Home » νους

Παγιδευμένοι στον ίδιο μας το νου



Αν κάνουμε με ένα  laser στυλό μια κόκκινη τελίτσα στο πάτωμα, θα παρατηρήσουμε τις γάτες να πηγαίνουν καταπάνω της! Καθώς κινούμε το laser πάνω κάτω, οι γάτες κυνηγούν την κόκκινη τελίτσα έτσι όπως ανακλάται στο πάτωμα. Οι άνθρωποι δεν είναι και πολύ διαφορετικοί!

Ο νους δημιουργεί λαβύρινθους...



Ο νους δημιουργεί λαβύρινθους για να μην μπορέσεις να βρεις την έξοδο που θα σε οδηγήσει στην Αγάπη και την Ενότητα. Μην σε απογοητεύει όμως η πολυπλοκότητα των στοών του λαβύρινθου.

Η ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ



Εδώ και είκοσι πέντε αιώνες, ο Πλάτωνας θεμελίωσε την Φιλοσοφία του ΕΙΝΑΙ, φιλοσοφική σκέψη που κυριαρχεί μέχρι σήμερα στον δυτικό κόσμο. Στην πραγματικότητα ο Πλάτωνας εξάντλησε το θέμα, και όλοι εμείς οι υπόλοιποι, ακόμα και αυτοί που τον αγνοούν, απλώς κάνουμε σχόλια στην πλατωνική αντίληψη.

Σύμφωνα με τον Πλάτωνα το “τελείως είναι”, δηλαδή το Αληθινό Είναι, (το Αγαθόν) είναι πέραν του “είναι”, της ουσίας και των προσδιορισμών. 
Αυτό (όπως από τον ήλιο πηγάζει το φως) πηγάζει το Είναι, (η Ουσία), που είναι η πιο αφηρημένη και η πιο κενή (χωρίς προσδιορισμούς) έννοια που ταυτίζεται με την Απλή Ύπαρξη. Από την διαφοροποίηση του Είναι προκύπτουν με διάφορους προσδιορισμούς όλα τα είναι, όλα τα όντα. Από το Είναι προκύπτει με την Αυτοσυνείδηση η υποκειμενική αντίληψη (η ψυχή, με την έννοια της νοητής ύπαρξης) και οι αντικειμενικές καταστάσεις (ο κόσμος
των όντων, των ιδεών).

Ο νοητός κόσμος λοιπόν είναι διττός: νους (η πραγματική ουσία της ψυχής) και νοητό. Αυτά είναι της ίδιας ουσίας (“είναι”) αλλά διαφοροποιούνται στους προσδιορισμούς τους και στην λειτουργία τους. Κάθε “είναι” (δηλαδή κάθε
προσδιοριζόμενο) έχει μία διπλή έννοια: “είναι”, (δηλαδή υπάρχει) και “είναι τι” (είναι κάτι, προσδιορισμός). Ο κόσμος των φαινομένων δεν είναι παρά μία αντανάκλαση του νοητού κόσμου, ένα είδωλο, ένα αντίγραφο, το οποίο δεν ανήκει στον χώρο του “είναι” αλλά του γίγνεσθαι (δηλαδή του στιγμιαίου “είναι” που διαφοροποιείται συνεχώς).

Λίγους αιώνες μετά ο Πλωτίνος, ο μεγαλύτερος σχολιαστής του Πλάτωνα θα περιγράψει με σαφήνεια τις τέσσερις σφαίρες του Είναι:

α)το Ένα, το Αληθινό Είναι, η Πηγή του παντός,
β) ο νους, η νοητική σφαίρα,
γ) η ψυχή (με την έννοια της ζωτικής αρχής),
δ) η ύλη.

Όπως για τον Πλάτωνα όλα ανήκουν στο Είναι (στο “τελείως είναι”) που πρέπει να αντιληφθεί η ψυχή (ο νοητικός πυρήνας) εγκαταλείποντας τον κόσμο των φαινομένων και τον κόσμο των νοητών, έτσι και για τον Πλωτίνο όλα ανήκουν στο Ένα, που μπορεί να προσεγγίσει ο νους εγκαταλείποντας όλες τις εξωτερικές σφαίρες του Είναι, ακόμα και την αντίληψη μίας ξεχωριστής ύπαρξης, δηλαδή κάθε νοητική δραστηριότητα.

Πολλούς αιώνες μετά τον Πλάτωνα ο Χέγκελ αντιλήφθηκε ότι το “Είναι” ταυτίζεται με το Νοείν, αντιλήφθηκε δηλαδή ότι το “Είναι” δεν είναι κάποια ουσία αλλά δραστηριότητα, ενέργεια, λειτουργία. Από το “Είναι” με την δυναμική έννοια, το Νοείν, που ταυτίζεται με το Απόλυτο Μη-Είναι (κι όχι το μη-είναι ως άρνηση του είναι), όταν διαφοροποιείται, αναδύεται ο κόσμος του Είναι (της ουσίας, του προσδιορισμού) και από την διαφοροποίηση του Είναι προκύπτει η νοητική σφαίρα της υποκειμενικής ύπαρξης και της αντικειμενικής κατάστασης. Όλα είναι νόηση. Η περαιτέρω αλλοτρίωση του πνεύματος (της συνείδησης) και ο ταυτόχρονος εκφυλισμός των νοητών σε
φαινόμενα, οδηγεί στην σφαίρα της φύσης, του υλικού κόσμου. Η απόσπαση του πνεύματος από τον κόσμο των φαινομένων, η συγκέντρωσή του από τις σκόρπιες νοητικές δραστηριότητες στην Αληθινή Ύπαρξη, στο Αληθινό Είναι, μας βγάζει τελικά έξω από τις σφαίρες του Είναι, στο Απόλυτο Είναι, όπου το Νοείν αντιλαμβάνεται πλέον την Απεραντοσύνη και την Αιωνιότητα της
Ύπαρξης.

Τον περασμένο αιώνα οι υπαρξιστές προσπάθησαν μέσα από την Δεδομένη Ύπαρξη (αυτό το “Είναι” που είμαστε και αγνοούμε το Βάθος του) να ξεχωρίσουν το Πραγματικό Είναι από όλα τα νοητικά σκουπίδια, όλες τις αδιέξοδες νοητικές διαδικασίες και τις μάταιες δραστηριότητες. Το “Είναι” που στέκεται ως Υπόβαθρο σε κάθε “σχετικό είναι” θα αποκαλυφθεί μόνο όταν εγκαταλειφθούν όλα αυτά που δεν “είναι”. Τελικά το Αληθινό Είναι αποκαλύπτεται ως Μη-Είναι, ως έλλειψη οποιασδήποτε νοητικής διεργασίας
και προσδιορισμού.

Η Αληθινή Ύπαρξη είναι τελείως έξω από την σφαίρα της ύπαρξης όπως την αντιλαμβάνονται οι κοινοί άνθρωποι, έξω από την σφαίρα της εμπειρίας, του βιώματος. Ακόμα και σήμερα η Αναζήτηση του Αληθινού Είναι, η Βίωση του
Αληθινού Είναι πέρα από τις όποιες σχετικές και τελικά άχρηστες και αδιάφορες δραστηριότητες, παραμένει το κύριο πρόβλημα της Αληθινής Φιλοσοφίας. Το “Είναι” ως υποστήριγμα κάθε ύπαρξης (οποιουδήποτε είδους ύπαρξης) είναι πάντα Παρόν και πάντα Διαθέσιμο για να το βιώσουμε. Η σπατάλη του χρόνου δεν αφορά το Άχρονο. Είτε το θέλουμε είτε όχι, μα σήμερα, μα σε δέκα χιλιάδες χρόνια, θα πρέπει να εγκαταλείψουμε όλες τις ανόητες δραστηριότητες για να αναδυθούμε στην Αληθινή Ύπαρξη.

ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ...


MHN ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ.
ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΠΟΤΕ ΟΤΙ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΚΕΠΤΕΣΑΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙΣ.
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ !

Η Νέα Εποχή αρχίζει όταν...



Μιλάμε πολλές φορές για καινούριους χώρους και νέες εποχές,
οι οποίες δεν είναι παρά πλασματικές καταστάσεις του νου.
Η Νέα Εποχή αρχίζει όταν o νους του ανθρώπου θέλει
να ξεκινήσει την υπέροχη πορεία προς τον εσωτερικό του πολιτισμό!

ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΤΕ



ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΑΠΛΟΙ ΚΑΙ ΗΡΕΜΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΚΑΘΑΡΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΤΕ ΟΣΑ ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ 
ΝΑ ΠΕΡΙΒΑΛΕΤΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΑΣ ΜΕ ΗΛΙΑΚΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΥΛΟΓΕΙΤΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΥΡΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΣΟΥΣ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΡΥΦΕΡΑ! 
ΕΤΣΙ ΚΑΤΙ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΕ ΟΤΙ ΒΟΙΩΝΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ ΟΤΙ ΚΑΠΟΤΕ
OI ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ 

Η δύναμη της σκέψης και η προσεύχη είναι το κλειδί στη δημιουργία της πραγματικότητάς σας... Όσα αντιλαμβάνεστε στο φυσικό κόσμο έχουν την προέλευσή τους στον αόρατο, εσωτερικό κόσμο των σκέψεων και των πεποιθήσεών σας. Για να γίνετε ο κύριος του πεπρωμένου σας, πρέπει να μάθετε να ελέγχετε τη φύση των κυρίαρχων, συνήθων σκέψεών σας. Με αυτόν τον τρόπο θα είστε σε... θέση να προσελκύσετε στη ζωής σας οτιδήποτε επιθυμείτε, με την ίδια ακρίβεια που γνωρίζετε ότι οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας. 

Για κάθε εξωτερική επίδραση υπάρχει μια εσωτερική αιτία: Κάθε αποτέλεσμα που βλέπετε στον εξωτερικό ή φυσικό κόσμο, έχει μια πολύ συγκεκριμένη αιτία η οποία έχει την προέλευσή της στον εσωτερικό ή διανοητικό κόσμο σας. Αυτό είναι η ουσία της δύναμης της σκέψης και της προσεύχης.

Ας το δούμε αλλιώς: Οι όροι και οι περιστάσεις της ζωής σας υπάρχουν ως συνέπεια των σκέψεων και των πεποιθήσεών σας. 
Ο James Allen το έθεσε άριστα όταν είπε «οι περιστάσεις δεν κάνουν ένα άτομο, το αποκαλύπτουν». Κάθε πτυχή της ζωής σας, από την κατάσταση των οικονομικών σας μέχρι την κατάσταση της υγείας και των σχέσεών σας, αποκαλύπτει ακριβώς τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. 

Πρόκειται για εσωτερική εργασία: Οι περισσότεροι άνθρωποι το βλέπουν ανάποδα, θεωρούν ότι αισθάνονται ή σκέφτονται με έναν ορισμένο τρόπο λόγω των περιστάσεών τους, μην γνωρίζοντας την αλήθεια ότι είναι η δύναμη του δικού τους νου που τους δημιουργεί εκείνες τις περιστάσεις, είτε επιθυμητές είτε ανεπιθύμητες. 
Με την ενδοσκόπηση και την εφαρμογή αυτής της Αλήθειας, ότι οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας, θα χαρίσετε στον εαυτό σας τη δύναμη να δημιουργήσετε τις αλλαγές που επιθυμείτε να δείτε να γίνονται στη ζωή σας. Η δημιουργία πραγματικότητας είναι μια εσωτερική εργασία. 

Η Δύναμη της Σκέψης σας και της προσεύχης είναι απεριόριστη: Υπάρχει μια μοναδική, ευφυής Συνείδηση ΑΓΑΠΗΣ που εισχωρεί σε ολόκληρο το Σύμπαν -πανίσχυρη, πάνσοφη, πανδημιουργός και πανταχού παρούσα- ο Οικουμενικός Νους. 
Το μυαλό σας ΚΑΤΑ ΧΑΡΗ είναι μέρος αυτού του Ενός οικουμενικού Νου και δεδομένου ότι οι σκέψεις σας είναι ένα προϊόν του μυαλού σας, τότε κατά συνέπεια η Δύναμη της Σκέψης σας είναι επίσης απεριόριστη. Μόλις καταλάβετε αληθινά ότι ο νους σας είναι ένα με την μοναδική Πηγή της Παντοδυναμίας ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ και ότι αυτή η δύναμη είναι μέσα σας, θα έχετε βρει τη μόνη αληθινή πηγή άπειρης δύναμης για την οποία τίποτα δεν είναι αδύνατο και το αδύνατο είναι τίποτα. Να ξέρετε ότι η Δύναμη της Σκέψης έρχεται από μέσα. Όλη η δύναμη έρχεται από μέσα. 

Οι σκέψεις σας είναι ζωντανές: Μέγιστοι μύστες και δάσκαλοι που έχουν περπατήσει τη γη, μας έχουν πει ότι όλα είναι ενέργεια. Αυτή η θεμελιώδης αλήθεια τώρα έχει επιβεβαιωθεί αναντίρρητα από τη σύγχρονη επιστήμη. Οι σκέψεις σας είναι επίσης ενέργεια. Ο William Walker Atkinson μας είπε ότι «όπου το μυαλό είναι στατική ενέργεια, η σκέψη είναι δυναμική ενέργεια – δύο φάσεις του ίδιου πράγματος» και ο Charles Haanel είπε παραπέρα ότι η «η δύναμη της σκέψης είναι η δονητική δύναμη που διαμορφώνεται με τη μετατροπή του στατικού μυαλού σε δυναμικό μυαλό». 
Οι σκέψεις σας είναι ζωντανές. Κάθε φορά που «φιλοξενείται» μια συγκεκριμένη σκέψη, εκπέμπετε μια πολύ συγκεκριμένη, αντίστοιχη συχνότητα ή ενεργειακή δόνηση. 

Σε ποια συχνότητα είστε εσείς: Η βασική προϋπόθεση του Νόμου της Έλξης είναι ότι η ίδια ενέργεια προσελκύει την ίδια ενέργεια. Προσελκύετε εκείνα τα πράγματα και περιστάσεις που είναι σε παλμική αρμονία με την κυρίαρχη συχνότητά σας, η οποία καθορίζεται από την κυρίαρχη διανοητική νοοτροπία σας, τις συνήθεις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. Ο Mike Dooley, ένας από τους παρουσιαστές του «Μυστικού», προτείνει κατάλληλα εάν θέλετε να ξέρετε με τι μοιάζει μια σκέψη, απλά να κοιτάξετε τριγύρω σας. Λάβετε υπόψη τις λέξεις του «οι σκέψεις είναι πράγματα». 

Δεν δημιουργούνται όλες οι σκέψεις ίσες: Η ελκυστική δύναμη οποιασδήποτε συγκεκριμένης σκέψης καθορίζεται από πόσο συχνά έχετε αυτή τη σκέψη και από τη δύναμη των συναισθημάτων που συνδέονται με αυτήν. Όσο περισσότερη ενέργεια δίνετε σε μια σκέψη, τόσο μεγαλύτερη η δύναμή της να προσελκύσει την αντίστοιχη περίστασή της στο φυσικό κόσμο σας μέσω του Νόμου της Έλξης. Μία φευγαλέα, περαστική σκέψη δεν έχει την ίδια δημιουργική δύναμη με τις συνήθεις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. Θυμηθείτε, ότι δεν έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα να επεξεργάζεστε θετικές σκέψεις για λίγο χρόνο κάθε ημέρα εάν προχωράτε έπειτα και σκέφτεστε αρνητικά ή ανεπιθύμητα για το υπόλοιπο της ημέρας. Η πραγματικότητά σας είναι το σύνολο του ποσού όλων των σκέψεών σας. 

Χρησιμοποιήστε τη Δύναμη της Σκέψης για να αλλάξετε τη ζωή σας: Ο υποσυνείδητος Νους σας είναι η αποθήκη των βαθιών πεποιθήσεων και των προγραμμάτων σας. Για να αλλάξετε τις περιστάσεις σας και να προσελκύσετε αυτά που επιθυμείτε, πρέπει να μάθετε να προγραμματίζετε και να επαναπρογραμματίζετε τον υποσυνείδητο Νου σας. Δεδομένου ότι ο Νους σας είναι ένα με τον παντοδύναμο Οικουμενικό Νου, το δυναμικό της δύναμης του υποσυνείδητου μυαλού σας είναι επίσης απεριόριστο. Ο αποτελεσματικότερος και πρακτικός τρόπος να προγραμματιστεί το υποσυνείδητο μυαλό σας για επιτυχία σε όλους τους τομείς της ζωής σας είναι να μάθει την απλή διαδικασία της Δημιουργικής Απεικόνισης. Είναι η τεχνική που ελλοχεύει τη δημιουργία της πραγματικότητας, χρησιμοποιώντας τη Δύναμη της Σκέψης για να φανταστείτε συνειδητά, να δημιουργήσετε και να προσελκύσετε αυτά που επιθυμείτε. 
Η φαντασία σας είναι η μηχανή των σκέψεών σας. Μετατρέπει τη Δύναμη της Σκέψης σας σε νοητικές εικόνες. 

Να γνωρίζετε τις σκέψεις σας αλλά χωρίς εμμονές: Είναι σημαντικό ότι μαθαίνετε να γνωρίζετε τις συνήθεις σκέψεις σας και να τις ρυθμίζετε κατάλληλα ώστε να διατηρηθεί μια γενική θετική διανοητική νοοτροπία. Εντούτοις, να είστε προσεκτικοί να μην σας γίνει εμμονή η κάθε σκέψη που μπαίνει στο μυαλό σας δεδομένου ότι αυτό θα ήταν εξίσου αντιπαραγωγικό, για να μην πούμε περισσότερο απ’ το να μην έχετε καμία επίγνωση γι’ αυτές. Θυμηθείτε ότι αν επιμένετε στις αρνητικές, ανεπιθύμητες σκέψεις σας, θα τους δώσετε δύναμη και όπως λέει και μία παροιμία, «σε ότι αντιστέκεστε, …επιμένει». Έτσι αντί της αντίστασης σε οποιωνδήποτε από τις αρνητικές σκέψεις σας, μάθετε απλά να τις ακυρώνετε αβίαστα με την αντικατάσταση τους καθώς προκύπτουν. 

Αντικαταστήστε αμέσως τις ανεπιθύμητες σκέψεις: Για να εξουδετερώσετε αμέσως τη δύναμη μιας αρνητικής σκέψης, ήρεμα και σκόπιμα αντικαταστήστε τη με την αντίθετη, θετική ισοδύναμή της. Για παράδειγμα εάν σκεφτείτε «δεν είμαι αρκετά καλός, δεν θα πετύχω ποτέ», να αντικαταστήστε τη διανοητικά με τη σκέψη «είμαι αρκετά καλός και η επιτυχία έρχεται σε μένα εύκολα». Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε την «ακυρώνω – ακυρώνω» τεχνική που έγινε διάσημη από τη μέθοδο Silva. Κάθε φορά που πιάνετε τον εαυτό σας να κάνει μια ανεπιθύμητη σκέψη, πείτε νοητικά σε σας και στο Σύμπαν «άκυρο – άκυρο» και ακολουθείστε αμέσως μια θετική δήλωση. 

Εξημερώστε τις κυρίαρχες σκέψεις σας και το Τυχαίο θα ακολουθήσει: Υπολογίζεται ότι ο μέσος άνθρωπος έχει μεταξύ 12.000 και 70.000 σκέψεων ημερησίως. Αυτό αποδεικνύει ότι ο στόχος σας δεν πρέπει να είναι να ελέγξετε κάθε σκέψη. Οι κυρίαρχες σκέψεις και οι πεποιθήσεις σας είναι που πρέπει να μάθετε να θέτετε υπό το συνειδητό έλεγχό σας δεδομένου ότι καθορίζουν κατά ένα μεγάλο μέρος τη νοητική νοοτροπία σας. Όσο θα το κάνετε, θα βρείτε τις τυχαίες σκέψεις σας να γίνονται και αυτές θετικότερες και πιο σκόπιμες. 

Οι ακόλουθες λέξεις του Βούδα Siddhartha Gautama συλλαμβάνουν τέλεια την ουσία της Δύναμης της Σκέψης: «Όλα αυτά που είμαστε είναι το αποτέλεσμα αυτών που έχουμε σκεφθεί. Ο Νους είναι όλα. Ότι σκεφτόμαστε, γινόμαστε.» Με λίγα λόγια, η ζωή σας είναι ο τέλειος καθρέφτης των σκέψεων, των πεποιθήσεων και της κυρίαρχης νοητικής νοοτροπίας σας. Είτε το συνειδητοποιείτε είτε όχι, εσείς δημιουργείτε ήδη την πραγματικότητά σας μέσω της Δύναμής της Σκέψης σας. Κάθε επίδραση που βλέπετε στον εξωτερικό κόσμο σας έχει την αρχική αιτία της μέσα σας – χωρίς εξαίρεση. 
Για να αποκτήσετε πρόσβαση στη μέγιστη δημιουργική δύναμη που έχετε στη διάθεσή σας, πρέπει να μάθετε να ελέγχετε τη φύση των συνήθων σκέψεών σας και να ευθυγραμμίζεστε με τη μια Πηγή όλης της Δύναμης της οποίας είστε ένα μέρος. Οι σκέψεις σας δημιουργούν την πραγματικότητά σας – γνωρίστε, εσωτερικοποιήστε και εφαρμόστε αυτήν την Αλήθεια και θα δείτε τη μετατροπή στη ζωής σας με τους πιο θαυμαστούς τρόπους.

ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΤΕ ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΝΑ ΠΑΙΖΕΤΕ ΝΑ ΓΕΛΑΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΤΕ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΦΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΗ ΑΠΛΟΤΗΤΑ.

sos ΠΡΟΣΟΧΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΡΑΓΜΑΤΑ


Δεν υπάρχει ένα, αλλά πολλά επίπεδα ταυτότητας για ένα άτομο, και δεν έχει νόημα να αποφανθεί κάποιος αν κάποιο επίπεδο είναι «σωστότερο», «ακριβέστερο», ή πιο «αληθινό». συνοπτικά εχουμε πέντε κύριους τύπους ή επίπεδα ταυτότητας, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπάρχουν ποικιλίες/ αποχρώσεις (κάτι σαν το φάσμα του ουράνιου τόξου).

Έτσι λοιπόν, η φυσιολογική μας συνειδητότητα (δηλαδή αυτό που φέρνει πρόχειρα στο νου του ο καθένας όταν προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «Ποιος είμαι;») δεν είναι παρά ένας τύπος μέσα σ’ ένα σύνολο διαφορετικών μορφών συνειδητότητας. Η πιο διευρυμένη μορφή είναι η «κοσμική» ή «ενοποιημένη» συνείδηση. Ωστόσο, «τεμαχίζουμε» την εμπειρία μας και υψώνουμε φράγματα (διαχωριστικές γραμμές) στη συνείδησή μας, γύρω από τα οποία στήνονται «διαμάχες» (συγκρούσεις, άγχη, οδύνες, απελπισίες), γεγονός που οδηγεί στην αποξένωση από τον ίδιο μας τον εαυτό και στη δέσμευση ενέργειας. Η αντίστροφη πορεία (διεύρυνση της συνείδησης με την υπέρβαση των φραγμάτων) οδηγεί στην απελευθέρωση και την αυτοπραγμάτωση. 

Ποιοι είναι οι γνωστότεροι τρόποι με τους οποίους οι άνθρωποι ορίζουν τις διαχωριστικές γραμμές; 

Η πιο συχνή διαχωριστική γραμμή είναι αυτή του δέρματος: το παγκόσμιο αποδεκτό όριο της διαχωριστικής γραμμής εαυτός/μη εαυτός. Ένα ακόμα όριο μέσα στον συνολικό οργανισμό είναι ο δυαδισμός ψυχής και σώματος (η βάση του δυτικού πολιτισμού). Τέλος, το άτομο πολλές φορές τοποθετεί διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα σε όψεις της δικής του ψυχής. Εκεί, η γραμμή πυρός βρίσκεται μέσα στην ίδια του την «ψυχή, γιατί ταυτίζεται μόνο με ορισμένες όψεις της ψυχής του (με την περσόνα), ενώ αισθάνεται το υπόλοιπο τμήμα της σα «μη εαυτό», μια ξένη απόμακρη και τρομακτική περιοχή (σκιά, ΑΔΗΣ) 

Το άτομο έχει τη δυνατότητα να χαρτογραφήσει ξανά την ψυχή του και να βρει μέσα του περιοχές που θεωρούσε απίθανες, ανέφικτες ή ανεπιθύμητες. Εφόσον διαφορετικός τρόπος προσέγγισης είναι κάθε φορά ο κατάλληλος για να υπάρξει πρόσβαση σε διαφορετικό επίπεδο, υπάρχει και σύντομη αναφορά στις προσπάθειες του ανθρώπου να μελετήσει αλλά και να θεραπεύσει τις διαφορετικές «αποξενώσεις» του εαυτού, π. χ. η ψυχανάλυση, η διαδραστική ανάλυση, η ψυχολογία του εγώ, αφορούν το φράγμα που διαχωρίζει το «εγώ» στη σκιά και στην περσόνα, η θεραπεία «Γκεστάλτ», η υπαρξιακή ανάλυση, η λογοθεραπεία, η βιοενεργητική ανάλυση κλπ. είναι οι κατάλληλοι τρόποι πρόσβασης στο διαχωρισμό του συνολικού οργανισμού σε «νου» και «σώμα», ενώ η ψυχολογία του Γιουνγκ και οι ανατολικές φιλοσοφίες (ινδουισμός βεντάτα, μαχαγιάνα, εσωτερικός ισλαμισμός, εσωτερικός χριστιανισμός, ταοϊσμός, ιουδαϊσμός κ.α.) στοχεύουν στη ενοποιημένη συνείδηση (εδώ το άτομο νιώθει πως είναι ένα με το σύμπαν, ο πραγματικός του εαυτός ταυτίζεται με ολόκληρη τη δημιουργία). Η ενοποιημένη ή κοσμική συνείδηση, είναι, κατά τον συγγραφέα η φύση και η ουσιαστική κατάσταση όλων των αισθανόμενων όντων.

Οποιαδήποτε διαχωριστική γραμμή είναι και μια γραμμή πυρός. Κάθε τύπος θεραπείας λοιπόν, προσπαθεί να διαλύσει ένα ιδιαίτερο τύπο φράγματος, ή κάποιο κόμπο μέσα στη συνείδηση. Η σύγκριση των διαφορετικών ειδών θεραπείας αποκαλύπτει τους διαφορετικούς τύπους φραγμάτων που υψώνονται στη συνείδηση. Πολλά από τα συστήματα και τις ψυχολογικές και θρησκευτικές θεωρίες φαίνεται να αντικρούουν το ένα το άλλο, αλλά σύμφωνα με τον Wilber, οι διαφορετικές προσεγγίσεις δεν αντιμάχονται η μια την άλλη, απλώς αντανακλούν τις διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στα επίπεδα του φάσματος της συνείδησης. 

Στη φύση δεν υπάρχουν φράγματα, αλήθεια ή ψέμα, καλό ή κακό, σωστό ή λάθος, όρια ή διαχωριστικές γραμμές. Η φύση δε γνωρίζει τίποτα από τον κόσμο των αντιθέτων στον οποίο ζουν οι άνθρωποι. Η γλώσσα μας, ακόμα και η ονοματοθεσία, αποτελεί μια διαχωριστική γραμμή, μια κατασκευή αντιθέτων (φραγμάτων). Ζούμε σ’ έναν κόσμο αντιθέσεων γιατί η ζωή έχει γίνει μια διαδικασία κατασκευής διαχωριστικών γραμμών. Καθοριστική για τη συνείδηση είναι η διαχωριστική γραμμή καλού/ κακού (που παραπέμπει στο προπατορικό αμάρτημα).

Τα περισσότερα από τα προβλήματά μας είναι προβλήματα φραγμάτων. Ο τρόπος με τον οποίο αγωνιζόμαστε συνήθως για να επιλύσουμε αυτά τα προβλήματα είναι η προσπάθειά μας να απαλείψουμε το ένα μέλος του ζεύγους. Προσπαθούμε π.χ. να εξαφανίσουμε το κακό, το φόβο, την αδυναμία κλπ., κι έχουμε την τάση να αντιμετωπίζουμε το φράγμα σαν να είναι κάτι πραγματικό. «Ο παράδεισος ερμηνεύεται γενικά όχι σαν σημείο υπέρβασης των αντιθέτων, αλλά σαν τόπος συσσώρευσης όλων των θετικών τμημάτων των ζευγών των αντιθέτων». Ωστόσο, όλα τα αντίθετα (μέρα/ νύχτα, επιτυχία/ αποτυχία, ζωή/ θάνατος, καλό/ κακό, παρελθόν/ μέλλον, υποκείμενο/ αντικείμενο, δομή/λειτουργία κ.α.), - πέραν του ότι «το θετικό ορίζεται μόνο με όρους του αρνητικού» - μοιράζονται μεταξύ τους μια υπονοούμενη ταυτότητα (όπως το κοίλο και το κυρτό, ή η αγορά και η πώληση, είναι αδιαίρετες όψεις του ίδιου συμβάντος). Τα αντίθετα μπορούν να γίνουν συμπληρωματικές όψεις της μίας και αυτής πραγματικότητας (Βον Μπερτάλανφι). 

Η εσωτερική ενότητα των αντιθέτων είναι μια ιδέα που τη συναντάμε συχνά στους μυστικιστές Ανατολής και Δύσης. Αλλά και στη σύγχρονη φυσική, η κίνηση και η αδράνεια, το κύμα και το σωματίδιο, η μάζα και η ενέργεια είναι συμπληρωματικές ή διαφορετικές όψεις του ίδιου συμβάντος. 

Η πραγματικότητα λοιπόν, δε βρίσκεται στον έναν από τους δυο πόλους των αντιθέτων, αλλά στην ενότητά τους. Το αντίθετο είναι σαν να προσπαθούμε να κατανοήσουμε ένα κύμα με κορυφές μόνο αλλά χωρίς πυθμένες. Έτσι και σε συναισθηματικό επίπεδο, την ευχαρίστηση π.χ. δε μπορούμε να την αντιληφθούμε αν δεν αντιλαμβανόμαστε το πόνο και τη δυσκολία. Όπως λέει ο Ουάιτχεντ, χαρά και πόνος είναι απλά η αδιαίρετη κορυφή και ο πυθμένας του μοναδικού κύματος της συνείδησης. Πέρα απ’ αυτό όμως, υπάρχει ένα συναίσθημα που περιλαμβάνει και τα δυο.

Ο άνθρωπος που θέλει να απελευθερωθεί από την ψευδαίσθηση των αντιθέτων, δε βάζει πια το ένα αντίθετο να παλεύει με το άλλο, αλλά αναζητά ένα κέντρο συνείδησης που να τα υπερβαίνει και τα δυο. («Η απελευθέρωση δεν είναι απελευθέρωση από το αρνητικό, αλλά απελευθέρωση από όλο το ζεύγος των αντιθέτων». 

Όταν ο βουδιστής λέει ότι η πραγματικότητα είναι κενή, εννοεί κενή από φράγματα. Δεν εννοεί ότι όλες οι οντότητες απλά εξαφανίζονται, αφήνοντας πίσω τους ένα αγνό κενό από τίποτα, μια αδιαφοροποίητη μονιστική ανοησία. Δεν αρνείται τον κόσμο της πολλαπλότητας. Όλα τα πράγματα - όπως όλα τα αντίθετα - εμφανίζονται αλληλεξαρτώμενα και αλληλοδιαπερόμενα. 

Η αποκάλυψη της χωρίς φράγματα πραγματικότητας, σημαίνει απλά να δούμε όλα τα φράγματα σαν ψευδαισθήσεις. Με αυτό τον τρόπο η διαμάχη δεν επιλύεται αλλά διαλύεται.

Εφόσον η γλώσσα μας είναι γλώσσα φραγμάτων, ο μυστικιστής αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες να περιγράψει την ανείπωτη εμπειρία της ενοποιημένης συνείδησης. Γλώσσα χωρίς φράγματα δεν είναι γλώσσα, κι έτσι από τη φύση της η δομή οποιασδήποτε γλώσσας δε μπορεί να συλλάβει τη φύση της ενοποιημένης συνείδησης. Για τον μυστικιστή ο εαυτός είναι μια ψευδαίσθηση, δε μπορούμε να δούμε τον «Απόλυτο Παρατηρητή», τον εσώτερο εαυτό∙ «δε μπορώ να έχω την εμπειρία του, γιατί είναι κάθε πράγμα που αντιλαμβάνομαι ως εμπειρία», γιατί «το σώμα μου είναι ο κόσμος και αυτό που κοιτάζω έξω από μένα είναι, ό, τι βλέπω μέσα μου». Η άποψη αυτή συνάδει με τη διαπίστωση της σύγχρονης επιστήμης ότι «ο παρατηρητής επηρεάζει το παρατηρούμενο/πείραμα κλπ.» 

Στη διερεύνηση της περιοχής «δίχως φράγματα», ο συγγραφέας κάνει πάλι αναφορά και στη σύγχρονη επιστήμη, όπου με τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν και της αβεβαιότητας του Χάιζενμπεργκ τα κλασικά φράγματα της παλαιάς φυσικής συντρίφτηκαν. 

Σύγκλιση στον ανατολικό και δυτικό τρόπο σκέψης υπάρχει και όσο αφορά το χρόνο: ο θεμελιωτής της κβαντομηχανικής Έρβιν Σρέντιγκερ είπε «αιώνια και παντοτινά υπάρχει μόνο το τώρα, το ένα και το ίδιο τώρα. Το παρόν είναι η μοναδική κατάσταση που δεν έχει τέλος».

Η αιωνιότητα δεν είναι η συνείδηση του χρόνου που διαρκεί για πάντα, αλλά η συνείδηση χωρίς χρόνο, το άχρονο. Το να ζει κανείς στο άχρονο παρόν, δεν έχει καμιά σχέση με το ψυχολογικό τέχνασμα της λησμονιάς του χθες και του αύριο. Ο μυστικιστής λέει ότι δεν αγνοούμε το παρελθόν και το μέλλον, αλλά το παρελθόν και το μέλλον είναι ψευδαισθητικά προϊόντα του συμβολικού φράγματος που χτίσαμε πάνω στο αιώνιο τώρα. Η άμεση συνείδηση είναι άχρονη (όπως π.χ. η ακοή). Με λίγα λόγια κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τον χρόνο για να βγει έξω από τον χρόνο. Η προσπάθεια εστίασης της προσοχής στο παρόν απαιτεί κάποιο …μέλλον. Γι’ αυτό δε μπορούμε βέβαια να καταστρέψουμε το χρόνο μέσα από το χρόνο, δε μπορούμε να καταστρέψουμε τις ψευδαισθήσεις μας, μόνο να τις αναγνωρίσουμε. 

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι δεν γνωρίζουμε ποτέ το ίδιο το παρελθόν, γνωρίζουμε μόνο τις αναμνήσεις του παρελθόντος και αυτές οι αναμνήσεις υπάρχουν μόνο ως παρούσα εμπειρία. Η συνείδηση του χρόνου οφείλεται στη μνήμη. Η μνήμη είναι από μόνη της μια παρούσα εμπειρία. Το άτομο προσκολλάται στη μνήμη του σα να είναι αληθινή, ενώ η μνήμη είναι απλά ένα τμήμα της παρούσας εμπειρίας. 

Το «αιώνιο παρόν» των μυστικιστών (nunc stans) είναι η χωρίς φράγμα στιγμή. Δεν έχει φράγματα επειδή το παρελθόν σαν μνήμη και το μέλλον σαν προσδοκία βρίσκονται μέσα του και όχι γύρω του. Είναι ελεύθερος να σκεφτεί το παρελθόν και το μέλλον, αλλά αυτή καθαυτή η σκέψη είναι παρόντα συμβάντα. Το πρόβλημα που παραμένει είναι ότι ταυτιζόμαστε με τις αναμνήσεις αυτές σα να ενσωματώνουν τη γνώση ενός πραγματικού παρελθόντος. 

«Γιατί να υπάρχει πρωταρχικό φράγμα;» ή «τι υπήρχε πριν;» Αν υπάρχει όμως μια αιτία για το πρωταρχικό φράγμα ( προπατορικό αμάρτημα, Μπιγκ Μπαγκ κλπ.), τότε αυτή θα είναι το νέο πρωταρχικό φράγμα. Η μόνη απάντηση, όπως λέει ο συγγραφέας, είναι πως δεν υπάρχει γιατί.

Στη διαδικασία δημιουργίας των φραγμάτων σε όλο το φάσμα της συνείδησης, όπως προειπώθηκε, ο άνθρωπος ταυτίζεται ενίοτε με ολόκληρη (ψυχή/σώμα) την ψυχοφυσική του ύπαρξη. Το επίπεδο συνείδησης όπου η ταυτότητα του ατόμου βρίσκεται στο επίπεδο του συνολικού οργανισμού ονομάζεται κένταυρος (ο κένταυρος δεν είναι ένας καβαλάρης που ελέγχει το άλογο του , αλλά ένας καβαλάρης ταυτισμένος με το άλογό του). Με τη δημιουργία του νέου «φράγματος συνείδησης» το σώμα μετατρέπεται σε ιδιοκτησία, ο αναβάτης περιορίζει το ρόλο του σώματος στο ρόλο του ηλίθιου κτήνους, του ελεγχόμενου, του αλόγου. Χάνει την επαφή με την ενότητα του σώματος και του νου, του συναισθήματος και της προσοχής που χαρακτηρίζει τον κένταυρο. Το άτομο ταυτίζεται μόνο με τις πράξεις που είναι εκούσιες κι ελεγχόμενες. Οποιοδήποτε εμπόδιο, οποιαδήποτε ένταση ή πίεση στο σώμα αποτελεί μυϊκή κατακράτηση κάποιας απαγορευμένης παρόρμησης ή συναισθήματος. Ακόμα κι αν έχουμε αποδεχτεί σκοτεινές πλευρές το εαυτού μας κι έχουμε επεκταθεί από την περσόνα στο «εγώ», ίσως αντιληφθούμε ότι κατά κάποιο τρόπο μας λείπει η αίσθηση του βάθους, ένα γεμάτο νόημα συναίσθημα.

Στο τρίτο επίπεδο το φράγμα τοποθετείται μέσα στο ίδιο το εγώ, προκαλώντας ένα διχασμό, μια διάσπαση του εγώ στη σκιά και την περσόνα. Στο επίπεδο της περσόνα, όλες οι πιέσεις είναι αποτέλεσμα προβαλλόμενων παρορμήσεων. Το άτομο, προσπαθώντας να κάνει περισσότερο αποδεκτή/υποφερτή την εικόνα του εαυτού του στον ίδιο του τον εαυτό, απαρνείται διάφορες όψεις του εαυτού του. 

Η ίδια η διαδικασία της ζωής δημιουργεί χαρά. Το νόημα (…) βρίσκεται στα εσωτερικά ακτινοβόλα ρεύματα της ύπαρξής μας και την απελευθέρωση και σχέση αυτών των ρευμάτων με τον κόσμο, τους φίλους, την ανθρωπότητα, με το ίδιο το άπειρο. 

Στο επίπεδο όπου αρχίζουμε να συλλαμβάνουμε κάποια επίγνωση που υπερβαίνει το άτομο, σε περιοχές που τις ονομάζει υπερπροσωπικές. Πρώτος ευρωπαίος ψυχολόγος που εξερεύνησε σημαντικές όψεις του υπερπροσωπικού βασιλείου ΑΛΛΑ ΤΑ ΠΗΡΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ είναι ο Γιουνγκ. Μελετώντας τη μυθική σκέψη, έδειξε ότι υπάρχουν σε κάθε μέλος της ανθρώπινης φυλής κάποιες έμφυτες ψυχικές δομές, πρωταρχικές εικόνες (αρχέτυπα). Είναι ένας τρόπος σύλληψης της πραγματικότητας, συλλογικής και υπερβατικής. Το άτομο δεν ταυτίζεται πια με το εγώ του, δεν πνίγεται από τα προσωπικά του προβλήματα, ο βαθύτερος εαυτός τα υπερβαίνει και παραμένει ανέγγιχτος. Είναι μάρτυρας των σκέψεων, συναισθημάτων, αισθημάτων και επιθυμιών. Δεν απειλείται από τρέφει, δεν το πολεμά, δεν του αντιστέκεται, το αποδέχεται και το αφήνει να κινείται όπως θέλει! Παρακολουθεί τις ελπίδες, τις επιθυμίες, τις οδύνες γνωρίζοντας ότι δεν είναι αυτό ο «πραγματικός» εαυτός. 

Η παγκόσμια ευσπλαχνία για την οποία μιλούν τόσο συχνά οι μυστικιστές πηγάζει απ' αυτόν τον τύπο υπερπροσωπικής διαίσθησης. Στο υπερπροσωπικό επίπεδο αρχίζουμε ν’ αγαπάμε τους άλλους όχι επειδή μας αγαπούν, μας προσφέρουν επιβεβαίωση, αντανακλούν τους εαυτούς μας κλπ. αλλά επειδή εκείνοι είναι εμείς. 

«Η απόλυτη κατάσταση συνείδησης», αναδεικνύεται ότι η προσέγγιση της ενοποιημένης συνείδησης είναι ανέφικτη γιατί δεν υπάρχει τρόπος να φτάσουμε σε κείνο που ήδη υπάρχει, δεν υπάρχει μονοπάτι που να οδηγεί στην τελική αλήθεια. Στην περιοχή χωρίς φράγματα τα πράγματα είναι διαφορετικά, και φαίνεται ότι συστήματα της ανατολής όπως Ταό, Ζεν κλπ. έχουν συλλάβει ότι η ενοποιημένη συνείδηση δεν είναι τόσο το ιδιαίτερο κύμα όσο το ίδιο το νερό. Δεν υπάρχει μονοπάτι προς το Απόλυτο, ούτε τρόπος να αποκτηθεί η ενοποιημένη συνείδηση.

O AΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΜΑΣ

Η καταπληκτικότερη επιτυχία του μάτριξ (του προγραμματισμού στο νου μας) είναι ότι δεν γίνεται αντιληπτός, δεν εμφανίζεται πουθενά και δεν μπορούμε με συνηθισμένες μεθόδους με τις οποίες ψάχνουμε για αποδείξεις, να τον αγγίξουμε. 

Το λέμε συνέχεια, το βλέπουμε πλέον παντού να αναφέρεται, αλλά πόσο το κατανοούμε αυτό; 


Ξεκινάω από ένα δεδομένο, που δεν αμφισβητώ; Βέβαια και είναι δεδομένο: ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός που πια δεν χωράει καμία αμφισβήτηση παρά μόνο από αυτούς που βρίσκονται παγιδευμένοι σε παλαιότερες καταστάσεις συνείδησης, από τις οποίες δεν θέλουν ή δεν μπορούν να απαγκιστρωθούν. Αυτοί δεν έχουν τη δυνατότητα ούτε να αντιληφθούν το μάτριξ αλλά ούτε και να κατανοήσουν οποιαδήποτε αναφορά σε αυτό βιωματικά. Και είναι πολλοί…

Το έχω ξαναπεί ότι είναι απίστευτη σπατάλη ενέργειας η αναφορά και η ενασχόληση με τις συνωμοσιολογίες, την αναζήτηση εξωτερικών εχθρών, εξουσιαστών και κάθε τύπου εξωτερικής επιβολής. Όχι ότι δεν υπάρχουν. Υπάρχει οτιδήποτε έχουμε σκεφτεί, φανταστεί και δημιουργήσει στα άδυτα του νου μας. Δεν είναι όμως αυτό το κύριο θέμα μας. Τίποτα δεν παύει να υπάρχει και να λειτουργεί όπως το έχουμε ορίσει, όσο η ανάγκη της ύπαρξής του παραμένει. Η όποια κατακραυγή, εναντίωση ή διαμαρτυρία δεν πρόκειται ν’ αλλάξει σε τίποτα ούτε την ύπαρξή τους αλλά ούτε και την επιβολή, την αδικία ή την αλαζονεία τους… όλα αυτά, χαρακτηριστικά του ατομικού, αόρατου μάτριξ που μαστίζει τη συνειδητότητα της ανθρωπότητας.

Ένα και μοναδικό είναι το όπλο που έχουμε στη διάθεσή μας, το οποίο θα μας απελευθερώσει από τα γρανάζια της αυτο-ύπνωσής μας, την συνεχιζόμενη φτώχεια σε όλα τα επίπεδα και το δρόμο χωρίς προορισμό και αυτό είναι «ο λιγότερο ταξιδεμένος δρόμος», ο δυσκολότερος να επιτευχθεί, αλλά η μοναδική μας σωτηρία. Είναι η αναγνώριση του δικού μας μάτριξ, ο εντοπισμός του δικού μας ατομικού προγραμματισμού, η θαρραλέα θέληση να στρέψουμε την προσοχή μας στον εαυτό μας, με σκοπό να δούμε ό,τι δεν έχουμε τολμήσει ούτε γνωρίζουμε ότι υπάρχει… και είναι τόσο κοντά μας, είναι τόσο δικό μας, που η συνειδητοποίηση αυτή δεν χωράει πλέον οποιαδήποτε άλλη άσκοπη αναζήτηση.

Επιστρέφουμε όμως στο αρχικό…

«Η καταπληκτικότερη επιτυχία του μάτριξ (του προγραμματισμού στο νου μας) είναι ότι δεν γίνεται αντιληπτός, δεν εμφανίζεται πουθενά και δεν μπορούμε με συνηθισμένες μεθόδους με τις οποίες ψάχνουμε για αποδείξεις, να τον αγγίξουμε.»

Είναι δε τόσο εξελιγμένος και ικανός να μεταλλάσσεται, να κρύβεται και να παραμορφώνεται, που χρειάζεται συνεχή επαγρύπνηση και επίγνωση για να γίνεται αντιληπτός.

Δεν φτάνει να συζητάμε θεωρητικά. Δεν φτάνει να εξηγούμε και να αναλύουμε… παραμένει αόρατος, αόριστος και έξω από την πραγματικότητά μας, ο προγραμματισμός αυτός. Δεν γίνεται να πλάθουμε άλλους φανταστικούς κόσμους και πραγματικότητες στη θέση του, από φόβο να τον κοιτάξουμε κατάματα και να τον εντοπίσουμε μέσα μας. Όλες αυτές οι πρακτικές απλά τον ενισχύουν και τον καθιστούν ανεξέλεγκτο δυνάστη της ύπαρξής μας… εν αγνοία μας φυσικά.

Και γιατί τότε δεν μαθαίνουμε ποτέ και πουθενά πώς να εντοπίζουμε το μάτριξ στο νου μας, πώς να κοιτάμε με ανοιχτά μάτια μέσα μας, πώς να κατανοούμε τους συμβολισμούς και το νόημα της ζωής όπως και τόσα άλλα αναγκαία και χρήσιμα εργαλεία; Μα, η απάντηση είναι τόσο απλή που καταντά γελοία πια… Από ποιον; Από το ίδιο το μάτριξ και τους εκπροσώπους του που το στηρίζουν και το ενισχύουν; Από τον ίδιο προγραμματισμό και κατάσταση ύπαρξης που δεν γνωρίζει κάτι διαφορετικό; Και γιατί;

Τίποτα δεν μας δίνεται αν δεν το ζητήσουμε συγκεκριμένα και καθαρά, με σιγουριά και αφοσίωση. Τίποτα δεν παρουσιάζεται στην πραγματικότητά μας αν αγνοούμε την ύπαρξή του. Τίποτα δεν δημιουργείται πριν την ώρα του… Απλοί κανόνες λειτουργίας του σύμπαντος, της ζωής, που παραμένουν άγνωστοι, στον παραλογισμό της επιφανειακής πληροφόρησης και της ψεύτικης αξίας.

Ας το πάμε προσωπικά, γιατί μόνο έτσι κατανοούμε…


Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί υπάρχεις, ποιος ο σκοπός σου και πού πας; Και τι κάνεις για αυτό;

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ για το πώς λειτουργεί η ζωή, ο νους και ο εαυτός σου μέσα από την καθημερινότητά σου; Και τι έχεις κάνει για αυτό;

Έχεις αμφισβητήσει ποτέ όλες αυτές τις πρακτικές, τις συνήθειες, τα κοινωνικά σου δεδομένα που αισθάνεσαι ότι σε βαραίνουν; Και τι έχεις κάνει για αυτό;

Είναι πολλές οι ερωτήσεις που μπορώ να θέσω και τις οποίες ο καθένας μας οφείλει να απαντήσει στον εαυτό του (και μόνον). Είναι ακόμα περισσότερες οι αναλύσεις που μπορώ να προσφέρω για τη λειτουργία του μάτριξ μέσα στον ίδιο το νου μας. Και όχι μόνο εγώ… πολλοί το έχουν επιχειρήσει και το κάνουν ακόμα. Μάλιστα αυτή η πρακτική έχει πάρει διαστάσεις μιας «παγκόσμιας προσπάθειας αφύπνισης» που όμως, πέφτει κατευθείαν στο κενό. Αδιαμφισβήτητα, ακαριαία και αναπόφευκτα! Γιατί; Επειδή όλ’ αυτά παραμένουν εργαλεία του ίδιου του μάτριξ, του ίδιου του τρόπου που σκεφτόμαστε, που δεν μετακινούν ούτε στο ελάχιστο τη συνειδητότητα από την υφιστάμενη θέαση και κατάσταση ύπαρξής της.

Τα πάντα είναι ανάποδα! Η λύση βρίσκεται εκ διαμέτρου αντίθετα από το σημείο που κοιτάμε. Η αλήθεια κρύβεται ακριβώς εκεί που είναι φανερή και δεν θέλουμε να κοιτάξουμε…

· Η απαλλαγή από το μάτριξ του νου μας δεν γίνεται μαζικά, δεν αφυπνιζόμαστε συλλογικά.

· Καμία ουσιαστική συνειδητοποίηση δεν γίνεται θεωρητικά, αναλυτικά και πληροφοριακά. Χρειάζεται την προσωπική, εστιασμένη αφοσίωση και τη συνειδητή βούληση της ανάληψης της ατομικής ευθύνης μας.

· Είναι μια εντελώς μοναχική πορεία, με ή χωρίς (μόνο για πολύ λίγους) ζωντανό, εξωτερικό καθοδηγητή, με δικούς της υποκειμενικούς, κώδικες επικοινωνίας του ατομικού μας μάτριξ, προσωπικούς, μοναδικούς συμβολισμούς και εντελώς ατομικό δρόμο πορείας.

· Απαιτεί την προσωπική, συνειδητή μας θέληση και επιλογή να αποκωδικοποιήσουμε τους κώδικες του (δικού μας πάλι) μάτριξ, να ανοίξουμε τα μέχρι τώρα κλειστά μάτια του νου μας, να κατανοήσουμε όλες τις υποκειμενικές παρανοήσεις και τις διαστρεβλώσεις μας, να απελευθερωθούμε από ψευδαισθήσεις και να ανακαλύψουμε, εκ νέου, την ατομικότητά μας… που παραμένει ανύπαρκτη στο σύστημα σκέψης που μας καθηλώνει.


Η συμπτωματολογία, σε κάθε μορφή της, δεν μπορεί να αποτελέσει θεραπεία. Η συσσώρευση πληροφορίας δεν θα αποτελέσει ποτέ γνώση. Οι πολυάριθμες αφορμές δεν θα γίνουν ποτέ οι αιτίες. Γιατί έτσι, η παγίδευση συνεχίζεται… το μάτριξ σου νου μας συνεχίζεται…

Είναι ατομική υπόθεση… και τίποτε δεν μπορεί να σταματήσει την ατομικότητα που αποφασίζει να απελευθερωθεί. Κανένας δεν μπορεί να εμποδίσει τη συνειδητότητα που αποφασίζει να αφυπνιστεί, να το επιτύχει.

Μένει να το ζητήσει ο καθένας μας με πάθος, αφοσίωση, ως μοναδικό σκοπό και δρόμο της ύπαρξής του. Πριν από αυτό, το νόημα και ο σκοπός πάντα θα μας διαφεύγουν...

ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΝΟΥ ΣΑΣ



Η δημιουργία μιας Κατευθυντήριας Δήλωσης  καθώς και η συνεχής επανάληψή της, μας εγγυάται την δημιουργία μιας νέας συνήθειας και την δημιουργία καινούργιου εαυτού όπως ακριβώς εμείς θέλουμε να είναι. Με αυτό τον τρόπο αλλάζει η προσωπική αυτοεικόνα.

Η αυτοεικόνα καθορίζει όλες τις λειτουργίες του υποσυνείδητου νου γιατί λειτουργεί μέσα μας ως αυτοεπαληθευόμενη προφητεία.

Δεν μπορούμε να πετύχουμε κάτι στη ζωή μας εάν αυτό δεν είναι συμβατό με την αυτοεικόνα μας. Και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, είναι σημαντικό να δούμε πρώτα μέσα μας αυτό που θέλουμε να πετύχουμε. Να το δούμε σαν  ένα γεγονός που έχει ήδη γίνει. Με την συνεχή επανάληψη αυτό γίνεται μέρος της εσωτερικής αυτοεικόνας. Αυτό ενεργοποιεί την ευφυΐα του υποσυνείδητου νου και το απεριόριστο δυναμικό που υπάρχει μέσα μας. Έτσι πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες μας για επιτυχία.

Το να γνωρίζει κανείς την τεχνική της δημιουργίας των Κατευθυντήριων Δηλώσεων είναι το κλειδί για την δημιουργία της αυτοεικόνας που επιθυμεί. Της αυτοεικόνας που παράγει ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ.

Κάθε φορά που επαναλαμβάνουμε την Κατευθυντήρια Δήλωση μας, δίνουμε μια ξεκάθαρη κατεύθυνση προς όλες της υποσυνείδητες λειτουργίες του νου  αναφορικά με την πορεία που εμείς θέλουμε. Ο υποσυνείδητος νους μεταφράζει τις έννοιες των δηλώσεών μας σε εικόνες και σταδιακά τις αφομοιώνει κάνοντας τες μέρος της πραγματικότητάς μας. 

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΩΝ ΔΗΛΩΣΕΩΝ: 

1-    ΣΤΑΜΑΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ
Νιώθω υπερήφανος γιατί τώρα δεν είμαι καπνιστής. Νιώθω δυνατός, υγιής και με περισσότερη ενέργεια. Τώρα ξέρω πως θα ζήσω περισσότερο και θα απολαμβάνω μια πιο ποιοτική ζωή.
Επαναλαμβάνω: ΕΓΩ ΕΛΕΓΧΩ ΤΗΣ  ΖΩΗ ΜΟΥ. ΔΕΝ ΜΕ ΕΛΕΓΧΕΙ ΜΙΑ ΧΗΜΙΚΗ ΟΥΣΙΑ. Νιώθω ένα με τον πραγματικό εαυτό μου, ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΚΑΠΝΙΣΤΗΣ. Επαναλαμβάνω καθημερινά τη δήλωσή μου.  

2-    ΘΥΜΑΜΑΙ ΟΝΟΜΑΤΑ
Είμαι καλός στο να θυμάμαι ονόματα. Κάθε φορά που θυμάμαι ένα καινούργιο όνομα νιώθω θαυμάσια. Αυτό κάνει και τους άλλους να νιώθουν όμορφα. Αυτό είναι καλό και για την δουλειά μου.
Όταν συναντώ ένα καινούργιο άτομο πάντα επαναλαμβάνω το όνομά του. Το συλλαβίζω μέσα μου και κάνω  μια σύνδεση με αυτό. Στη συνέχεια το γράφω. Είμαι πάρα πολύ καλός στο να θυμάμαι ονόματα.

3-    ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΑΠΟ ΧΡΕΗ  Είμαι ελεύθερος από χρέη. Δεν πληρώνω τόκο. Δεν έχω δάνεια. Δεν έχω χρηματοδοτήσεις ούτε χρεωμένες κάρτες. Είμαι οικονομικά ελεύθερος.  Αποταμιεύω το δέκα τοις εκατό των εισοδημάτων μου. Πληρώνω μετρητά όταν αγοράζω. Ρυθμίζω τα οικονομικά μου και ξοδεύω λιγότερα από αυτά που εισπράττω. Δίνω το υπόλοιπο στην εξόφληση  των χρεών μου. Δυναμικά ψάχνω για ευκαιρίες που θα μου αυξήσουν τα εισοδήματά μου. Προσφέρω το επιπλέον εισόδημά μου για την εξόφληση των χρεών μου.   Είμαι οικονομικά ανεξάρτητος.

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ

Έχουν γραφτεί αμέτρητοι τόμοι για τις θαυμαστές δυνατότητες του υποσυνείδητου νου.

Στη λειτουργία του ο υποσυνείδητος νους κατευθύνει συνεχώς όλες του τις λειτουργίες προς την κατεύθυνση που του δείχνουν οι εικόνες των σκέψεων και λέξεων του συνειδητού νου.
Όλες μας οι σκέψεις και οι λόγοι γίνονται αποδεκτοί από τον υποσυνείδητο νου ως κατευθύνσεις ή διαταγές που πρέπει να εκτελέσει.  Έτσι λοιπόν εμείς καθορίζοντας ξεκάθαρα αυτά που θέλουμε, δίνουμε συγκεκριμένη κατεύθυνση στην πανσοφία του υποσυνείδητου νου για να μας οδηγήσει στην επιτυχία.

Έχοντας ήδη ορίσει τους στόχους μας, το επόμενο βήμα είναι ένα καλά μελετημένο σχέδιο δράσης.

Έχουμε ήδη προσδιορίσει τρεις οικογενειακούς, τρεις προσωπικούς  και τρεις επαγγελματικούς στόχους. Έχουμε επίσης γράψει πως φανταζόμαστε την ζωή μας σε κάποιο χρόνο μπροστά όταν οι στόχοι μας έχουν υλοποιηθεί.
Πώς νιώθουμε τώρα που έχουμε πετύχει τους  στόχους  μας;
Ποια είναι τώρα η ποιότητα της ζωής μας;
Με αυτό τον τρόπο δίνουμε συγκεκριμένες κατευθύνσεις στις υποσυνείδητες λειτουργίες του νου. Και κάθε φορά που επαναλαμβάνουμε τις εικόνες των στόχων μας αυτές ενισχύονται ως καταγραφές στον υποσυνείδητο νου.

Στο βιβλίο του «With Winning in Mind» o Lanny Bassham χρυσός Ολυμπιονίκης στο Μοντρεάλ του Καναδά 1976, και πολλές φορές παγκόσμιος πρωταθλητής στην σκοποβολή, λέει χαρακτηριστικά ότι για να γίνει κάποιος παγκόσμιος πρωταθλητής  χρειάζεται δύο πράγματα:
Πρώτον, να μπορεί να έχει καλή τεχνική κατάρτιση σε αυτό που θέλει να επιτύχει, και να μπορεί να το εκτελεί τέλεια νοητικά. Και δεύτερον, να επαναλαμβάνει συνεχώς το πρώτο!

Σ΄ αυτό το βιβλίο ο Lanny Bassham αναφέρεται επανειλημμένα στην σπουδαιότητα της νοητικής επανάληψης του στόχου.  Σε οποιοδήποτε τομέα και εάν προσπαθούμε να πετύχουμε. Όπως ο ίδιος αναφέρει, αυτός που κάνει όλη τη δουλειά προς την επιτυχία είναι η ευφυΐα του υποσυνείδητου νου. Οι νοητικές επαναλήψεις, όπως τις ονομάζει, είναι ίσως ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να εκπαιδεύσει κανείς το υποσυνείδητό του.

ΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 

Όπως έχουμε πει πολλές φορές, είμαστε όλοι το αποτέλεσμα των σκέψεων, των εμπειριών και των γνώσεων μας.
Όλο αυτό το σύνολο σκέψεων, εμπειριών και γνώσεων υπάρχει καταγραμμένο σε αυτό που γνωρίζουμε ως υποσυνείδητο.
Ο νους στη λειτουργία του, για να μπορεί να εργάζεται και να παράγει αποτελέσματα, θα πρέπει να αντλεί γνώσεις, δεδομένα και στοιχεία που  του επιτρέπουν να είναι αποτελεσματικός  σε αυτά που κάνει.

Τα αρχεία από τα οποία ο συνειδητός νους αντλεί όλα του τα δεδομένα είναι το υποσυνείδητο. ΤΟ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΔΙΣΚΟΣ ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ. Σε αυτόν υπάρχουν καταγραμμένες όλες μας οι γνώσεις, οι εμπειρίες και οι πεποιθήσεις.

Εάν θέλουμε να αλλάξει κάτι στη ζωή μας, αυτό που θα πρέπει να κάνουμε είναι να αλλάξουμε το πρόγραμμα που είναι μέσα μας. Να αλλάξουμε τις πεποιθήσεις και τις συνήθειες μας. Ένας καινούργιος τρόπος σκέψης καθώς και αλλαγή εκείνων των προγραμμάτων επάνω στα οποία συγκεντρωνόμαστε, θα προκαλέσει τις ανάλογες αλλαγές στη ζωή και το περιβάλλον μας.

Οι συνήθειες είναι προγράμματα βαθιά ριζωμένα στον υποσυνείδητο νου που απλώς εκτελούνται.

Όταν σκεφτόμαστε, ή μιλάμε και γενικώς όποτε επιτρέπουμε να περάσει κάτι στον υποσυνείδητο  νου μας, αυτός το δέχεται ως διαταγή και αρχίζει να εργάζεται για την υλοποίηση του.
Γιατί η φύση του υποσυνείδητου νου είναι να δέχεται και να εκτελεί προγράμματα. Έχοντας λοιπόν αυτό σαν δεδομένο, να δίνουμε στον υποσυνείδητο νου όσο περισσότερα θετικά μηνύματα μπορούμε έτσι ώστε να μπορεί να εργάζεται πάνω στις συγκεκριμένες επιλογές και τους στόχους μας.

Αν, λόγου χάριν, αρχίσουμε να επαναλαμβάνουμε συνεχώς την σκέψη πως τώρα μαθαίνουμε εύκολα και γρήγορα, ο υποσυνείδητος νους θα λειτουργήσει ανάλογα προκειμένου  να επαληθεύει αυτή μας την σκέψη. Το αποτέλεσμα θα είναι η συνεχής βελτίωση μας στο να μαθαίνουμε γρήγορα και εύκολα.

Ο υποσυνείδητος νους ως λειτουργία δεν έχει δική του λογική. Διαθέτει τεράστια ευφυΐα στο να μας υπηρετεί, εργαζόμενος συνεχώς για να επαληθεύει αυτά με τα οποία τον τροφοδοτούμε εμείς.

Θα μάθουμε τρόπους προγραμματισμού του υποσυνείδητου νου για να μπορούμε να είμαστε αποτελεσματικότεροι στην επίτευξη των στόχων μας.
Η καταγραφή των στόχων, η επανάληψη, ο οραματισμός, η ύπνωση, ο νευρογλωσσικός προγραμματισμός, οι λέξεις που χρησιμοποιούμε, η προσευχή, η φαντασία, οι γνώσεις, είναι μερικοί μόνο τρόποι που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει για να εγκαταστήσει καινούργια προγράμματα στον υποσυνείδητο νου.

Θα εξετάσουμε και θα χρησιμοποιήσουμε πολλές από αυτές τις μεθόδους. Σκοπός και στόχος μας είναι πάντοτε το τελικό αποτέλεσμα.

Από έρευνες που έγιναν, φαίνεται ότι μόνο το 3% των ανθρώπων  σήμερα έχουν ξεκάθαρους στόχους. Μόνο αυτό το μικρό ποσοστό έχει καταγραμμένους και συγκεκριμένους στόχους του. Και οι ίδιες έρευνες δείχνουν ότι αυτό το  3% των ανθρώπων που έχουν καταγραμμένους συγκεκριμένους στόχους, έχουν συνολικά τα περισσότερα αποτελέσματα και επιτυχίες από όσες όλοι οι άλλοι άνθρωποι μαζί.

Ο υποσυνείδητος νους, καθαρά σε ενεργειακό επίπεδο, είναι άμεσα συνδεδεμένος  με αυτό που ο Κάρλ Γιουνγκ έχει ονομάσει συλλογικό ασυνείδητο . Δηλαδή ο νους δέχεται και ανταλλάσσει συνεχώς δεδομένα από αυτή την τεράστια τράπεζα «Τράπεζα Πληροφοριών». Αυτή η αόρατη ενεργειακή σύνδεση μας με τον συλλογικό νου, αυξάνει αφάνταστα τις δυνατότητές μας. Γιατί αυτό σημαίνει πως μπορούμε να δεχόμαστε βοήθεια από πολύ περισσότερες πηγές από ό,τι θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε.
 
Σε καθαρά υποσυνείδητο επίπεδο είμαστε πομποί και δέκτες όλων όσων συμβαίνουν παντού. Έστω και αν συνειδητά δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Ίσως να είναι και αυτό μια εξήγηση των απίθανων συμπτώσεων που συμβαίνουν γύρω μας.

Να κάνουμε τρόπο σκέψης μας και τρόπο ζωής μας το να μάθουμε να σκεφτόμαστε μόνον αυτά που θέλουμε. Να βρίσκουμε λύσεις σε αυτά που μας απασχολούν. Να συγκεντρωνόμαστε σε αυτά που κάνουν την ποιότητα της ζωής μας καλύτερη. Γιατί δυστυχώς οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται αυτά που δεν θέλουν και όχι αυτά που θέλουν.

Η φύση της σκέψης είναι ηλεκτρομαγνητική. Ως εκπομπή ενέργειας που είναι έλκει προς το μέρος της ενέργεια που έχει την ίδια κραδασμική συχνότητα με αυτήν. Γι’ αυτό όταν σκεφτόμαστε αυτά που δεν θέλουμε, αυτό που κάνουμε είναι να προγραμματίζουμε και να οδηγούμε το νου μας στην υλοποίηση αυτών που δεν θέλουμε.  Το σωστό είναι να σκεφτόμαστε και να προγραμματίζουμε μόνον αυτά που θέλουμε!

Θετική σκέψη λοιπόν, προγραμματισμό και επίτευξη των στόχων μας.

ΜΑ ΠΑΝΩ ΚΑΙ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ-ΕΑΥΤΟ !!!

ΑΥΤΟΕΙΚΟΝΑ

Ας αρχίσουμε την εργασία μας για το κτίσιμο της αυτοεικόνας.
Η αυτοεικόνα, είναι το σύνολο των συνηθειών και της συμπεριφοράς μας. Η συμπεριφορά καθορίζει το αν θα αισθανόμαστε θετικά ή αρνητικά για κάτι.
Οι συνήθειες καθορίζουν το πώς ενεργούμε. 

Για να έχουμε αλλαγή της αυτοεικόνας θα πρέπει πρώτα να το θελήσουμε.
...να είμαστε έτοιμοι για την αλλαγή
...να ξέρουμε ποιες συνήθειες μας πρέπει να αλλάξουν
...να κτίσουμε μια καινούργια αυτοεικόνα που να είναι αντίθετη με την προηγούμενη
...να ανταλλάξουμε την παλιά με την καινούργια αυτοεικόνα.

ΟΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ, είναι το πιο δυνατό εργαλείο για την αλλαγή της αυτοεικόνας.
Η κατευθυντήρια δήλωση μπορεί να είναι μια μικρή παράγραφος γραμμένη στο πρώτο πρόσωπο η οποία να περιγράφει την αλλαγή που θέλουμε να πετύχουμε, καθώς και τα οφέλη από αυτή την αλλαγή, το σχέδιο δράσης μας και τις συνήθειες που θα πρέπει να αλλάξουν.

Η ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΑΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΑΥΤΟΕΙΚΟΝΑ ΜΑΣ.

ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΜΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

Πρώτο βήμα: Καθορίστε τον στόχο σας. Παράδειγμα: «Είμαι στο ιδανικό μου βάρος τώρα και για πάντα».

Δεύτερο βήμα: Αναφέρετε ποια θα είναι τα οφέλη από την επίτευξη του στόχου σας. Παράδειγμα: «Έχω υπέροχη εμφάνιση και ξεχειλίζω από υγεία».

Τρίτο βήμα: Αποφασίστε για το πλάνο που θα ακολουθήσετε προκειμένου να πετύχετε τον στόχο σας. Παράδειγμα: «Θα τρώω περισσότερα φρούτα και λαχανικά, θα οραματίζομαι το ιδανικό μου σώμα, θα τρώω μόνο στα γεύματα και ποτέ στα ενδιάμεσα».

Τέταρτο βήμα: Για πόσο καιρό θα κάνετε τη δήλωσή σας;
ΔΗΛΩΣΗ: Είμαι στο ιδανικό μου βάρος τώρα και για πάντα. Είμαι υπερήφανος για την υπέροχη εμφάνισή μου και ξεχειλίζω από υγεία. Τρώω περισσότερα φρούτα και λαχανικά, οραματίζομαι τον ιδανικό μου εαυτό και τρώω μόνο στα κύρια γεύματα. Ποτέ στα ενδιάμεσα. Επαναλαμβάνω τη δήλωσή μου συνεχώς μέχρι την επίτευξη του στόχου μου.

ΕΡΓΑΣΙΕΣ:


Γράψτε δύο πράγματα που θέλετε να αλλάξετε στην αυτοεικόνα σας

1: .......................................................................


2: .......................................................................


Για την πρώτη αλλαγή που θέλετε να κάνετε :

1- Καθορίστε το αποτέλεσμα που θέλετε: 

.......................................................................

2-Τα οφέλη που θα έχετε από αυτό το αποτέλεσμα:

.......................................................................

3- Ποιο πλάνο θα ακολουθήσετε;  

.......................................................................

4- Για πόσο καιρό θα κάνετε τη δήλωση;  

.......................................................................

Για την δεύτερη αλλαγή που θέλετε να κάνετε:

1- Καθορίστε το αποτέλεσμα που θέλετε:

.......................................................................

2- Τα οφέλη που θα έχετε από αυτό το αποτέλεσμα :

.......................................................................

3- Το πλάνο που θα ακολουθήσετε:

.......................................................................

4- Για πόσο καιρό θα κάνετε τη δήλωση;

.......................................................................

Ακούγονται πολύ απλά όλα αυτά αλλά, πιστέψτε με, δουλεύουν!...