Και στο τέλος...

Read more

ΚΒΑΝΤΟΥΜ ΣΥΝ ΕΙΔΗΣΗΣ

Αν εκφράζεσαι με λέξεις θα γίνεις σκεπτόμενος. Αν δεν εκφράζεσαι με λέξεις γίνεσαι αυτόματα παρατηρητής.

Όταν περπατάς απλώς περπάτα, όταν τρως απλώς τρώγε γίνε ένα με αυτό που κάνεις την κάθε στιγμή μπες μέσα στη στιγμή, εναρμονίσου με φυσικότητα μαζί της. Βίωσε τη με την ευλάβεια που της αρμόζει τόσο στη στιγμή όσο και σε σένα. Μη σκέφτεσαι. Τότε η κάθε σου στιγμή είναι διαλογισμός. Ολόκληρη η ζωή είναι μια τεχνική που αν την εφαρμόσεις θα έχεις την αρμονία, την ισορροπία κάθε λεπτό. Όταν σκέφτεσαι βρίσκεται εκεί το εγώ. Όσες περισσότερες σκέψεις κάνεις τόσο μεγαλύτερο εγώ έχεις.

Το να περάσεις από την έλλειψη επίγνωσης στην επίγνωση είναι το μεγαλύτερο Κβαντικό Άλμα. Κι αφού κατάφεραν μερικοί συνάνθρωποι μας να το κάνουν τότε μπορείς κι εσύ!!!

Αν παρατηρήσεις τους συνηθισμένους ανθρώπους που αγκιστρώνονται από όποιες ιδέες, θα δεις ότι κατά μία έννοια είναι ανάπηροι γιατί δεν έχουν ανακαλύψει σημαντικά κομμάτια του Εαυτού τους. Νομίζουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να στηριχτούν από τους εαυτούς τους, έτσι ψάχνουν και στηρίζονται απόλυτα σε μια ιδέα και την ακολουθούν πιστά είτε αυτό έχει να κάνει με σύντροφο, είτε με δουλειά. Αυτοί οι άνθρωποι είναι γεμάτοι από δεκανίκια για να νιώθουν ασφάλεια και σιγουριά κι να έρθει η ζωή και τους αφαιρέσει αυτά τα δεκανίκια τότε σκορπίζουν και οι ίδιοι στον άνεμο. Γιατί δεν πίστεψαν ποτέ στο μέσα τους, δεν το είδαν και ακούμπησαν με όλο τους το βάρος σε όλους τους εξωγενής παράγοντες της ζωής τους.

Ένας ανήθικος άνθρωπος είναι πιο αθώος και λιγότερο εγωιστής γιατί δεν φοβάται να εκτεθεί, να τσαλακωθεί. Ενώ ένας ηθικός, που είναι ηθικός μόνο στην επιφάνεια, γίνεται ηθικολόγος, πουριτανός, εγωιστής, κλειστός με παρωπίδες, αισθάνεται ανώτερος, αισθάνεται εκλεκτός.

Αν σε ρωτήσω εσύ ποιος είσαι? Ότι και να πεις είναι μέσα από την μνήμη σου, τα βιώματά σου, το όνομά σου, τη δουλειά σου, την κοινωνική σου θέση. 

Αν όμως ξεφορτωθείς την μνήμη, τα βιώματα και ότι άλλο, είσαι ένα εντελώς άλλο πλάσμα, ένα πλάσμα αυθεντικό. Όταν συνεχίζεις και ζεις με επίγνωση τότε το αυθεντικό κερδίζει έδαφος και έχεις αρχίσει να εξαλείφεις όλα αυτά που νόμιζες ότι είσαι ή που σε έκαναν να πιστεύεις ότι είσαι. Έτσι κόβεις το λώρο από όλα αυτά που σε κρατάνε σκλαβωμένο. Οικογένεια, σώμα, εθνικότητα, κοινωνική καταξίωση, επαγγελματική κατάσταση. Όταν βρεθείς σε αυτό το κενό της επίγνωσης όλα αυτά που δεν είσαι σβήνουν και δεν υπάρχουν πια. Αυτό που υπάρχει είναι η αυθεντικότητά σου, ο πραγματικός σου Εσύ.

Read more

Η ΦΥΣΙΚΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ Η ΗΔΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ

Η φυσική μας κατάσταση είναι η Χαρά. Όχι η κραυγαλέα χαρά αλλά εκείνη που είναι αποτέλεσμα της Ισορροπίας και της Αρμονίας του νου, της ψυχής και του σώματος. Μια ανάλαφρη (όχι αφελής) κατάσταση, που κάνει τον άνθρωπο να υπηρετεί και να δρα στη ζωή με αυθορμητισμό, σαν τα παιδιά. Μια δραστήρια (όχι υπερκινητική) κατάσταση. Όπως οι άγγελοι, που είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να τρέξουν για να υπηρετήσουν. Έτσι και ο ενεργοποιημένος από το Φως του Θεού άνθρωπος, έχει αυτή την δραστηριοποίηση και τη χαρά. Ποτέ δεν βαριέται, αφού η βαρεμάρα είναι έλλειψη ενέργειας, είναι βαριά κατάσταση.

Η μελαγχολία όπως λέει κι η λέξη (μέλας + χολή) είναι μια σκοτεινή αδρανής κατάσταση. Ποιος όμως είπε ότι δεν είναι ηδονική; Ποιος είπε ότι η αυτοκαταστροφή δεν έχει ηδονή; Η αδράνεια και η αυτοκαταστροφή είναι ηδονιστικές καταστάσεις όπως τα ναρκωτικά. Τα παιδιά που σνιφάρουν βενζίνη, για παράδειγμα, καταστρέφοντας τα εγκεφαλικά τους κύτταρα, νιώθουν ηδονή. Έτσι και η αφαίμαξη των αρνητικών οντοτήτων που προσπαθούν να μας κατέχουν έχει τη δική της ηδονή. Ποιος δεν έχει νιώσει αυτή την ηδονή μέσα σε μια φάση κατάθλιψης; Νομίζω όλοι.

Υπάρχει όμως κι ένα άλλο είδος μελαγχολίας, εκείνο που συμβαίνει στους ανθρώπους που κάνουν συνειδητή πνευματική πορεία και είναι σε φάση απόρριψης κάποιου ενεργειακού κελύφους το οποίο υπήρχε πολλά χρόνια, ακόμα και ζωές. Η απέκδυση απ'αυτό το κέλυφος, προκαλεί μια προσωρινή αίσθηση θλίψης ή κενού γιατί η προσωπικότητα νιώθει ότι κάτι έχασε. Και όντως έτσι είναι. Ένα ακόμα κέλυφος από το αβγό μας έσπασε και πλησιάζουμε ακόμη κοντύτερα στην απελευθέρωσή μας.

Η Χαρά αποκτιέται μέσα από αγώνες, θυσίες και απαρνήσεις. Απαρνείται δηλαδή κανείς τις χαμηλές ηδονές που η αυτοκαταστροφή φέρνει, και μπαίνει σε αγώνα δημιουργίας. Και είναι δύσκολο γιατί η κατηφόρα της κατάθλιψης παρασύρει εύκολα τον άνθρωπο μέχρι να ενδυναμωθεί.

Περνάνε σκέψεις απ'το μυαλό όπως "γιατί να κάνω τόσο αγώνα και θυσίες, αφού τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ας απολαύσω την αυτοκτονία μου -με ναρκωτικά, φαγητό, σεξ, αδράνεια κ.λπ".

Είναι όμως μια στείρα κατάσταση η Άρνηση, δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στην αναβολή των καρμικών μας υποχρεώσεων για μια άλλη ζωή, τόπο, χρόνο, σε πιο δύσκολες συνθήκες.

Βασική λειτουργία της Άρνησης είναι η τεμπελιά,  η αδράνεια. Είναι ικανός ο νους του ανθρώπου να εφεύρει εκπληκτικές ''επιστημονικοφανείς'' δικαιολογίες για να μας αποτρέψει από τον αγώνα. Χρειάζεται προσοχή για να μην ξεγελάμε τον εαυτό μας.

Τίποτα πιο μεγαλειώδες και όμορφο από την χαρά του πνευματικοποιημένου ανθρώπου. Όλοι την αξίζουν, ή μάλλον είναι ολονών δικαίωμα. Αρκεί να μπεις στο κόπο να την αναζητήσεις. Και ο αναζητών βρίσκει....

Read more