμβανε να μεταφέρει ότι ήταν απαραίτητο κατ ευθείαν από την πηγή μας. Οι άγγελοι δηλαδή, ήταν κάτι σαν οι βοηθοί των δημιουργών, οι οποίοι ακολουθούσαν και βοηθούσαν τις ψυχές μας, όταν αυτές απομακρύνονταν από την πηγή τους. Τα ιερά πεδία αυτά των Αγγέλων και Αρχαγγέλων όμως, είχαν απουσία δικής τους βούλησης. Εμφανίζονταν δηλαδή όταν και εάν τα καλούσες εσύ…

Πως γινόταν η επικοινωνία μεταξύ ανθρώπου και αγγέλου όμως; Πως καλούσαν οι άνθρωποι σε βοήθεια τους Αρχαγγέλους; Μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης, σε μια καθαρά ενεργειακή κοινωνία, πως επικοινωνούσαν όλοι μεταξύ τους; Με τον μοναδικό τρόπο που γνώριζαν… Με τη μοναδική ικανότητα που κληρονόμησαν από την πηγή τους… Νοητικά… Με τη νόησή τους… Βιώνοντας αυτό που ήθελαν και εστιάζοντας αποκλειστικά σε αυτό… Όπως λέμε σήμερα ασύρματα… Απλοϊκό αυτό που θα πω, αλλά για να καταλάβουμε πως, περίπου όπως επικοινωνεί ένα κινητό με ένα άλλο μέσω του λογισμικού της εταιρίας… Ολόκληρη η πληροφορία με ολόκληρη την πληροφορία μέσω ενός πεδίου που ήταν πάντα εκεί… Πάντα ενεργό και διαθέσιμο… Πληροφορομορφικό πεδίο… Τον καλούσε κι αυτός το αντιλαμβανόταν κι ερχόταν μόνο για αυτόν… Η επικοινωνία όλων, μέσα και έξω από τον αισθητό κόσμο, γινόταν μόνο νοητικά… Ή αλλιώς πνευματικά ή βιωματικά…
Αλλά κάποια στιγμή, ένας από τους Αρχαγγέλους που ξεκίνησαν να λειτουργούν τον αισθητό κόσμο, αποφάσισε να επαναστατήσει… Και ένα από τα ονόματά του Εωσφόρος… Δηλαδή τι έκανε; Αποφάσισε να αποκτήσει δική του βούληση και να κυριαρχήσει στον αισθητό κόσμο… Δηλαδή τι να κάνει; Να παίρνει πρωτοβουλία και αντί να περιμένει να βοηθήσει τους ανθρώπους και το σύστημα όταν αυτό τον καλέσει, να παρεμβαίνει και να αποφασίζει χωρίς να του το ζητήσουν… Επαναστάτησε και εξέπεσε… Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να υπογραμμίσω, ότι η περιγραφή αυτή που κάνω αποτελεί μια ολοκληρωμένη απεικόνιση, αλλά από κάποια απόσταση ώστε να βλέπουμε ολόκληρη την εικόνα και όχι κάποιες λεπτομέρειες οι οποίες στη φάση αυτή θα μας αποπροσανατολίσουν… Έτσι όμως δίπλα στον Αρχάγγελο αυτό, αποφασίζουν να συμμετάσχουν και άλλοι άγγελοι, οι οποίοι τελικά και επαναστατούν εναντίων της πηγής τους… Οι εκπεσόντες άγγελοι…

Οι άνθρωποι όμως συνέχισαν να υπάρχουν στον κόσμο αυτό κι ακόμη βρίσκονται στο αρχικό τους επίπεδο. Το ίδιο και οι ψυχές τους… Να θυμίσω ότι ακόμη βρισκόμαστε στην εποχή όπου στα αρχαία κείμενα προσδιορίζουν τις κοινωνίες των ανθρώπων στην ήπειρο Μούν ή Λεμουρία… Δηλαδή βρισκόμαστε ακόμη πριν την Ατλαντίδα… Χιλιάδες χρόνια πριν… Μπορεί να σας μοιάζει παραμύθι όλο αυτό αλλά κάθε άλλο παρά τέτοιο είναι… Έτσι λοιπόν ο Εωσφόρος αποφασίζει να πάρει με το μέρος του κάποιους ανθρώπους και να τους πείσει να εξουσιάσουν μαζί, τον κόσμο στο όνομά του … Κάνοντας μια ακόμη παρένθεση εδώ, θα πω ότι άνθρωποι ακόμη ήταν σε επίπεδο πεδίου. Ενεργειακού πεδίου… Και είχαν την ικανότητα να διαχειρίζονται ενέργειες με τις οποίες λειτουργούσαν τα πάντα…
Ενέργειες σαν τον ηλεκτρισμό, τη βαρύτητα, την ατομική ενέργεια ή και άλλες. Τις ενέργειες αυτές, οι άνθρωποι τις διαχειριζόντουσαν μονάχα νοητικά… Με τον τρόπο αυτό, δημιουργούσαν ας πούμε συστήματα με τα οποία τροφοδοτούσαν ενεργειακά χώρους, ανάπλαθαν κατεστραμμένες κατασκευές ή θεράπευαν τα σώματά τους. Αν ένας σημερινός άνθρωπος όμως, μπορούσε να ταξιδέψει με κάποιο τρόπο εκεί, αυτό που θα αντίκριζε θα ήταν ένα λεπτοφυές σύννεφο σαν νεφέλωμα, το οποίο και αποτελούσε το ενιαίο ενεργειακό πεδίο μέσα στο οποίο υπήρχαν όλα. Δηλαδή αν περίμενε να δει σώματα ή κτήρια, θα απογοητευόταν πλήρως διότι όλα, θα παρέμεναν αόρατα στα μάτια του.

Σε αυτό το περιβάλλον λοιπόν, κάποιοι από τους τότε ανθρώπους, πείθονται από τον Εωσφόρο όπου αποφασίζουν και αναλαμβάνουν να διαχειριστούν με εξαιρετικά επικίνδυνο τρόπο κάποιες από τις ενέργειες που διαχειρίζονταν, μέχρι που έγινε το κακό. Ολόκληρη η επιφάνεια του πλανήτη εξερράγη και τα πάντα καταστράφηκαν… Μιλάμε φυσικά για την πρώτη καταστροφή… Την καταστροφή της Λεμουρίας, πολύ πριν την Ατλαντίδα… Και τώρα αρχίζει η ανάρτηση… Γιατί πίεσε ο Εωσφόρος να γίνει αυτό; Γιατί προέτρεψε τους ανθρώπους να δημιουργήσουν αυτή την κατάσταση; Που αποσκοπούσε; Οι άνθρωποι μέχρι εκείνη τη στιγμή, το ξαναλέω αυτό, ήταν σε ενεργειακή κατάσταση, σε πολύ υψηλή δόνηση και άρα παρουσίαζαν λεπτοφυή σώματα… Από τη συνειδητότητα του κόσμου, απουσίαζε οποιοδήποτε αρνητικό στοιχείο όπως φόβου, μίσους ή θυμού και τα πάντα έρεαν σε ένα καθαρά πνευματικό επίπεδο. Ο Εωσφόρος όμως, χρειαζόταν να αλλάξει το τοπίο. Χρειαζόταν να δημιουργήσει τις συνθήκες ενός μόνιμα πυκνού κόσμου ο οποίος και θα αποτελούσε το αντίπαλο δέος εναντίον του Θεού…
Έτσι, έπρεπε να χαμηλώσει της δονήσεις και να μετατρέψει το περιβάλλον σε πυκνή ύλη… Πως θα το έκανε αυτό; Έπρεπε πρώτα να αποκόψει την άμεση επικοινωνία των ανθρώπων με την πηγή τους, εμποδίζοντας τη νοητική επικοινωνία τους και την ικανότητά τους να δημιουργούνε μέσω αυτής πληροφορομορφικά πεδία… Πως θα το έκανε αυτό; Έπρεπε να δημιουργήσει συνθήκες φόβου οι οποίες θα κατέβαζαν τις δονήσεις τους και θα μετέτρεπαν την καθαρή ενέργεια σε απτή και βαριά ύλη. Άρχισε λοιπόν να μετατρέπει το «χρυσό» γένος των ανθρώπων σε σιδερένιο και βαρύ που είναι πλέον σήμερα. Πως θα το έκανε αυτό; Με το φόβο και τις αρνητικές σκέψεις… Και τι έπρεπε να κάνει; Έπρεπε να προτρέψει τους ανθρώπους, με δική τους βούληση, να δημιουργούν διαδοχικές ισχυρές καταστροφικές συνθήκες στον κόσμο τους ώστε να καταγραφούν μόνιμα στη συνειδητότητα…

Τους έδωσε λοιπόν ένα δόλωμα… Τους έδωσε λίγη γνώση… Μια γνώση από την οποία απουσίαζαν σημαντικά τμήματά της, τα οποία όμως ήταν σημαντικά για εκείνους… Έτσι όλα θα οδηγούσαν σε καταστροφή. Φτάνουμε λοιπόν στην πρώτη μεγάλη αλλαγή του πλανήτη… Μια καταστροφή, που καταγράφηκε στις συνειδήσεις των ανθρώπων και αυτόματα στη συνειδητότητα που υλοποιούσε τον κόσμο τους… Και τι σημαίνει αυτό αγαπητέ αναγνώστη; Αυτόματα καταγράφηκε φόβος, θυμός, πόνος, αμφιβολία, ταπείνωση, προδοσία και ότι άλλο αρνητικό… Ο κόσμος απέκτησε μεγαλύτερη πυκνότητα και η ικανότητα των ανθρώπων να επικοινωνούν νοητικά μειώθηκε δραστικά. Όχι όμως όσο θα ήθελε ο Εωσφόρος και οι άγγελοί του… Έτσι, τους ανθρώπους που επιβίωσαν, τους οδηγεί πάλι σε καταστάσεις έξω από την πηγή τους…
Τώρα το μέλημά του είναι να αποκόψει την αγγελική επικοινωνία… Έτσι πείθει πάλι τους ηγέτες των ανθρώπων που κατείχαν την εξουσία, ότι ο άνθρωπος ήταν ικανός να γίνει και ο ίδιος θεός, και δημιουργός, παράγοντας δικούς του ανθρώπους… Τους κλώνους του, τους οποίους θα τους εξουσιάζει ολοκληρωτικά. Για το σκοπό αυτό χρειαζόταν ένα πεδίο που να περιέχει την πληροφορία της δημιουργίας των κλώνων. Έτσι, δημιουργεί ένα δικό του πεδίο, με το οποίο καταφέρνει να αναπαράγει σημαντικό μέρος της πληροφορίας αναπαραγωγής που χρειαζόταν, ώστε να ξεκινήσει να δημιουργεί κλώνους. Εδώ θα κάνω μια ακόμη παρένθεση ώστε να καταλάβουμε μερικά πράγματα… Θα ρωτήσω λοιπόν τον αναγνώστη, να θυμηθεί πως λέγεται το σύστημα που περιέχει ολοκληρωμένη την πληροφορία για την αυτόματη πλοήγηση μας στην επιφάνεια του πλανήτη… Πως το ονομάζουμε; GPS το ονομάζουμε.. Συμφωνούμε; Μάλιστα… Πως ονομάζουμε το σύστημα που περιέχει ολοκληρωμένη την πληροφορία για τον έλεγχο του καιρού; HAARP το ονομάζουμε. Ολοκληρωμένα πεδία με τα οποία διαχειριζόμαστε κάποιες καταστάσεις ολοκληρωμένα … Εντάξει αγαπητέ ακροατή; Μάλιστα…

Και πως ονομάσανε το σύστημα που δημιουργούσε του κλώνους που ήθελαν να δημιουργήσουν; Για πέστε μου αγαπητοί μου αναγνώστες το μαγικό όνομα που έδωσαν στο σύστημα που θα γινόταν ο εφιάλτης των μετέπειτα γενεών της ανθρωπότητας; Πως; Το ονόμασαν METATRON… Ανατριχιάσατε αγαπητέ αναγνώστη; Και που τοποθέτησαν τη βάση του συστήματος αυτού; Ναι… ξέρεις… πέσ’ το… Στη Σελήνη μας… Δημιούργησαν δηλαδή ένα σύστημα μεταβίβασης πληροφορίας αναπαραγωγής που ήταν απαραίτητο για να ξεκινήσουν την διαδικασία ζωής στους κλώνους που θα δημιουργούσαν, το οποίο σύστημα, δημιουργούσε ένα ολόκληρο πληροφορομορφικό πεδίο το οποίο και μεταβίβαζε τη ζωτικότητα τους κλώνους…
Και δίπλα σε αυτό, δημιούργησαν ένα δεύτερο σύστημα που κατέστρεφε ότι ήταν προβληματικό… Κάτι σαν ανακύκλωση… Και αυτό το ονόμασαν ΚΡΟΝΟ ή KRYON… Ένα σύστημα αποτελούμενο από ένα πελώριο γεωδαιτικό πλέγμα από κρυστάλλους, που στόχο είχε να ελέγχει τα πάντα… Και το πεδίο αυτό, το παρουσίασαν σαν δάσκαλο και θεότητα στους κλώνους δημιουργώντας ένα αυτόματο σύστημα ελέγχου και διακυβέρνησης… Και το σύστημα ήταν έτοιμο… Πως το δημιούργησαν όμως αυτό; Με τεχνολογικά μέσα… Η πρώτη απώλεια της νόησης είχε επιτευχθεί… Ένα μέρος της ικανότητας της νόησης του ανθρώπου περνούσε σε ύλη… Όμως ένα μη νοητικό σύστημα φέρει μη ολοκληρωμένη πληροφορία… Έτσι, το σύστημα ξέφυγε από τον έλεγχο τους και αρκετοί από τους κλώνους, εκείνοι που είχαν δημιουργηθεί με ανάμιξη ζώων ώστε να έχουν δύναμη και ισχύ οι εξουσιαστές τους, ξέφυγαν από τον έλεγχο και άρχισαν να παρενοχλούν τους υπόλοιπους ανθρώπους του πλανήτη. Κι εκείνη τη στιγμή, το λόγο τον πήραν οι Έλληνες…

Βρισκόμαστε στην Ατλαντίδα πλέον και ο Εωσφόρος πιέζει για τη δεύτερη καταστροφή. Βγάζει τους κλώνους εκτός Ατλαντίδας και αναγκάζει τους Αθηναίους να αποφασίσουν να παρέμβουν στην κατάσταση. Πως; Εδώ χρειάζεται κι άλλη παρένθεση όμως, διότι όλη αυτή η ιστορία με τους κλώνους ήταν περισσότερο πολύπλοκη, όπου είχαν ανακατευτεί και άλλοι άγγελοι, τους οποίους χρησιμοποίησαν οι άνθρωποι που κατείχαν την εξουσία στην Ατλαντίδα στην αναπαραγωγή μαζί τους… Ο σκοπός του άρθρου όμως είναι να εντοπίσουμε αυτό που χάσαμε εμείς οι άνθρωποι… Ο σκοπός είναι να κατανοήσει ο αναγνώστης ότι η υπόθεση των κλώνων στην Ατλαντίδα, ήταν η δεύτερη αιτία όπου η ανθρωπότητα οδηγήθηκε στην καταστροφή… Πως; Διότι οι Αθηναίοι, αν και κατέλαβαν τη χώρα, στάθηκε αδύνατον να φτάσουν στο κέντρο του ενεργειακού κρυστάλλου που τροφοδοτούσε το πλέγμα του ΚΡΥΩΝ. Με αποτέλεσμα στο τέλος να χαθεί ολόκληρη η ισορροπία του πλανήτη…
Το καταστροφικό όμως ήταν τα συναισθήματα που καταγράφηκαν για δεύτερη φορά στη συνειδητότητα… Ήταν ένα καίριο πλήγμα στη νοητική δύναμη των ανθρώπων, η οποία με τον τρόπο αυτό, είχε φτάσει στο τελευταίο της βήμα… Την πλήρη αντικατάσταση της νοητικής επικοινωνίας με υλικά μέσα… Δηλαδή τι έγινε τώρα; Από πού ξεκινήσαμε και που φτάσαμε; Ας δούμε με λίγες λέξεις τι διαβάσαμε … Ο αναγνώστης είδε ότι τα πάντα είναι πληροφορομορφικά πεδία. Δηλαδή όχι μόνο μορφογενετικά όπου ο νους του ανθρώπου μπορεί να υλοποιεί… Αυτό συμβαίνει μόνο μέσα στον δικό μας κόσμο… τον αισθητό… Ο άνθρωπος όμως έχει την ικανότητα επίσης να δημιουργεί πληροφορο-μορφικά πεδία… Δηλαδή πεδία όπου αυτόνομα να αναπροσαρμόζουν την πληροφορία τους ώστε να συμμετέχουν στη δημιουργία… Και αυτή την ικανότητα την αντλεί από την πηγή του… Μια ικανότητα που είναι λειτουργική χωρίς την ανάγκη του οποιουδήποτε υλικού μέσου… Χωρίς την ανάγκη της τεχνολογικής υποστήριξης…

Αντίθετα όμως, ο Εωσφόρος, σπρώχνει συνεχώς να ξεχάσουμε… Μας βυθίζει συνεχώς στην ανάγκη της ύλης, η οποία όσο διογκώνεται, τόσο μειώνει την ικανότητα νόησης… Δηλαδή επικοινωνίας και δημιουργίας με την ανάγκη πυκνής ύλης… Διότι όσο περισσότερο βυθιζόμαστε στη ύλη, τόσο περισσότερος γίνεται ο ενεργειακός θόρυβος της συνειδητότητας την ώρα που γεννιόμαστε… και άρα τόσο ισχυρότερη γίνεται μέρα με την ημέρα η διαγραφή της αρχέγονης μνήμης στη ζωή του ανθρώπου… Θυμάστε το αποκορύφωμα; Θάλαμοι ανέλιξης… Η λαιμητόμος της ψυχής… Διότι το μόνο στοιχείο που συνεχίζει να έχει την ικανότητα της επικοινωνίας αυτής είναι η ψυχή μας… Και οι θάλαμοι ανέλιξης, κόβουν δια παντός την επικοινωνία, μιας και εγκλωβίζουν την ψυχή στην πέμπτη διάσταση για πάντα… Και τι πρέπει να κάνουμε δηλαδή; Να σταματήσουμε την τεχνολογική εξέλιξη; Όχι… Στο σημείο που είμαστε είναι αδύνατον πια… Την έχουμε ανάγκη αυτή τη στιγμή… Τότε; Τι να κάνουμε; Να αναπτύξουμε παράλληλα τη δύναμη της νόησης… Πως; Με το μοναδικό στοιχείο που έχουμε… Την ψυχή μας…
Στην περασμένη ανάρτηση είδαμε ότι όταν φτάνουμε στο δια ταύτα και μας ζητάει κάποιος να στρέψουμε μέρος της παρατήρησής μας προς την πηγή μας, αντιδρούμε… Αυτό δείχνει ότι είμαστε σε κρίσιμο σημείο πλέον… Γιατί; Διότι πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας μια ερώτηση… Ποια; Γιατί χρειάζεται να συμπεριλάβω την ψυχή μου, στην παρατήρηση του κόσμου μου; Διότι είναι το στοιχείο εκείνο που αλληλεπιδρά με την συνειδητότητα και δημιουργεί τον αισθητό κόσμο… Υπάρχει άλλος τρόπος να παρατηρήσω τον κόσμο; Όχι… Για τον άνθρωπο όχι… Γιατί; Διότι θα έχει αποκοπεί η επικοινωνία σου με τη πηγή σου και η ψυχή πλέον θα βρίσκεται μόνιμα στον αισθητό κόσμο έχοντας κάνει άπειρες τις αισθήσεις με αποτέλεσμα την οδυνηρή ενίσχυση του εσωτερικού πόνου, όπως έχουμε δει...

Μπορεί να καταλάβει ο αναγνώστης γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος αδυνατεί να δεχθεί την πηγή του σαν τον μοναδικό προορισμό της ψυχής του; Διότι κάθε μέρα που περνάει χάνει και περισσότερο μέρος της νόησής του… Του πνεύματος του… Αυτής της δύναμης που μπορεί χωρίς την ανάγκη υλικών μέσων να χαίρεται τη ενέργεια που ονομάζει αγάπη και την ευτυχία που λέγεται δημιουργία…
Τώρα ίσως ο αναγνώστης μπορεί να κατανοήσει έστω και λίγο τη σημασία της ενίσχυσης της επικοινωνίας της ψυχής μας με το σπίτι της… Με το μοναδικό τρόπο που μπορεί να γίνει… Με έναν μόνο… Εντάσσοντας τη θρησκεία στη ζωή του… Τη θρησκεία… Όχι απλά την επίσκεψη στην εκκλησία, αλλά τη βαθύτερη ιερή στιγμή… Το μέσον που αρχίζει η νόηση, ή πνεύμα ή σύνθεση σκέψης και συναισθήματος να ενεργοποιείται ξανά… Ένα μέσον όμως που οφείλουμε να κρατούμε πάντα καθαρό… Τόσο καθαρό, όσο η συνείδησή μας αναγνωρίζει με τη λέξη ιερό….

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΘΕΑΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ



Εδώ και αρκετά χρόνια, ακούω, διαβάζω για εξωγήινη νοημοσύνη και για επισκέπτες από το διάστημα… Τον τελευταίο καιρό όμως, η κατάσταση αυτή έχει ξεπεράσει κάθε όριο φαντασίας, αγγίζοντας την ομαδική παράκρουση… Εδώ μέσα μάλιστα, αρκετά από τα σχόλια ήδη αναφέρονται σε αυτό που συζητιέται με ένταση και αγωνία έξω, στο διαδίκτυο, σε βιβλία, σε παρέες, σε κοινωνικούς σχηματισμούς, ακόμη και σε υπό ίδρυση εκκλησιαστικά σχήματα. Για το λόγο αυτό σήμερα, αποφάσισα να σας πάρω να κάνουμε ένα ταξίδι.

1. Ένα διαφορετικό ταξίδι

Ένα ταξίδι πέρα από τον αισθητό κόσμο που γνωρίζουμε, έτσι ώστε να προσπαθήσουμε να αρχίσουμε να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική… Με στόχο να μπορέσουμε στο τέλος να βάλουμε κάποια πράγματα σε μια σειρά τέτοια, η οποία θα μας απαλλάξει σιγά-σιγά από εμμονές και φόβους που έχουν μπει στη σκέψη μας και αδυνατούν να ξεκολλήσουν από εκεί… Εμμονές, οι οποίες δείχνουν να έχουν μπει μέσα στη συνείδησή μας με τέτοιο τρόπο ώστε να μας αφήνουν να χειραγωγούμαστε από όποιον αντιλαμβάνεται το αδύνατο αυτό σημείο μας… Την ολική υποβολή μας σε θέση παντελούς αδυναμίας…

2. Πέρα απ τις αισθήσεις μας

Διότι αυτό συμβαίνει… Οι περισσότεροι, για λόγους που μέρα με την ημέρα θα σας γίνονται περισσότερο γνωστοί, αφήσατε τον Εαυτό σας, να μπει σε μια θέση αδυναμίας τέτοια, που τώρα σας φαίνεται αδύνατο να μπορέσετε να αναλάβετε την ευθύνη της ζωής σας, αφήνοντας τη δυνατότητα αυτή, σε κάποια άλλα όντα, υπερφυσικά, εξωγήινα και θεϊκά… Πριν ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι μας, σας λέω ότι σήμερα θα βγούμε εντελώς από τα σώματά μας… και ο λόγος που θα το κάνουμε είναι για να απαλλαγούμε για λίγο από τις αισθήσεις μας… Τις πέντε αυτές αισθήσεις μας, που ο σκοπός τους είναι να αλλοιώνουν την πραγματική εικόνα που υπάρχει από πίσω και να μας παρουσιάζουν όλο αυτό που αισθανόμαστε σαν πραγματικό, μόνιμο και αισθητό κόσμο…
Για να το κάνουμε όμως αυτό, θα πρέπει να πάμε πέρα από την τρίτη διάσταση… Όχι όμως στην τέταρτη, ούτε στην πέμπτη μιας και οι δύο αυτές ανήκουν στο αόρατο μέρος του αισθητού μας κόσμου… Σήμερα θα κάνουμε ένα νοητικό άλμα και θα περάσουμε σε χώρους πέρα από αυτόν… Θα μπούμε μέσα στο Αιθερικό, θα διαπεράσουμε τις διαστάσεις και θα φτάσουμε στο ενεργειακό πεδίο πέρα από το χώρο της 5ης διάστασης, έτσι ώστε να έχουμε θέαση σε όλο το σύμπαν… Και από τη θέση αυτή, θα αρχίσουμε να πλησιάζουμε το πλανητικό μας σύστημα… Το πλανητικό σύστημα που στη συνείδηση του σύμπαντος, φέρει το όνομα του κεντρικού του άστρου… του ήλιου του… Που στη συνείδησή μας είναι καταγεγραμμένο σαν «Απόλλων» κι ας αποφεύγουν όλοι να του δώσουν αυτό το όνομα πλέον σήμερα…

3. Πλησιάζοντας τη Γαία

Σήμερα θα ακολουθήσουμε τη διαδρομή που ακολουθεί ο Εαυτός μας, η ψυχή μας, πλησιάζοντας το πλανητικό σύστημα που ζουν τα σώματά μας Το πλανητικό μας σύστημα, το οποίο κανονικά θα μπορούσε να φέρει το όνομα Απόλλων συνολικά, λαμβάνοντας το όνομά του, από το όνομα του ήλιου του… του κεντρικού του ενεργειακού πυρήνα… Για να αρχίσουμε να επικοινωνούμε, θα πρέπει πρώτα να διαγράψετε από τη μνήμη σας ότι εικόνα έχετε για το σύμπαν μας… Τα πάντα… Διότι όλα αυτά που έχετε, είναι ότι έχουν καταγράψει οι αισθήσεις σας γι αυτό… Έχετε δηλαδή τις πληροφορίες μέσα από το σώμα σας, το οποίο είναι μέρος και κύτταρο ενός πλανήτη… Ενός πλανήτη μάλιστα εντελώς ιδιόμορφου όπως θα δείτε… Η νέα εικόνα που σας καλώ να αποκτήσετε για λίγο σε αυτό το ταξίδι, είναι πρώτα απ όλα του αιθερικού πεδίου. Του πεδίου «φορέα» των πεδίων…
Είσαστε λοιπόν ο Εαυτός σας, η ψυχής σας, ένα μικρό ενεργειακό πεδίο που εκπορεύεται και πηγάζει από την πηγή των πάντων με την οποία επικοινωνείτε συνεχώς… Επικοινωνείτε, όχι μόνο με την πηγή σας όμως αλλά με τα πάντα στο σύμπαν… και ταξιδεύετε προς την περιοχή που βρίσκεται η γη, ο πλανήτης μας… Λίγο πιο έξω από τον κόσμο μας όμως υπάρχουν και οι άλλες διαστάσει όπως η έβδομη η οποία είναι για το σύμπαν που υπάρχουμε η διάσταση της αρχειακής-πληροφορίας… Κάτι σαν ένα σκληρό δίσκο του δικού μας σύμπαντος… Από εδώ λαμβάνουμε όλοι τις πληροφορίες για τα αρχεία των δημιουργημάτων… Όσα γνωρίζουμε και όσα αγνοούμε για τις ιδιότητες και τη φύση όλων όσων δημιουργούνται εδώ βρίσκονται… Όλα τα αρχεία –πληροφορίες, οι οποίες συγκεντρώνονται εδώ με σκοπό να αξιοποιούνται τόσο από την πηγή όσο και από τους «δημιουργούς»… Ένας ενεργειακός χώρος ο οποίος είναι δυνητικά προσβάσιμος σε όλους…

4. Οι πλανήτες σαν "πεδία"

Η θέαση από εδώ λοιπόν, περιλαμβάνει τα πάντα όσων βρίσκονται στις μικρότερες διαστάσεις… Έτσι έχουμε την ευκαιρία να στραφούμε προς το χώρο που ζούμε σαν σώματα και να τον αντιληφθούμε αστραπιαία ολόκληρο… Μόνο που εδώ, θα κάνουμε λίγη ώρα να τον περιγράψουμε… Το πεδίο λοιπόν που αντιλαμβάνεστε για ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, είναι ενιαίο και αμοιβαία αλληλεπιδράσιμο… Όλοι αυτοί οι πλανήτες που εμείς βλέπουμε με τα τηλεσκόπια μίλια μακριά ο ένας από τον άλλον, μέσα στο αιθερικό είναι ένα όλον… και για να αρχίσουμε να προσδιορίζουμε κάθε ένα ξεχωριστά θα πρέπει σχεδόν να εισέλθουμε μέσα σε κάθε πεδίο, το οποίο όμως είναι πάντα αναμεμειγμένο με τα των υπόλοιπων πλανητών και ποτέ οριοθετημένο με αποστάσεις κενού όμως το αισθανόμαστε εμείς με τις αισθήσεις μας…
Η ψυχή, δηλαδή ο Εαυτός μας, μπορεί να έχει θέαση από το επίπεδο εκείνο που συζητάμε, ή να μπει μέσα σε κάθε πεδίο (πλανήτη) και να αλληλεπιδράσει δυναμικά μαζί του σαν μέρος του… Αν το κάνει όμως αυτό, πρέπει να περάσει μέσα του και να «φορέσει» ένα ενεργειακό κάλυμμα, μέσα από το οποίο θα αντιληφθεί το σύμπαν… Τι συμβαίνει δηλαδή… Εμείς, θεωρούμε, ότι οι κάτοικοι κάθε πλανήτη πέρα από τη Γη, έχουν πυκνά και υλικά σώματα περίπου όπως τα δικά μας… Έτσι παρουσιάζονται από τους περισσότερους… Περίεργα μεν σώματα με διάφορα σχήματα, αλλά σώματα με μορφή… Για παράδειγμα οι ερπετοειδείς σαν ερπετά ή οι Ολύμπιοι σαν άνθρωποι ή περίπου έτσι…

5. Η διαφορετικότητα των "αισθήσεων"

Όμως η εικόνα που έχουμε για αυτά, παράγεται μονάχα από τις αισθήσεις που υπάρχουν στη γη… Οι αισθήσεις δηλαδή που γνωρίζουμε εμείς σαν όραση, αφή, όσφρηση, ακοή και γεύση, είναι ιδιότητες του γήινου σώματος μονάχα… Το έχετε ποτέ σκεφτεί αυτό; Διότι ο κάθε πλανήτης έχει εντελώς διαφορετικές ιδιότητες πεδίου και εντελώς διαφορετικές αισθήσεις, το σύνολο των οποίων στο σύμπαν είναι άπειρο… Για παράδειγμα ας πούμε, στον πλανήτη Άρη, η αίσθηση της γεύσης είναι άγνωστη… Μπορεί να υπάρχει όμως η (ανάλογη) αίσθηση της ανάφλεξης ή στον Ερμή η (ανάλογη) της σύναψης που σε μας είναι χωρίς νόημα και για αυτό ανύπαρκτες… Στον κάθε πλανήτη δηλαδή, οι αισθήσεις που μπορεί να έχει ένα σώμα είναι εντελώς διαφορετικές από κάποιον άλλον…
Και φυσικά η φύση και οι ιδιότητες του ίδιου του σώματος είναι τόσο διαφορετικές που ακόμη κι αν μας τα έδειχνε κάποιος, θα ήταν δύσκολο να τα «δούμε», μιας και θα ήταν δύσκολο να τα αναγνωρίσουμε σαν τέτοια… Αυτό σημαίνει ότι για παράδειγμα στον Άρη, τα σώματα θα μπορούσε να φέρουν μια εντελώς διαφορετική μορφή η οποία να μοιάζει σε μας, ας πούμε, με σφαιρίδια… Για να έρθει όμως ένα τέτοιο ον από τον Άρη εδώ, θα πρέπει πρώτα να «βγάλει» το εκεί σώμα του και ερχόμενο εδώ να «φορέσει» ένα άλλο διαφορετικό, το οποίο να είναι συμβατό με του δικού μας πλανήτη… Διότι το κάθε πλανητικό «σώμα» της κάθε οντότητας, μπορεί να υπάρχει σαν τέτοιο, μόνο στο ενεργειακό πεδίο του συγκεκριμένου πλανήτη στον οποίο υπάρχει… Όπως και το δικό μας σώμα των ανθρώπων… Μπορεί να υπάρχει μονάχα κοντά και μέσα στο ενεργειακό πεδίο της γης…

6. Η θέαση από μακριά

Για να αρχίσει να γίνεται κατανοητό όλο αυτό εδώ θα πρέπει να προσθέσω στη συζήτηση την επιστήμη της αστρολογίας, η οποία για λόγους που έχουμε προαναφέρει σε άλλα άρθρα, έχει αποκοπεί από την συνολική αστρονομία ως περιττή… Όμως η έννοια του «μηδέν άγαν» είναι αυτό ακριβώς… Η θεώρηση κάθε πληροφορίας ως μη περιττής… Διότι ενώ η αστρονομία εξετάζει τη φύση των άστρων από τους φυσικούς νόμους της Γης, η αστρολογία τα αντιλαμβάνεται ως ενεργειακά πεδία… αλλά εξοστρακισμένη όπως είναι από την επίσημη επιστήμη, παραμένει φιμωμένη και αόρατη, ανίκανη να μας δώσει τις απαραίτητες πληροφορίες οι οποίες θα μας βοηθήσουν να συνάψουμε μια ολοκληρωμένη σκέψη…
Όμως θα ήταν πραγματικά σημαντικό να ρωτούσατε έναν αστρολόγο να σας δημιουργήσει ένα αστρολογικό χάρτη για κάποιον κάτοικο του πλανήτη Άρη… Διότι τότε, θα αναγκαζόταν να αναλογιστεί την επίδραση της Γης πάνω του… Διότι οι περισσότεροι από μας πια, έχουμε κάποιες πληροφορίες για τη φύση των πλανητών στο ζώδιό μας… Όσο και να το αρνούμαστε, όλοι καταλαβαίνουμε σε γενικότητες τι σημαίνει η επίδραση του Κρόνου, ή του Δία ή του ανάδρομου Ερμή στις ζωές μας… Και αυτό το κάνουμε διότι κάποιος μας είπε για τις ιδιότητες του κάθε πλανήτη… Αλήθεια όμως, υπάρχει κάποιος αστρολόγος που να έχει διερωτηθεί για την επίδραση του δικού μας πλανήτη στους άλλους δίπλα… Αμφιβάλω… διότι για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να το δει από το επίπεδο του αιθερικού και όχι το σώματός μας…

7. Η αντίληψη του "μη υπάρχον"

Μπορείτε να σκεφτείτε δηλαδή, πως μπορεί να μοιάζει η γη μας από μια περιοχή σαν εκεί έξω; Για να σας βοηθήσω, ο πλανήτης μας είναι ο πλανήτης της πύκνωσης… Η πύκνωση δηλαδή είναι για τη Γη, ότι η επικοινωνία για τον Ερμή… Η πύκνωση που έχει σχέση με την έλξη και την απώθηση… ιδιότητες που εκτός του αισθητού κόσμου, κρατούν τον πλανήτη μας εντελώς «μη αισθητό»… Η ψυχή δηλαδή, στην ενεργειακή περιοχή του πλανητικού μας συστήματος αλλά έξω από τον πλανήτη μας, αντιλαμβάνεται τη Γη σαν κάτι ενεργειακά αόρατο… «μη υπάρχον»… τίποτε… Διότι η ενεργειακή έλξη και απώθηση, τον αφαιρεί εντελώς από το πεδίο σαν πληροφορία… Η πύκνωση της ενέργειας είναι τόση, που τον εξαφανίζει σαν ενεργειακή θέση… Και το ενεργειακό αρνητικό που δημιουργεί, εξισορροπείται από την ισοδύναμη απώθηση, όπου στο τέλος τον κάνει ενεργειακά «μη υπαρκτό». Κατανοεί τώρα ο αναγνώστης τι εννοούμε, όταν λέμε τόσο καιρό τον πλανήτη μας «μη υπαρκτό»; Εννοούμε, ότι από εκεί έξω, πριν μπει μέσα στο χώρο του η κάθε ψυχή, τον αντιλαμβάνεται σαν να μην υπάρχει…
Και τότε; Πως καταλαβαίνει τελικά ότι κάτι υπάρχει εκεί και αποφασίζει να μπει και να ενσαρκωθεί σε σώμα; Πως αντιλαμβάνεται η ψυχή την ύπαρξη ενός μη υπάρχοντος κόσμου, αλλά αποφασίζει να συμμετέχει σε αυτόν; Αγαπητέ αναγνώστη, αν έχεις διαβάσει τα άρθρα μου και τις αναρτήσεις, τότε θα έχεις καταλάβει στο σημείο αυτό, ότι η ψυχή το μόνο που αντιλαμβάνεται έτσι ώστε να αποφασίσει να μπει μέσα στον κόσμο μας, είναι την παρουσία των άλλων ψυχών… Χωρίς να μπορεί να τον αντιληφθεί ως πληροφορία, επικοινωνεί με τις ψυχές που υπάρχουν μέσα του ενσαρκωμένες… Αντιλαμβάνεται ότι στο σημείο του ενεργειακού χώρου, υπάρχει ένας αόρατος χώρος, όπου μέσα του υπάρχουν ψυχές… Πως το αντιλαμβάνεται αυτό; Από το αρχείο της δυαδικότητας και της αλληλεπίδρασης επικοινωνεί με τους «άλλους» που βρίσκονται μέσα… «Βλέπει» ενεργειακά τον εσωτερικό τους πόνο, το φόβο, τα πάντα όσα μπορούν να μεταφραστούν σε εκείνη με ενεργειακό τρόπο… και αποφασίζει ελεύθερα να μπει…

8. Η βύθιση στο χρόνο

Κάθε ένας όμως που αποφασίζει να μπει στον ενεργειακό χώρο του πλανήτη Γαία, για να μπορέσει να αντιληφθεί τι συμβαίνει μέσα του, θα πρέπει να «ντυθεί» με ένα υλικό σώμα… Ένα σώμα που παίζει το ρόλο σκάφανδρου επικοινωνίας… Κάθε υλική μορφή δηλαδή, με κεφάλι, πόδια, κλπ αποτελεί σώμα που χρειάζονται οι ψυχές ή τα ατομικά ενεργειακά πεδία για να επικοινωνήσουν με τον αισθητό πια κόσμο και να προστατευθεί από το υπερβολικά «βαρύ» ενεργειακό πεδίο πύκνωσης… Από τη στιγμή που «φοράνε» οι ψυχές το σώμα, ο κόσμος μετατρέπεται αυτόματα από «μη αισθητό» σε «αισθητό»… Όλα όσα πριν αντιλαμβανόταν σαν ενεργειακά πεδία πάνω στο γενικό πλέγμα του αιθερικού, τώρα τα βλέπει και τα αισθάνεται ξεχωριστά σαν μορφές πυκνωμένες σε ύλη που ανάμεσά τους υπάρχει κενό… Αυτόματα όμως χάνει και την αίσθηση της έννοιας της «ψυχής» και «Εαυτού»που είχε και αρχίζει να αναπτύσσει τις γνωστές πια πεποιθήσεις…
Έτσι εισέρχεται μέσα και αρχίζει να ζει τις ζωές της… Όμως, η «βύθιση» μέσα στο «χρόνο» δημιουργεί ταυτόχρονα όλες τις ζωές που θα ζήσει… Δηλαδή ενώ σε μας φαίνονται γραμμικά, η μία μετά την άλλη, που ίσως να μεσολαβούν και χρόνια αρκετά ή αιώνες μεταξύ τους, η ψυχή, τις δημιουργεί στην τέταρτη διάσταση παράλληλα… Όλες μαζί ταυτόχρονα για εκείνη… Για να το αντιληφθείτε αυτό που σας λέω, θα σας δώσω ένα παράδειγμα… Έστω ότι βρίσκεστε σε ένα παραλιακό σημείο και κοιτάτε το ηλιοβασίλεμα για ένα περίπου λεπτό… Ύστερα, σας ζητώ να γράψετε ένα κείμενο όπου να περιγράψετε όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βιώσατε καθώς το παρατηρούσατε… ένα κείμενο που να περιέχει 1000 περίπου λέξεις… Πόση ώρα λέτε να κάνετε; Ίσως και μία ώρα μέχρι να το ολοκληρώστε… Το ίδιο συμβαίνει με τις ζωές μας… Μόλις η ψυχή «βυθιστεί» στην πέμπτη και στη συνέχεια στην τέταρτη διάσταση, δημιουργεί αυτόματα όλο το φάσμα της ζωής της εδώ…

9. Οι ζωές μας είναι "μία" 

Για τα σώματα όμως είναι διαφορετικά… Διότι μόλις εισχωρήσει στον αισθητό κόσμο και φορέσει το σώμα της, αυτό θα της παραχωρήσει μερικά χρόνια γραμμικής ζωής και ύστερα είναι αναγκασμένη να γυρίσει σελίδα και να συνεχίσει σε καινούριο σώμα που σε μας φαίνεται καινούργια ζωή και μετά πάλι τα ίδια… Ενώ δηλαδή σε μας φαίνεται να περνά από ζωή σε ζωή γραμμικά, η ψυχή τις ζει ταυτόχρονα όλες, αλληλεπιδρώντας με όλες… Θα σας δώσω ένα παράδειγμα… Πάρτε πέντε μικρά φλιτζανάκια του καφέ και γεμίστε τα με νερό διαφορετικής θερμοκρασίας το κάθε ένα… Το ένα 4ο C, το άλλο 10ο C, 30ο C, 55ο C και 80ο C… δηλαδή από παγωμένο μέχρι πολύ καυτό… Τώρα σχηματίστε με αυτά ένα μικρό κύκλο και βυθίστε ταυτόχρονα μέσα σε κάθε ένα, τα πέντε δάκτυλά σας του δεξιού σας χεριού… ένα δάκτυλο σε κάθε φλιτζανάκι ταυτόχρονα την ίδια στιγμή… Τι θα σας συμβεί; Κάθε δάκτυλο να νοιώσει εντελώς διαφορετική θερμοκρασία το κάθε ένα, εσείς όμως θα νοιώσετε το ολικό και ενιαίο σύνολο της βύθισης… Κάθε δάκτυλο στο παράδειγμά μας είναι και μια διαφορετική ζωή μας μια διαφορετική εμπειρία… Το χέρι όμως ολόκληρο, είναι ο δικός μας Εαυτός. Καταλαβαίνω ότι είναι σχεδόν αδύνατο να το αντιληφθείτε πως συμβαίνει, αλλά θα πρέπει να θυμηθείτε, ότι η τέταρτη διάσταση είναι ενιαία… Είναι όλα εκεί, είναι ο χωρικός χρόνος και μονάχα εμείς, δηλαδή τα σώματά μας τα αντιλαμβανόμαστε σαν ξεχωριστές στιγμές του γραμμικού χρόνου…
Αν υποθέσουμε λοιπόν, ότι κάποιος από μας που ζει στο σήμερα του 2013 μΧ. έχει ζήσει και στην Ατλαντίδα και τη Λεμουρία για παράδειγμα, αυτό συμβαίνει ότι ζει κι εκεί αυτή τη στιγμή παράλληλα… Τόσο παράλληλα που οι γραμμικές ζωές του επικοινωνούν με τον ίδιο Εαυτό… την ίδια ψυχή… παράλληλα… και εδώ και στην Ατλαντίδα και στη Λεμουρία (για το συγκεκριμένο παράδειγμα)… Μπορεί να αρχίσει ο κάθε αναγνώστης να αντιλαμβάνεται τι σημαίνει όλο αυτό; Μπορεί να αναλογιστεί τώρα ο κάθε αναγνώστης τι σημαίνει αλήθεια η φράση «ενώνομαι με τον Εαυτό μου;» Μπορεί να αντιληφθεί ο αναγνώστης την ύψιστη σημασία της αποκωδικοποίησης των πεποιθήσεων με σκοπό την ένωση του Εαυτού μας σε μια ενιαία ολότητα;» Μπορεί τώρα ο αναγνώστης μας, να κατανοήσει τι είναι αυτό που μάθαινε τόσα χρόνια με λάθος τρόπο για όλα αυτά που μιλάμε; Διότι η συνολική αυτή αντίληψη όλων όσων εκθέτουμε σε τόσα άρθρα εδώ μέσα, οδηγεί στην συνειδητοποίηση μιας εντελώς διαφορετικής εικόνας για τη ζωή και τον κόσμο από αυτή που δίδασκαν οι πνευματικές σχολές μέχρι σήμερα… Και αυτό διότι πρώτον η μέθοδος που ακολουθούσαν ήταν αδύνατον να περάσει τις πεποιθήσεις και δεύτερον χωρίς την διαπέραση αυτή, είναι αδύνατον να φτάσουμε στη σύνθεση της ψυχής σας… του Ανώτερου Εαυτού σας… Διδάσκουν αιώνες τώρα, με πολλούς τρόπους και μεθόδους για την διαδοχική αναζήτηση της κάθε ζωής, ενώ η απάντηση έρχεται μόνο μία φορά… Μονάχα μέσα από την συνάντηση με τον Εαυτό μας… 

10. Η αντίληψη της "ύλης"

Όμως είχαμε μείνει στην είσοδο του ενεργειακού πεδίου μας, δηλαδή της ψυχής μας, στον αισθητό κόσμο μέσα από το σώμα μας… και είδαμε ότι αυτό που ταξιδεύει στο αιθερικό, δηλαδή πέρα από την 5η διάσταση, είναι το ενεργειακό πεδίο μόνο και όχι το σώμα. Μιας και είναι αδύνατον για οποιοδήποτε «σώμα» που ζει σε κάποιο πλανήτη να εισέλθει σε άλλο κόσμο, ως έχει… Απλά αδύνατον… Κι αυτό διότι το κάθε σώμα ανήκει στο ενεργειακό πεδίο του πλανήτη του… Κι αν το πάρεις για να το μεταφέρεις έξω από τον πλανήτη, τότε το σώμα «κουβαλάει» μαζί του και την ενεργειακή του σύνδεση με τον πλανήτη στον οποίο δημιουργήθηκε… Αυτό που υπάρχει δηλαδή στον έξω-διαστασιακό χώρο, είναι μονάχα ενεργειακά πεδία και όχι υλικά σώματα και αντικείμενα… Είναι άτοπο επίσης να θεωρούμε οτιδήποτε αντίθετο διότι η έννοια του υλικού όπως το γνωρίζουμε έχει νόημα μόνο στο χώρο του δικού μας πλανήτη τη Γη… Αυτό μπορεί να φαίνεται παράξενο και εκτός φυσικών νόμων αλλά θα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε ότι οι φυσικοί νόμοι του σύμπαντος που αντιλαμβανόμαστε, μελετούμε και μετρούμε, ισχύουν μόνο για μας εδώ μέσα… για τον αισθητό χώρο που μετρούν οι αισθήσεις μας… Ακόμη και οι κβαντικοί νόμοι, ισχύουν κατά ένα μέρος μόνο διότι αποτελούν τον ενδιάμεσο χώρο και μονάχα οι νόμοι που ισχύουν αποκλειστικά για τον χώρο πέρα της 5ης διάστασης μπορούν να γίνουν κατανοητοί στον έξω διαστασιακό χώρο που συζητάμε…
Τι σημαίνει αυτό λοιπόν; Πρώτα από όλα σημαίνει ότι οτιδήποτε υλικό κυκλοφορεί στο διάστημα και γίνεται αντιληπτό σαν μορφή και σχήμα, από εμάς εδώ, είναι μόνο γήινο… Γιατί το λέμε αυτό; Διότι οι κάτοικοι των άλλων πλανητών είναι αδύνατον να δημιουργήσουν κάτι που οι ιδιότητες, η μορφή, το σχήμα και η φύση του, έχει νόημα μόνο στον δικό μας πλανήτη… Αν αποφασίσουν να μας πλησιάσουν άλλοι πολιτισμοί, αυτό μπορεί να γίνει μόνο σε ενεργειακή μορφή … Σε μια τέτοια μορφή όμως θα τους είναι πολύ δύσκολο να εισχωρήσουν μέσα στη γη λόγω πυκνότητας της ύλης μας… Αν τελικά αποφασίσουν και το κάνουν και εισχωρήσουν μέσα στον κόσμο μας με κάποια μορφή, αυτό αυτομάτως τους καθιστά τρομερά ευάλωτους διότι κατά την διέλευση τους από την 5η και 4ηδιάσταση και την τελική τους είσοδο στην 3η, η ροή της συνειδητότητας τους αφαιρεί μέρος της μνήμης (πληροφορίας) την οποία όμως καταγράφει μέσα της… Φτάνουν δηλαδή τελικά εδώ, σε μια εντελώς ασταθή μορφή ή γίνονται πλάσματα της γης όπως εμείς… Ακόμα και οι μεταβάσεις μέσω διαστασιακής (αστρικής) πύλης είναι μεταβάσεις που ελέγχονται από τη γη μιας και συμβαίνουν εντός του χώρου της 4ηςδιάστασης… Μια μετάβαση από την 7η διάσταση απ ευθείας στην 3η είναι εκτός ορίων… αδύνατον να συμβεί να διαπεράσουμε μια ολόκληρη διάσταση χωρίς να επιδράσουμε με αυτή… Έξω από τον κόσμο μας φυσικά και υπάρχουν πολιτισμοί, αλλά είναι αόρατοι σε μας και βρίσκονται αποκλειστικά σε ενεργειακή κατάσταση…

11. Η "έξωθεν" βοήθεια

Η έννοια της ύπαρξης υπερόντων δηλαδή επισκεπτών στη γη από ένα πολιτισμό ερπετοειδών ή οτιδήποτε άλλο ενός άλλου πλανήτη, είναι εντελώς άτοπη… έως αδύνατη… είναι εκτός νοήματος… Διότι παύουν να είναι υπερόντα… Από τη στιγμή που πήραν μορφή στο χώρο μας, αποτελούν είδος ανθρώπου με άλλη μορφή… δηλαδή ενός είδους ζώου το οποίο μπορεί να είναι τόσο επικίνδυνο όσο ένα λιοντάρι ή ένας βόας αλλά τίποτε περισσότερο… Αν μάλιστα αποφασίσουν να διασταυρωθούν με τους ανθρώπους, τότε αποτελούν τους γνωστούς κλώνους οι οποίοι είναι επίσης ευάλωτοι από την ανθρωπότητα… Υπάρχει όμως περίπτωση να έχουν εισέλθει ποτέ μέσα στη γη τέτοιοι πολιτισμοί; Φυσικά και υπάρχει… Από τη στιγμή που εισέλθουν όμως ξεκινούν από το μηδέν κι αυτοί… Ξεκινούν και κατασκευάζουν τεχνολογία ή φεύγουν πάλι έξω από το χώρο μας… Δηλαδή ή συμπεριφέρονται στο ανθρώπινο επίπεδο ή επιστρέφουν στο ενεργειακό… Η απάντηση στην ερώτηση αν μπορούν να μας βλάψουν από εκεί έξω, είναι «όχι χωρίς τη δική μας θέληση»…Η θεωρία ότι μπορούν να απορροφούν ενέργεια από την ανθρωπότητα είναι αληθινή; Ναι, είναι αληθινή…
Διότι η ανθρωπότητα χάνει μόνη της ενέργεια από τη διαδικασία των πεποιθήσεων και τη φοβική στάση για τα πάντα γύρω… Τότε, πως μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση; Είναι δυνατόν να μας βοηθήσει κάποιος από έξω εκεί; Είναι δυνατόν να μπουν κάποιοι πολιτισμοί και να αναλάβουν την κατάσταση ώστε να μας βοηθήσουν; Η απάντηση είναι «όχι όπως το εννοούμε εμείς»… Αυτό είναι «εκτός νομοτέλειας του χώρου» και αδύνατον να συμβεί… Διότι από τη στιγμή που κάποιος εισέλθει για να βοηθήσει τον άνθρωπο, γίνεται κι αυτός άνθρωπος και ακολουθεί όλη τη διαδικασία μέχρι να μπορέσει να κατανοήσει τι συμβαίνει… Και μόλις καταφέρει να το κάνει, αντιλαμβάνεται ότι είναι αδύνατον να συμβεί χωρίς την βούληση των άλλων… Υπάρχουν όντα που έχουν έλθει στη γη για να βοηθήσουν τις ψυχές που υπάρχουν εδώ μέσα; Φυσικά… Όλοι εσείς… Αυτός είναι ο κύριος λόγος που εισέρχεται μια νέα ψυχή μέσα… Διότι ο κόσμος αυτός γίνεται υπαρκτός και αντιληπτός, μόνο από την παρουσία των ψυχών μέσα του… Έτσι, όσοι πλησιάζουν, ή μένουν απ έξω απορροφώντας την ενέργεια που απωθείται τη στιγμή που πυκνώνει ο πλανήτης περισσότερο, η «βουτούν» μέσα για να βοηθήσουν…

12. Οι παράλληλες ζωές μας

Ας ανακεφαλαιώσουμε λοιπόν τι είπαμε σήμερα… Είπαμε ότι ο χώρος πέρα από την 5η διάσταση είναι καθαρά και απόλυτα ενεργειακός… Ο κάθε πλανήτης αποτελεί άλλο κόσμο και οι ψυχές μπορούν να τον επισκέπτονται ενεργειακά… Η θέαση του δικού μας πλανήτη στο αιθερικό είναι αδύνατη διότι είναι μη ανιχνεύσιμος δηλαδή μη υπαρκτός λόγω πύκνωσης και η μόνη δυνατότητα εντοπισμού του γίνεται με την παρουσία των ψυχών οι οποίες τον μεταβάλλουν σε αισθητό… Αυτός είναι και ο λόγος της «απαραίτητης» παρουσίας των ψυχών μέσα του από τις αδελφότητες όπως έχουμε πει… Το κάθε πλανητικό σύστημα είναι χώρος ανάπτυξης ψυχών και έχει όμως τις δικές του ιδιότητες και φυσικά νόμους και αισθήσεις… έτσι είναι αδύνατον κάποιο σώμα ενός πλανήτη να μεταβεί σε άλλον ως έχει… Η οποιαδήποτε μετάβαση μπορεί να γίνει μόνο έξω από τις πέντε διαστάσεις δηλαδή ενεργειακά. Η ζωή είναι μια, η οποία φαίνεται σε μας εικονικά σαν πολλές… Οι ζωές που αποφασίζουμε να ζήσουμε στον πλανήτη μας συμβαίνουν παράλληλα όλες μαζί και όχι γραμμικά όπως τις αντιλαμβανόμαστε και η αντίληψη της ένωσή τους συμβαίνει μέσα από την σύνθεση του Εαυτού μας σε μια ολοκληρωμένη ενότητα…
Τότε και μόνο τότε, κάθε ζωή που ζει ο κάθε ένας, αλληλεπιδρά με την άλλη που έζησε αυτόματα σαν μια οντότητα μέσα στο χρόνο… Οι πεποιθήσεις δηλαδή είναι το φράγμα που εμποδίζει τον άνθρωπο να συνθέσει τον Εαυτό του και να αντιληφθεί το λόγο που υπάρχει μέσα στον αισθητό κόσμο, ο οποίος είναι η αλληλεπίδραση με τα πάντα… Ο κάθε πολιτισμός που υπάρχει έξω από τις πέντε διαστάσεις, μπορεί να εισέλθει στο δικό μας κόσμο, κάτω από προϋποθέσεις οι οποίες τον καθιστούν όμως όμοιο σχεδόν με τον άνθρωπο, αν όχι περισσότερο ευάλωτο… Οι μόνοι που μπορούν πραγματικά να βοηθήσουν την ανθρωπότητα να ξεπεράσει τα δεινά της, είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι, μέσα από τη σύνθεση του Εαυτού τους, ώστε να θυμηθούν τι συμβαίνει και να αντιληφθούν την μεγάλη εικόνα που κρύβεται πίσω από τις μάσκες των πεποιθήσεων του αισθητού κόσμου…

13. Η εσωτερική μας δύναμη

Κατανοώ ότι ένα κείμενο σαν αυτό, είναι αρκετά δύσκολο να γίνει κατανοητό στις λεπτομέρειές του από την πρώτη στιγμή… Όμως είναι καιρός να πάψουμε να επαναλαμβάνουμε έννοιες χωρίς να τις κατανοούμε… Είναι αδύνατον να δεχθούμε να συνεχιστεί η χρήση τέτοιων όρων όπως «αισθητός κόσμος», «μη υπαρκτός κόσμος», «πέμπτη διάσταση», «μετενσάρκωση», «εξωγήινοι πολιτισμοί», «ολύμπιοι θεοί», «ερπετοειδείς», «βοήθεια από υπερόντα», «ανέλιξη», «Ανώτερος Εαυτός», χωρίς να κατανοούμε τι ακριβώς λέμε, εννοούμε και τελικά συνειδητοποιούμε…
Τα μέλη της ανθρωπότητας, θα πρέπει επιτέλους να αναγνωρίσουν τη δική τους δύναμη και οντότητα, αυτόνομα και μοναδικά ώστε να αρχίσουν να αποβάλουν από πάνω τους κάθε είδος πεποίθησης που τους καθιστά αδύναμους και υποτελείς… Ο καιρός που η ανάγκη ενός ηγέτη ήταν επιτακτική για τις μάζες, έχει περάσει… και τώρα ο κάθε ένας από εμάς, έχει μια υποχρέωση και μόνο… Να ανακαλύψει αργά αλλά σταθερά τον ηγέτη, το δάσκαλο, το βοηθό, τον υποστηριχτή, ή την ίδια του την ανάγκη μέσα του, αλληλεπιδρώντας με τα πάντα γύρω ισοδύναμα, Εδώ και Τώρα…

Παράλληλη σκέψη



Κάποιες συμβολικές λέξεις, όπως το «όλον» που κάποτε μεταφράστηκε σε «σύμπαν» και αργότερα σε «πολυσύμπαν» -προκειμένου να καταλάβουμε πως μιλάμε για κάτι μεγάλο-, ίσως να μας μπερδεύουν. Χαρακτηρίζουμε, λοιπόν, το σύμπαν «ποικιλόμορφο» και όχι «ομοιόμορφο» προκειμένου να του προσδώσουμε όλα εκείνα τα φαινόμενα που μπερδεύουν το νου, και στη συνέχεια το χωρίζουμε σε διαστάσεις.

Διαστάσεις; Φαντάσου πόσα πράγματα θα μπορούσαμε να εξηγήσουμε με διαστάσεις πέρα των τεσσάρων γνωστών (3 του χώρου και 1 του χρόνου)! 

Ό,τι υποπίπτει στην αντίληψη μας και ό,τι όχι, ό,τι βλέπουμε και ό,τι δεν βλέπουμε, φαινόμενα που μπορούμε να ερμηνεύσουμε και  άλλα που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε, όλα ενωμένα κάτω από ένα πέπλο φωτός… Σκουληκότρυπες να συνδέουν παράλληλα σύμπαντα, εξωγήινα όντα να ταξιδεύουν σε αυτά τα σύμπαντα συνα-ντώντας άλλα εξωγήινα όντα με τελείως διαφορετικά χαρα-κτηριστικά, ανάλογα με τις συνθήκες όπου διαβιούν. Ύλη και αντιύλη (ή σκοτεινή ύλη) να ανακατεύονται με τη συνείδηση, ενωμένες κάτω από τους «χαλαρούς» όρους που ανακαλύπτει η κβαντική φυσική καθώς συναντά τις υπερχορδές. Τις υπερχορδές μέσα από τις οποίες πάλλονται τα παράλληλα σύμπαντα, και η γνώση των οποίων ανοίγει την προοπτική της ύπαρξης δέκα ή έντεκα διαστάσεων, «τυλιγμένων» η μια μέσα στην άλλη. Φαντάσου οι κόσμοι-φυσαλίδες να συνδέονται με το Big Bang και αυτό με τη σειρά του με τα παράλληλα σύμπαντα. Αυτά να δημιουργούν παράλληλους κόσμους οι οποίοι με τη σειρά τους να εξαρτώνται από μία σκέψη που εσύ έκανες περπατώντας σε έναν από αυτούς τους κόσμους. 
Φαντάσου μια εικόνα πολέμου! Το ξέρεις ότι αυτός ο πόλεμος που φαντάστηκες, μόλις διεξήχθη σε ένα πεδίο που βρίσκεται δίπλα σου αλλά δεν το βλέπεις; Το ξέρεις ότι η έκβασή του και η τύχη των συμμετεχόντων θα έχει ακριβώς την έκβαση που φαντάστηκες; Άρα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι συμμε-τέχεις κι εσύ σε αυτό το οποίο σκέφτεσαι. Οι επιστήμονες πρότειναν την αντικατάσταση του όρου «παρατηρητής» στα πειράματα με τον όρο «συμμετέχων»! Αυτή η παράλληλη σκέψη μας είναι που συνδέει τα πάντα, ενοποιεί και εξηγεί τα πάντα, με αφετηρία τον ίδιο τον εαυτό μας ως μέρος του Όλου. Πώς; Συνδέοντας τα πάντα σε επίπεδο παράλληλων συμπάντων!

Ένας ερευνητής του Cambridge, ο John Gribbin, είπε ότι έχουμε μπει πλέον σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη περιπέτεια, αφού γίναμε όλοι συμμέτοχοι κι επηρεάζουμε τον κόσμο σε κβαντικό επίπεδο μόνο και μόνο από το γεγονός της ύπαρξής μας. Συνδυάζοντας τις απόψεις που ακούγονται κατά καιρούς από ερευνητές και επιστήμονες, την ίδια ώρα (θεωρώντας συμβολικό το χρόνο) κάποιοι «συνάδελφοι» αποδέχονται την ύπαρξη ATIA, ενώ δίπλα τους (θεωρώντας συμβολικό και το χώρο) ο Κάρρολ  έγραφε για μια Αλίκη που έπεσε σε μια λαγουδότρυπα και από κει μεταφέρθηκε στη χώρα των θαυμάτων! Μια λαγουδότρυπα στον κήπο μας μάς (τηλε)μεταφέρει σε έναν άλλο, παράλληλο κόσμο. Μένει να σκεφτούμε σε ποιον κόσμο θα θέλαμε να πάμε... Στον Παράδεισο, στον Υφαντόκοσμο, στη Χώρα των Θαυμάτων;

Παράλληλη… σκέψη!


Κατά καιρούς η περιέργεια που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο, μας ωθεί στο να κάνουμε συνδυασμούς και να συσχετίζουμε καταστάσεις, φαινόμενα, νόμους και σκέψεις. Νιώθουμε την ανάγκη να εξηγήσουμε τα πάντα γύρω μας γιατί αναζητούμε μια ουσία, έναν στόχο τον οποίο καλούμαστε να υπηρετήσουμε μέχρι τέλους. Μελετώντας, ας πούμε, κάποια φιλοσοφικά συστήματα της Ανατολής, διαπιστώνουμε πως είμαστε «καταδικασμένοι» να επιστρέφουμε συνεχώς σε παλιά γνώριμα μέρη, με παρόμοιες μορφές σε διαφορετικούς χρόνους ή χώρους. Αυτή η ιδέα όμως προϋποθέτει ότι έχουμε ορίσει το χώρο και το χρόνο, πράγμα που είναι σχετικό. Έτσι λοιπόν, δημιουργούμε αλυσίδες συνειρμών, συνδέοντας διάφορα στοιχεία -ορατά και αόρατα- και διαγράφοντας κύκλους μες στο νου μας.

Το χάσμα μεταξύ φύσης και μεταφύσης, φυσικής και μεταφυσικής, θρησκείας και επιστήμης, είναι φαινομενικό, αφού όμως το δημιουργούμε, προσπαθούμε στη συνέχεια να γεφυρώσουμε. Σκεφτείτε τι θα προέκυπτε αν τα συνδέαμε όλα αυτά σε μια καινούργια μεγάλη Ιδέα! Οι επιστήμονες ήδη αναζητούν τη θεωρία του ενιαίου πεδίου…