Home » σώμα

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΕΠΙΠΕΔΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ



Ο πλανήτης Γη είναι ένα ζωντανό, περίπλοκο, οργανωμένο σύστημα. Όχι μόνο ζωντανό επειδή ευδοκιμεί ζωή επάνω του, αλλά αποτελεί από μόνο του ον που περνάει διαφορετικές φάσεις εξέλιξης και ταυτόχρονα δίνει δυνατότητες εξέλιξης σε ό,τι βρίσκεται πάνω του.

Αυτό συμβαίνει όχι μόνο υλικά, αλλά και με την ύπαρξη ενός ενεργειακού – πληροφοριακού πεδίου. Δηλαδή, όπως ακριβώς ο άνθρωπος δομείται τόσο από το φυσικό του σώμα όσο και από την αύρα, έτσι και ο πλανήτης έχει μια τέτοια «αύρα» που τον περιβάλλει και είναι βασικό μέρος του: Η ίδια η ύλη –αρχίζοντας από ένα κύτταρο και καταλήγοντας σε κάτι όσο τεράστιο όσο ένα άστρο– ποτέ δεν θα μπορούσε να διαμορφωθεί όπως είναι αν δεν είχε ένα ενεργοπληροφοριακό πεδίο. Η ζωή δηλαδή επάνω στη Γη σχηματίστηκε σαν αποτέλεσμα και εξέλιξη αυτών των ενεργοπληροφοριακών πεδίων. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε ένα, όχι μόνο υλικά, αλλά και πνευματικά: Είμαστε μέρος και οδηγούμαστε από τη ροή αυτών των τεράστιων πεδίων, που συνθέτουν ένα μοναδικό σύστημα, χωρίς το οποίο θα επικρατούσε χάος στον κόσμο.

Στην διάρκεια πολλών χρόνων το ανθρώπινο ον άλλαξε και εξελίχθηκε: Ξεκινώντας από κάτι το οποίο ήταν καθαρά ενεργειακό, ένα αιθερικό ασυνείδητο ον (ονομαζόμενο ως 1η φυλή) απέκτησε όλο και περισσότερη υλική υπόσταση φτάνοντας στον άνθρωπο που είναι σήμερα (5η φυλή). 

Το φυσικό σώμα του άνθρωπου βρίσκεται στον τρισδιάστατο χώρο με τις αισθήσεις και ικανότητες που είμαστε όλοι εξοικειωμένοι. Όμως ο χώρος και όσα υπάρχουν δεν τελειώνουν σε αυτές. Είναι κοινή αντίληψη και αίσθηση πάρα πολλών ανθρώπων η ύπαρξη του «κάτι» παραπάνω. Αυτό το κάτι παραπάνω είναι 8 κόσμοι οι οποίοι υπάρχουν παράλληλα, δηλαδή λειτουργούν ταυτόχρονα και στον ίδιο χώρο με τον δικό μας, αλλά δεν γίνονται αντιληπτοί γύρω μας διότι έχουν άλλες συχνότητες. Ωστόσο, ο άνθρωπος μπορεί να αναπτύξει την ικανότητα να δει ή ακόμα και να αλληλεπιδράσει πέραν του δικού μας κόσμου (που θεωρούμε ότι είναι ο 5ος κόσμος). Αυτή η ικανότητά του εξαρτάται από την ανάπτυξη και την καθαρότητα της συνείδησης του. Έτσι ο άνθρωπος που η συνείδηση του βρίσκεται σε χαμηλό επίπεδο ανάπτυξης μπορεί να έχει επαφή με τους πρώτους 4 κόσμους, κατώτερους από το επίπεδο εξέλιξης και αντίληψής του. Εάν αναπτυχθεί περισσότερο η συνείδησή του μπορεί να έρθει σε επαφή και να αλληλεπιδράσει με μεγαλύτερα επίπεδα κόσμων.

Οι άνθρωποι χωρίς να το συνειδητοποιούν, οδηγούνται στο επόμενο επίπεδο, το 6ο. Όσο όμως απέχουν από το πνευματικό, βυθίζονται στο υλικό και ξεχνάνε ποιος είναι ο αληθινός τους σκοπός, ξεχνάνε ότι η εξέλιξή τους είναι η ίδια η αγάπη στον εαυτό τους, στους άλλους καθυστερώντας το πέρασμα στον επόμενο κόσμο.

1ο ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Μέρος των πληροφοριών του 1ο επιπέδου συνείδησης βρίσκονται στο ασυνείδητο και αποτελούνται από δυνατή θέληση για ικανοποίηση επιθυμιών και ενστικτώδη κίνητρα. Η διαδικασία της σκέψης σε αυτό το επίπεδο εκδηλώνεται σε μη λεκτική μορφή (σε εικόνες, μορφές, σύμβολα). Το ασυνείδητο κομμάτι αυτού του επίπεδου και των λειτουργιών του ξεκινάει από την προγεννητική ανάπτυξη και συνεχίζεται σε όλη τη διάρκεια της ζωής του ανθρώπου. Περιλαμβάνει εμπειρίες των παιδικών χρόνων και της ενήλικης ζωής, την θετική πίστη στα θαύματα αλλά επίσης και επιθυμίες, κίνητρα και φαντασιώσεις όπως για παράδειγμα η θαυματουργία σαν μόνη λύση και η άμεση ικανοποίηση επιθυμιών που δεν μπορεί όμως να συμβεί στη πραγματικότητα. Επίσης είναι το σημείο όπου βρίσκονται οι ενέργειες του φόβου, των δοκιμασιών και των αισθήσεων, πάλι ξεκινώντας από την εμβρυακή ανάπτυξη. Το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου αυτού του επιπέδου δεν αναγνωρίζεται από τον άνθρωπο και φέρει έναν χαρακτήρα βρεφικό όμως κάποια ένστικτα μπορούν να γίνουν αντιληπτά. Παρόλο που οι πληροφορίες που αποθηκεύονται σε αυτό το επίπεδο δεν συλλαμβάνονται εύκολα, μπορούν να γίνουν αντιληπτές κάτω από ορισμένες συνθήκες. Για παράδειγμα, τα όνειρα μπορεί να είναι άμεση προβολή αυτών των πληροφοριών που ήρθαν από το ασυνείδητο, έγινε δηλαδή μετακίνηση ενέργειας από το ασυνείδητο στο συνειδητό. Σε περίπτωση που η ενέργεια του ασυνείδητου μετακινηθεί ενώ ο άνθρωπος βρίσκεται σε εγρήγορση, τότε η διαδικασία έχει χαρακτήρα παθολογικό και ονομάζεται ψευδαίσθηση.

Αυτή η ψυχική ενέργεια, δηλαδή πληροφορία, που έχει κανείς στο 1ο επίπεδο τείνει να βγει. Ο τρόπος με τον οποίο αυτό συμβαίνει είναι να ανεβαίνει στα επόμενα επίπεδα συνείδησης μέχρι να γίνει αντιληπτή, να «πραγματωθεί». Όταν αυτό συμβαίνει, ελευθερώνεται και ο άνθρωπος σταματάει να έχει αυτή την εσωτερική σύγκρουση, αυτό το βάρος που ένιωθε. Η πραγμάτωση όμως δεν είναι πάντοτε εφικτή. Στην πορεία να πραγματωθεί μια πληροφορία συχνά μπλοκάρεται, γιατί το άτομο δεν θέλει ή δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει την πληροφορία. Τότε μετατρέπεται σε φόβους, ηθικά αδιέξοδα, κόμπλεξ, κολλήματα και εσωτερικές συγκρούσεις. Αν αυτή η κατάσταση δεν λυθεί (πραγματωθεί) μετατρέπεται σε σύμπτωμα - είτε με τη μορφή κάποιας ασθένειας είτε με τη μορφή έμμονων ιδεών και δράσεων. Η ασθένεια δηλαδή εξυπηρετεί ως μία μορφή συμβιβασμού μεταξύ της πραγματικότητας και του εσωτερικού κόσμου του ανθρώπου.

Η ψυχική ενέργεια του υποσυνειδήτου αντιστοιχεί στο 1ο τσάκρα και στο αιθερικό σώμα. Αυτό το επίπεδο αντιπροσωπεύει τη ζωή και τον θάνατο, την επιθετικότητα και την αγάπη, την ικανότητα επιβίωσης στον φυσικό κόσμο. Οι χαρακτηριστικοί τρόποι με τον οποίο εκδηλώνονται απωθημένα αυτού του επιπέδου είναι φόβοι, ανασφάλεια, απληστία, βουλιμία, πείνα, πείσμα, σπατάλη, επιθυμία κατοχής υλικών αγαθών με κάθε τρόπο. Αυτό το επίπεδο συνείδησης είναι παρόμοιο με τον τρόπο νόησης του παιδιού όπου οι πληροφορίες παραμένουν σε ακαθόριστη μορφή. Ό,τι από αυτό το επίπεδο δεν έχει ξεπεραστεί όπως άγχη, μένουν σε αυτόν το χώρο ως το τέλος της ζωής.

Παραδείγματα του πώς εκφράζονται συνειδητά άλυτα θέματα στο πρώτο επίπεδο συνείδησης είναι: 

-«Αφού δεν το ακουμπάω, δεν το βλέπω, δεν το ακούω δεν υπάρχει»

-Διαχωρισμός του κόσμου σε ‘’μαύρο και άσπρο’ (καλό/κακό)

-Θεοποίηση, λατρεία προσώπων (θεραπευτής, διάσημος, πλούσιος, ερωτικός σύντροφος) η οποία πολύ γρήγορα και έντονα καταρρέει μετά την πρώτη απογοήτευση ή αλλαγή εικόνας για αυτά.

-Προσπάθεια να φτιαχτεί μια προσωπική πραγματικότητα, που δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια

-Το άτομο συναντά εσωτερικά χαρακτηριστικά του σε άλλους (κυρίως αρνητικά αλλά και θετικά) χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι είναι και δικά του, αντιδρώντας σε αυτά με αρνητικότητα ή και επίθεση. Στην ψυχολογία αυτό ορίζεται ως ‘’προβολή’’.

-Έλλειψη ανεξαρτησίας και δυνατότητας αυτοσυντήρησης. Αυτό συνεπάγεται με τυφλή ανάγκη για κάποιον καθοδηγητή, θαυματοποιό, αρχηγό ή ακόμα και προσκόλληση σε γονέα.

Όσο καθαριζόμαστε ενεργειακά σε αυτό το επίπεδο συνείδησης, τόσο αποδεχόμαστε τον αληθινό κόσμο και μεταφερόμαστε σε ανώτερα επίπεδα συνείδησης. Η δύναμη, για παράδειγμα ενός ενεργειακού θεραπευτή εξαρτάται άμεσα από το βαθμό καθαρότητας και εξέλιξης της συνείδησής του. Ωστόσο, πολλές φορές μπορεί να χρειαστεί να γυρίσουμε ξανά στο 1ο επίπεδο για να επιβεβαιώσουμε το μάθημά μας ή να εντοπίσουμε τις ρίζες του. Με λίγα λόγια, όσο και να προχωράμε επίπεδα, σε όποιο από αυτά και αν βρισκόμαστε, η λύση σε θέματα που αντιμετωπίζουμε θα είναι προσωρινή και δεν θα φέρει μόνιμη, δραστική αλλαγή αν δεν εντοπίσουμε την αρχή του στο 1ο επίπεδο.

Η δυνατότητα διαυγούς ενόρασης σε αυτό το επίπεδο είναι δυνατή όταν το άτομο είναι απελευθερωμένο από φοβίες.

2ο ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Αυτό το επίπεδο περιέχει πληροφορίες ασυνείδητες στον άνθρωπο αλλά έτοιμες να γίνουν συνειδητές. Αυτό το επίπεδο αναπτύσσεται σταδιακά από την παιδική ηλικία. Οι κοινωνικές συνθήκες και το περιβάλλον παίζουν σπουδαίο ρόλο στην εξέλιξη του. 

Αυτό σημαίνει ότι ηθικές αρχές, «προγραμματισμοί», οι ρόλοι που αντιλαμβάνεται κανείς στην οικογένεια και που καλείται να παίξει, οι σχέσεις με κάθε φύλο, οι σχέσεις με τους γονείς και με τον εαυτό και τα κοινωνικά στερεότυπα που θα υιοθετήσει επηρεάζονται άρρηκτα για να παίξουν ρόλο σε όλη την υπόλοιπη ζωή του. Μια φράση που θα ακούσει κάποιος, ένας αρνητικός ή θετικός χαρακτηρισμός που του δόθηκε θα τον ακολουθήσει στη ζωή του και χωρίς να το συνειδητοποιεί θα τον επηρεάσει στο μέλλον σε αποφάσεις, σκέψεις, πράξεις. Για παράδειγμα ένας δάσκαλος ο οποίος θα πει σε κάποιο παιδί ότι είναι άχρηστο και ανίκανο: Ο άνθρωπος αυτός θα φέρνει καταστάσεις στη ζωή του που συνεχώς θα του επαναλαμβάνουν αυτή την πληροφορία μέχρι να καταφέρει να την καταλάβει, να αναγνωρίσει τις ρίζες της και να την ξεπεράσει.

Επίσης σε αυτό το επίπεδο ορίζεται και το πώς και πόσο κανείς ελέγχει τον εαυτό του, τις ορμές και τα συναισθήματά του. 

Πρόσβαση συνειδητή σε αυτό το επίπεδο γίνεται κατά βούληση. Ανάλογα με το πόσο «μεγάλη» ή τραυματική είναι μια πληροφορία ή ανάμνηση τόσο πιο δύσκολο είναι κανείς να την κατανοήσει και να την εντοπίσει, έχοντάς την «κλειδώσει». Οι πληροφορίες που περιέχονται ξεκινάνε από πρώιμες παιδικές αναμνήσεις και περιλαμβάνουν ανικανοποίητες επιθυμίες, προσβολές όπως ήδη αναφέρθηκε, τραυματικές εμπειρίες και ό,τι έρχεται σε αντίθεση και «πολεμάει» τον πραγματικό θετικό μας εαυτό. Η έκφραση αυτών στο πιο άμεσα συνειδητό επίπεδο είναι αίσθηση εσωτερικής σύγκρουσης και ψυχοσυναισθηματική αστάθεια (π.χ. απότομες αλλαγές διάθεσης).

Όπως αναφέρθηκε, οι σχέσεις με τους γονείς και ειδικά με τη μητέρα είναι κάτι που αναπτύσσεται από την πρώτη μέρα γέννησης. Εισπράττοντας αγάπη, φροντίδα, συναισθηματική ανταπόκριση από την μητέρα, το παιδί αισθάνεται ζωντανό, σημαντικό και ότι αγαπιέται. Από αυτή την στιγμή, ο πραγματικός εαυτός αρχίζει να αναπτύσσεται. Πραγματικός εαυτός σημαίνει το πώς αισθάνεται κανείς τον εαυτό του, το σώμα του, το φύλο του, η δυνατότητά του να διαχωρίσει και να εκφράσει συναισθήματα, η πίστη του στη δυνατότητα αλλαγής του εαυτού και της διαχείρισης των συναισθημάτων και της συμπεριφοράς. Αργότερα στη ζωή του θα εκφραστεί σαν δυνατότητα να απολαμβάνει τα ωραία πράγματα στη ζωή, να εισπράττει ικανοποίηση από τη σεξουαλική επαφή, σε θετικές σχέσεις με το άλλο φύλο, η αποδοχή των συναισθημάτων και της σημασίας τους.

Εάν η επαφή της μητέρας με το παιδί δεν ήταν υγιής, τότε η σύνθεση και η εξέλιξη της συνείδησης είναι ελλειπή. Οι συνέπειες είναι αποξένωση και ανασφάλεια για το σώμα, ζήλια, ανικανότητα σεξουαλικής ικανοποίησης, αρνητική σχέση με ερωτικούς συντρόφους ή ακόμα και στειρότητα, κατάθλιψη, αλκοολισμός και εθισμοί σε ναρκωτικά.

Αντιστοιχεί στο 2ο τσάκρα, και στο αστρικό ενεργειακό σώμα, υπαρκτό σε 5 χωρικές διαστάσεις και το οποίο σχηματίζεται μέχρι την ηλικία των 7 ετών. Όσο αναπτύσσεται το αστρικό σώμα τόσο καθαρίζεται και το επίπεδο συνείδησης και δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης στα επόμενα.

Τα αστρικά ταξίδια που κάνει κανείς, είτε μέσω ονείρων είτε με διαλογισμό φτάνουν πρώτα και συνήθως παραμένουν σε αυτό το επίπεδο λόγω της εύκολής του πρόσβασης. Ένας αστρικός ‘’ταξιδιώτης’’ μπορεί να μεταβεί και σε στο 1ο επίπεδο, όπου οι πληροφορίες όμως δεν αναγνωρίζονται παρά με οπτικό, συμβολικό χαρακτήρα. Η εντύπωση που μπορεί να έχει ένα άτομο είναι ότι έχει πάει σε άλλες διαστάσεις, ότι είχε επαφές με μεγάλους Δασκάλους, αγγέλους, αγίους ακόμα και εξωγήινους κτλ. 

Ωστόσο , στην πραγματικότητα μπορεί να ήταν μόνο κομμάτια από κάτι που διάβασε ή είδε στην τηλεόραση, υπολείμματα της παιδικής ηλικίας, άγχη που έζησε κτλ. Αυτό το επίπεδο είναι ένας λαβύρινθος στον οποίο είναι πολύ εύκολο να χάσει κανείς τον δρόμο του. Αυτό αποτελεί και παγίδα για ανθρώπους που προσπαθούν να αποκτήσουν ικανότητες ενόρασης με γρήγορους τρόπους, ή θεραπείες χαμηλού ενεργειακού επιπέδου. 

3ο ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Αντιπροσωπεύει ένα λογικό, συνειδητό κομμάτι της προσωπικότητας. Κινείται στη σφαίρα των μορφών, της γλώσσας, της αντίληψη των νοημάτων, επηρεάζει την έκφραση, τη διαδικασία της λογικής, τον έλεγχο των κινητικών ικανοτήτων, προστατευτικούς μηχανισμούς, διαχείριση της πραγματικότητας, συνειδητή ανάκληση αναμνήσεων, ιδέες για τον εαυτό μας, τη σχέση μας με το περιβάλλον, τους στόχους και τις επιθυμίες μας. Είναι μία εκλογικευμένη εικόνα του Εγώ.

Αυτό το επίπεδο αντιπροσωπεύει ένα συνειδητό κομμάτι του Εγώ. Μόνο ένα μικρό του κομμάτι παραμένει ασυνείδητο. Η ενεργειακή κατάσταση και εξέλιξη του τρίτου επιπέδου εξαρτάται από την εξέλιξη των προηγούμενων επιπέδων.

Πολύ συχνά ακούμε «Σκέψου το καλύτερα!», «Σκέψου θετικά, ηρέμησε». Όμως ένας άνθρωπος που βιώνει έντονους φόβους και άγχη, δεν θα μπορέσει να ακολουθήσει αυτές τις φράσεις σε αυτό το επίπεδο, όσο σκληρά κι αν προσπαθήσει.

Η ενέργεια εδώ αντιστοιχεί στο 3ο τσάκρα και στο νοητικό σώμα (έξι χωρικές διαστάσεις). Ο βαθμός της εξέλιξης κι του εξαγνισμού αυτού του επιπέδου, καθορίζει τη δυνατότητα του ατόμου να κάνει αφηρημένες σκέψεις, να ολοκληρώσει μία διανοητική εργασία, να κάνει προσπάθεια και να κατευθύνει ενέργεια προς την κοινωνικοποίησή του, να κατασκευάζει λογικές αλυσίδες, να αναλαμβάνει ευθύνη για τον εαυτό του και τους άλλους, να αντιληφθεί την αυτάρκειά του, την αναγκαιότητα επεξήγησης διαφόρων φυσικών φαινομένων και να μορφωθεί όπως επίσης και να μεταβιβάσει την ενέργεια του από ένα κανάλι σε ένα άλλο όπως το να μετατρέψει σεξουαλική ενέργεια σε δημιουργική ενέργεια και δουλειά.

Ελλείπεις εξέλιξη και προβλήματα σε αυτό το επίπεδο εκδηλώνονται ως εμμονές, υπερβολική χρήση του μυαλού έναντι στα συναισθήματα και τη διαίσθηση, εκλογίκευση, αμνησία, τάσεις εχθρικότητας και εκτόνωση θυμού σε άλλους, εμμονή σε δραστηριότητες που αντιστοιχούν σε νεαρότερη ηλικία, επικοινωνιακά προβλήματα όπως τραύλισμα, βραδυγλωσσία ή ακόμα και αυτισμός, ανικανότητα ελέγχου κινητικών δραστηριοτήτων, προβληματικός σχηματισμός και έκφραση σκέψεων, ανευθυνότητα, μανία απόκτησης υλικών αγαθών, φιλοδοξία, υπερβολική περηφάνια, ζήλια, αλαζονεία.

Όταν αυτό το επίπεδο είναι καλά ανεπτυγμένο και ενεργοποιημένο, οδηγεί στην αλληλοεπίδραση με τα ενεργοπληροφοριακά κανάλια της γης όπως επίσης και στη συγκέντρωση ενεργειών από αυτά τα πεδία. Με άλλα λόγια το τι ενέργειες ποιοτικά θα χρησιμοποιήσει ένας θεραπευτής εξαρτάται από βαθμό της ανάπτυξης και εξέλιξης της συνείδησής του. Με τις δονήσεις αυτού του επιπέδου ο θεραπευτής αρχίζει να δουλεύει συνειδητά συντονίζοντας τον εαυτό του ώστε να δεχθεί συγκεκριμένες ενεργοπληροφοριακές ροές. Σε περίπτωση που αυτό το επίπεδο δεν είναι ανεπτυγμένο, δεν θα μπορέσει να δουλέψει. 

Τα 3 πρώτα επίπεδα συνείδησης σχηματίζονται κατά τη διαδικασία της τωρινής ζωής του ανθρώπου και αντιπροσωπεύουν την προσωπικότητά του που μπορεί να διορθωθεί από τον άνθρωπο κατά βούληση.

Μετά το θάνατο, η ενέργεια του ανθρώπου σταδιακά υποχωρεί από τα 3 αυτά επίπεδα. Τα ενεργειακά σώματα (αιθερικό, αστρικό, νοητικό) που αντιστοιχούν στο 1ο, 2ο, 3ο επίπεδο συνείδησης καθώς περνούν από το ένα επίπεδο στο άλλο, σταδιακά αποβάλλονται και καταστρέφονται. Οι συσσωρευμένες πληροφορίες, τόσο εξελιγμένες (θετικές, καθαρές) όσο και μη εξελιγμένες (αρνητικές) μεταφέρονται στο καρμικό σώμα που αντιστοιχεί στο 4ο επίπεδο συνείδησης.

4ο ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Αντιπροσωπεύει τον κόσμο του ασυνειδήτου και ξεκινάει να λειτουργεί από την στιγμή της σύλληψης. Αυτό το επίπεδο συνδέεται με τον κόσμο των «bardos» (οι κόσμοι – μνήμες – καταστάσεις που βρίσκεται η ψυχή μεταξύ των ενσαρκώσεων). Οι εμπειρίες αυτών των κόσμων μετατρέπονται στη ζωή ως καρμικές δοκιμασίες - συναισθήματα, συνήθειες και ψυχικούς προγραμματισμούς που κατοικούν στο ασυνείδητό μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Το να περιγράψει κανείς ακριβώς τα «bardos» είναι αδύνατο χρησιμοποιώντας λογική σκέψη και ακριβείς περιγραφές. 

Αυτό το επίπεδο συνείδησης αντιστοιχεί στο καρμικό σώμα. Βασίζεται στην εμπειρία της ψυχής. Πρόσβαση ή διόρθωση σε αυτό μπορούμε να έχουμε μόνο αφού περάσουμε και αναπτύξουμε πρώτα τα προηγούμενα επίπεδα. Μόνο οι Μεγάλοι Δάσκαλοι που έχουν διαφωτισθεί έχουν τέτοια ικανότητα. 

Συνειδητά χαρακτηρίζει την αντίληψη του κόσμου, την τάση του ανθρώπου για αρμονία, την ικανότητα ανιδιοτελούς και αληθινής αγάπης, την αποδοχή της πραγματικότητας, την ανεκτικότητα, τη συμπόνια, την αντίληψη των ελαττωμάτων, την επιθυμία για αλλαγή του εαυτού. 

Όταν δεν είναι ανεπτυγμένο εξωτερικεύεται στον άνθρωπο ως κατάθλιψη, αρνητική και απαισιόδοξη αντίληψη της πραγματικότητας, ανικανότητα δημιουργίας σχέσεων με εμπιστοσύνη (φιλικών ή ερωτικών), αδυναμία να δει κανείς τα αίτια του πόνου στον εαυτό του και να δείξει συμπόνια στους άλλους. 

Αν αυτό το επίπεδο είναι ανεπτυγμένο, τότε δημιουργούνται θεραπευτικές ικανότητες. Μόλις αυτό το επίπεδο αναπτυχθεί πλήρως, μπορούμε να μιλάμε για πλήρη θεραπευτική δραστηριότητα που βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο κίνητρο: Συμπόνια για όλα τα πλάσματα (ανθρώπινα ή μη) και επιθυμία για βοήθεια ώστε να μειωθούν τα βάσανα τους.

5ο ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Η ανάπτυξη του εξαρτάται από την αντίληψη και πραγμάτωση του εαυτού, την σχέση με τον εαυτό και την ανάγκη εσωτερικής ελευθερίας. Αντιπροσωπεύει γνωρίσματα όπως απουσία δογματισμού και αυστηρών διαταγών («πρέπει»), επιθυμία κατάκτησης της εσωτερικής αρμονίας, αυτογνωσία, επικοινωνιακότητα, μόρφωση, ανάγκη να πραγματωθεί το δημιουργικό πνεύμα, αποδοχή και αγάπη του εαυτού με όλα τα ελαττώματα που έχει και μπορεί να αποβάλλει αργότερα. 

Η ανάπτυξή του μπορεί να εμποδιστεί από μη καθαρά χαμηλότερα επίπεδα συνείδησης, σκληρές ηθικές αρχές και στοιχεία κοινωνικών «πρέπει» που έρχονται σε σύγκρουση με εσωτερικές ανάγκες, γνώμη και καθοδήγηση από τον περίγυρο, έλεγχο και καταπίεση της έκφρασης. Αυτό οδηγεί σε έντονη κατάθλιψη, ενοχές, κόμπλεξ κατωτερότητας, απέχθεια για τον εαυτό, υπερβολική αίσθηση ευθύνης, υπερβολική αυτοκριτική, αγάπη για συγκρούσεις. Η καταπίεση του 5ου επιπέδου συνείδησης μπορεί να οδηγήσει σωματικά σε ασθένειες του αναπνευστικού, προβλήματα θυρεοειδή, άσθμα κτλ.

Αυτό το επίπεδο αντιστοιχεί στο τσάκρα του λαιμού και στο διαισθητικό σώμα (βλ. Τα λεπτά σώματα). Η ανάπτυξη του διαισθητικού σώματος επιτρέπει την πρόσβαση σε ανάλογες ενέργειες της γης και τη λήψη πληροφοριών από αυτές. Η ποιότητα των πληροφοριών εξαρτάται από την ανάπτυξη του επιπέδου συνείδησης. Αυτό εκφράζει το επίπεδο της μάθησης.

6ο ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Αντιστοιχεί στο 6ο τσάκρα και στο σώμα Μonad. Έχει πολύ προσωπικό χαρακτήρα και φύση. Οι περιγραφές που είναι συνηθισμένες σε εμάς, εδώ απουσιάζουν. Είναι κάτι πιο κοντά στην κατάσταση του αρχικού χάους ή της Θιβετιανής ιδέας του αρχικού κενού (άδειο). Εκεί πραγματοποιείται η ισορροπία ανάμεσα στον κόσμο των συναισθημάτων και στον κόσμο του μυαλού, η αναγνώριση του εαυτού και των κοσμικών νόμων, αντίληψη υψηλών πνευματικών οντοτήτων - όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της ανάπτυξής του επιπέδου αυτού. 

Αν ο άνθρωπος καταφέρει να λύσει τις αντιθέσεις μεταξύ συνειδητού και ασυνείδητου, να αντιληφθεί και να καθαρίσει αυτά τα στρώματα από ενεργειακές ακαθαρσίες, ανοίγει άπειρα πληροφοριακά κανάλια, δηλαδή αποκτά τη δυνατότητα να δέχεται εξωτερικές πληροφορίες που είναι στην ίδια «συχνότητα» που βρίσκεται αυτός, που ταιριάζουν δηλαδή με το επίπεδό του και το χρονικό σημείο που τις συναντά. Σαν αποτέλεσμα, η συνείδηση του ανθρώπου δεν περιορίζεται πλέον από χώρο και χρόνο.

Εμφανίζονται ιδιότητες όπως η ενόραση (διαισθητική ακοή, γνώση, θέαση πληροφοριών) όπως επίσης και μνήμη από ενσαρκώσεις.

7ο ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

Αυτό είναι το επίπεδο της πλήρους αρμονίας , της ανώτατης γνώσης, της ένωσης με το Απόλυτο. Αντιστοιχεί στο 7ο τσάκρα και στο απόλυτο, τελευταίο σώμα.

Είναι η κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος αγγίζει τη φώτιση και έρχεται όσο κοντά γίνεται στον τέλειο εαυτό του, ενωμένος και συνδεδεμένος με το Σύμπαν και το Dharma, δηλαδή τον Αληθινό Δρόμο του.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ: ΑΙΤΙΕΣ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ



Οι αιτίες της κατάθλιψης βρίσκονται στο πνευματικό, ενεργειακό αλλά και φυσικό επίπεδο του ατόμου.

Στο φυσικό επίπεδο, ένα σώμα γεμάτο τοξίνες είναι λογικό να δυσφορεί και να κάνει τον άνθρωπο "βαρύ'' και δυστυχισμένο. Επίσης κάποιες διατροφικές ή άλλες αλλεργίες προκαλούν κατάθλιψη, όπως η αλλεργία στη γλουτένη – δυστυχώς όμως οι θεραπευτές της ορθόδοξης ιατρικής δεν δίνουν βάση σε τέτοια πράγματα και απλά προτιμούν να ξεμπερδεύουν με τους ασθενείς τους συνταγογραφώντας χημικά δηλητήρια που όχι μόνο τοξινώνουν περισσότερο το σώμα, αλλά πιέζουν και την ασθένεια πιο βαθιά στην φυσιολογία, προκαλώντας σοβαρότερα και χρόνια προβλήματα.



Έτσι λοιπόν για να ελευθερώσουμε το σώμα μας από τις σωματικές αιτίες της κατάθλιψης, πρέπει να μπούμε σε μια διαδικασία αποτοξίνωσης. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με νηστεία, με ωμοφαγία ή με άλλες φυσικές μεθόδους. Αν ελευθερωθεί το σώμα μας από τα διάφορα δηλητήρια, είτε αυτά προέρχονται από λάθος τροφές -κρέας, πολυμαγειρεμένες και επεξεργασμένες τροφές-συντηρητικά, φυτοφάρμακα ή άλλα χημικά στις τροφές, στον αέρα, στα καλλυντικά, στα απορρυπαντικά κ.λπ. (στην εποχή μας δυστυχώς υπάρχει σοβαρό πρόβλημα τοξίνωσης) τότε ο οργανισμός μας αρχίζει και αναπνέει, και έχουμε έτσι αφαιρέσει την βασική αιτία για το "βάρος'' και την κατάθλιψη.

Βέβαια ο άνθρωπος δεν είναι μόνο σώμα, έχει και μια σύνθετη ψυχοφυσιολογία. Από μόνη της η σωματική κάθαρση μπορεί να φέρει μια απελευθέρωση, αλλά επειδή η βασική φύση του ανθρώπου είναι η ψυχή, για να βιώσουμε ξανά την φυσική ευδαιμονία πρέπει να καθαρίσουμε και να θρέψουμε και το ψυχικό μας μέρος.

Επαναλαμβάνω ότι η φυσική μας κατάσταση είναι η ευδαιμονία. Η ταύτιση όμως του ανθρώπου με το σώμα, με το νεκρό μέρος του δηλαδή, την ύλη, προκαλεί μπλοκάρισμα στη Ροή του Φωτός και της Ενέργειας. Για να επαναφέρουμε την φυσική, ευδαιμονική, ψυχική κατάσταση, πρέπει να ενεργοποιήσουμε τα ανώτερα σημεία του είναι μας, και φυσικά, να ευθυγραμμιστούμε με την Ροή της Ενέργειας. Κάθε σκέψη εγωιστική που αφορά το σώμα με τις επιθυμίες του, κάθε σκέψη, δράση και συναίσθημα που προέρχεται από φόβο, απληστία κι εγωισμό, μπλοκάρει την Ροή της Ενέργειας και σταματά να μας τρέφει. Έτσι καταλήγουμε να πεινάμε ψυχικά και να βιώνουμε κατάθλιψη, η οποία απλούστατα είναι έλλειψη ενέργειας.

Όπου είναι ο εστιασμός αυτό και γινόμαστε. Αν ο εστιασμός μας είναι στην ύλη που είναι από την φύση της αδρανής, τότε και η φυσιολογία μας γίνεται βαριά, πυκνή και αργή, με όλα όσα αυτό συνεπάγεται. Αν ζούμε ως σώματα χωρίς να δίνουμε σημασία στην Ψυχή, είναι λογικό να αργοπεθαίνουμε. Αν όμως καθημερινά έχουμε την προσοχή μας στο Θείον, στο Φως, τότε η ψυχοφυσιολογία μας και το σώμα μας μεταλλάσσονται και γίνονται ταχύτερα σε κραδασμό, μέχρις ότου καταστούν Φως: γινόμαστε ότι σκεφτόμαστε*. Περιττό να πω ότι μια φωτισμένη ψυχοφυσιολογία είναι μια ευδαιμονική ψυχοφυσιολογία.

Έτσι λοιπόν η απαλλαγή από το θάνατο της κατάθλιψης έρχεται, πρώτον, με την κάθαρση του φυσικού σώματος, και δεύτερον, με την κάθαρση και φώτιση, ενεργοποίηση της ψυχής μέσω του διαλογισμού, της προσευχής, της υπηρεσίας και της υψηλής εστίασης κατά την καθημερινότητα. Ας διασπάσουμε τα σκοτάδια της κατάθλιψης, ας ανοιχτούμε στο Φως, και με δυναμισμό, ήθος και αγνή πρόθεση ας κατακτήσουμε την Χαρά που μας αξίζει.


*Οι Άγιοι των οποίων το σώμα δεν έλιωσε μετά θάνατον, ουσιαστικά κατάφεραν μέσα από την συνεχή εστίασή τους στο Φως, να καταστήσουν ολόκληρη την φυσιολογία τους Φως, δηλαδή αθάνατη. Τα μόρια των σωμάτων τους πάλλονται με τέτοια ταχύτητα, όμοια με του Πνεύματος, δηλαδή της Αθανασίας, γι’ αυτό και δεν φθείρονται.
Έτσι όλοι μας καλούμαστε να ευθυγραμμιστούμε με το Πνεύμα, να γίνουμε ομοούσιοι του Πνεύματος, του Φωτός, το οποίο θα φέρει μετάλλαξη και φώτιση σε όλο μας το είναι. Η αγιότητα –και γιατί όχι, η αθανασία- είναι ο στόχος και το πεπρωμένο μας.

ΗΛΙΟΣ



Στην ανατολή του ήλιου αποθέτω την ελπίδα μου,
στο μεσουράνημά του υψώνομαι κραυγή
που αποζητά δικαιοσύνη,
στο ηλιόγερμα προσφέρω το δάκρυ μου
σπέρμα να κυλήσει στης νύχτας την μήτρα
η απόγνωση μου,
και να γεννηθεί την αυγή ο πολεμιστής της αλήθειας,
αστραποβόλος ήχος που διασχίζει θριαμβικά τον ουρανό,
και βροχή που κυλά το νερό της Αγάπης
στο διψασμένο της γης σώμα,
στον όρκο που δίνει πάνω από το σφραγισμένο
πηγάδι της αβύσσου.
Τέσσερις λέξεις με πέντε γράμματα η κάθε μία
απαρτίζουν το όνομά του,
γητειά που την πύλη κλειδώνει και ξεκλειδώνει
αθάνατος σε σώμα θνητό.



Η ΦΥΣΙΚΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ Η ΗΔΟΝΗ ΤΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ



Η φυσική μας κατάσταση είναι η Χαρά. Όχι η κραυγαλέα χαρά αλλά εκείνη που είναι αποτέλεσμα της Ισορροπίας και της Αρμονίας του νου, της ψυχής και του σώματος. Μια ανάλαφρη (όχι αφελής) κατάσταση, που κάνει τον άνθρωπο να υπηρετεί και να δρα στη ζωή με αυθορμητισμό, σαν τα παιδιά. Μια δραστήρια (όχι υπερκινητική) κατάσταση. Όπως οι άγγελοι, που είναι έτοιμοι ανά πάσα στιγμή να τρέξουν για να υπηρετήσουν. Έτσι και ο ενεργοποιημένος από το Φως του Θεού άνθρωπος, έχει αυτή την δραστηριοποίηση και τη χαρά. Ποτέ δεν βαριέται, αφού η βαρεμάρα είναι έλλειψη ενέργειας, είναι βαριά κατάσταση.

Η μελαγχολία όπως λέει κι η λέξη (μέλας + χολή) είναι μια σκοτεινή αδρανής κατάσταση. Ποιος όμως είπε ότι δεν είναι ηδονική; Ποιος είπε ότι η αυτοκαταστροφή δεν έχει ηδονή; Η αδράνεια και η αυτοκαταστροφή είναι ηδονιστικές καταστάσεις όπως τα ναρκωτικά. Τα παιδιά που σνιφάρουν βενζίνη, για παράδειγμα, καταστρέφοντας τα εγκεφαλικά τους κύτταρα, νιώθουν ηδονή. Έτσι και η αφαίμαξη των αρνητικών οντοτήτων που προσπαθούν να μας κατέχουν έχει τη δική της ηδονή. Ποιος δεν έχει νιώσει αυτή την ηδονή μέσα σε μια φάση κατάθλιψης; Νομίζω όλοι.
Υπάρχει όμως κι ένα άλλο είδος μελαγχολίας, εκείνο που συμβαίνει στους ανθρώπους που κάνουν συνειδητή πνευματική πορεία και είναι σε φάση απόρριψης κάποιου ενεργειακού κελύφους το οποίο υπήρχε πολλά χρόνια, ακόμα και ζωές. Η απέκδυση απ'αυτό το κέλυφος, προκαλεί μια προσωρινή αίσθηση θλίψης ή κενού γιατί η προσωπικότητα νιώθει ότι κάτι έχασε. Και όντως έτσι είναι. Ένα ακόμα κέλυφος από το αβγό μας έσπασε και πλησιάζουμε ακόμη κοντύτερα στην απελευθέρωσή μας.
Η Χαρά αποκτιέται μέσα από αγώνες, θυσίες και απαρνήσεις. Απαρνείται δηλαδή κανείς τις χαμηλές ηδονές που η αυτοκαταστροφή φέρνει, και μπαίνει σε αγώνα δημιουργίας. Και είναι δύσκολο γιατί η κατηφόρα της κατάθλιψης παρασύρει εύκολα τον άνθρωπο μέχρι να ενδυναμωθεί.
Περνάνε σκέψεις απ'το μυαλό όπως "γιατί να κάνω τόσο αγώνα και θυσίες, αφού τίποτα δεν είναι σίγουρο. Ας απολαύσω την αυτοκτονία μου -με ναρκωτικά, φαγητό, σεξ, αδράνεια κ.λπ".
Είναι όμως μια στείρα κατάσταση η Άρνηση, δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στην αναβολή των καρμικών μας υποχρεώσεων για μια άλλη ζωή, τόπο, χρόνο, σε πιο δύσκολες συνθήκες.
Βασική λειτουργία της Άρνησης είναι η τεμπελιά,  η αδράνεια. Είναι ικανός ο νους του ανθρώπου να εφεύρει εκπληκτικές ''επιστημονικοφανείς'' δικαιολογίες για να μας αποτρέψει από τον αγώνα. Χρειάζεται προσοχή για να μην ξεγελάμε τον εαυτό μας.
Τίποτα πιο μεγαλειώδες και όμορφο από την χαρά του πνευματικοποιημένου ανθρώπου. Όλοι την αξίζουν, ή μάλλον είναι ολονών δικαίωμα. Αρκεί να μπεις στο κόπο να την αναζητήσεις. Και ο αναζητών βρίσκει....